[RaczejRozwazna]

No bo w filmie nie muszą Jest inny koncept na te postaci.

EDIT. A propos - przypomniałam sobie ostatnio "Rzymskie wakacje" - Audrey jak zwykle świetna, ale po latach rozczarował mnie mój kochany Gregory Peck. Zbyt zdystansowany do roli na mój gust.

[Tamara]

No właśnie dlatego uwiera mnie używanie tego samego tytułu i nazywanie tego ekranizacją . To tak samo jakby przerobić fabułę Przeminęło z wiatrem na inną i dalej się upierać że to ekranizacja. A jedyną postacią w filmie budzącą moją autentyczną sympatię i współczucie jest kot

[RaczejRozwazna]

Ejże, ależ to przecież typowa praktyka filmowa - zmieniać nieco, lub bardziej niż nieco osobowość bohaterów, reinterpretować ich na nowo...

[Admete]

Cytat:

Holly budzi sympatię z powodu rewelacyjnej Audrey , ale to dlatego że uwielbiam Audrey i w Holly widze Audrey a nie Holly, nic na to nie poradzę . Znaczy Audrey grającą Holly w sposób koncertowy .

Nigdy tak o tym nie myślałam. Nie znam zbyt wielu filmów z nią - właściwie tylko Śniadanie i Rzymskie wakacje. Dla mnie to był a Holly - i budziła moje współczucie jako postać, nie jako aktorka.

[Tamara]

[Tamara]

[RaczejRozwazna]

Ok, de gustibus non disputandum est Nie miałam wrażenia, że nie czuję kontekstu - tylko raczej że ten kontekst i bohaterowie w nim mnie nie poruszają, ale raczej odrzucają. O ile pamiętam jedyne wzruszenie, a raczej refleksja to była końcówka, ale to trochę za mało.

Co do filmu lepszego - zaryzykowałabym twierdzenie, że Dziewczyna z perłą również. Swoją drogą literacki główny bohater pasowałby do literackich Aspergerowców (nie bij Tamaro! )

[Tamara]

Jeżeli idzie o "Dziewczynę z perłą" - zdecydowanie się zgadzam, że film lepszy od książki , tym bardziej , że został nakręcony, jakby był flamandzkim XVII-wiecznym obrazem
Co do pasowania Vermeera książkowego do aspergerowców - absolutnie do nich nie pasuje, aspergerowiec nie mówiłby do swojej jędzowatej zony głosem, brzmiącym jak chleb posmarowany miodem poza tym widzimy bardzo niewielki wycinek jego osobowości, tyle co przy posiłkach i potem przy malowaniu , to za mało , żeby móc wysnuć taką opinię . Tym bardziej że jest artystą malarzem , a to specyficzny zawód .

[RaczejRozwazna]

Ha ha ha Ale Griet przy sprzątaniu nie wolno było przesunąć niczego nawet o milimetr w zabałaganionym pokoju malarza, a jego specyficzna obsesja na jej tle też pasuje

[Tamara]

Dlatego, że miał wszystko ustawione w odpowiedni sposób do malowania , tak żeby było najlepsze oświetlenie i efekt , i żeby narzędzia pracy były pod ręką . Nie jestem aspergerem ,ale gdyby ktoś mi sprzątając rozbałaganił miejsce pracy, dałabym w łeb. To normalna praktyka, że zostawia się po sprzątaniu wszystko w takim porządku jak się zastało . Przecież kobity , które sprzątają ludziom po domach, też mają zostawić wszystko w takim porządku jak zastały, tylko czyste.
Obsesja nie była obsesją , tylko częścią pracy. To normalne u artystów. Znowu aspergeryzm popkulturowy się kłania - przypisywanie zachowań nie będących objawami choroby chorobie
Ponadto aspergerowcy nie umieją improwizować czy pracować spontanicznie, a to podstawa pracy malarza.

[BeeMeR]

W przypadku "Dziewczyny z perłą" też wolę film niż książkę
I Lot nad kukułczym gniazdem.

[annmichelle]

Podrzucam listę "Film kontra książka - 30 filmowych adaptacji lepszych od książkowego pierwowzoru" :
https://www.biblionetka.pl/art.aspx?id=919038
Kilka z nich padło już w tym temacie.
Zgadzacie się z propozycjami i uzasadnieniami, czy raczej nie?

[Tamara]

Większość znam ze słyszenia a niektórych wcale ale tak :
-Śniadanie u Tiffany'ego - książka jest o wiele bogatsza , dramatyczniejsza i ciekawsza , film to hollywoodzki słodziak , gdyby nie Audrey, nikt by o nim już nie pamiętał .
-Ojciec Chrzestny - porównywalna jakość.
-Diabeł ubiera sie u Prady - film to cienizna , Meryl jest co prawda świetna jak zawsze, ale nie jest ani w połowie taka suka jak książkowa Miranda , i w filmie jest o wiele za mało mody.
Natomiast nie miałam pojęcia , że Szczęki i Park jurajski pierwotnie zaistniały w formie książkowej z drugiej strony zważywszy istnienie takich cudów jak 50 twarzy erlgreja i Zmierzch oraz inne pory dnia - nie powinnam się dziwić, bo papier wszystko zniesie .

[Trzykrotka]

Dodałabym większość adaptacji Upiora w operze - powieść jest wybitnie cieniutka.

[BeeMeR]

Ja się zgadzam odnośnie Lotu nad kukułczym gniazdem, Mechanicznej pomarańczy, Łowcy androidów i Parku Jurajskiego.

[Agn]

Ja "Lowce androidow" traktuje jako osobne byty. Ksiazka to jedno, film drugie, a uwielbiam oba.

[Admete]

[BeeMeR]

Ja w sumie też, ale gdybym miała porównac to film mnie kiedyś wzruszył a książka nie bardzo...

[Loana]

[BeeMeR]

Akademia Pana Kleksa - razem z dziećmi tak orzekliśmy