Co się właściwie takiego stało z tym dziwnym interesem, że pan Choi został ukarany (najwyraźniej zwolniony)? Załapałam tylko, że coś było nie tak, że jakiś pośrednik, dużo chciał zgarnąć kasy (już się bałam, że wypłynie w tej roli ten wstrętny pan Park), ale generalnie nie wiem, co tak do końca wyszło, że całe One International siedzi jak na stypie.

Zamieniam się w fontannę łez. Pan Oh odchodzi. Nie zgadzam się! Miało już być pięknie, a tu znowu ktoś mi wbija w serce miecz i obraca do woli.
Żółtodzioby miały łzy w oczach. Suk Yeol to się po prostu popłakał.
Oooo, nie tylko żółtodzioby. Dong Shik też załamany i płacze.
Smutno mi. Nie bawię się tak.

Ja już nie pamiętam, o co chodziło ze zwolnieniem pana Oh, ale jak dla mnie, było to doskonałe. Zwolnienie okazało się kluczem do wolności. Genialne. I twórcze.

Wzruszające było, jak wiele osób starało się pomóc Sierotkowi zostać w firmie. I jak podle wyszło, że to wszystko na nic. Nie i nie i koniec.
Ale nie ma tego złego - ponowne zwarcie szyków Sales Team 3 wyszło cudnie - prezio nawet chciał się dołączyć do uścisku, ale to jak pchać się między scementowane cegły.
Końcówka piękna. Piękna klamra z Jordanią, ale i z rozmową w samochodzie - teraz to Sierotek pyta pana Oh, co ma mu do sprzedania.
Cudowne było też spotkanie czwórki żółtodziobów przy piwie.
I satysfakcjonująca chwila, kiedy mąż kochanki szefa Suk Yeola dostał od niego łomot. YEAH! Przy czym Suk Yeol ma czyste ręce. Chyba jednak dobrze, że się wstrzymał z pokazaniem tych zdjęć... chyba że to on wysłał jej do małżonka kochanki - podejrzewam, że tak. Zemsta najsmaczniejsza jest na zimno. I cieszę się, bo ten szef to taki dupek... choć raz zaznał poniżenia.
Bardzo mi się ta drama podobała. Cieszę się, że zacisnęłam zęby i tym razem przetrwałam wszelkie momenty frustracji i dojechałam do końca. I w tym wypadku cieszę się, że będzie ciąg dalszy. Oby z tą samą obsadą, bo aktorzy tam tacy, że palce lizać.