[Trzykrotka]

Im dalej tym gorzej... Odcinek o spotkaniu Fleur i Jona, na który czekałam, okazał się równie mdły, jak cała reszta serialu. No, ale jesli wyjątkowa pdo każdym względem ksiązkowa Fleur zmienia się w niczym nie wyróznająca się, przeciętną dziewczynę zlewająca się z tłumem, a Jon jest mydłkiem, to czego się spodziewać?
Aktor grający Michała Monta podobał mi się jako jedyny. Jesli nie zapomnę (a latwo jest zapomniec ), to dam jeszcze dziś serialowi ostatnią szansę.

[BeeMeR]

Zaczęłam oglądać ten serial i nie podoba mi się
Kilka miesięcy temu widziałam wersję z 1967 roku - szalenie mi się podobała, miała świetnie nakreślone i zagrane postaci, splątane wątki, mijające epoki, przy niej obecna wersja wydaje się nudna i nijaka.
Najmniej trafnym wyborem jest Irene
zimna ryba. owszem, ale zupełnie bez uroku i zgadzam się, że aktorka fatalnie wygląda w kostiumach - wiszą na niej jak na wieszaku, i ma zgoła nieciekawą postawę: garbi się ale zamaszyście podaje rękę.
Całkiem podoba mi się Soames, podobał zapalczywy Filip, Monty - ale jako całość tak sobie.

[Trzykrotka]

A niestety dalej będzie jeszcze gorzej. Ja nie wiem, dlaczego, prócz kilku osób, do zagrania w serialu wybrano tak bezbarwnych aktorów. Zmarnowany materiał, moim zdaniem.

[BeeMeR]

[Admete]

Damian Lewis jak zwykle wypadł dobrze.

[Trzykrotka]

Tak. On wypadł doskonale. Ale reszta obsady, poza nielicznymi wyjątkami - fatalna.

[BeeMeR]

Z kobiet to mi się aktorsko podoba chyba tylko Winifreda, ze względu na urodę w w roli Irene obsadziłabym aktorkę grającą June - śliczna i wdzięczna.
Podoba mi się też walc pojawiający się na koniec i początek każdego odcinka.

[Alicja]

ten walc chociaż trochę pozwala poczuć klimat

[BeeMeR]

heh, Fleur wniosła trochę życia w serial, to na koniec związku z Johnem zrobili z niej histeryczkę
Irene tej tutaj za nic nie da się lubić - to ona jest największą egoistką, bo wszystko musi być na jej sposób lub w ogóle. Fleur przynajmniej jest szczera w swoich dążeniach.

[Admete]

Oglądałam tylko dla Damiana Zabawne, bo jego postać z założenia nie ma budzić sympatii.

[zuza]

Hm... a dla mnie na przyklad w tej starej wersji wszyscy byli za starzy... I mlody Jolyon w ogole nie byl wart grzechu, natomiast uwielbiam tego z wersji nowszej. Zgadzam sie, ze Irene nie byla piekna nic a nic niestety, choc aktorke lubie skadinad.

A Soames boski - fakt.

[BeeMeR]

[Alicja]

[RaczejRozwazna]

a ja zawsze czułam sympatię do Soamesa (tego książkowego)

[Madelaine]

[RaczejRozwazna]

Jeden z najbardziej dla mnie wzruszających momentów w Sadze to reakcja Soamesa na narodziny Fleur.
Czytam sobi teraz "Koniec Rozdziału" - ostatnie trzy tomy Sagi. Klimat jest, ale nie dorównują "starszym" częściom. Cherellowie to nie Forsythe'owie Dobrze, że jest Fleur.
Aczkolwiek stryja Hilarego bardzo lubię.

[BeeMeR]

Obejrzałam serial z Damianem Lewisem - już kiedyś próbowałam, ale wtedy za bardzo tkwiła mi w pamięci wersja z 1967 roku i przemawiała na niekorzyść tej. Teraz obejrzałam bez porównań, w jednym ciągu. W dużej mierze mi się podobało - tj. bardzo chciałam, żeby mi się podobało - ale w dalszym ciągu nie mogę przyswoić tej wersji Irene - nie przemawia do mnie ani jej uroda ani charyzma (a raczej jej brak). Natomiast bardzo podobał mi się Damian Lewis jako Soames oraz szczególnie Rupert Graves i Amanda Root.

[Admete]

[BeeMeR]

Żebyż tylko Irene była lepiej obsadzona

[Ira]