[Gunia]

To mój ulubiony film, a z tego co wiem, nie jestem osamotniona w sympatii do niego.

Rok 1960. Do małego miasteczka Lasquenet w południowej Francji przybywa Vianne Rocher (Juliette Binoche) wraz z kilkuletnią córką, Anouk. Otwierają one sklep z czekoladą. Dość liberalne poglądy Vianne nie podobają się burmistrzowi miasteczka, Comte de Reynaudowi, który poprzysięga sobie, że zamknie sklep i przepędzi Vianne. Będzie używać do tego najrózniejszych środków - począwszy od narzucenia młodemu księdzu - ojcu Henriemu, by wytykał "szatańskie praktyki" Vianne podczas kazań, aż do organizowania grupowego bojkotu, prowadzonego przez energiczną Caroline (Carie-Ann Moss). Jednak jej wewnętrzne ciepło i niesamowite czekoladki przysporzyły jej w miasteczku sporo sojuszników. Wśród nich jest zahukana Josephine (Lena Olin), która uciekła od męża i pod opieką Vianne wreszcie odnajduje spokój. Jest też stara Armand (Judi Dench), skłócona z rodziną, która dopiero u Vianne odnajduje radość życia. Jest wreszcie młody Luc, który zamiast przebywać z surową matką Caroline, woli przebywac w towarzystwie nie uznawanej przez Caroline swojej babki, Armand. Naciski burmistrza nie ustają i Vianne ma zamiar poddać się i opuścić miasteczko. Ale sprawy zaczynają się komplikować, gdy do miasteczka przybywa grupa rybaków rzecznych, dowodzonych przez przystojnego Roux (Johnny Depp). Wkrótce między nim, a Vianne zaczyna kiełkować uczucie.
Żródło: http://www.filmweb.pl/Film?id=4545

[Trzykrotka]

Zanim sie zacznie oglądać, trzeba się zaopatrzeć w Milkę albo coś pokrewnego, inaczej wizyta w sklepiku Vianne grozi zejściem

[Alison]

Czekolada jest tam tak pokazana, że wprost pachnie z ekranu. Przepadam za tym filmem i jego klimatem. :grin:
Guniu, juz wiem skąd Twój banerek

[malmik]

...i za jego muzyką - szczególnie lubię kawałki kiedy Vienne urządza sklep i jak Deep gra na gitarze na imprezie nad rzeką. Film jest magiczny - i chyba taki miał być w zamyśle. Dołączam się do fanklubu.

[Alison]

Ta impreza na barce jest cudna. Taki zlot ludzi wolnych duchem, nie wtłoczonych w żadne ramki, nie skrępowanych konwenansami. Bardzo lubie postać graną przez Judi Dench. A i Johnny słodki tu jest jak pralinka

[malmik]

..śliweczka w mlecznej czekoladzie..

[Gunia]

A ile razy go wiziałyście? Ja chyba z dziesięć i jeszcze mi mało. Mój rekord to trzy razy pod rząd i wcale się nie znudziłam. Kocham ten film, kocham muzykę, kocham Johnny'ego i kocham czekoladę. Cudeńko. Bardzo lubię postać Jude, bo wszyscy mi wróżą podobną starość, łącznie z tą cukrzycą, bo ja mam fisia na punkcie słodyczy (ale to może być obciążenie genetyczne, bo mój dziadziuś miał tak samo).
Co do soundtracka, to moja mama mnie z domu omal nie wyrzuciła... "ILE RAZY MOŻNA SŁUCHAĆ TEGO SAMEGO??!!" Film ma niesamowity klimat i po książce się spodziewałam tego samego, więc pod tym względem nieco się rozczarowałam.
Moja ulubiona scena, to ta kiedy Roux mówi "To właśnie moje ulubione". Uwielbiam tańce na łodzi, bo wtedy człowiek po prostu musi sobie chociaż przytupać, no i jeszcze jest ta, kiedy Roux naprawia drzwi i "je" te dżdżownicę. Josephine, Vianne, Anouk i on są tam tacy uśmiechnięci i spokojni... Zawsze kiedy to oglądam, robi mi się tak ciepło na sercu...

[Alison]

[Gunia]

[Alison]

[Caitriona]

O, uwielbiam Czekoladę!! I czekoladę i Vivienne i Roux i barki i księdza i Dench i pana z pieskiem i miasteczko itp itd Kocham ten film. Ile razy go widziałam nie mam pojęcia, ale duużo. i chyba znowu obejrzę

[malmik]

Ja również ogądałam go ze trzy razy (oprócz kawałków z moją ulubioną muzyką, które potrafię odsłuchać paręnaście razy pod rząd). A ulubiony fragment - może zaskakujący - to moment kiedy Vianne chce wyjechać i rozbija się urna - nie wiem czemu ale chyba odczuwam jakąś ulgę. Może trudno nazwać "ulubionym" fragmentem, ale za każdym razem czekam na niego, jakbym się obawiała, że się gdzieś zgubił i bez tego wszystko będzie nie tak.

[Alison]

[malmik]

Powiem szczerze przy moim uzależnieniu od słodyczy to ja się burmistrzowi specjalnie nie dziwię. Takie perwersyjne marzenie - wypaprać się w czekoladzie od stóp do głów.......

[Alison]

Ja jako kobietek z miękkim sercem odczuwam ulgę, że sie juz bidak nie męczy tak z dala od tych wszystkich dobrości
I muszę przyznać, że jak widzę tą filiżankę z parującą czekoladą, to zaraz robię stopklatka i pędzę parzyć sobie coś dobrego, bo ślina mi skarpetki zalewa

[Gunia]

[Karenina]

Oglądnęłam wczoraj...dwa razy pod rząd, bo mąż wyjechał na delegację :grin: inaczej chyba zamknąłby mnie w szafie i wezwał lekarza. Jego techniczny umysł nie jest w stanie zrozumieć mojej pasji, ale co tam.

Kiedyś moim marzeniem było otworzyć Chocolatrie i nawet teraz czasem o tym myślę. A film tak cudownie oddaje jej zapach i smak, który wpleciony jest w ludzkie życie tak naturalnie jak uśmiech i łzy... Klimat tego francuskiego miasteczka, z wąziutkimi uliczkami i kwiecistymi ogródkami jest niezwykły. Jakżeby chciało udać się na taki spacer jak Roux i trafić do uroczej Chocolatrie na filiżankę aromatycznej, gorącej czekolady....mmm, notabene ta też jest moją ulubioną no i łatwiutko można ją przyrządzić w domku, bez żadnego proszku. U mnie króluje niemal codziennie

[Gunia]

I ja sobie powtórzyłam, chociaż bez ostatnich 30 min.
Tak sobie przypomniałam, że lubię też ten fragment, porównujący życie Serge'a i Josephine po rozstaniu, bo jest bardzo fajnie zmontowany. Poza tym wyłowiłam nowe smaczki.

[Agnesse]

Oooooo... Bez torby czekoladek i innych slodkosci nie da rady obejrzec tego filmu. Bardzo film mi sie podobal (fantastyczna trojka Dench, Depp i Binoche), piekna francuskie miasteczko i ten prawie wydobywajacy sie z ekranu boski zapach czekolady...
Mhmmmmm...
*rozplywam sie*

[Karenina]

O tak, dopiero po tych ostatnich scenach ma się wrażenie, że ci ludzie zaczęli naprawdę żyć i oddychać. Stało się tak pięknie i kolorowo, jakby ktoś zdarł zasłonę wstydu, smutku i skrywanych uczuć. A Serge....cóż, chyba poszedł w siną dal