[Caitriona]

Przeczytałam i ja Boziu, ale nudna była ta zabawa w pytania i odpowiedzi... A przyjaciel pana H. nieco denerwujący

[Gosia]

To taki flirt towarzyski. W sumie wszystko zależy od redakcji pytań... i odpowiedzi
Ale w tym towarzystwie faktycznie było to nudnawe zajęcie.
Przyjaciel doktora wydaje się nieco niewychowany... Psuje na całego reputację przyjacielowi. A i sam doktor, zwłaszcza w kontekście niektórych stwierdzeń, nie taki znowu święty

[Caitriona]

W naszych czasach już się raczej nie gra na imprezach w jakiekolwiek gry towarzyskie. może wtedy, jeśli faktycznie dobrze dobrało się pytania, mogła ta gra być w jakiś sposób atrakcyjna

A przyjaciel doktorka właśnie dlatego mnie nieco zdenerwował - nie robi się takich numerów przyjaciołom.

[Gosia]

Jego pewnie bawił kontrast między tym, jak razem kiedyś dobrze się bawili, a tym jaki doktor Harrison jest teraz, w tym małym miasteczku.
Ale Marshland nie zdawał sobie sprawy, jakie konsekwencje jego zachowania w takim zamkniętym środowisku może ponieść jego przyjaciel, któremu bardzo zależy na reputacji i pacjentach.
Tak czy inaczej było to bezmyślne. I Harrison miał powody wstydzić się za niego, a nawet się pogniewać.

[Gosia]

Jest rozdział 9, dość krótki. Opowieści o niesfornym żartownisiu ciąg dalszy.
Miłej lektury.

[BeeMeR]

[BeeMeR]

A do rozdziału 8 też przeczytałam - i czyta się bardzo dobrze, szybko

To co mnie zastanawia to fakt, że raczej nieczęsto czytam tekst, który by z taką lubością opisywał takie mrowie negatywnych cech spotykanych ludzi - w zasadzie skupia się jedynie na wychwalaniu zalet Sophy i wypatrywaniu wad i słabostek pozostałych osób - to interesujące
Z drugiej strony przeraża mnie łatwość, z jaką kobiety stawiały się w roli niedołężnych słabinek, wymagających opieki przy najprostszych czynnościach życiowych, typu choćby spacer Ja wiem, że to miało na celu rozpalenie uczucia, zainteresowania i wzbudzenie chęci chronienia takiej kruchej, małej istotki (idiotki ), ale...

Co do tłumaczenia, to czyta się naprawdę dobrze, Gosiu przemknęłam po tych pierwszych rozdziałach jak huragan
choć widać, że niektóre zdania są kilkakrotnie złożone, i mają szyk, który niekoniecznie zawsze dobrze brzmi po polsku .
Zastanawia mnie natomiast, jakie to jarzyny a właściwie "gałąź jarzyn" miał podać w czasie drogi Harrison damom? w pierwszej chwili przeczytałam jeżyn (rozdział V) jak jest w oryginale?

i dwie literówki z pierwszego rozdziału:
- całe miasto wiedziało, że byłym pupilem Sir -> byłem
- nadeszła pora spoczynku u gaszenia świateł -> i
- czy nie ma pan innego płaszcza poza tym "żakietem", jak przypuszczam, to nazywacie -> brakuje mi "którym"

potem się tłumaczenie rozhulało, nie dopatrzyłam się już nic więcej i czekam na dalszy ciąg

[Gosia]

Dzięki, także za uwagi. Literówki mogą się zdarzyć, więc proszę o dalsze uwagi.
Numer z gałęzią "jarzyn" świetny
Wszystko poprawiłam
Zaraz wrzucę kolejny rozdzialik!

Jeśli chodzi o meritum, to nie zapominajmy, że opowieść wychodzi z ust Harrisona, a on patrzy na Sophy inaczej niż na pozostałe osoby

[Caitriona]

Wziąłem rękę Sophy w swoją dłoń i chociaż nie mogłem nic powiedzieć, myślę, że poznała, co do niej czuję. - miała poznać prawdę tylko po tym jak ją wziął za rękę? Czy to nie jest lekka przesada?

A z tego przycjaciela doktorka to mały okrutnik jest, bym powiedziała Tak kobiecie prosto w twarz takie kłamstwa opowiadać? No,no.

[Gosia]

Pewnie towarzyszyło temu jakieś spojrzenie

[Caitriona]

[Gosia]

A pewnie.

Marshland miał z paniami niezłą zabawę, ale nie było to bardzo dżentelmańskie.

Wrzuciłam rozdział 11. Teraz lecą krótkie. Dopiero 14 rozdział będzie nieco dłuższy.

[BeeMeR]

Gosiu, ile w sumie jest rozdziałów?

zabieram się za czytanie następnych

[Gosia]

Całość tej noweli (opowiadania ?) to 31 rozdziałów. W większości są krótkie, ale kilka jest dłuższych.
Teraz tłumaczę ten najdłuższy - 14, poświęcony wypadkowi ogrodnika, wymagającemu poważnej medycznej interwencji.

[BeeMeR]

Czyli jesteśmy już prawie w połowie - a ja wszystkie rozdzialiki dogoniłam - czytało się dalej bardzo przyjemnie
a tekst jest cudownie tendencyjny w opisach

[Gosia]

Tendencyjny, bez wątpienia. A co do pochwał Sophy, to w końcu mówi to narrator pełen miłości

Wrzuciłam najdłuższy rozdział - rozdział 14. Czyli trochę więcej o medycznej praktyce. Mimo tego ten fragment nie jest pozbawiony sporej dawki humoru

[Gosia]

Rozdział 15 już na blogu. Głównym jego tematem jest pamiętna aukcja

[Anaru]

Super
Ta książka jest rozkosznie angielska w treści....

[Caitriona]

Kurczę, muszę nadrobić zaległości Ale to już nie dziś

[Gosia]

Rozdział 17 wrzucony. To będzie chyba mój ulubiony

[Alicja]

pragnę zaznaczyć, że ciąglę czytam tylko jakoś nie mam czasu na komentarze w każdym razie gratuluję pracy nad tłumaczeniem

[Gosia]

Dzięki Alicjo. Cieszę się, że dla kogoś to robię, prócz siebie

[Alicja]

zdecydowanie jeszcze kogoś

[Anaru]

Bardzo zdecydowanie

[BeeMeR]

zdecydowanie zdecydowanie