[annmichelle]

[RaczejRozwazna]

Dobre pytanie w kontekście tej ekranizacji - bo w książce wszystko było chyba dużo prostsze. Tutaj na pewno Amy, bo Meg miała niedosyt i Jo chyba też. Chociaż... Amy też miała niedosyt, zrozumiała, że nie będzie wielką malarką.

W ogóle ta opowieść ma dobitny wątek upadku ideałów i marzeń dziecięcych - i to zarówno w książce i w filmie. Zawsze to była dla mnie ta łyżka dziegciu w tej kochanej przeze mnie opowieści.

[annmichelle]

[RaczejRozwazna]

Tego właśnie w literaturze nie szukam - życia mam aż dość wokół. Książki mają osładzać ponurą rzeczywistość

Ale i tak tę opowieść bardzo lubię

[Barbarella]

Ostatnie dwa miesiące spędziłam z "Małymi kobietkami".
Przeczytałam książkę: bardzo mi się podobała, aczkolwiek były momenty, w których mnie mdliło od nadmiaru słodyczy i doskonałości.
Obejrzałam również trzy ekranizacje: BBC, z 1994 roku oraz z 2019 roku.
Najmniej podobała mi się wersja BBC. Była najbardziej wierna, ale ja miałam nieustanne wrażenie chaosu i poplątania. Ale w tej wersji był najlepszy Teddy.
Wersja z 1994 po prostu mi się podobała. A wersja z 2019 roku bardzo mi się podobała. Ale tam z kolei nie leżał mi Teddy. No i film był dla mnie bardziej zrozumiały po przeczytaniu książki.

[BeeMeR]

Muszę wreszcie obejrzeć wersję z 2019

[RaczejRozwazna]

Obejrzyj, warto!
Barbarello, Agn zaraz wpadnie z bejsbolem za tego Teddy'ego z 2019 roku Dlaczego Ci się nie podobał?
Jesli nie masz dość to obejrzyj jeszcze wersję z 1949 roku i ewentualnie mini serial z lat 70. - tam był najlepszy Baer z wszystkich ekranizacji.

[Agn]

Ja z bejsbolem na Barbarelle? Zeby wiecej do mnie nie przyjechala? Oczadzialas, dzioucha?
Uwielbiam Chalameta, on mi sie podoba w wiekszosci rol, ale komus moze nie lezec. Mnie sie podobala ta cudnie odegrana mlodzienczosc Lauriego. Ale nie kazdemu podoba sie to samo. Zreszta Laurie z 1994 jest bardzo w porzadku.

[RaczejRozwazna]

E, miałam nadzieję na ożywienie atmosfery

[Agn]

Widzicie ja, panstwo, rozmarzyla sie.

[Barbarella]

[Agn]

Tam roznica wieku byla moze ze 2 lata? No i Laurie jest bardzo mlodym czlowiekiem, w koncu na poczatku to chlopiec. Pozniej jest doroslym mezczyzna. Fajnie film pokazal, jak sie ogarnal pod wplywem Amy.

Musze poszukac tych wersji z lat 40-tych i 70-tych, chetnie porownam. No i bardzom ciekawa tego Baera.

[RaczejRozwazna]

Wersja z lat 40-tych miała swój urok (scenariusz był skopiowany z filmu z 1933 roku - ale to już ramotka, dla najbardziej zagorzałych fanów), chociaż główni bohaterowie byli bodaj koło 30-tki gdy grali postaci Jo i Teddy'ego. I to nie jest raczej wersja dla miłośników pary Teddy-Amy.

W serialu z 1978 roku Baera gra Wiliiam Shatner znany ze Star Treka Niespecjalnie lubię tę adaptację bo nie polubiłam głównych bohaterów, ale tylko w w tym serialu kibicowałam parze Jo-profesor. Bardzo mi się podobał choć nie jest dokładnym odwzorowaniem literackiego pierwowzoru.

Obie wersje istnieją po polsku, serial swego czasu był dostępny na yt.

EDIT. Nadal jest na yt, ale tylko w wersji anglojęzycznej (można ustawić z napisami)
https://www.youtube.com/w...BqgNYgkkU&t=81s

[Barbarella]

[BeeMeR]

[annmichelle]

BeeMer - rozbudowana opinia.

Tak jak i ja wspomniałam powyżej - dla mnie ten film był raczej do jednorazowego obejrzenia właśnie.

To Boże Narodzenie to było przedstawione wizualnie jak z jakiegoś katalogu.
Tak samo niby nieład w pokojach dziewczyn, a jednak to takie wszystko jak "z obrazka".

Acha, mnie wątek najstarszej siostry chyba najbardziej "podszedł" i w tym filmie chyba jako jedyna była, mimo wszystko, szczęśliwa.

[BeeMeR]

Obiecałam Agn, że napiszę co myślę po seansie
Ja myślę, że Amy tutaj też była na swój sposób szczęśliwa - zwłaszcza, gdy sobie przypomniała, że niewiele brakło, aby poślubiła Franka

Ja sobie w zeszłym roku robiłam przegląd dostępnych ekranizacji, ta to już chyba ostatnia, mam więc porównanie, choć niektóre sceny i postaci mi się zacierają

[Agn]

Nie wiem, skad przekonanie, ze siostry March byly nieszczesliwe. Owszem, nie jest rozowo, ale kiedy podejmuje sie wybory, to z calym dobrodziejstwem inwentarza.
Meg nie spelnila marzen o bogactwie, ale ma dobrego meza i dzieci, a chciala przeciez zalozyc rodzine i miec dom.
Amy wyszla za czlowieka, ktorego kocha i do tego ze wzajemnoscia. Gdzie tu problem?
Jo jest z Bhaerem - zaklada z nim rodzine i realizuje reszte zalozen. W filmie Gerwig genialnie ujela temat z malzenstwem Jo, nie zmienia to faktu, ze Jo dopiela swego - wydala powiesc, ktora na bank bedzie sukcesem, czego zapowiedzia jest reakcja 3 corek wydawcy.

[Admete]

No wiesz, ja sama odebrałam ten film jako smutny, przygnębiający. Ale to ja.

[BeeMeR]

Ja nie uważam, żeby siostry March były nieszczęśliwe - nie bardziej niż inni ludzie - ale że każdy wybór ma jasną i ciemną stronę, co ten film ładnie pokazywał.

[Agn]

No wlasnie, kazdy wybor ma kilka konsekwencji, ale nie znaczy to, ze ewentualnie Amy jest troche szczesliwa i w sumie Meg chyba tez. Nope. Dziewczynom sie bardzo udalo w zyciu.

Admete, smutny? Widzialam inny film. On ma sceny wzruszajace, ale do przygnebienia tu daleko.

[Admete]

Mnie przygnębił. Pisałam o tym po seansie. Może to dlatego, że nigdy do mnie ta historia nie przemawiała. Książkę próbowałam czytać lata temu, ale utknęłam zaraz na początku.

[annmichelle]

A ja trochę rozumiem, co ma na myśli Admete.
Film mnie osobiście nie przygnębił, ale jednak nie jest to opowieść "i żyli długo i szczęśliwie".
Oceniam jedynie ten film (innych ekranizacji nie widziałam, książki nie czytałam).
Każda z sióstr swoje przeszła i w efekcie jakoś nie widziałam jakoś tego szczęścia Jo czy Amy.
Dlatego napisałam, że w sumie Meg wydawała mi się, mimo trudności, najszczęśliwsza.
Amy trochę chyba robiła taką dobrą minę do złej gry, owszem wyszła za mąż za swoją miłość, ale czy i ona była jego miłością? A wybór "jak nie jedna siostra to druga", no cóż - niby to inne czasy i wtedy takie wybory nie były rzadkością, ale jednak chłopak był mocno zakochany w Jo, a po czasie ożenił się z jej siostrą i jako szwagierkę miał ex-ukochaną.
Co do Jo - jasne, zrealizowała się jako pisarka (choć i tu napisała zakończenie "pod wymagania redaktora", a nie takie jak chciała), a jak potoczyło się jej życie prywatne to dla mnie jest otwartym tematem, bo to sielankowe zakończenie przedstawione w filmie odbieram "co by było gdyby".

[RaczejRozwazna]

W książce nie ma tej "smugi cienia" tak bardzo uwidocznionej, choć i w niej czuje się smutek związany z upływem czasu i nieuchronnym upadkiem dziecieco-młodzieńczych marzeń. Zawsze za złe miałam autorce tak bezwzględne rozprawienie się z artystycznymi aspiracjami bohaterów i chociażby - z pierwszą.miłością Teddy'ego. Zresztą w którejś z kolejnych części, chyba ostatniej, autorka sama sprawia takie wrażenie, że jej żal
Ale w ostatniej ekranizacji tego smutku jest bardzo wiele. Rozumiem i Admete i Jo, która dla iluzji zatrzymania tego czasu gotowa jest się wydać za Teddy'ego - to był dla mnie jeden z lepszych motywów tej ekranizacji.
A Meg była najszczesliwsza bo ostatecznie miała nqjbardziej proste marzenia - dom i rodzina. Niezrealizowana reszta (marzenia o bogactwie) była dodatkiem, bez którego można się obyć.

[Admete]