[Marija]

Potrzeba matką wynalazku - będziesz chciała zjeść coś domowego i pysznego, a do mamusi w pewnym wieku nie wypada wpadać jak Tatarzyn do lodówki - nauczysz się gotować jak Nigella Lawson .

[Maryann]

[nicol81]

[Alison]

Ale ona tak chciała wyrazić swoje uczucia i dać coś od siebie swoim przyjaciołom, zabranie gości do restauracji to już pójście po najmniejszej linii oporu. Samodzielnie przyrządzony posiłek ma zupełnie inną wartość, a to że się przeliczyła ze swoimi siłami... no cóż, czasem z pozoru prosty przepis w praniu okazuje sie być nie do przeskoczenia. Ale nie należy tracić wiary w siebie, w końcu nikt nie rodzi się z umiejętnościa gotowania, wszyscy uczymy się na własnych błędach i doskonalimy z czasem. Jak przypomnę sobie swój pierwszy żurek... mój Tata i Brat byli święci, że go zjedli bez mrugnięcia okiem
Ja mam jak Maryann, umiem, ale nie cierpię stać przy garach.

[Gunia]

Ja umiem ugotować tylko jajko na twardo, mimo starań moich rodziców, którzy usiłują mnie kształcić a tej dziedzinie, przypominając o obowiązkach pani domu.
A tak a propos właśnie sobie pomyślałam, jaki to piękny zwrot "pani domu", szkoda tylko że tak spłycony w naszej codzienności.

[Maryann]

Guniu, bo ta "pani domu" to brzmi dobrze tylko wtedy, gdy w domyśle jest "pani na włościach".

[Gunia]

A nawet jak się włości nie ma, to można by być dostojną Panią domu i jak to by pięknie brzmiało, gdyby nie musiało się nam od razu kojarzyć z poradami na temat odkurzania dywanów i 21 sposobów na modny ubiór.

[nicol81]

[Gunia]

Ale to byli jej przyjaciele. Najbliżsi, zupełnie jak rodzina. Nie wiem jak dla Ciebie, ale dla mnie takie "szpanowanie" przed bliskim to nic złego. Nie robi tego w złej woli, Ci ludzie i tak znają ją na wylot, a że czasami porywa się z motyką na słońce? Taka jest jej natura i za to ją ci ludzie kochają.

[Marija]

[nicol81]

[Gunia]

Cóż, widzisz to inaczej i to Twoje prawo. Ale ja nie zauważam w tym nic złego i gdyby postąpił tak któryś z moich przyjaciół, to nie miałabym mu tego za złe, tylko śmiałabym się serdecznie razem z nim. Według mnie to całkiem zabawne i sympatyczne. A że to szaleństwo czy głupota? Jesteśmy ludźmi i każdy ma swoje słabostki, a taka nie jest groźna.

[nicol81]

Ale dla mnie to nie jest ograniczone do dwóch obiadków, tylko panuje nad całym życiem Bridget. Jej egzystencja jej podporządkowana szpanowi, wywarcia dobrego wrażenia, pokazania się innym. Nie chce się zmieniać, by być lepszym człowiekiem, ale by ją inni podziwiali.

[Trzykrotka]

Nicol, sori, ale jakoś ciągle się z Tobą nie zgadzam. Nie jest to celowe, naprawdę .
Chyba niezbyt uważnie czytałaś BJ. Ona chce szpanować? Imponować? To są chyba ostatnie słowa, jakie mi przychodzą do głowy w związku z tą postacią. W życiu! Ona sobie ledwie daje rade ze znalazieniem czystej bluzki co rano, jak niby ma szpanować???? Ona po prostu od czasu do czasu porywa się z motyka na słońce, uważając, że chcieć to móc. Ja to znam doskonale (Marija, ja uwielbiam Twoje opowieści, uśmiałam się nad ziemniakami w margarynie! ), jak każda osoba zalatana i żyjąca w kontrolowanym chaosie, a gotująca głównie z półproduktów wkładanych do mikrofalówki (bo szybciej i bez kłopotu). Ja kilka razy do roku wpadam w panikę wobec konieczności przyjęcia gości czymś wykwintniejszym niż makaron ze szpinakiem. Robię wtedy dokładnie to, co ona: szukam w panice przepisów w zakurzonych książkach kucharskich, kupuję produkty, robię znak krzyża iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii - reszta w rękach sił wyższych. No dobra, mnie wychodzi lepiej niż jej.
Naprawdę, wady Bridget, na potrzeby książki zwielokrotnione oczywiście - są znajome każdej pracującej miejskiej kobiecie.

[Aragonte]

Trzykrotko, w jednym punkcie się z Tobą nie zgodzę
Bridget ma kłopoty ze znalezieniem o poranku nadających się do użytku majtek
(Notebene muszę przyznać, że opis jej czynności wykonywanym po przebudzeniu to jedna z zabawniejszych scen w książce)
Co do reszty zgadzam się całkowicie

[Trzykrotka]

Hłe, hłe, damę udawałam i nie chciałam słowa "majtki" wymieniać . Tak, to jest cała Bridget, z tymi majtkami i niebieską zupą.

[Aragonte]

[Alison]

Wiecie, którą scenę z Bridget Jones uwielbiam najbardziej? Jest tak filmowa, że nie mogę zrozumieć dlaczego nie wykorzystano jej w filmie. Kiedy ona w sexy bieliźnie i narzuconej na nią skórzanej kurtce (wybierała się na randkę z Danielem) stoi na ulicy i dzwoni do śmietnika, żeby odnaleźć komórkę kumpla i oczywiście wtedy nadchodzi Mark Darcy Zawsze płaczę ze śmiechu kiedy zobaczę to oczyma wyobraźni.

[Aragonte]

Ali, scena jest świetna, potwierdzam

Czekaj, zaraz ją znajdę - czy ona przypadkiem nie była w drugim tomie?

[Alison]

[Aragonte]

Znalazłam

Właśnie stałam na murku, gapiąc się na kontenery, kiedy usłyszałam znajomy głos:
- Cześć.
Odwróciłam się i zobaczyłam Marka Darcy'ego.
Spojrzał w dół i wtedy uświadomiłam sobie, że stoję w bieliźnie - na szczęście do kompletu - na widoku.
- Co robisz? - spytał.
- Czekam, aż zadzwoni w kontenerze - odpowiedziałam z godnością, otulając się kurtką.
- Rozumiem - nastąpiła chwila ciszy. - Długo... czekasz?
- Nie - powiedziałam ostrożnie. - Normalnie.
W tej chwili zaczął dzwonić jeden z kontenerów.
- O, to do mnie - powiedziałam i zaczęłam pakować do niego rękę.

[Maryann]

[Alison]

- Co robisz? - spytał.
- Czekam, aż zadzwoni w kontenerze - odpowiedziałam z godnością, otulając się kurtką.
- Rozumiem - nastąpiła chwila ciszy. - Długo... czekasz?
- Nie - powiedziałam ostrożnie. - Normalnie.
W tej chwili zaczął dzwonić jeden z kontenerów.
- O, to do mnie - powiedziałam i zaczęłam pakować do niego rękę.

Dla mnie komizm tego dialogu jest stuprocentowy

[snowdrop]

Lubie jeszcze gdy Tom dzwoni do Bridget i mówi cos w tym stylu: cześć Bridget, ale schudłaś!
A ona cieszy się do momentu kiedy uświadomi sobie że Tom dzwoniący nie widzi jej przecież.

Druga część jest o wiele gorsza od jedynk. Trójka pewnie będzie jeszcze gorsza ale jak wyjdzie to i tak przeczytam.

[Maryann]