[Admete]

Katarzyna ma szanse na zmądrzenie.

[Tamara]

Katarzyna jest nieuczona , nie umie myśleć , ale nie jest idiotką , ma dobry gust i wyczucie tego co właściwe i niewłaściwe , więc przy Henrym - o ile wskaże jej kierunek rozwoju - ma szanse stać się całkiem rozgarniętą kobietą

[Trzykrotka]

Może i tak, bo pewnie Henry nie będzie się z niej naśmiewał, za dobrym człowiekiem jest na to. Ale mimo wszystko obawiam się, że ponieważ ona nigdy nie dorówna mu intelektualnie, to będą żyć bardziej obok siebie, niż ze sobą. W takim sensie, że on nie podzieli się z nią tym co myśli, jakie ma rozterki, wątpliwości, co budzi go w środku nocy i już nie pozwala zasnąć...
Lubię Katarzynę, ale mnie niecierpliwi. Obawiam się, że i jego zacznie.

[Admete]

Ale nie trzeba byc bardzo intelektualnym, żeby umieć pocieszać i wspierać. Zresztą w tamtych czasach światy mężczyzn i kobiet były dość osobne.

[Trzykrotka]

Pamiętasz Nad Niemnem i pana Benedykta Korczynskiego. Myślę o sytuacji, w której światy dwóch osób rozjeżdżają się i nie ma między nimi porozumienia.
Tutaj oczywiście nie zakładam aż takiego rozdźwięku jak w stadle Korczynskich. Ciepło zawsze Henry będzie u żony miał, ale obawiam się, że po intelektualne "więcej" będzie musiał zwrócić się do kogo innego.

[Admete]

Myślę, że ona jest młoda i wyuczalna. A w tamtych czasach kobiety nie były kształcone i głównie rodziły.

[Tamara]

Bennetów z nich nie będzie bo Kasia jest jednak mądrzejsza od pani Bennet , poza tym ma dopiero 16 czy 17 lat , a Henry nie jest panem Bennetem i inaczej widzi świat i bliźnich . Kasia przy nim nauczy się myśleć , a on nigdy nie będzie się z niej śmiał .

[Agn]

[Trzykrotka]

Ale trochę rozsądku i głębszego pomyślunku nie zawadziłoby... Wcale nie o wykształcenie tu chodzi. Katarzyna to straszne głupiatko, choć sympatyczne. A akurat Henry'ego cechuje spora inteligencja. Obawiam się, że zakochał się niejako "bo musiał," w sensie, że ojciec skrzywdził panienkę, więc on musi po rycersku jej to wynagrodzić. Oczywiście wyolbrzymiam, bo zakochał się już wcześniej, a sprawki ojca tylko dodały mu ostrogi. Ale zakochał się jak pan Bennet - "bo była ładna, dobra i miła." Potem może tego być za mało dla owocnego długiego wspólnego życia.

[ita]

Nawiązując do wcześniej przywołanego "Nad Niemnem", to troszkę tu widzę z małżeństwa Klotyldy i Zygmunta Różnica wieku, dojrzałości, oczekiwań itp.

[Admete]

Musiałabym teraz przeczytać powieść, żeby stwierdzić, jaką mam ostateczną opinię.

[BeeMeR]

Kaśka jest jeszcze młoda, ale właśnie - miła, dobra i chętna czytania książek - może jak jej podsunie odpowiednie pozycje oraz naprowadzi myślenie to się ma szanse nieco rozwinąć. Acz pisane jej pewnie niedługie macierzyństwo. Owszem, może być męcząca na dalszą metę, ale można zdecydowanie gorzej trafić
Ja akurat (naj)mniej lubię Fanny z MP, ale przyznaję, najpierw obejrzałam ze dwie ekranizacje zanim przeczytałam pierwowzór, więc pogląd na pannę mogę mieć spaczony.

[Trzykrotka]

Fanny bardzo trudno jest zekranizować. Albo wychodzi nudna, jak w ekranizacji z lat 80 (okropność to była pod każdym względem) albo do niczego niepodobna.
Fakt, ita, Klotylda i Zygmunt to lepsze porównanie niż Emilia i Benedykt

[Admete]

Ja lubię bardzo Mansfield Park. Nie samą Fanny, ale powieść jako całość.

[Tamara]

No ma pewno nie Klotylda i Zygmunt , zarozumiały , nadęty , głupi bufon tam przewaga moralna jest po stronie Klotyldy , szczerze kochającej męża , chcącej mu mieba przychylić i niezepsutej. I na dodatek bardziej utalentowanej od niego . Kasi Henry podsunie odpowiednie lektury i pogada z nią , więc dziewczę trochę zmądrzeje i nie będzie źle.

[BeeMeR]

No własnie ja Zygmunta też nie cenię szczególnie i z dwojga wolę Klotyldę A może mi jej żal, że ma za męża dupka.

[Trzykrotka]

Ja też go nie lubię, jej jest za mało żeby wiedzieć, czy to ciekawa kobieta, czy tylko mała, rozpieszczona niunia. Ale stopien znudzenia Zygmunta Klotyldą to coś, co miałam na myśli.
Szczerze powiem, że dla mnie Henry nigdy nie należal do ulubionych męskich postaci JA, a raczej należy przez sakrazm i duże poczucie ironii, którą jednak nie rani i nie chłoszcze. Ale nie postrzegam go jako bohatera romantycznego. On naprawdę zakochał się wtórnie, w odpowiedzi na uczucie panny, którą przedstawiono mu w salach ansamblowych i która wydała mu się ładna i miła, a oświadczył trochę z obowiązku. Życzę jemu i Kasi jak najlepiej. Niech się dochowają stadka dzieci, a gdyby bratu powinęła się noga, na co szczerze zasługuje, niech odziedziczą opactwo i czytają w nim tyle powieści, ile im się spodoba. Ale w moich oczach daleko Henry'emu do dumnego pana Darcy i piszącego piękne listy miłosne kapitana Wenwortha.

[Admete]

Bo to wczesna powieść i jest inna niż dojrzałe historie, takie jak Emma, Mansfield Park czy Perswazje. Jeszcze nie tak dopracowana jak Duma i Uprzedzenie. Ona tam zaczyna od zabawy literackiej, od dyskusji na temat powieści jako takiej.

[Agn]

Nawet jeśli Kasia okaże się potem na dłuższą metę męcząca (w co wątpię, bo uważam, że ona może się spokojnie rozwinąć, skoro będzie miała ku temu szansę), to i tak lepiej, niż gdyby była męcząca od początku związku. A tak oboje mają szansę na wiele miłych chwil razem. Zresztą cóż - zawsze mógł poznać i zakochać się w kimś pokroju Karoliny Bingley, wtedy to dopiero byłaby masakra.

[ita]

[Trzykrotka]

Albo nadobnej Izabeli

[ita]

Albo Elżbiecie Elliot

[BeeMeR]

Dlatego mówiłam, że mógł trafić gorzej
Przynajmniej ma żonę szczerze w nim zakochaną.
Moim ulubionym bohaterem też nie jest, tak nawiasem

[Agn]

A ja wlasnie poczulam dzika chec odswiezenia tej historii.

[Trzykrotka]

A wiesz, że ja też? I jeszcze mi stanęły w oczach sale ansamblowe z Bath, które pokazywała Lucy Worsley w swoim cyklu o tańcu. Uwielbiam tę część Opactwa, która dzieje się w Bath, niedorzeczności Izabeli, gadanie o sukienkach i przybraniach głowy, małżeńskie łowy i codzienna niepewność, czy ulubiony dżentelnem będzie wieczorem na tańcach czy o taniec poprosi