[Szafran]

Dojechałam już prawie do końca "Chrztu ognia".
I powieści teraz wolę od opowiadań. Nie rozumiem, czemu "Chrzest ognia" mi się dawniej nie podobał. Kapitalny obraz świata na krawędzi, który ogarnia wojna. Regis. Milva. Wątek autodstrukcyjnej Ciri ze Szczurami... Cahir. Tajna loża czarodziejek... Ależ to wszystko jest filmowe. Oby nie zmarnowali w serialu.

Jako małolata chyba nie doceniałam całej tej polityki w tle. Kapitalnie się to czyta po latach, odnajdując nowe znaczenia, wcześniej niedostrzegane. Cieszę się z powrotu, nie podejrzewałam, że te książki znów dadzą mi tyle czytelniczej radości. Czytam kosztem snu, zaraz siadam kończyć "Chrzest..." i pewnie do "Wieży Jaskółki" się dobiorę.

[Trzykrotka]

Daj znać, co z Wieżą. Ja jej nie dokończyłam i już pewnie nie dokończę.

[BeeMeR]

Z Wieźy pamiętam tylko finalną scenę jazdy na łyżwach

[Szafran]

Więcej napiszę kiedy indziej, bo teraz się wakacyjnie na Mazurach rozleniwiłam i mi się nie chce. Ale melduję, że skończyłam "Panią Jeziora", znów solidnie opłakawszy bohaterów.
"Wieżę Jaskółki", tak jak w liceum, uważam za najlepszą z wiedźminowych powieści - i najlepiej skonstruowaną.

Widzę teraz dużo wad pisarstwa AS-a, ale nic to nie zmienia - te książki nadal mnie poruszają, bohaterowie budzą emocje. Dały mi teraz o wiele więcej czytelniczej frajdy, niż oczekiwałam.

Żałuję tylko, że choć powieści robiły się coraz grubsze, to jak na rozmiary nakreślonego tła historycznego i rozbudowany korowód postaci - bardzo to wszystko szkicowe, lapidarne. Mam niedosyt, że nie wszystko wybrzmiało dostatecznie, że niektóre postaci nie miały więcej miejsca i nie mogłam spędzić z nimi więcej czasu. Tak, gdyby ten cykl był wielkim epickim cykliszczem, nie miałbym nic przeciwko. I jeszcze bym wtedy brnęła i czytała, a nie że już po ptokach.

Z tego wszystkiego chyba jednak ten nieszczęsny "Sezon burz" kupię:).

[Aragonte]

A ja znalazłam wpis okołowiedźminowy, ale skupiający się w dużym stopniu na wątku miłosnym oraz motywie Graala w wersji Sapkowskiego - im więcej czasu minęło od przeczytania przeze mnie "Świata króla Artura", tym bardziej się z koncepcją Sapkowskiego nie zgadzam. I coraz bardziej lubię Milvę
http://straszna-nisza.blo...li-krytyka.html

A to część wcześniejsza, o samym Geralcie, tego nie czytałam jeszcze:
http://straszna-nisza.blo...-wiedzmina.html

I ostatnia:
http://straszna-nisza.blo...li-krytyka.html

Moje polonistyczne ja chyba się obudziło, bo coraz częściej szukam tekstów krytycznoliterackich

[Trzykrotka]

Teraz to już naprawdę odechciało mi się wracać do cyklu wiedźmińskiego choć pewnie w wielu aspektach mogłabym się pokłócić z autorem bloga.
Dzięki Aragonte wracam do czytania.

[Aragonte]

[Trzykrotka]

Mnie od samego poczatku nie podobał się stosunek Sapkowskiego do kobiet. Niby robił z nich (czarodziejek, Calanthe) mocne, twarde kobiety, ale tak naprawdę w tyle głowy zawsze wydawało mi się, że dla niego kobieta to głównie cycki, żeby było na co popatrzeć i wiecie-co, żeby można było pobzykać. I że każda, ale to każda absolutnie o niczym nie marzy, tylko o seksie, najlepiej z Geraltem. Teraz, jak pisałam, nie chce mi się już wracać do sagi i nie będę tego konfrontować z tekstem, ale blogerka ma wiele racji w tym, co pisze.

[Aragonte]

[Aragonte]

To bez związku ze światem wiedźmińskim, tylko z Sapkowskim jako takim:
https://ostatniatawerna.pl/odszedl-krzysztof-sapkowski-syn-tworcy-wiedzmina/

Szczerze mu współczuję
Jego syn był dokładnie w moim wieku

[Tamara]

[Akaterine]

Skończyłam w pracy słuchać Trylogii Hucyskiej - audiobookowej superprodukcji. Określenie nie na wyrost - to jest superprodukcja. Genialny narrator (Krzysztof Gosztyła), najlepsi aktorzy dubbingowi - nawet ciężko wymieniać nazwiska, bo samych ulubionych miałabym kilkanaście; łatwiej wymienić, którzy mi się nie podobali. Szczególnie pozytywnie zaskoczył mnie Barciś jako inkwizytor. Do tego podkład muzyczny, odgłosy - tętent koni, gwar miasta, odgłosy walki. Zaczęłam teraz słuchać zwykłego audiobooka i dziwnie mi z jednym lektorem i bez żadnego tła .
A przy okazji po raz kolejny sama powieść rzuciła mnie na kolana. Dobrze napisana powieść awanturnicza, z odniesieniami historycznymi, które każą podziwiać Sapkowskiego - musiał naprawdę się nasiedzieć nad źródłami. Do tego piękne anachronizmy oraz nawiązania do naszej rzeczywistości - szczególnie do kościoła i kleru, ale dostało się też Polakom .
No i humor, jak to u Sapkowskiego. Nie dziwię się jego rozgoryczeniu, że trylogia husycka nie jest tak doceniana jak Wiedźmin - zdecydowanie bo na to zasługuje.

[Trzykrotka]

Jak dla mnie - nie zasługuje Z całym szacunkiem dla odmiennego zdania. Może lepiej wypada w słuchaniu. Ja ją sumiennie przeczytałam, z coraz większym znudzeniem co tom. I tak: ma masę świetnych elementów. Ma tych genialnych pobocznych bohaterów. Ma bardzo szeroki obraz średniowiecznego Śląska i okolic. Napisana jest jak to Sapkowski potrafi - tym jego soczystym, barwnym językiem. Zachwalałam niedawno Aragonte scenę otwierającą cykl, czyli biblijna scena seksualna - pękałam ze śmiechu Bardzo podobało mi się też wplecenie w akcję elementów fantastyki - ale nienachalnie.
Ale ten dziamdziak w głównej roli mnie zabił. Nawet nie chciało mi się pamiętać jego imienia. Konstrukcja fabuły przypominała mi jazdę po wybojach: bohaterowie mają jakiś quest, jadą sobie jadą, ktoś ich napada, ktoś inny ratuje. Otrzepują się i jadą dalej, ktoś ich napada, a ktoś inny w ostatniej chwili ratuje - i tak prawie bez końca Obraz przedstawionego świata też wydawał mi się aż nadto płaski. Weźmy choćby negatywnie przedstawiony kościół. Niech będzie taka wizja, jego prawo. Ale gdyby pokazał tam choć trochę pozytywu, obraz zyskałby i na głębi i prawdopodobieństwie. Wydawało mi się też zawsze, że Sapkowski nie był w najlepszym okresie życia pisząc tę trylogię. Za dużo tam było zmasowanego okrucieństwa i krwi. Powinien się trochę podszkolić u Grzędowicza, jak to się robi, żeby czytelnikowi nie spowszedniało, a trzymało za gardło.

[BeeMeR]

Ja umarłam w pierwszym tomie, nie zdzierżyłam głównego dziamdziaka - trzymam więc z Trzykrotką

[Akaterine]

[BeeMeR]

Ja nie muszę głównych postaci lubić ale muszą mnie interesować, postaci albo ich losy - a ten mnie nie obchodził

[Trzykrotka]

Otóż to, mam dokładnie jak BeeMer - on był tak bezbarwny, że watpię, czy jest dobrze napisany.
Nie lubię tej trylogii, czego żałuję zresztą, bo bardzo czekałam na nie-baśniową opowieść Sapkowskiego.

[BeeMeR]

Skończyłam słuchać Wiedźmina - wszystkiego co się dało
Słuchowisko jest świetne, zdecydowanie poprawia jakość coraz to słabszych, niestety, książek. Przy okazji odkryłam, że Pani Jeziora chyba jeszcze nawet nie czytałam - co by było zgodne z tym, że ostatnie wspomnienie miałam z Ciri dokonującej rzezi na zamarzniętym jeziorze a to Wieża Jaskółki - i jak się okazało - niewiele straciłam, przynajmniej w części dotyczącej Ciri

Sezon burz mnie nie powalił - za dużo wulgarności i zbędnej łaciny - ale co poniektóre pomysły fajne, właściwie mogłyby to być odrębne opowiadania spięte jakimś wątkiem głównym - zresztą po trochu tak to wyszło. .
Dom ze szkła też chyba czytałam po raz pierwszy - jako opowiadanie może być.

[Aragonte]

To bardziej do obejrzenia niż poczytania - Czytacz prezentuje piękne ilustrowane wydanie pojedynczych opowiadań Sapkowskiego (francuskie, polskiej edycji nie przewidują):
https://www.youtube.com/watch?v=Tw_9Kl2GMsk

[Caitriona]

Podobają mi się, chętnie bym kupiła polską wersję. Szkoda że nie będzie.

[BeeMeR]

Nie wiem czy to prawda:

Osobiście mam dość wiedźminowego fanfika, teraz mam w planie zmierzyć się z tolkienowskim fanfikiem

[praedzio]

Tak, Cavill zrezygnował z roli Geralta.

[Admete]

Mnie to nie obchodzi, bo i tak nie oglądam.

[Aragonte]

Ja jestem ciekawa, czemu zrezygnował.

[BeeMeR]

Tego nie wiem, ale gdybym czytała prozę Sapka, polubiła ją, a potem musiała grać z dinozaurami wyłażącymi z portalu to chyba też szukałabym innych projektów