[JoannaS]

Chyba najlepszą (moim zdaniem) ekranizacją jest serial z lat 80. Nieco teatralny, ale ogląda się go naprawdę nieźle.

[szept]

Nic mi więc nie zostaje, jak tylko obejrzeć adaptację z lat 80.-tych!

[Trzykrotka]

[Tamara]

[szept]

[Admete]

[praedzio]

Dziewczyny nazywają tak wersję z 1999 roku http://www.filmweb.pl/fil...+Park-1999-1440 , której scenarzystką i reżyserką jest niejaka Patricia Rozema.

Ja od razu mówię, że ta wersja mi się podobała. Ale ja nie podchodzę z pietyzmem do książek Austen.

[lady_kasiek]

A tutaj KLIKNIJ forumowy watek do dyskutowania o rozdętej wersji
I tam można sobie powzdychać do jedynej(moim skromnym zdaniem) ozdobie tego filmu czyli Henrysiu

A tutaj KLIKNIJ forumowy watek do dyskutowania o rozdętej wersji
I tam można sobie powzdychać do jedynej(moim skromnym zdaniem) ozdobie tego filmu czyli Henrysiu

[szept]

'rozdęta wersja' - ciężko się nie śmiać czytając coś takiego;) Dla ciekawości chyba obejrzę adaptację z 1999 roku;)

[milenaj]

[Eeva]

A ja lubię wersję z 1999, na pewno jak dla mnie lepsza niż ta z 2007

[Admete]

Przede wszystkim wersja z 1999 roku nie jest ekranizacją prozy Austen, tylko wariacją na temat. Jako wariacja jest dobra, choć nie każdemu musi się podobać. Jako ekranizacja jest badziewna. Oczekiwałam ekranizacji, tymczasem scenariusz i poprowadzenie postaci wypaczyło, zniekształciło wymowę utworu Austen. Pani Rozedma pokazała swoje ego w filmie, a nie dzieło pisarki z XIX wieku. Austen jest u niej wygodnym pretekstem i chwytem pod publiczkę. Na temat Rozedmy i jej dzieua pisałam już wiele razy i moja niechęć do tej wersji tylko się z czasem pogłębia. Tym bardziej, że powieśc bardzo lubię.

[BeeMeR]

Cytat:

A ja lubię wersję z 1999, na pewno jak dla mnie lepsza niż ta z 2007

Dla mnie też
Tym bardziej, że i Fanny i Edmund (Edward?) z 2007 mi się okropnie nie podoba

[Trzykrotka]

Edmund Ale tan sam Edmund jako ognisty pastor Elton noszący żonkę na rękach w Emmie 2009 był całkiem- całkiem

[BeeMeR]

NO tak, ale jako pastor był cudny a jako amant żałosny

[Tamara]

[Admete]

Jak można twierdzić, że zekranizowało się MP, jesli zmienia sie całkowicie charakter głównej bohaterki i nie pozostawia w scenariuszu nic z wymowy moralnej pierwowzoru? Akurat ta powieść Austen nie jest romansowa. Jest pełnokrwistą powieścią obyczajową, rodzajem rozważań nad przemainami społecznymi. Austen trochę obawiała sie zburzenai dotychczasowego porządku.

[ultramaryna]

Film jest po prostu kiepski. Na Fanny patrzeć nie mogę. Widać filmowcy uznają tę postać za niezbyt interesującą dla współczesnego widza, dlatego starają się kombinować. Skrócony, niedokładny, totalnie obdarty z uroku i przesłania. Filmu z 1999 roku nie widziałam.

[Admete]

To widzę, ze mamy podobne zdanie. Zapraszamy do przywitalni

[ultramaryna]

Ach, dzięki. Już to zrobiłam.
Na razie jestem nieobeznana z forum i nie zauważyłam od razu tego tematu

[Admete]

Nie ma sprawy. Większość osób go nie widzi

[nicol81]

[Trzykrotka]

Ale każda Austen jest inna jak chodzi o ilość i o ważność akcji. W Emmie nieby coś się "dzieje" - kilka przyjazdów i wyjazdów, święta, odwiedziny i wycieczka do BoX Hill - ale nie to jest najważneijsze, tylko subtelne nitki powiązań między bohaterami, nie wydarzenia, ale to co kto powiedział, jak powiedział, jak na kogo popatrzył. Podobnie jest w MP. A już DiU to niemal książka akcji
Możesz się nie zgadzać, nicol, nie ma sprawy. Dla mnie tak to wygląda.

[Admete]

Uwielbiam w MP to nieśpieszne życie w sferze fizycznej i te wszystkie emocje w sferze psychicznej. Problem z MP i ekranizacjami polega na tym, że wszyscy chca z tego zrobić historię romansową, gdy tymczasem jest to świetne studium społeczne małej gupy osób.

[Trzykrotka]

Ja chyba najmniej ją lubię z austenowskich powieści - nie, najmniej lubię RiR. W Mansfield Park wychodziłam z siebie przez bohaterkę - jak dla mnie zbyt potulną. Ale powieść jest świetnie napisana, a portrety innych kobiet: lady Bertram, ciotki Norris, Mary Crawford, Marii Bertram - znakomicie nakreślone.
Zaraz czy my jesteśmy w wątku powieściowym, czy filmowym?
Edit: w ekranizacjach, dobrze .
Przypomniałam sobie, że wersja Rozemy jest właśnie najbardziej romansowa. Aż za bardzo. Prócz uczuć, które są wzięte od JA, mamy nawet lekkie aluzje lesbijskie, nie mówiąc już o tym, że Fanny otwarcie flirtuje z Henrym. Inna rzecz, ze tamtejszy Edmund jest wcieleniem nudy i szarości.. Ale chciałam powiedzieć, że niedawno oglądałam kompilację scen tanecznych i muzycznych z ekranizacji, zrobioną przez Mag13 tam po raz pierwszy rzuciło mi się w oczy, jak pięknie pani Rozema zrobiła debiutancki bal Fanny. Ile w tym motyli, jak czarująca bohaterka, uwięziona w sieć spojrzeń i adoracji dwóch mężczyzn. Henry adoruje ją jawnie, a Edmund - jakby widział ją po raz pierwszy. Rewelacyjnie to jest rozegrane, warto zobaczyć ten wycinek, nawet, jeśli nie lubi się filmu. Aż pożałowałam, że reżyserka nie podziałała z podobną wyobraźnią w całym filmie, zamiast dopisywać abolicję, narkotyki i łyskać gołym biustem jednej z pań.