[Tamara]

No bo ktoś sobie wziął DiU , pociachał i nawstawiał w puste miejsca głupot . I to się nazywa napisać książkę

[Lady_Joanna]

A czy wiecie, że mamy polski wkład w fanfiction JA? http://www.amazon.com/Ola-Wegner/e/B005JWONR0

[primavera]

[Loana]

Ciekawe, jaka jakość. Nie przepadam za fanfikami...

[Akaterine]

Przeróbka DiU, którą chętnie bym przeczytała - DiU oczami służby w Longbourn:
http://www.usatoday.com/s...review/2995449/

[Admete]

Podpisuje się pod twoim postem - tez chętnie bym to przeczytała. Może będzie na brytyjskim Amazonie.

EDIT: właściwie to jest - nawet nie tak drogo. Jak już znajde pieniądze na to nowe wydanie Tolkiena, to zamówię razem.

http://www.amazon.co.uk/s...ords=Jo%20Baker

[behemotka]

znacie to?
http://theaustenproject.com/

właśnie przypadkiem się natknęłam, okazuje się, że są już 2 książki wydane

http://www.amazon.co.uk/S...5095516-1485619


http://www.amazon.co.uk/N...2/dp/0007504241

[Lady_Joanna]

O rany Val McDermid napisała przeróbkę Opactwa Northanger

[behemotka]

kupiłam sobie Sense & Sensibility Joanny Trollope, jak przeczytam dam znać
"Emmę" będzie przerabiał Alexander McCall Smith
na amazonie można pobrać całkiem spore próbki (4 rozdziały) wszystkich 3 książek z serii i sprawdzić czy warto

[Harry_the_Cat]

Ja zaczelam to czytac - ale odpadlam szybko bo za bardzo mi sie wydawala jednak podobna. Ciekawa beded Twojej opinii.

[Agn]

Znalazłam na pintereście takie coś:
http://www.itsalwaysautum...#_a5y_p=3266680
Trochę tego jest.

[Trzykrotka]

O, jest ta Jo Baker, którą czytałyśmy, Dworek Longbourn. Sekretny dziennik Lizzie chętnie bym dorwała.
BTW: obejrzałam wczoraj - wiecznie w tą sama przyjemnością - Klub czytelników Jane Austen - znaczy - Rozważnych i romantycznych. Mimo życzeniowego charakteru tej powieści bardzo ją lubię, a film jest bardzo ciepły. Tylko nasz lektor do spółki z tłumaczem W napisach z Lizzie zrobili Elżunię a facet nazwisko autorki czytał jako "Austin."

[Agn]

Widziałam ten film i podobał mi się. Przyjemny.
Chętnie bym też książkę przeczytała, ale to może kiedyś dorwę w jakiejś bibliotece.

[Anaru]

[Trzykrotka]

Tak, dokładnie - cieply i do wsp olnego obejrzenia. Niechby był lektor, ale nie glupi

[behemotka]

Drogie Damy
Ostatnio będąc przez dłuższy czas zagranicą skorzystałam z okazji, że nie trzeba płacić a wysyłkę do Polski i nakupiłam tonę książek, m. in. cały wydany dotąd Austen Project i parę innych okołoaustenowskich. Właśnie skończyłam Emmę Alexandra McCalla Smitha i mam pytanie, czy jesteście jej ciekawe, jednocześnie narażając się na spoilery?

[Agn]

No cóż za pytanie - dawaj!!! Opowiadaj!!!

[behemotka]

tak się tylko zastanawiam, czy to powinno być w dziale "kontynuacje"?
bo to jest reteling, nawiasem mówiąc już któryś z kolei, może czas na osobny dział?
no i jak właściwie nazwać po polsku reteling?

no i jeśli nie boicie się spoilerów, to napiszę zaraz, tylko myśli uporządkuję

[Agn]

Ja się nie boję - wal!

[behemotka]

Ok., na początku chcę przyznać się do dwóch rzeczy:
1. Bardzo lubię Alexandra McCalla Smitha, jego powolny sposób narracji i zgłębianie się w szczegóły
2. Uwielbiam zabawę z oryginalnym tekstem, obracanie i wyginanie go w dowolny właściwie sposób, o ile ma wciąż sens i styl. Nie gorszy mnie nawet Duma i uprzedzenie z zombiakami, tzn. mierzi mnie wykonanie i ordynarne odcinanie kuponów od cudzej sławy, ale sam pomysł w żaden sposób.

UWAGA, UWAGA tu zaczynają się spoilery, kto nie chce ich znać niech zatka uszy, zamknie oczy i nuci głośno „la, la, la” dopóki nie skończę.

- w tej Emmie „historia właściwa” zaczyna się mniej więcej w 1/3 książki, nawet trochę dalej, na początku poznajemy dzieciństwo i młodość pana Woodhouse, to jak pana Taylor trafiła do ich domu od samego początku, poznajemy też historię Johna i Izabelli, poprzednie życie miłosne Knightley’a i Westona itd.

- akcja dzieje się współcześnie, w Anglii, Emma jest świeżą absolwentką kierunku dekoracja wnętrz i zaczyna przymierzać się do otwarcia swojej firmy [ co ma korespondować z jej chęcią układania życia wszystkim w koło]; reszta jest właściwie bez zmian, tylko we współczesnych dekoracjach: ojciec jest hipochondrykiem, panna Taylor jest nianią a potem towarzyszką i sekretarką pana domu, pan Elton jest pastorem z ambicjami, George sąsiadem zarządzającym bogatą farmą z przyległościami itd.

- Emma i Jane nie znały się w dzieciństwie, słyszy o niej tylko z listów, za to w dzieciństwie poznała Franka ale go niemal nie pamięta

- Emma nie przyjaźni się tak długo z Knightley’em, bardzo długo to po prostu sąsiad i przyjaciel ojca

- pana Taylor widzi wady Emmy i myśli o nich z niepokojem, a jednocześnie jest w panien sposób zafascynowana jej osobowością, zwłaszcza w porównaniu z dość prosta Izabelą [jak wiemy, w oryginale tylko Knightley widzi wady Emmy]

- Emma jest przekonana, że Jane patrzy na nią z góry, jest bardzo wyraźnie zazdrosna, wyraźniej niż u Austen; i co ciekawe Jane naprawdę jest przedstawiona w taki sposób, że wiemy, że patrzy na Emmę z góry

- Emma o wiele gorsze zdanie ma o Harriet, niż Emma z oryginału, otwarcie uważa ją za mało inteligentną, często jest rozdrażniona jej naiwnością, zmęczona jej towarzystwem

- intryga Frank/Jane jest rozwiązana w ten sposób, że Frank wmawia Emmie, że jest gejem ale nie chce się ujawnić i pyta, czy może z nią poflirtować na pokaz; Frank kłóci się z Emmą na pikniku i się na nią obraża

- ogólnie i Jane i Frank są pokazani w dużo czarniejszych barwach: Frank ma pretensje do Emmy, że powiedziała Jane, że jest gejem, w ogóle jest bardzo obrażalski, Jane jest jawnie zazdrosna o Emmę, niemiła dla niej w związku z tym, itd.

- prawie nie ma pani Elton, jest tylko powiedziane, że jest celebrytką klasy trzeciej, która zdaje sobie z tego sprawę i szuka kogoś, kto zabawi jej byt i pozwoli kontynuować karierę, właściwie nie ma żadnych interakcji jej z innymi postaciami, pojawia się dosłanie na chwilę

- nie ma wioski jako społeczeństwa w pigułce, miejsce praktycznie nie ma znaczenia

- pani Goddard jest cudnie wyluzowaną hipiską, która prowadzi szkołę angielskiego dla zagranicznych
studentów, piecze „magiczne” brownies i na końcu łączy się z panem Woodhousem i oboje są naprawdę szczęśliwi

- to Harriet przechytrza Emmę – w pewnym momencie idzie po rozum do głowy i zaczyna spotykać się z Robertem, tylko, że w tajemnicy przed Emmą; poza tym to Harriet pierwsza zauważa uczucie między panem Woodhousem i panią Goddard i przyklaskuje temu, to ona namawia George’a, żeby porozmawiał z Emmą o swoich uczuciach

- ciekawie, moim zdaniem, są delikatnie zarysowane problemy Emmy z seksualnością: kiedy Izabella jest w ciąży, 16letnia Emma oświadcza, że nigdy nie wyjdzie za mąż a zwłaszcza nie zajdzie w ciążę, bo cała fizjologia ciąży jest obrzydliwa; Emma wzdryga się na wzmiankę o seksie i zastanawia się, czy to normalne, czy wszyscy tak mają

- ogólnie, mam wrażenie że MacCall Smith jest o wiele bardziej okrutny dla Emmy i innych, pokazuje ich wady bez litości, jednocześnie Emma ma większą samoświadomość, zwłaszcza swoich błędów, krócej tkwi w złudzeniach

Recenzje czytałam dopiero, jak skończyłam, i zorientowałam się, że to jedna z tych książek które się nienawidzi albo uwielbia – zazwyczaj recenzje mają albo pięć gwiazdek, albo jedną, mało jest takich pośrodku. Wydaje mi się, że do pewnego stopnia wynika to z tego, że czytelnicy sami nie do końca wiedzą, czego chcą. Chcę mieć ciasto i zjeść ciastko, spotkać starych bohaterów a jednocześnie mają oni być wrzuceni w inne sytuacje i nie ma to na nich wpływać.

Mnie osobiście książka się podobała, wypunktowała trochę inne rzeczy i sprawy, niż oryginał, doszła do podobnych rezultatów trochę innymi drogami, pokazała bohaterów pod innym kątem, skupiono się na innych aspektach. No i zaczęłam się zastanawiać, do jakiego stopnia zachowania oryginałów wypływały z wychowania i czasów a do jakiego z charakteru. I jak zachowaliby się w innych okolicznościach historycznych, będąc tymi samymi ludźmi, ale mniej skrępowani konwenansami.

[Agn]

Chyba jednak wolę oryginał. Jane obśmiewała postacie wystarczająco dobrze i głównie czytelnikowi ujawniała ich wady, dorzucając jakiejś postaci to bystre oko, z którym widz-czytelnik mógł się utożsamiać.
Jednak bym nie chciała czytać współczesnej Emmy. Zwłaszcza jeśli łazi za mną chęć powtórki oryginału. Ciekawe, czy wciąż będę miała ochotę trzepnąć Emmę w ucho.

[Admete]

Też chyba nie mam ochoty. Austen to Austen, a inni niech piszą własne powieści

[Tamara]

[Aragonte]

O jednej z kontynuacji/alternatywnych wersji DiU, czyli o "Dworku Longbourn":
http://pierogipruskie.pl/...e-widac-wiecej/

[Tamara]

To musi być straszne