[Trzykrotka]

Będę z uporem maniaka przypominać: barani udziec i ciasta nie pojawiały się na żadnym z opisywanych przez Musierowicz za PRL u stołów codziennie, tylko w święta i inne uroczystości. Już mi się nie chce na ten temat gadłować, bo ile można. Mimo, że mój dom nie był zasobny, na święta mama piekła serniki, makowce i babki, zawsze kilka ciast do wyboru. Po szynkę i lepszą wedlinę kolejkowaliśmy wszyscy. I jeszcze po pomarańcze, bo to był rarytas świąteczny, który trzeba było zdobyć. Te pomarańcze, szynki i makowce nie lądowały na naszym stole codziennie, podobnie jak u Musierowicz. Pod tym względem ona była dla mnie w pełni wiarygodna, kiedy czytywałam ją na w jej najlepszym okresie. Zaczęłam bodajże od Kłamczuchy, ale na świecie był już i Kwiat kalafiora.

[Agn]

[ita]

Agn, mnie właśnie namówiłaś na "Klatwę przeznaczenia".

[Trzykrotka]

Mickiewiczem kpiąco zajmował się Opyda, na równi z Greyem, przykład był tylko przykładem. Armada czasami sobie jedzie po bandzie.
Poprawka- jechała - już ich nie czytuję, czas mi trochę szkoda.

[Ania Aga]

Musierowicz o swoich początkach kulinarnych
http://musierowicz.com.pl/mm/?p=471
i jeszcze audycja
https://www.polskieradio....cznie-pomyslowo
A w którym tomie pojawia się ów słynny udziec barani?

[Tamara]

Udziec barani jest na początku Pulpecji.

Edit - sprawdziłam rok wydania -1993, początki pełzającego kapitalizmu, więc udziec barani teoretycznie był możliwy , chociaż nie wiem jakim cudem w ówczesnym dole gospodarczym i przy ówczesnych pensjach . Wobec tego zarzut dotyczący udźca wycofuję, ponieważ było już po PRLu .

[Aragonte]

Komuś wpadło w ręce to quasi-uzupełnienie Jeżycjady, o którym Zwierz pisze?
https://zpopk.pl/na-jowisza.html

[milenaj]

Nie. Ale Jeżycjada już dawno mnie zniechęciła do siebie.

[Trzykrotka]

Pewnie nie kupię, wystarczy mi kupiony przed laty Poznań Borejków.

[Tamara]

Nie widziałam tego , ale po przeczytaniu recenzji nawet nie będę zaglądać. Jak się dowiedziałam o tej książce, miałam nadzieję, że to będzie uzupełnianie takie w stylu HP , gdzie Rowling ma opracowany cały świat czarodziejów i zna losy wszystkich postaci nie zawarte w książkach . Ale widzę , że jak zwykle nadzieja matką głupich , a toto wygląda na kolejny tom samozadowolenia i odcinania kuponów

[Trzykrotka]

No cóż, jako insider w branży podejrzewam w tym naciski marketingowe wydawnictwa, które chce coś wydoić z posiadania w stajni poczytnej autorki. Premiera nowej ksiązki pewnie się odwlecze do jesieni, jak bardzo wiele innych premier, a z czegoś żyć trzeba...
Wkurza mnie niechlujstwo Zwierza. Kurcze, nie mogłaby zrobić choć minimalnej korekty? W niektórych miejscach trudno zrozumieć, o co jej chodzi.

[Szafran]

[Aragonte]

[Trzykrotka]

Nie, jest źle napisany. Spójnie, ale z błędami składniowymi momentami uniemożliwiającymi zrozumienie tekstu.
Ja też nie widzę nic specjalnie złego w tego typu wydawnictwach. Dużo światła - popatrzcie sobie jakim cudem wiele książek jest teraz tak grubaśnych. Ano, interlinie i kolosalne marginesy.
Większość popularnych cykli ma tego typu konfekcję - a to księgę map, a to zbiór złotych myśli ze zdjęciami, a to książkę kucharską bohaterów. Może tutaj jest więcej wodolejstwa, ale i książka jest nie dla każdego, tylko dla bardzo ścisłego fandomu. Ja jej nie kupię, ale pewnie wiele osób otrzepuje rączki z radości, że prezent dla krewnej i przyjaciółki mają z głowy.
A że okładka nowej książki Musierowicz wisi na stronie wydawcy od bardzo dawna, to fakt. Jestem pewna, że premiera się opóźni, więc każde podtrzymanie zainteresowania autorką jest dobre.

[BeeMeR]

Ja się o tekście Zwierza nie wypowiem, bo od dawna czytam wyłącznie podpisy pod rysunkami, jeśli w ogóle
Z Jeżycjadą zerwałam lata temu więc tym bardziej.

[Aragonte]

[Szafran]

[Aragonte]

[Szafran]

[Aragonte]

Też to mam

[Szafran]

Długie lata całe stosy leżały na taniej książce na Koszykach i tam kupiłam:D:D

[Tamara]

Nie wiem czemu wczoraj zaczęłam myśleć o Jeżycjadzie, i jakoś tak mnie uderzyło, jak bardzo głęboko Musierowicz tkwiła (i pewnie dalej tkwi) w patriarchalnej wizji świata. Zauważcie, ze wszystkie jej jednoznacznie pozytywne (lub nawracające się na pozytywność) bohaterki albo są albo kończą jak trad wife bądź poświęcająca się wielozadaniowa Matka Polka, te natomiast, które pracują i robią karierę zawodową są od samego początku lekko wredne albo dziwaczne . Bo tak : mama Borejko czyli idealna matka Polka - siedzi w domu, zajmuje sie wychowaniem córek, prowadzeniem gospodarstwa, obsługą taty Borejko , który nota bene chyba nic nie robi poza czytaniem, piciem herbaty i wygłaszaniem filozoficznych maksym. Nawet kiedy zostaje sam z małoletnimi córkami w kwiecie kalafiora, całe obrządzenie domu zwala na barki Gabrysi, a jego jedynym pomysłem na wyżywienie dzieci jest wproszenie się na obiad do ciotki Feli czy jak jej tam. Mimochodem i po cichu jest wspomniane, że mama Borejko dorabia sobie robieniem swetrów dla spółdzielni - w domu oczywiście, w kolejnych tomach jest cos o tłumaczeniu kryminałów , a dopiero w Kalamburce okazuje się, że prowadząc dom i wychowując czworo dzieci , miała jeszcze czas i możliwość niezauważenie pisać sztuki teatralne .
Następna w kolejce święta Gabriela Matka Polka - owszem kończy studia i nawet jest pracownikiem naukowym , ale i tak zajmuje się przede wszystkim domem i rodziną - rodzicami, siostrami, dziećmi i wszystko ma z radością na głowie, chociaż normalny człowiek przy takim obciążeniu padły lekko na twarz. Kolejna - Cesia Żak . niby kończy medycynę, ale ostatecznie ląduje w garach i pieluchach piastując dzieci swoje i Julii, bo Jureczek musi robić karierę a ona sie tym raduje . Już widzę tę radość przy zajmowaniu się samodzielnie non stop bodaj czwórką małych dzieci w różnym wieku . Julia - poczatkowo duch buntowniczy i niezlaeżny - nawraca się na bycie wzorową panią domu gotującą obiadki z czterech dań ze spiewem na ustach, kiedy zakocha się w Toleczku. Za to mama Żakowa jest ideałem niedbałej matki i gospodyni, dla której praca jest ważniejsza niż dom. Poza tym , ze gotuje non stop makaron z dwoma rodzajami sosu na zmiane, całe gospodarstwo spoczywa na głowie Cesi, a pani Żakowa buja w obłokach swojej twórczości i pracy zawodowej, nieładnie. Ida - owszem niby sie swoją rodziną zajmuje ale bez przesady , poświęca się pracy i samorozwojowi, zawsze przedstawiana jako lekko trzepnięta, impulsywna i niezrównowazona emocjonalnie. Aniela - szkoda gadać , egoistyczna artystka, gdzie tam jej do bycia dobrą matką i panią domu, nawet własne dzieci myli. Pulpecja - studia kończy, ale ląduje w garach i pieluchach prowadząc dom. Matka Aurelii pracująca i samotnie wychowująca córkę - umiera na raka, kara boska za niezależność jak nic. Kreska - siedzi w domu i chowa dziecko, Maciuś pracuje. W późniejszych tomach już nie ma rozwinięcia losów kolejnych bohaterek, ale sądzę na podstawie bogoojczyźnianości narastającej z każdą kolejna historią, że byłoby podobnie.

[Loana]

Czytałam na to skargi, że właśnie ten świat przedstawiony nie jest wcale fajny dla kobiet, których celem życiowym nie jest zostanie gospodynią domową i matką polką. I zgadzam się z tym, kiedyś nawet lubiłam niektóre części Jeżycjady, ale już tych nowszych nie byłam w stanie czytać z zaciekawieniem, a jak próbowałam wrócić do starych części, to tak zmieniło mi się patrzenie na świat, że mi tych bohaterek tam po prostu żal i nie chcę o tym czytać

[Tamara]

A jeszcze Danusia, która tez wylądowała w garach i pieluchach, a Pawełek robił karierę naukową.

[Caroline]

Mam takie pytanie do forumowiczek, które przeczytały "Ciotkę Zgryzotkę", czyli ostatnią dostępną na razie część Jeżycjady:
czy Wy też miałyście takie wrażenie, że postacią tzw. Spartanki, a także kilkoma wstawkami o Ignacym Grzegorzu, który jakoby wykonywał wszystkie prace domowe w czasie, gdy jego wybranka była w ciąży, autorka dokonała minimalnego (podkreślam, minimalnego!) kroku wstecz, tudzież autokorekty prezentowanych poglądów, jeśli chodzi o wizerunek kobiet oraz role damsko-męskie?

Tak się złożyło, że ostatnio jakoś wzięło mnie na przeczytanie ostatnich tomów Jeżycjady (nie dałam rady tylko z McDusią. To jest tak bardzo złe ) . Nie będę się tu pastwić, wiadomo o co chodzi. Wszystko co napisano o Jeżycjadzie postkalamburkowej jest w mocy. Zwróciłam jednak uwagę na te dwa wątki i zastanawiam się, czy Wy też. I co o tym sądzicie?