Tamara - Pią 26 Mar, 2010 18:45 Rozumek po macierzy odziedziczyła , a ta go za wiele nie miała 
nicol81 - Pią 26 Mar, 2010 19:30
To co, zgadzamy się z panem Collinsem? Jakoś Kitty się wyrobiła na końcu...
BeeMeR - Pią 26 Mar, 2010 19:44
Ja to dodałam jako według mnie dodatkową składną, nie zamiast tego, co Ty wymieniłaś 
nicol81 - Pią 26 Mar, 2010 20:09
Dla przedstawienia charakterów bohaterek ma kardynalne znaczenie.
A gdzie przebiega granica? Rozedma mogłaby też powiedzieć, że jej zmiany stworzyły dobre dzieło filmowe...
Chodzi o to, jak ta scena przedstawia pana Benneta- jako zatroskanego stanem finansów domostwa. Podobnie było z oficerem na balu- nie chodzi o to, że to niemożliwe, tylko że charakteryzowało daną postać w innym świetle.
Oni się może tak- ale ksiązkowa, kanoniczna Lizzy miała inne odczucia 
Trzykrotka - Pią 26 Mar, 2010 20:18
No bo było dobre  . Ja wersję Rozemy oglądam z przyjemnością. Tyle, że nie mam uczuciowego stosunku do Mansfield Park, więc nie podskakuję przy jej wymysłach. No, w każdym razie nie wysoko. A dodatki z DiU niczego nie wypaczały. Zamiana jednej kwestii Lizzy i Jane jak dla mnie była niezauważalna i absolutnie nie zmieniła mojego odbioru postaci obu panien w stosunku do powieści.
Ale on BYŁ zatroskany stanem finansów. To subtelnie wypływa co rusz na powierzchnię, kiedy czyta się powieść. W filmie pokazano to jedną krótką sceną, podczas której on lekko unosi brwi i kręci głową podliczając kolumny cyfr. Ale nie ma ani śladu aluzji, że to sumowanie spędzi mu tej nocy sen z powiek.
A, to przepraszam, cały czas trwam w przekonaniu, że rozmawiamy o serialu... nicol81 - Pią 26 Mar, 2010 20:43 O serialu i zmianach, jakie dokonano w porównaniu do książki. A ja do MP i kanonicznej Fanny stosunek emocjonalny mam akurat duży...
Calipso - Pią 26 Mar, 2010 21:10 Coraz częściej myślę,że nie dojdziecie do porozumienia.Zawsze będzie jakieś ale.....tylko czy watro to wszystko rozkładać na czynniki pierwsze ? Ciągle analizować ?
BeeMeR - Pią 26 Mar, 2010 21:51
Trzykrotka - Sob 27 Mar, 2010 12:12
Na pewno nie przekonamy jedna drugiej do swoich poglądów, ale przecież wymienić je zawsze warto . Nie kłócimy się przecież. A takie rozmowy tylko pokazują, że materiał wyjściowy jest wiecznie żywy. Twórcy powinni się cieszyć 
Calipso - Sob 27 Mar, 2010 16:10 W sumie macie rację,ale.... zresztą zamilknę 
Tamara - Sob 27 Mar, 2010 19:39 Bo to jak z dziewictwem Thorntona
Alicja - Sob 27 Mar, 2010 21:20 raczej nie-dziewictwem każda ma swoją wersję wydarzeń
Tamara - Sob 27 Mar, 2010 23:30 Na jedno wychodzi w tym wypadku
Tamara - Sob 27 Mar, 2010 23:49 A ja sobie zobaczyłam dziś to http://www.youtube.com/wa...56A17D5&index=8 i się znów caaałkiem rozpłynęłam 
Calipso - Nie 28 Mar, 2010 14:02 Pozwolę sobie zacytować jeden z komentarzy
szept - Sob 18 Wrz, 2010 12:24
Całkowicie zgadzam się z Tobą:) Oglądając to i ja się rozpływam! Wersja doskonała w każdym calu! Świetna gra aktorska, zarówno postaci pierwszo- jak i drugoplanowych. Ciągle zrzędząca Pani Bennet, sarkastyczny Pan Bennet, jakże ograniczony i dosyć "obślizgły" Pan Collins i mogłabym tak wymieniać...:) Panująca tam atmosfera pozwala nam, widzom, ludziom XXI wieku, na te 300 minut żyć ich życiem, tak eleganckim, wyrafinowanym, kunsztownym i finezyjnym. Gracja i wdzięk. Niesamowite... Trzykrotka - Sob 18 Wrz, 2010 23:04
Pod tym stwierdzeniem na pewno nie podpisałyby się rzesze zwolenników wersji z 2005 . Ona bardziej, klimatem i poprowadzeniem postaci, przystaje do naszego wieku.
Admete - Nie 19 Wrz, 2010 00:01 Ile tu się gromów posypało właśnie na to zbyt duże uwspółcześnienie Nie ma nic finezyjnego w świni przechodzącej przez sień Ani w błocie
Trzykrotka - Nie 19 Wrz, 2010 00:13
... po którym się biega na bosaka. I we wrzeszczeniu na własną matkę. I podsłuchwaniu pod drzwiami... Admete - Nie 19 Wrz, 2010 08:25 I w rozczochranej, chudej jak szczapa Keirze, w burych skukenkach, które wyglądały jak z second handu
JoannaS - Nie 19 Wrz, 2010 11:02 I „kunsztownym" rozczochraniu wszystkich (nie tylko Elizabeth) bohaterek. szept - Nie 19 Wrz, 2010 11:16 Nie mówię o realiach, każda epoka ma swoje jasne i ciemne strony. Film był dla mnie elegancki, ta muzyka, gra na pianinie, śpiew dziewcząt (Marry nie jest może tu najlepszym przykładem, ale były też inne:) ), wyrafinowane gesty, maniery, tempo zalotów, ażurowe parasolki chroniące jasne cery panien, fraki, salony, bale, czy - jak już ktoś wspomniał - bure sukienki. Co więcej, życzyłabym sobie w takich chodzić! Dla mnie to było piękne... Admete - Nie 19 Wrz, 2010 18:59 W wersji z 1995 roku to wszystko jest, w wersji z 2005 nie ma
Sofijufka - Nie 19 Wrz, 2010 19:05 może, ale DiU z 2005 jest niezłym filmem o miłości, choć ani historycznym ani JA Trzykrotka - Nie 19 Wrz, 2010 19:10 No właśnie, Harlequinem, pseudo-historyczna oprawa, współczesne obyczaje. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
