RaczejRozwazna - Śro 18 Sty, 2012 13:14 Czytam sobie "Niedokończone opowieści". I tak sobie raz po raz wzdycham, jakby to było pieknie, gdyby Tolkien zyl jakiś 200 lat... I w podobny sposób jak w WP opowiedział np. historię Berena i Luthien, albo Tuora... Marzenia.... Natomiast nie lubię historii Turina. Ten przerażający fatalizm losu dzieci Hurina całkowicie kłóci mi się z wizją opatrzności i nadziei, która jednak dominuje w świecie Tolkiena. Widzę w tej historii wpływ tych samych źródeł, które doporowadziły do powstania teralogii Wagnera, ale podczas gdy wagnerowski świat jest spójny pod względem determinującej roli "przeznaczenia" w życiu bohaterów, tak u Tolkiena zawsze - poza tym wypadkiem - istnieje jakaś drobina nadziei, że nie jesteśmy listkiem targanym przez koło Fortuny 
Anonymous - Śro 18 Sty, 2012 13:34 Wiesz, w tomie opowiadan dedykowanych Tolkienowi jest takie jedno, o Drzewie Opowiesci, ktore zostalo sciete, utracilo zycie. Zostaly jednak zoledzie, ktore mozna zasiac, wspierac i kochac. To naprawde najpiekniejsze opowiadanie z wszystkich tam zawartych, chociaz moze nie najbardziej porywajace fabula. Tolkiena juz nie ma, tak jak nie ma drzewa opowiesci. Mozemy go oplakiwac, ale pozostalo po nim wiele zoledzi - pisarzy, ktorzy zostali zaplodnieni jego tworczoscia. Jednego mamy na forum - najwspanialszy zaladzik jaki widzialam. Dopoki oni zyjna, tolkienowe Drzewo Opowiesci bedzie zawsze trwalo - nawet jesli poprzez nowe drzewa. Dorfi - Śro 18 Sty, 2012 14:10 Pięknie to napisałaś Aine 
BeeMeR - Śro 18 Sty, 2012 14:23
Anonymous - Śro 18 Sty, 2012 15:11 Dziekuje - ale to nie ja. To Tolkien przeze mnie przemawia. Moze i jestem slekka sparszywialym zaladkiem (a nie zaledziem), ale jednak i mnie Tolkien inspiruje. Nie zawsze w slowie, ale jednak. Anaru - Śro 18 Sty, 2012 15:28 Ten domek się chyba tu gdzieś przewinął, ale cudeńko 
http://9gag.com/gag/1897593 Anonymous - Śro 18 Sty, 2012 15:56 A ja Wam powiem, ze u nas w Polsce mial powstac prawdziwy Hobbiton. Domki mialy wygladac wlasnie tak jak te jacksonowo-lotrowskie. Nawet tata chcial nam kupic po jednej chatce -dla mnie i dla brata. Pomysl nie zostal zrealizowany z przyczyn administracyjnych (kurwia nie pozwolila) i potem sie rozplynal. Ale wystarczy spojrzec na Kurhan, aby moc wyobrazic sobie jak moglby wyglac nasz Hobbiton: http://fotoforum.gazeta.p...uMz0qUPZcOB.jpg http://images.photo.bikes...arniowicach.jpg BeeMeR - Śro 18 Sty, 2012 15:56
Anonymous - Śro 18 Sty, 2012 15:58 Tiaaa, masz kudlate, anatomiczne mysli - ot co !! BeeMeR - Śro 18 Sty, 2012 17:14 Nikt nie jest doskonały
praedzio - Śro 18 Sty, 2012 17:42 Aine, czy miałaś na myśli "żołądkiem" (od żołędzia - nie organu wewnętrznego )? Wolę się upewnić.
RaczejRozwazna - Śro 18 Sty, 2012 17:51
podeślij mi namiary na te "żołedzie"
A napisałaś iście tolkienowskim językiem.
Anonymous - Śro 18 Sty, 2012 19:31 Idea tego opowiadania bylo to, ze nie tylko o zoledzia i nowe, mlode Drzewo Opowiesci trzeba dbac woda, swiatlem, ale tez slowem. Drzewo jest na poczatku delikatne i watle. Trzeba do niego mowic, zbierac dla niego opowiesci - nawet (a moze szczegolnie) wtedy, gdy wzbudzamy przez to opinie nieszkodliwych wariatow. Nasze Drzewko te opowiesci przechowuje, a kiedy przyjdzie jego czas - zazielenia sie od nich, zakwita... i dalej rosnie, wydajac na swiat kolejne zoledzie. To wszystko, to moja luzna interpretacja, ale jest w tym opowiadaniu smakowity opis, ktory wrzuce do watku czytelniczego 
Aragonte - Śro 18 Sty, 2012 21:01 Musze kiedyś przeczytać to opowiadanie
Anonymous - Czw 19 Sty, 2012 00:26
PraEdwardzie - to byl milkizm. Sadze, ze wiesz ktora forme mialam na mysli 
Sa zaladziki i zoladki. Ja jestem tym drugim. Swiat Tolkiena jest moim swiatem i moim zyciem, ale tak rzadko potrafie o tym tak otwarcie mowic a tym bardziej przelac to na papier. Inna rzecz, ze moj tolkienowy swiat zyje na drewnie i plotnie, w postaci grafik, prac dekupazowych, bizuterii... Jednak te prawdziwe zoledzie, zaczatki nowych drzew opowiesci potrafia pieknie wladac slowem (czego ja niestety nie bardzo potrafie), czerpia ze slowa i operuja slowem. Anonymous - Czw 19 Sty, 2012 00:32 Opowiadanie to Czarodziej Charlesa de Linta. Nie spodziewajcie sie porywow, wielkiej akcji, skomplikowanej fabuly. w Calym tomie (W holdzie krolowi - gdzie wszystkie opowiadania sa wlasnie holdem krolowi fantasy, Tolkienowi), mozna znalesc wiele bardziej porywajacych opowiadan, wiele bardziej fantazyjnych, bardziej fascynujacych i w ogole wszystko "bardziej". Ale mnie wlasnie to najbardziej zapadlo w pamiec, przy tym wlasnie sie wzruszylam. Bo to na swoj sposob bylo o mnie i chyba o kazdym z nas - w tej lub innej formie. A Drzewa Opowiesci, wyrastajace z zoledzi, przybieraja roznoraka forme, w rozny sposob snuja swoja opowiesc. Oto jeden z takich zoledzi (jeden z moich ulubionych): http://www.youtube.com/wa...feature=related Deanariell - Sob 21 Sty, 2012 10:36 A ja oglądałam wczoraj w telewizji Dwie Wieże - znowu...  Bo jak przełączyłam na TVN, to nie potrafiłam już wyłączyć, chociaż właściwie mogłam sobie równie dobrze DVD odpalić.  
Admete - Sob 21 Sty, 2012 13:00 Obejrzałam fragment, bo strasznie byłam senna. Ale Helmowy Jar widziałam. Deanariell - Sob 21 Sty, 2012 13:21 Mąż widział fragment bitwy i stwierdził: "Ej, niezła ta bitwa." W sensie, że dobrze zrobiona. Natychmiast przyznałam mu rację, jak nigdy.
Admete - Sob 21 Sty, 2012 15:42 To on nie widział nigdy filmu? Anonymous - Sob 21 Sty, 2012 16:04 grzeszyliscie oboje? Deanariell - Sob 21 Sty, 2012 17:01
Ano nie widział , fragmenty owszem - Drużynę chyba oglądaliśmy razem, ale nie pamiętam czy do końca...  Usypiał.  A to nawet nie była wersja reżyserska.
Admete - Sob 21 Sty, 2012 20:54 No i popatrz - za kogo ty wyszłaś za mąż?
Deanariell - Sob 21 Sty, 2012 21:13
Prawdziwy mezalians - elfka z człowiekiem. Jak to się historia lubi powtarzać.
Ale mój historyczny egzemplarz WP w trzech tomach pożyczyłam właśnie od niego - tam się marnował, a ja w końcu miałam upragnione książki.  I tak moja niechęć do oddania Tolkiena zakończyła się później małżeństwem. Dziś bym pewnie kupiła na allegro i po sprawie.
Admete - Wto 07 Lut, 2012 08:06 Zaczęłam czytać ponownie książkę T.A. Shippeya - Tolkien pisarz stulecia. Potem się zabiorę za ponowną lekturę jego Drogi do Śródziemia. Jako kontekst do wcześniejszej dyskusji można by przytoczyć oba wstępy z tych pozycji. Może jak znajdę czas, to coś zacytuję. Postanowiłam też kupic ładniejsze wydania Niedokończonych opowieści, bo mam tylko te paskudne z lat 90. Niestety produkt chwilowo niedostępny. Trzeba poczekać. |
||||||||||||||||||
