[nicol81]

Przeprowadziłam badania na ten temat i ja czytałam przekład Tuwima. Jako autorzy są wymienieni on i Ważyk, czyli cyba Tuwim niektóre fragmenty i uzupełnili Ważykiem. Jako trzeci to był chyba Andrzej Sycz- to pprzekłąd najbardziej dosadny.

[Gunia]

Ja mam przekład Leopolda Blumentala ("Leo Belmonta") i nie narzekam.

[trifle]

Ach, dzięki za badania
Przejdę się do biblioteki jutro i po prostu wezmę, jakie mi dadzą. Mam już film, ale chyba najpierw przeczytam..

[Gosia]

Ja mialam w reku dwa tlumaczenia, ale skoro zamieszczalam na forum fragmenty w przekladzie Ważyka, z tego wynika, ze ten wlasnie przeklad podobal mi sie bardziej.

[nicol81]

[Gunia]

Cytat:

Półtrupa bawić garścią słów. Poprawiać mu poduszki znów, Smutnie podawać mu lekarstwo, Wzdychać i myśleć w duchu wraz Kiedyż cię diabli wezmą raz!

O to chodzi?

[nicol81]

Dzięki. To ten trzebi był chyba jednak Sycza...

[trifle]

Przeczytałam i obejrzałam. Może o poemacie nie będę się wypowiadać, a od razu o filmie. Bardzo, ale to bardzo podobał mi się Ralph jako Oniegin. Idealnie zagrał to znudzenie, zobojętnienie, niemożność silniejszego czucia. Trochę mi się kojarzy z młodym Kordianem - i przypomina mi się z jaką gorączko czytałam ten dramat w liceum..
Nie jestem przekonana do Liv i Toby'ego. Liv miała momenty lepsze i gorsze. Czasami miałam wrażenie, że jej Tatiana jest jakaś niedorozwinięta, zwłaszcza jak tak jawnie wpatrywała się bez słowa w Eugeniusza Ostatnia scena świetna, ale nie rozumiem, po co była ta scena łóżkowa z mężem.. A Toby - do czasu było w porządku, ale zniesmaczyła mnie jakoś scena, kiedy wykrzykuje do Oniegina, że "zgody nie będzie" takim płaczliwym głosem. To nie było udane moim zdaniem
Cały film - trochę dziwny klimat, akcja na wsi - jakby poza resztą świata, bardzo intymnie ukazana (jeśli tak mogę powiedzieć). Mnóstwo melancholii i smutku płynie z tej historii. I pustki. Bo chyba właśnie takie było życie Oniegina - puste.
Nie umiem powiedzieć, czy dobrze oddany jest duch Puszkina, choć ledwie wczoraj skończyłam czytanie - nie do końca mi się ta lektura podobała, nie wszystko do mnie dotarło, film zdecydowanie silniejsze wrażenie na mnie wywarł i z pewnością będę do niego wracać.
Zdjęcia - są przepiękne. Cudowne ujęcia nad wodą, zwłaszcza to jak Oniegin leży na pomoście z jedną nogą i ręką w wodzie. No i Tatiana na łyżwach - niesamowita.
Włączyłam sobie wygaszacz, który tutaj ktoś podał (Gosia? ) i tam są właśnie najlepsze ujęcia. Świetne.

[BeeMeR]

Pomyślałam, że sprawdzę, czy nie ma wątku - jak znalazłam to wklejam moją recenzję:

Oniegin (1999)

Film obejrzałam już dobrą chwilę temu, ale nie zdążyłam jeszcze o nim napisać. A odczucia mam mieszane.

TJ - film mnie zachwycił obrazami, swoją malowniczością, w zasadzie od pierwszego do ostatniego kadru:


Postaci - cudne
fantastyczne stroje, charakteryzacja taka, że cud, mniód i orzeszki, gra też bardzo dobra (jeden aktor mnie nieco wkurzał, ale o tym na koniec) z czego najbardziej na uwagę zasługują:

Oczywiście tytułowy bohater - a w tej roli Ralph Fiennes



Jego przyjaciel, Lensky - wspaniały Toby Stephens , tworzący piękne przeciwieństwo wprowadzające sporo życia do filmu wraz ze swoją trzpiotowatą wybranką



Ukochana-nie ukochana Tatiana - eterycznie snująca się po ekranie Liv Tyler



Oraz sporo innych, ciekawych figur:


No ale te piękne, wysmakowane wnętrza mają też wadę - są tak puste, że aż strach, a poza tym, jak w zimie zamarzali w Haddon Hall, to co dopiero w carskiej Rosji, więc niewiasta siedząca samotnie w takiej sali balowej budzi co najmniej niedowierzanie....


Oczywiście inne wnętrza kipiące pięknymi bibelotami lub zapełnione aktorami w pięknych strojach są również:



No a wkurzał mnie niestety Ralph Fiennes jako tytułowy Oniegin, bo cały czas sprawiał wrażenie, jakby miał zatwardzenie, nie umiał mnie ani trochę wzruszyć, ani sprawić, żebym uwierzyła w tą wielką miłość. Oj, panie Fiennes, rozczarowałam się mocno

[Gosia]

Mam zupełnie odwrotne odczucia
Fiennes wspaniały jako aktor (choć postać paskudna), na Toby`ego w ogóle nie zwróciłam uwagi

[Alicja]

Oniegina oglądałam niedawno, gdy miałam "czas" na Fiennes'a. Wydaje mi się, że to jedna z jego lepszych ról. Zatwardzenie oddaje jego pustkę, zmanierowanie i zblazowanie. Gorzej odebrałam Liv, chyba wolałabym inną aktorkę w tej roli, bo czasami miałam wrażenie jakby jej Tatian była lekko niespełna rozumu, zwłaszcza przed ślubem.