[Gitka]

Northanger Abbey (Opactwo Northanger) - 1817, wydanie pośmiertne

Jeden z utworów autorki "Rozważnej i romantycznej" jest bogatą w aluzje literackie, łagodną satyrą na modne za życia Jane Austen opowieści gotyckie.

Bohaterka, Katarzyna Morland, urzeczona romantyzmem i grozą starego opactwa, wyrusza na spotkanie przygody i nieoczekiwanie znajduje mężczyznę swego życia.

[Prószyński i S-ka, 1996]

Northanger Abbey (Opactwo Northanger) - 1817, wydanie pośmiertne

Jeden z utworów autorki "Rozważnej i romantycznej" jest bogatą w aluzje literackie, łagodną satyrą na modne za życia Jane Austen opowieści gotyckie.

Bohaterka, Katarzyna Morland, urzeczona romantyzmem i grozą starego opactwa, wyrusza na spotkanie przygody i nieoczekiwanie znajduje mężczyznę swego życia.

[Prószyński i S-ka, 1996]

[Gunia]

Ogólnie "Opactwo" należy do najmniej lubianych książek Jane Austen. Różni się stylem od pozostałych. Ja je bardzo lubię... Ta "heroina" i komentarze autorki... Genialne! Niestety nie widziałam filmu, ale sądzę, że musiał on dużo starcić na pominięciu narracji.

[Jeannette]

Ja też lubię. Katarzyna jest bardziej realna niż wszystkie inne bohaterki. Popełnia błędy, daje się zwieść wyobraźni - jest mi bliska właśnie ze względu na słabostki. Lubię też jej podchody do Henry'ego. Miodzio.

[Admete]

A ja lubię grę z czytelnikiem Tu wklejam moją wcześniejszą wypowiedz z Forum JA:

Nie zgodzę się z twierdzeniem, że "Opactwo..." jest gorsze od pozostałych powieści Austen. Ta książka nie zawiera opisu tak skomplikowanego związku uczuciowego jak "Duma i uprzedzenie", nie jest tak zabawna jak "Emma" i bogata w szczegóły obyczajowe jak "Mansfield Park",ale ma swoje zalety. Jest w dużej mierze parodystyczna i doceniam złośliwy humor w niej zawarty. W tej akurat powieści moja filologiczna część natury aż skacze z radości na widok gier z czytelnikiem i literackiej ironii. To jest trochę tak, jakby Austen pisała tę powieść nie całkiem na serio, jakby bawiła się konwencją powieściową. Stąd te odwołania do literatury gotyckiej, naiwna bohaterka, zwracanie się do czytelnika
( liczniejsze niż w pozostałych utworach).
Szczerze mówiąc właśnie w "Opactwie..." znajduję najwięcej ulubionych fragmentów na czele z tym: "Doprawdy, jeśli bohaterki rozmaitych powieści nie bedą sie nawzajem wspierać, od kogo mogą się spodziewać opieki i względów?" To prawie postmodernizm ;-D
Poza tym przyjrzyjcie się "przyjażni" panny Thorpe i Katarzyny i opisom Johna Thorpe'a - czysta ironia. Niektore postaci są tu schematyczne bądź przerysowane, po to by autorka mogła wyśmiać pewne zachowania. Cała powieść jest właśnie ironiczna.

[Jeannette]

Mnie się podoba Izabela - jest naprawdę zabawna w tym co robi. Mówi jedno, krzyczy i zarzeka się, a za chwilę robi dokładnie odwrotnie. Ideał dosłownie.

[Admete]

Rozumiem, że ten ideał to określenie ironiczne Nie chciałabym znać żadnej Izabeli w prawdziwym życiu

[Maryann]

Izabela Thorpe to chyba najbardziej perfidna, fałszywa i antypatyczna bohaterka, jaką stworzyła JA. Nawet Karolina Bingley i Lucy Steele przy niej wysiadają.

[Gunia]

Powiem Maryann, że zabiłaś mi gwoździa... Nie wiem, która z nich jest najgorsza... A co do wypowiedzi Admete, to całkowicie się zgadzam... To jest to, co my nazywamy "stylem Jane Austen"... To coś, co sprawia, że o określanie jej książek "romansidłami" mogę się pokłócić nawet z panią od polskiego..

[Maryann]

Nie wiem, może to kwestia tego "przerysowania", o którym mówi Admete, ale Izabela jest dla mnie najmniej strawna. A jej braciszek - szkoda gadać !

[Gunia]

Oboje podli! Te jego konie wyścigowe! I faetoniki! A ona z tym Fryderykiem... Gdybym nie była Damą, to poweidziałabym, co o nich dokładnie myślę!

[Maryann]

[Gunia]

[Maryann]

Ten cytat to z "Przeminęło z wiatrem". Scarlett na wspomnienie jakiejś ciętej uwagi Retta.

[Gunia]

[Jeannette]

Hihi........Scarlett zawsze chciała być damą, ale nie była nią choć uważała się za taką. ale Gunia to co innego.

[Trzykrotka]

Izabela jest rewelacyjnie opisana. To jej mizdrzenie się, to wypatrywanie potencjalnych zalotników na każdym rogu, te potoki zdań, bardziej bezsensowne niż u panny Bates. Głupia, sztuczna i afektowana, ale JAK opisana! W ogóle JA zaskoczyła mnie tą książką i dopiero musiałam się nauczyć ją rozumieć i lubić. Przydałaby się dobra ekranizacja.

[Jeannette]

Kogo byście obsadziły w roli Katarzyny?

[Gunia]

[AineNiRigani]

[AineNiRigani]

Zgodzę się z Gunią.
Katarzyna nie może być piękna, ale nie może być i brzydka. No i oryginalna też nie...

Zgodzę się z Gunią.
Katarzyna nie może być piękna, ale nie może być i brzydka. No i oryginalna też nie...

[Caroline]

Co ciekawe w Opactwie i "nie z epoki": to Katarzyna podrywa Henry'ego! Jane pisze, że jego uczucie zrodziło się z wdzięczności za okazane mu zainteresowanie!

Aktorka, yyyyyyyy, może Anna Paquin?


Zbyt rezolutna?

[AineNiRigani]

[Caroline]

No rzeczywiście Katarzyna nie powala intelektem, jak powie coś mądrego, to raczej przez przypadek.
Zbyt inteligentnie więc wyglądać nie może

[Gunia]

Ale my jesteśmy podłe dla tej Kasi...

[Caroline]

Jane zaczęła A Kasi powodziło się nieźle, więc chyba nie trzeba jej współczuć