[BeeMeR]

[Gosia]

Zdenerwował się, był wyraźnie niepewny. Zastanawiał się, czy to możliwe, by panna Tomkinson przyszła i poślubiła go „vi et armis”. Jestem pewien, że przemknęła mu przez głowę jakaś mglista myśl o porwaniu.

[Alicja]

Popędziłem do swojego pokoju i zaryglowałem drzwi. Nie miałem świecy, ale to nie miało znaczenia. Byłem bezpieczny

nic dziwnego skoro polowały na niego 3 kobiety i ich " obrońcy". W zasadzie 2 kobiety, gdyż panna Bullock mówi:

Przypuszczam, że zawadzam pani Bullock i ona chce mnie wydać za mąż. W tym upatruję przyczynę całkowitego przeinaczenia faktów, o których powiedziała papie. Nie dbam o pana zupełnie, proszę pana. Nigdy pan się do mnie nie zalecał. Był pan dla mnie niemal niegrzeczny i podobało mi się to o wiele bardziej. Jednak muszę to powiedzieć, że nigdy pana nie lubiłam.

jak również:

To tak nieprzyjemnie pomyśleć, że moje małżeństwo - moja nieobecność jest tak bardzo pożądana w domu. Boję się każdej nowej znajomości, którą zawieramy z jakimś dżentelmenem. To rzecz pewna, że rozpoczyna to serię ataków na niego, których musi on być świadomy i przypuszcza, że je częściowo podzielam.
To potwierdza moją teorię, że panna Bullock woli jeśli mężczyna się do niej NIE zaleca, przynajmniej nie musi obawiać się niemiłych komentarzy oraz zakusów macochy. Ani zapewniać kawalera, że to nie jej pomysły.

Sophy wyjechała i cały wieczór tańczyła z oficerami To przypuszczalnie kolejna pogłoska zwielokrotniona poprzez podawanie z ust do ust

[Gosia]

Może Lizzie wiedziała, że Sophy była zawiedziona miłośnie, więc chciała (Lizzie) się odegrać na Harrisonie za siostrę? To tylko przypuszczenie.
A może to faktycznie tylko plotka o Sophy.

Ja to lubię:

- [...] Nie dbam o pana zupełnie, proszę pana. Nigdy pan się do mnie nie zalecał. Był pan dla mnie niemal niegrzeczny i podobało mi się to o wiele bardziej. Jednak muszę to powiedzieć, że nigdy pana nie lubiłam.
- Naprawdę miło mi to słyszeć – odpowiedziałem.

Ale ta rozmowa faktycznie pokazuje trudną i niemiła sytuację panny Bullock.

A ta ucieczka przed panią Rose, włącznie z zaryglowaniem drzwi - bezcenna

[Alicja]

biedna pani Rose za ekranikiem
jak bardzo trzeba być przestraszonym by uciekać przed kobietą? to samo Pan Morgan

[BeeMeR]

[Gosia]

Według mnie to to taki tamburek. Ale pewności nie mam, bo tam niejasno to napisane.


Przetłumaczyłam już to opowiadanie do końca, ale te ostatnie rozdziały będę wrzucać sukcesywnie
Już ich niewiele zostało.

[Alicja]

miło to czytać

[BeeMeR]

[Alicja]

obawa doktora - pani Rose może być za bardzo w szeregach przyjaciół
Jak sie okazuje nie tylko wrogów należy się obawiać, ale zbytniej zażyłości również

[Gosia]

W jego przypadku na pewno!

Wrzuciłam rozdział 30 - przedostatni!
Pozostało tylko zakończenie, które zamieszczę za kilka dni

[Alicja]

Zobaczyłem głowę panny Tomkinson w czepku nocnym wychylającą się z okna. Zawołała:
- Policja! Policja!

Otóż w miasteczku nie było żadnej policji, a jedynie cierpiący na reumatyzm posterunkowy, ale to był zwyczaj dam, niepokojonych nocą, że wzywały wyobrażoną policję, co, jak myślały, miało wywołać odpowiedni, groźny efekt. Ale jak każdy, kto znał prawdziwy stan rzeczy, nie zwracaliśmy na to prawie wcale uwagi.

niesamowite

podrobić walentynkę? w tamtych czasach napisać ją za kogoś w tajemnicy i wysłać ? przecież to prawie jak oświadczyny Nic dziwnego, ze wybuchła taka afera

wszystko powoli się wyjaśnia, a zaręczyn lub związków - pomimo braku mężczyzn - kilka

[Gosia]

W tym połowa z mężczyznami spoza miasteczka, de facto

Mnie dziwi beztroska tego przyjaciela

[Alicja]

[BeeMeR]

czekam na końcówkę

[Gosia]

TADAM!

Końcówka już na Gaskellowym blogu

[Alicja]

przeczytałam
Gosiu, duży szacunek, napracowałaś się, a my miałyśmy tę przyjemność czytania.

teraz chyba czas na serial, jeszcze nie oglądałam

[BeeMeR]

Przemiło się czytało

[Caitriona]

Boziu, a ja jeszcze nie nadrobiłam zaległości...

Dzięki Gosiu!

[Anaru]

Dzięki!!!