[Agn]

[ita]

[Agn]

Tym większa moja chwała! Czytaj na zdrowie. Ja jestem przy obiedzie wydanym przez panią Thornton.

Serial ostatnio obejrzałam po długiej przerwie. Uwielbiam go. Ostatni odcinek obejrzałam nawet dwa razy, bo tam i Margaret odromantyczniała swoją wizję południa, i Higgins z Thorntonem się pięknie zaczęli dogadywać.

[Barbarella]

Z powodu kiepskiego weekendu zrobiłam sobie powtórkę serialu. Ależ ten film mi się podoba!

[Caroline]

Cytat:

Z powodu kiepskiego weekendu zrobiłam sobie powtórkę serialu

N&S dobry na wszystko

[Barbarella]

Zrobiłam sobie powtórkę filmu. Miód.

Zauważyłam dwie rzeczy, których wcześniej nie zauważyłam:
Henry, kiedy przyjechał do Margaret i usiłował się jej oświadczyć, podarował jej wcześniej żółtą różę. Tak jak później Thorton.
Thorton, po zakończonym strajku, poszedł na spacer. Zabrał ze sobą kapelusz. Potem jest scena, kiedy spaceruje po cmentarzysku, ale nie ma kapelusza ani na głowie ani w ręku. Po czym, jak wraca do domu to.... odkłada kapelusz.

[Caroline]

Dla zainteresowanych, od dziś na TVP Kultura zaczynają się seanse N&S. 18.55.
Jutro (czwartek) druga część. A w poniedziałek i wtorek - trzecia i czwarta.

[Tamara]

[BeeMeR]

Dzięki za cynk, dałam wczoraj znać mamie (bo w zeszłym tygodniu z ochotą oglądała w tym samym czasie Jane Eyre z Tobym Stephensem i bardzo jej się podobał seans, na tyle ze postanowila "przeczytać tą Jane Erle czy jak jej tam bo w młodości się nie zdarzyło" ), obejrzawszy pierwszy odcinek N&S stwierdziła bez wahania, że Thorin podoba jej się bardziej niż Thronton

[Caroline]

[Tamara]

No ba, nie darmo fabrykant, interes przede wszystkim

[Caroline]

[Tamara]

Dokładnie ale takie rzeczy się dostrzega z reguły z czasem i doświadczeniem

[BeeMeR]

Chciała biznesu to dostała

A mama twierdzi, że po prostu starszy Armitage bardziej jej się podoba, jest bardziej męski, nawet jako krasnolud

[Loana]

Jakoś wolę zakończenie z książki, w tym filmowym denerwuje mnie jego nierealność - obłapianie się na peronie, podróż bez bagaży i ten mimo wszystko biedny Drugi.

[Caroline]

[BeeMeR]

Ja też wolałabym bardziej kameralne spotkanie ale dawno już oswoiłam filmowe zakończenie.

[Ira]

Wątek bardzo długi i wieloletni. I nie dziwie się.
I ja coś dodam od siebie. Nie wiem czy ktos jeszcze odpisze, ale musze odpowiedzieć.

Serial poznałam gdzies w okolicach 2010. Widziałam jakies fragmenty na youtube. Przejrzałam ten wątek. I zobaczyłam, źe serial nie pojawił sie u nas od razu. Obejrzałam serial i Thornton mi się podobał. Znalazłam ksiazke. Naszukałam sie ostro. I pamietam, ze znalazłam jedyny eBook i go zapisałam. Potem nie raz do serialu wracałam. Ale odświeżylam go sobie na nowo jak ostatnio trafiłam na niego w telewizji. I powróciła mi faza na Richarda. Jego postac zawsze mi sie podobała i jako aktor rowniez. Jednak moim numerem jeden był...pan Darcy.;)
Ale teraz zachorowałam na Thorntona bardzo. Po prostu czekał na swoja kolej i sie doczekał.

Scena bicia pracownika: nie czepiam sie chociaz mógłby go nie kopać.
Zauważylyście, ze podczas przedstawiania orzez ojca Thorntona on fajnie reaguje jak widzi Margaret? Ma taka zaciekawiona minę i przygląda jej sie wnikliwie. Podoba mi sie, że nie probuje sie usprawiedliwiać na jej oskarżenia tylko jest szczery.
Druga scena szarpania Stevensa: gdy Margaret po tym co zobaczyła przekręca słowa ojca w formie przytyku do Johna on ma takie smutne spojrzenie zbitego psa. Jakby to on oberwał pięścią. Coś w stylu: miało byc inaczej i znowu mi nie wyszło. Bardzo mi go szkoda wtedy.
Zauważylyście, źe kapelusz Johna jest wytarty i wystzepiony? On sie ubiera schludnie i elegancko. Widac to na spotkaniach towarzyskich. Ma wykrochmalony fular i strojne kamizelki. Ale jednak kapelusz wciaz ten sam i taki zużyty. To dobrze widac w scenie, gdy spotyka sie po oświadczynach z Margaret razem z Lattimerami i panem Bellem. Tak samo tez w scenie przed kościołem po pogrzebie pani Hale jak rozmawia z panem Bellem. Z kolei starszy mezczyzna ma nieskazitelny kapelusz.
Wpadka: Thornton do Margaret by sie oświadczyć ma w ręku kapelusz, a zostawia rękawiczki. A jak wychodzi wzburzony to kapelusza tez nie ma.

Kochacie scene: look Back at me? Ja tez. Ale bardzo mnie porusza to jak reaguje w stołówce na wieści, ze Margaret wyjezdza z Milton. To jak zaciska pieść i probuje sie opanować. Jego reka drży.

Zakończenie: wolę to z serialu. Nie dlatego, ze sie całują. Tylko w ksiazce nic sie nie dzieje do ostatniej strony. Czytam i czytam i czekam na cos wiecej i nagle ksiazka sie konczy.

[Admete]

Zasadniczo teraz lubię oba zakończenia. Każde w swoim rodzaju.

[BeeMeR]

[Trzykrotka]

[Ira]

[Ira]

Dodam,że nie lubię też kuzynki Edith. Nie rozumie Margaret. Nie wiem czemu ona czuje z nią taka więź. Wiem,że się razem wychowywały, ale są zupełnie inne. Edith jej nie wspiera tylko przytakuje i krytykuje sytuację w jakiej Margaret się znalazła. Co pewnie jej nie pomaga. I wiecznie marudzi,że jej synowie za nią tęsknią i MUSI mieszkać blisko by dzieci miały cały czas ciocie przy sobie. Nie po to by Margaret była szczęśliwa lecz po to by wychowywała jej dzieci.

Uwielbiam ten usmiech.

[RaczejRozwazna]

Mnie zawsze drażni moment, w którym pojawia się to Look back at me. No kurczę, dziewczyna w żałobie, straciła ukochanego ojca, a ten myśli o sobie.
Ale ja nie przepadam ogólnie za tą opowieścią, nie lubię ludzi takich jak nasz bohater. Mimo że rzeczywiście ten konkretny wygląda i mówi pięknie

[Admete]

Ja go bardzo lubię.