[praedzio]

Szczęściara...

[Narya]

[praedzio]

Stwierdziłam, że pan ten powinien mieć swój własny wątek.

Na dobry początek świeżutki wywiadzik z pisarzem: Chciałbym panować nad czasem

[Agn]

Och, faktycznie! Pan w czerni jeszcze nie miał u nas swojego wątku.
Gaiman to jeden z tych pisarzy, którzy potrafią mnie zawsze zainteresować, nawet jeśli jego twory są krótsze (będę się zabierała za Odda! Niedługo!), choć samych opowiadań jeszcze nie tknęłam.
Moja miłość do jego twórczości zaczęła się cudnie - od Amerykańskich bogów i, a jakże!, Cienia. A potem było i Nigdziebądź, i Gwiezdny pył (filmowa adaptacja też mi się podobała, choć z książkowym pierwowzorem niewiele ma wspólnego), i Księga cmentarna, i Chłopaki Anansiego (nawiasem pisząc - wznowienie się pojawiło). Odpowiada mi jego poczucie humoru, czasem czarne, ale dla mnie idealne. I lubię u niego to przeplatanie się światów - u niego zawsze bohaterowie stykają się z jakimś innym, niewidocznym dla przeciętnego człowieka światem. Czy to schodząc do Londynu Pod, czy też przekraczając Mur.
W domu jeszcze czeka na mnie Dobry omen (powieść napisana do spółki z Pratchettem).
Aczkolwiek chciałabym, by Neil Gaiman napisał znów powieść równie długą, jak Amerykańscy bogowie, bo problem z jego twórczością polega na tym, że, choć lubię też te krótsze utwory, szybko się jednak kończą i trzeba rozstać się z bohaterami.

[Caitriona]

Moje pierwsze spotkanie z Gaimanem było dość niefortunne, bo zabrałam się za Rzeczy ulotne. Jest to zbiór opowiadań, właściwie króciutkich opowiadanek, wiersze też chyba jakieś się znajdą. Już dobrze nie pamiętam, jedna czy dwie rzeczy nawet mi się spodobały, ale doczytałam to do końca tylko ze względu na swoje samozaparcie i niechęć do porzucania książek Poza tym chciałam się przekonać, co takiego jest w Gaimanie, że tylu ludzi go lubi. Potem zabrałam się za Gwiezdny pył, który i owszem, bardzo mi się spodobał, choć również wolę film (dodam, ze audiobook czytany przez Barcisia nie powala). Kolejna książka to była Księga cmentarna i tu już mi się bardzo podobało, ale to bardzo. Gdzies po drodze był jeszcze komiks Czarna orchidea, ale nie polecam, dziwne to było.

Amerykańskich bogów mam na liście "koniecznie przeczytać" i kiedyś dojdę do tej pozycji

[praedzio]

Koniecznie.

[praedzio]

Gaiman wydaje nową książkę. Co prawda to zbiór opowiadań, ale opowiadań nie byle jakich. Jedno z nich było nawet inspirowane Opowieścią starej niani Elisabeth Gaskell.

Nie mogę się doczekać polskiego tłumaczenia!

http://www.latimes.com/en...0,3929896.story

[Caitriona]

Ja lubię opowiadania Fajnie; fanką nie jestem, ale chętnie przeczytam.

[RaczejRozwazna]

Obejrzałam w końcu Gwiezdny Pył Robert de Niro i pan Kozioł genialni! No i Pfeiffer świetna... i jescze Mark Strong - jako Pan Kinghtley mi się nie podobał, natomiast w roli Septimusa jak najbardziej. Jedynie gwiazda mi się "nie widziała", ja bym zamieniła aktorki między Wiktorią a gwiazdą.
Film mi się podobał bardzo, ale mimo wszystko czegoś mi w nim brakło. Tych jakiś czarodziejskich fluidów, jakiejś nutki tajemnicy, klimatu... Było w nim wszystko na pierwszy rzut oka, ale - no własnie - trochę mi się to chwilami banalizowało. Bo już już jestem zaczarowana - a tu nagle zonk. Np. zbyt szybkie i proste śmierci czarownic, zbyt łatwe rozwiązanie wątku romansowego - cmok cmok i sypialnia, raziła mnie trwywialność Yivain - wdzięku nie było w niej za grosz (gwiazda? )
Ale szczegóły ratowały całość. Całym sercem nie dało się zatopić, ale podelektować się drobiazgami można było aż nadto.

na mojej liście oczekujących lektur mam Gaimana, zobaczymy, kiedy uda mi się za niego zabrać...

EDIT. Muzyka cudna!! Głowny, pompatyczny temat kojarzy mi się z Narnią Ta sama harmonia, troszkę tylko inne opracowanie

http://www.youtube.com/watch?v=8L-Bk28Ra6Q
http://www.youtube.com/watch?v=1zoAhKNwnfQ[/list]

[Agn]

Poczekaj - zamieniłabyś Siennę "Paskudztwo" Miller z Claire Danes miejscami? Ja jakiś inny film widziałam... w życiu bym ich nie zamieniła, mnie się Yvaine podobała właśnie taka.

[Admete]

A mnie nie brakowało w nim tajemnicy I humor był sympatyczny. Tylko raz widziałam, ale chyba sobie przypomnę

[Agn]

Ja widziałam kilka razy i za każdym razem dobrze się bawiłam.
Nie rozumiem trochę zarzutu o rozwiązanie wątku romansowego. Między Tristanem a Yvaine iskrzyło znacznie wcześniej. Yvaine pierwsza w końcu się przyznała, że go kocha. Tristanowi zajęło to ciut więcej czasu, ale już na statku kapitana Shakespeara widać było, że coś się na poważnie święci. Zarówno gwiazda jaśniej świeciła, jak i Tristanowi spędzanie z nią czasu sprawiało większą przyjemność. Nawet ją karmił widelcem w trakcie posiłku. Spędzili ze sobą dużo czasu, mieli za sobą długą drogę. W gospodzie wreszcie było wiadomo, że on już nie chce głupiej Victorii, która chce jakichś wydumanych dowodów miłości, którą trzeba w koło (i bezskutecznie) zdobywać, bo inaczej chajtnie się z innym facetem - co on w niej widział? Więc imho ten wątek fajnie wygląda.

[Gunia]

Ja uwielbiam ten film bezgranicznie. Książkę lubię, ale to ekranizacja jest mistrzowska.

[RaczejRozwazna]

Po moich ostatnich doświadczeniach z filmami "baśniowymi" (z Narnią na czele) wycofuje sie z poprzednich słów. Faktycznie na tle tych filmów Stardust wypada o lata świetlne lepiej.

[Deanariell]

[Aragonte]

Nie będę oryginalna Mnie też, ale z naciskiem na film, a nie książkę. O dziwo, w zestawieniu z filmem (który obejrzałam najpierw) wydała mi się mniej interesująca i pozbawiona sporej części filmowego humoru (kapitan Szekspir rządzi ).

[Agn]

Mnie się podobają obie historie na równi. Książka jest ładną baśnią, która poruszyła moją wyobraźnię. I ma cudne, gorzkie zakończenie...
Film traktuję w sumie oddzielnie i jest wg mnie świetną rozrywką.
To chyba jedyny przypadek, gdy film odbiega tak mocno od powieści, którą lubię i obie wersje lubię na równi. Ale może to dlatego, że Gwiezdny pył jest taki lightowy, zabawny i sympatyczny, z żadnego bohatera nie zrobiono np. gościa na kacu walczącego z siłami zła (na owym kacu - a tak to wyglądało w przypadku Nocnego patrolu).

[Deanariell]

[Caitriona]

[Agn]

[Deanariell]

[praedzio]

A wiecie co? Wiecie co? Neil się wczoraj ożenił!

[Agn]

A nie był już przypadkiem ochajtnięty? Ale jeśli dopiero teraz się zdecydował, to dużo szczęścia i pomyślności mu życzę!

[praedzio]

Taką informację (ze stosownym zdjęciem) umieścił jakieś 2 godziny temu na FB. Więc to niejako informacja z pierwszej ręki. Też mi się wydawało, że miał już żonę. Ale wiesz, jak to jest: dziś masz żonę, jutro jej nie masz.

EDIT: Jak zwykle niezawodna Wiki podaje: Do 2008 roku był żonaty z Mary McGrath, ma trójkę dzieci, syna Michaela i dwie córki: Madeleine i Holly.
Później był zaręczony z Amandą Palmer, z którą się wczoraj ożenił. Ot i wsio.

Tak czy siak - gratulacje młodej parze!

[praedzio]

Jestem świeżo po serialu NeverWhere. Jestem w szoku, bo okazuje się, że Gaiman najpierw napisał scenariusz do tego serialu, a później dopiero książkę. Przysięgłabym, że było odwrotnie.

A sam serial? Jak na tak słabiutki budżet - bardzo klimatyczny. Dość marne efekty specjalne, "teatralność" ujęć nie przysłoniły oryginalności scenariusza. Fakt, że jeśli ktoś wcześniej przeczytał książkę, to fabuła przestaje zaskakiwać. Aktorsko serial jest bardzo zróżnicowany. Richard i Hunter wypadli bledziutko, ale już Croup i Vandemar - o, na tych to fajnie było popatrzeć!

Fanom Gaimana serialu chyba nie muszę przedstawiać, a pozostali... cóż... nie obiecuję, że się spodoba, ale w ramach ciekawostki... czemu nie?...