[AineNiRigani]

[Marija]

[AineNiRigani]

a opowiadał dlaczego nie zdążył?
i dlaczego doprowadził syna do bankructwa i nędzy?

a opowiadał dlaczego nie zdążył?
i dlaczego doprowadził syna do bankructwa i nędzy?

[Marija]

Nie zdążył, bo hrabinę jedną zabawiał intensywnie poodobno; ale z synem to nie pomnę :oops: Żona zdaje się zapadła na zdrowiu psychicznym (żyj z geniuszem...). Pamiętasz szczegóły??

[AineNiRigani]

Czyli opowiadał Nie dodał jeszcze, że Miśkiewicz był carskim szpiegiem
oj pamietam szczegóły. Miśkiewicz w bardzo młodym wieku nabawił się syfilisu, czy kiły (któraś z chorób wenerycznych), która w ostatnim stadium atakuje mózg i wygląda to jak objawy szaleństwa. U jednych to stadium przychodzi szybciej, u niektórych nawet po 50 latach. Akurat u żony Miśkiewicza wszystko poszło szybciutko i wylądowała w szpitalu. W dodatku do załamania nerwowego przyczyniły się ciągłe zdrady i wstyd. Na stare lata Miśkiewicz podobno niemal się rzucał na dziewczęta, przez co zapraszanie go na rauty i imprezy stało się kłopotliwe. Współcześni opisywali to wszystko w swoich pamiętnikach, jak to bywa z ploteczkami. No a potem syn Miskiewicza te pamiętniki wykupywał i palił Cały majątek w ten sposób puścił z dymem, bo coponiektórzy sprytni rodacy opisywali również dlaczego syn wieszcza to robi, przez co ich pamiętnik również stawał się niezwykle cenny I tak w koło Macieju.

Czyli opowiadał Nie dodał jeszcze, że Miśkiewicz był carskim szpiegiem
oj pamietam szczegóły. Miśkiewicz w bardzo młodym wieku nabawił się syfilisu, czy kiły (któraś z chorób wenerycznych), która w ostatnim stadium atakuje mózg i wygląda to jak objawy szaleństwa. U jednych to stadium przychodzi szybciej, u niektórych nawet po 50 latach. Akurat u żony Miśkiewicza wszystko poszło szybciutko i wylądowała w szpitalu. W dodatku do załamania nerwowego przyczyniły się ciągłe zdrady i wstyd. Na stare lata Miśkiewicz podobno niemal się rzucał na dziewczęta, przez co zapraszanie go na rauty i imprezy stało się kłopotliwe. Współcześni opisywali to wszystko w swoich pamiętnikach, jak to bywa z ploteczkami. No a potem syn Miskiewicza te pamiętniki wykupywał i palił Cały majątek w ten sposób puścił z dymem, bo coponiektórzy sprytni rodacy opisywali również dlaczego syn wieszcza to robi, przez co ich pamiętnik również stawał się niezwykle cenny I tak w koło Macieju.

[Maryann]

Może to była taka romantyczna maniera naszych wieszczów ? Bo z Krasińskiego też był niezły kawał drania...

[AineNiRigani]

powiedzmy sobie, że maniera dotyczyła nie tylko czasów i nie tylko wieszczów Pierwszy z brzegu przykład - Żeromski

powiedzmy sobie, że maniera dotyczyła nie tylko czasów i nie tylko wieszczów Pierwszy z brzegu przykład - Żeromski

[Maryann]

Żeromskiego od "tej strony" nie znam, natomiast Krasiński nie dość że urządził Elizie niezłe piekło za życia, to i po śmierci nie dawał jej spokoju. No, wtedy może nie on, ale jego wielbiciele...

[AineNiRigani]

o Krasińskim ja z kolei nie słyszałam
A polecasz jakąś biografię?

o Krasińskim ja z kolei nie słyszałam
A polecasz jakąś biografię?

[Maryann]

Jego biografię czytałam dosyć dawno i - niestety - nie pamiętam ani autora, ani tytułu. Natomiast losy jego małżeństwa dosyć dokładnie opisano w "Dziejach rodu i fortuny Branickich" Marka Ruszczyca.
To małżeństwo to był właściwie trójkąt: Zygmunt-Eliza-Delfina Potocka, bo ona w ten czy inny sposób przez cały czas była w tym małżeństwie obecna. Krasiński zachowywał się skandalicznie - dość powiedzieć, że za pośrednictwem Elizy przesyłał kochance kosztowne prezenty, opowiadał jej w listach o najbardziej prywatnych sprawach swoich i żony, obgadując przy tym Elizę bez umiaru. Ona znosiła to wszystko z godnością i spokojem, za co doczekała się od męża uznania - ale dopiero kiedy leżał już na łożu śmierci.
Po śmierci Zygmunta Eliza poślubiła jego kuzyna, Ludwika Krasińskiego, za co spotkało ją powszechne potępienie ze strony rodziny i przyjaciół.

[AineNiRigani]

ciekawe, az sobie poszukam. Ruszczyc dobrze pisze i Dzieje rodu ... miałam nawet w ręce, ale nie lubię tego okresu w dziejach Polski (zaraz po XX-leciu) chyba najbardziej.

P.S. A pałac Branickich w Białymstoku piękny jest ...




sorki za offtop i za nieobrócone zdjecia, ale komputer mi sie sypie, wiec nie bardzo mam jak...

ciekawe, az sobie poszukam. Ruszczyc dobrze pisze i Dzieje rodu ... miałam nawet w ręce, ale nie lubię tego okresu w dziejach Polski (zaraz po XX-leciu) chyba najbardziej.

P.S. A pałac Branickich w Białymstoku piękny jest ...




sorki za offtop i za nieobrócone zdjecia, ale komputer mi sie sypie, wiec nie bardzo mam jak...

[Maryann]

Pałac jest przepiękny - toż nie bez kozery nazywają go "Wersalem Podlaskim".
Ale Eliza pochodziła z innych Branickich - jej pradziadkiem był Franciszek Ksawery, ten od Targowicy. Uważano nawet, że przywłaszczył sobie stare nazwisko i przezywano "Branecki".

[Gosia]

Ja czytalam listy zony Zygmunta Krasinskiego, w 4 tomach i bardzo mi sie podobaly.
Palac w Bialymstoku widzialam przejazdem bedac z zewnatrz tylko jak jechalam na wschod na wycieczke (na szlak tatarski bodajze)
Bylam tez w Zlotym Potoku gdzie jest dworek w ktorym mieszkali przez jakis czas Krasinscy i w ktorym zmarlo ich jedno dzieck.
Pamietam ze Eliza Krasińska miala hopla na punkcie homeopatii i stosowala ta metode leczenia.

[Maryann]

Miała czwórkę dzieci, które niestety odziedziczyły marne zdrowie po ojcu (Eliza przeżyła troje z nich) - może to powód takich zainteresowań. A może sposób na odreagowanie kłopotów małżeńskich ?

A wracając do tematu głównego tego wątku, czyli MALARSTWA, portret Elizy z dziećmi:

[Gosia]

No tak, bo offtop sie zrobil.
Dodam jeszcze, ze bylam tez w Opinogorze, gdzie jest Muzeum Romantyzmu i byl tam dwor - zameczek Krasińskich

[Maryann]

[Gosia]

EEEee, a gdzie, bo nie pomne ?

[Maryann]

Chyba stoi tam gdzieś na terenie parku - ja widziałam tylko na zdjęciach.



A pytam, bo "pomnikowy" Krasiński trzyma w dłoniach jakiś medal z wyrytym na nim portretem:


Ciekawe, czyja to podobizna ?

[Gosia]

Nie pamietam tego pomnika, ale ja bylam tam juz dawno.
Wiem, ze kochal sie w Delfinie, a zone docenil pozno.

[Maryann]

Bardzo późno. Eliza miała w życiu strasznego pecha. Najpierw wydano ją za mąż za młodego, inteligentnego poetę - niby idealna partia dla romantycznej panny. Ale poeta nie tylko, że jej nie kochał i otwarcie mówił, że jej nie chce. On kazał jej się przyjaźnić ze swoją kochanką ! Kiedy wreszcie przekonał się, jakim aniołem jest jego żona, to leżał już na łożu śmierci. Kiedy znalazła drugiego męża (została wdową w wieku 40 lat), to z kolei oburzyli się wielbiciele pierwszego - że niby profanuje pamięć wieszcza, że powinna być do śmierci już tylko strażniczką tego, co po sobie zostawił itd. Możnaby właściwie powiedzieć, że najpierw nie miała szczęścia w małżeństwie, a jak już je w końcu znalazła, to musiała się zmagać z dezaprobatą otoczenia. Nawet własna rodzina nie akceptowała jej wyboru.

[AineNiRigani]

oj będę szykać Ruszczyca. Że też ja miałam to w rękach i zlekceważyłam !! (tłumaczy mnie jedynie, aczkolwiek mało przekonująco , fakt że wtedy szukałam materiałów do pracy magisterskiej. A że szabelek tam na pierwszy rzut oka nie było za dużo, to i mnie nie zainteresowało

oj będę szykać Ruszczyca. Że też ja miałam to w rękach i zlekceważyłam !! (tłumaczy mnie jedynie, aczkolwiek mało przekonująco , fakt że wtedy szukałam materiałów do pracy magisterskiej. A że szabelek tam na pierwszy rzut oka nie było za dużo, to i mnie nie zainteresowało

[Gosia]

Dokladnie tak bylo, Maryann
Biedna kobieta... moral taki: nigdy nie wychodz za poete !

[Maryann]

[Maryann]

[Gosia]

A bo to takiego mozna utrzymac od nich z daleka
Inspiracyję z nich czerpia