[Sofijufka]

[Galadriel]

Skoro Ci się to pierwsze podoba, to to Ci się też zapewne spodoba:
http://img247.imageshack....yszczonyag8.jpg

Nie za bardzo wygląda tu jak Rahul, nie?

[nicol81]

Ja mam jeszcze jedno pytanie- skoro Anjali była muzułmanką, to czemu odprawiała poranną modlitwę? Czy to narodowy zwyczaj, nie religijny obrzęd?

[Galadriel]

Sofijufka -
I jeszcze a propos płakania przez mężczyzn, bo od tego zaczęłam.
Wspomniany przez mnie reżyser Czasem słońce, czasem deszcz, 35-letni obecnie Karan Johar, był niedawno w kinie na zwykłym pokazie filmu Aamira Khana Taare Zameen Par (Aamir Khan jest jednym z największych obecnie aktorów bollywoodzkich - nie piszę tu o wzroście - rówieśnikiem Shah Rukh Khana; TZP to jego debiut w roli reżysera, film jest bardzo chwalony). Zwykłym tzn. takim, na jakie chodzimy my, zwykli widzowie. Po zakończeniu filmu płakał przez 10 minut, przy ludziach. A potem oświadczył publicznie, że chciałby mieć dziecko (film opowiada o relacjach między rodzicami a dziećmi) - póki co, jest kawalerem, więc się nie zanosi. Widać, że film wywarł na nim silne wrażenie.
To, że Karan płakał na filmie, jest normalne. To, że Shah Rukh Khan się wzrusza publicznie, że płacze w ciężkich chwilach, też jest normalne. W kulturze indyjskiej tak się reaguje w sytuacjach smutnych, płeć jest bez znaczenia.

[lady_kasiek]

Galadriel Dzięki, śłicznie to poopisywałaś i tak wiele i mi się rozjaśniło.
W sumie ja mam za sobą już kilka filmów bolly, i też uważam, że "czasem słońce to nie jest najlepszy film na pirwszy raz, o wiele lepiej mi się go odbiera jak oglądam go teraz po tych kilku innych filmach, gdy bardziej jestem świadoma kultury i obyta z tym kinem.
Często spotykam się z reakcją znajomych gdy mówię o tym co oglądałam cvo mnie wzrusza jakich piosenek słucham, "że bollywood nie dzięki" po prostu z uprzedzenia, nie znam, słyszałam nie absolutnie nigdy. cieszę się, że nie miałam takich uprzedzeń.

Kogo mogę to zachęcam , ale jeszcze nikomu na pierwszyrzut nie zaleciłam K3G.
Gdyby jutra nie było, czy Jesetm przy Tobie owszeem.

No i "nigdy nie mów żegnaj" może być testem nie do przejścia jeśłi się nie jest zaprawionym w długim siedzeniu przed filmem

Galadriel Dzięki, śłicznie to poopisywałaś i tak wiele i mi się rozjaśniło.
W sumie ja mam za sobą już kilka filmów bolly, i też uważam, że "czasem słońce to nie jest najlepszy film na pirwszy raz, o wiele lepiej mi się go odbiera jak oglądam go teraz po tych kilku innych filmach, gdy bardziej jestem świadoma kultury i obyta z tym kinem.
Często spotykam się z reakcją znajomych gdy mówię o tym co oglądałam cvo mnie wzrusza jakich piosenek słucham, "że bollywood nie dzięki" po prostu z uprzedzenia, nie znam, słyszałam nie absolutnie nigdy. cieszę się, że nie miałam takich uprzedzeń.

Kogo mogę to zachęcam , ale jeszcze nikomu na pierwszyrzut nie zaleciłam K3G.
Gdyby jutra nie było, czy Jesetm przy Tobie owszeem.

No i "nigdy nie mów żegnaj" może być testem nie do przejścia jeśłi się nie jest zaprawionym w długim siedzeniu przed filmem

[Galadriel]

Ja, jeśli chodzi o Nigdy nie mów żegnaj, mam dobre doświadczenia - nie moje, słyszałam o tym od innych osób - wielu ludziom, w tym, co ciekawe, sporej ilości mężczyzn, nieznających w ogóle kina indyjskiego, ten film się bardzo podobał (to też dzieło Karana Johara, tak nawiasem mówiąc ).
Może dlatego, że dzieje się w Nowym Jorku, w środowisku bogatych Hindusów, gdzie nawiązań do tradycji i zwyczajów praktycznie nie ma. Nie jest to oczywiście takie bogactwo jak w domu Raichandów, ale nie są to też rodziny przeciętnie zarabiające. Nie ma tam odniesień do religii, do obowiązku posłuszeństwa, nie ma dotykania stóp (a szkoda, bo ja to bardzo lubię oglądać) - są dwa małżeństwa, niedobrane i cierpiące. Przeżywające problemy takie, jakie są typowe dla innych ludzi z naszego kręgu kulturowego.
Pierwsza część jest momentami nieco zbyt groteskowa (ten nieszczęsny mecz między Delfinami a Tygrysami...), ale całość to kino na bardzo wysokim poziomie, z bardzo dobrą grą aktorską, świetnymi zdjęciami i zapadającymi w pamięć piosenkami.

[GosiaJ]

Naprawdę tylko na chwilę wpadam tutaj, bo wbrew temu, co napisałaś, Alison

Cytat:

nie posunęłyśmy się ani o krok do przodu

ja usunęłam się na tyle daleko, by moją obecnością nie psuć salonowych konwersacji i nie zmuszać nikogo, by pisał maleńką czcionką, jakby wolność słowa była tu naruszana.
I szybciutko wrócę tam, skąd przyszłam

Ironizując sobie do woli, jednocześnie przedstawiłaś argumenty, które potwierdzają mój punkt widzenia.

Alison napisał/a:

I tutaj się zgadzam. Jak już, to absolutnie całość byłaby do retuszu i film wiele by zyskał, bo jednak jakoś tam nakleślał zwyczaje, kulturę, związki rodzinne panujące w tej kulturze. Tyle, że ja wywaliłabym połowę niepotrzebnych scen, to dziwne, mało smaczne epatowanie luksusem i może wtedy przeciętna kobieta o mentalności "białego człowieka" byłaby się w stanie tym zachwycić.

No właśnie. Gal wyjaśniła sporo rzeczy, Trzykrotka dopowiedziała swoje, nie będę powtarzać pewnych kwestii.
Istotne jest jedno. Te filmy są kręcone dla Hindusów. To oni są głównymi odbiorcami tego kina. Oczekują pewnych elementów - wyjaśniły to już dziewczyny. Wyrosły na gruncie innej kultury - o tym pisałam.
Dlaczego miałyby być kręcone tak, by pasowały do naszych przyzwyczajeń, gustów, oczekiwań?
Nie zgadzam się z tym. Stoję na stanowisku, że widz spoza kręgu kulturowego, dla którego są przeznaczone, przyjmuje je z dobrodziejstwem inwentarza. I albo akceptuje, albo nie. To nie jest równoznaczne z tym, że podobają mi się wszystkie filmy, wszystkie konwencje - to oczywiste. Tym bardziej, że jak już podkreśliłam, kinematografia indyjska jest niezwykle różnorodna. Ale akceptuję to, że nie jestem "pierwotnym" odbiorcą tego kina. To ja muszę zmienić swoje myślenie i pokonać stereotypy (a każdy z nas czasem się nimi posługuje), a nie oczekiwać, że kino to zmieni się dla mnie.

Pozwolę sobie jeszcze raz zacytować:

Cytat:

film wiele by zyskał, bo jednak jakoś tam nakleślał zwyczaje, kulturę, związki rodzinne panujące w tej kulturze.

Ależ nakreślał. Tylko Ty nie umiałaś tego odczytać. Podobnie jak ja, oglądając film po raz pierwszy. Oglądając film po raz kolejny, widzę w nim mnóstwo elementów kulturowych, których nie dostrzegałam za pierwszym razem. Nie wiedziałam nawet, że kolorem żałoby jest biel.
Film nie wykładał "kawa na ławę" pewnych kwestii kulturowych, bo po co? Dla Hindusów są oczywiste. A jeśli ktoś inny chce je poznać, musi dokonać pewnego wysiłku.
O co najmniej kilku aspektach pisała Galadriel.

Uwielbiam kino z Indii - poza wszystkim innym - między innymi za to, że nie da się go zrozumieć bez "drążenia" indyjskiej kultury. Kultura ta jest na tyle bogata, że nie da się jej poznać w ciągu całego życia. Ale cieszę się z tego niewielkiego wycinka, który stał mi się mniej obcy.

Mój post nie ma na celu nakłaniania kogokolwiek do oglądania jakiegokolwiek filmu. Zdaję sobie sprawę, że nie jest to kino dla każdego. Nie ma wśród moich znajomych nikogo, kogo zmuszałabym do wspólnych seansów, jeśli sami nie wyrażą na to ochoty.
Ale ze stereotypowym podejściem i tonem pogardliwym ("Jak to się może komukolwiek podobać?") będę walczyć. Cóż, zawsze miałam w sobie coś z Don Kichota.
Pozdrawiam

[nicol81]

Biel jest kolorem żałoby, a swastyka symbolem szczęścia...
Co do religii Anjali- podczas piosenki z piramidami Rahul widzi ją podczas hinduskich obrzędów- np. robiącą kropki. Nie wiem, czy to ma wyrażać stan rzeczywisty, czy upragniony przez niego.

[Trzykrotka]

Odnośnie kwestii religii Anjali - wydaje mi się, że trop przyjęcia religii męża jest dobry. Anjali po ślubie stała się hinduistką: modli się do bogini Sarasvati i odprawia Karva Chauth. Jednocześnie jednak nie wie, że w tym dniu synowa dostaje zwyczajowo prezent od teściowej, czyli - jest tak, jakby uczyła się wielu nowych rzeczy. Myślę, że z punktu widzenia logiki filmu to jest prawdopodobne: Anjali chce, żeby Rahul był szczęśliwy, a nie będzie dopóki nie pojedna się z ojcem. Ojciec raczej nie zaakceptowałby synowej - muzułmanki, nawet takiej, która urodziła mu pięknego wnuka.
Drugi trop jest taki: pamiętam, że ktoś, kto podróżował po Indiach mówił, że Hindusi modlą się zawsze i wszędzie, w każdej świątyni. W filmie Żona dla zuchwałych znajdujemy potwierdzenie: pobożna hinduistka Simran, widząc w Szwajcarii piękny kościół katolicki nie tylko wstępuje do niego, ale klęka przed ołtarzem na chwile modlitwy. Być może i Anjali po prostu bierze po trochu z obu religii? Tak właśnie jest w domu Shahrukha, który jest muzułmaninem, ma piękną żonę - hinduistkę, dzieci wychowuje w tradycji obu religii, a na Boże Narodzenie ubiera choinkę?

[asiek]

BeeMer, Galadriel, Trzykrotko...Dzięki za pozytywne podejście, zrozumienie i cenne informacje.
Z wielki zainteresowaniem przeczytałam Wasze posty.

[Galadriel]

[nicol81]

Ale jak ona sobie go przed slubem wyobrażała w trakcie Karva Chauth, to chyba jednak była hinduską?

[AineNiRigani]

[BeeMeR]

Cytat:

muszę powiedzieć, że miałam, czy nawet wciąż mam jakieś poważne wątpliwości na temat moralnego wydźwięku epatowania skrajnie biednego widza, bo przecież bida w Indiach aż piszczy, takim nieziemskim chwilami luksusem. Ta rezydencja, helikopter, super samochody. Domyślam się, że to ma być baśń dla głodnego, ale czy tych koszmarnych pieniędzy ładowanych w takie kinowe molochy, nie możnaby jakoś sensowniej spożytkować?

Kiedy to właśnie o to chodzi, że oni nie chcą oglądać biedoty, chudych, zabidzonych, schorowanych ludzi - to mają na co dzień - chcę czegoś niezwykłego, barwnego, ślicznego a w dodatku - jak napisały poprzedniczki - logikę, konsekwencję czy realizm najczęściej trzeba odłożyć na bok.
(np. przy "czasem słońce" mój Tomek zapytał: "z czego oni właściwie żyją, skoro cały czas siedzą w domu?" ma rację, ale przeciętnego hinduskiego widza zupełnie to nie interesuje - ważne, że jest na co popatrzeć - wielki dom, barwne ciuszki )

Cytat:

Nie miałam pojęcia, że Anjali była muzułmanką.

Ja za pierwszym razem też nie - ale na dobrą sprawę pięknie, choć skrótowo, pokazany jest obrządek ślubny w obu religiach: muzułmański przy ślubie Rukhsaar (gdy każde z młodych siedzi pod innym baldachimem, a przez krewnych przekazują zgodę na związek) i hinduski, gdy Anjali z Rahulem okrążają ślubne ognisko/ołtarz

Cytat:

Ja mam jeszcze jedno pytanie- skoro Anjali była muzułmanką, to czemu odprawiała poranną modlitwę? Czy to narodowy zwyczaj, nie religijny obrzęd?

Dla mnie jest to znak, że przyjęła jednak tradycję i religię Rahula - już małżeństwo przyjmuje w tej religii - to tak na kolejny dowód, że tato Raichand niepotrzebnie się obawiał czy dziewczyna zrozumie i przyjmie ich wartości.

Cytat:

(Zagadka dla zorientowanych: o jakiej parze piszę i o jakie filmy mi chodzi? )

Ja też wiedziałam! Ja też! Kluczem było Anjaam

Edit: Pisałam w trakcie czytania narosłych postów - wybaczcie, że się powtarzam z innymi.

[Galadriel]

[Anaru]

[Alison]

[BeeMeR]

[GosiaJ]

[Alison]

[Galadriel]

Dziewczyny - Gosiu, Alison - dajcie już spokój.
Siedzi w Was to, co było pod koniec maja, wychodzi to na każdym kroku.
Jeśli chcecie kontynuować wymianę zdań w takim tonie, przenieście się na priva. Choć chyba szkoda Waszego czasu i Waszych nerwów na takie dogryzanie sobie - bo robicie to obie.
Ja nie zawsze reaguję na forum, ale o wszystkich tego typu sytuacjach wiem od osób piszących regularnie na obu forach - wchodzę tu potem i czytam - i zastanawiam się, po co Wam to wszystko.
Jedna drugiej nie przekona do niczego, a tylko się wzajemnie ranicie, przy czym jestem pewna, że GosiaJ przeżywa to o wiele silniej, bo taką ma naturę i nie ma to wpływu.
Ja mam inną naturę, pewnymi rzeczami się przejmuję w stopniu minimalnym, a innymi zgoła wcale. Nie robię problemów z rzeczy, na które nie mam wpływu. A nie mam wpływu na to, że komuś się coś podoba lub nie. Mam z kolei wpływ na stan czyjeś wiedzy, jeśli ten ktoś nie wie czegoś, co jest mi znane. Wtedy staram się wyjaśnić, wytłumaczyć - na tym zresztą polega mój zawód, może dlatego jest mi łatwiej.
Powtarzam: przestańcie. Nikomu nie jest miło czytać takie posty, jak Wasze.

[Marija]

Może ktoś widział ostatnio fajny film kameruński albo zgoła paragwajski, to ja chętnie poczytam ...

[Caroline]

Dziewczyny proszę nie wprowadzajmy na nowo tego tonu do dyskusji na forum. Po co?
Jeżeli chcecie dawać sobie po razie przenieście się do priva. Nie wszyscy tutaj wiedzą, jakie jest tło tej dyskusji. Rozmowa zeszła do estetyki i konwencji bolly po co wracać do argumentów ad personam?

EDIT: przepraszam, nie widziałam posta Galdriel. Podpisuję się pod nim, ta sprawa w tej chwili dotyczy tylko Was dwóch.

[GosiaJ]

[Alison]