asiek - Nie 02 Cze, 2013 09:02
Wgryzam się w lód, już odróżniam pak od śryżu.  Gwoli wprowadzenia poczytałam w internecie o przebiegu wyprawy Franklina. Matko z ojcem, przeraziła mnie brawura i ignorancja tego człowieka. Brak pokory wobec matki natury musiał źle się skończyć. 
Agn - Wto 04 Cze, 2013 17:10 Tak dla odmiany połknęłam nowego Pilipiuka, tj. Wampir z MO. Jest jeszcze lepszy niż Wampir z M-3!  Oczywiście nie darował sobie i wciąż nabija się z twórczości Meyer, ba!, nawet przysłał reprezentanta rodu Coollenów do Polski (a co z nim zrobił, to musicie same przeczytać, gwarantuję jednak kupę śmiechu), w końcu te książki nie wzięły się znikąd, ale poza tym mamy PRL w pełnej krasie i non stop wielkiego banana na twarzy. Przysięgam, w którymś momencie doszłam do wniosku, że pan Andrzej dybie na me życie, bo w autobusach i tramwajach zwyczajnie dusiłam się ze śmiechu, dopiero w domu mogłam się zarykiwać jak młody łoś.
Cytować nie będę, musiałabym całą książkę przestenografować. Jednakowoż polecam. Jedwabista.
Fibula - Wto 04 Cze, 2013 20:10
Sprawdzałam w necie i też odróżniam, za to z takielunkiem chyba zawsze będę miała problem.
A przecież nie był młodzikiem, no i wcześniej chyba dwukrotnie był w Arktyce i wiedział, z czym przyjdzie mu się zmierzyć. Admete - Wto 04 Cze, 2013 20:16 Może miało na to wpływ przekonanie o potędze człowieka cywilizacji zachodu? Anglicy lubili wtedy myśleć o sobie jako o niezwyciężonych zdobywcach. Ja natomiast polecam książkę Małgorzaty Szejnert - Dom żółwia. Zanzibar. Kawał świetnej reporterskiej roboty. autorka włożyła wiele pracy w przygotowanie historii Zanzibaru od czasów kolonialnych aż po dzisiejsze. Mnóstwo ciekawych szczegółów, dramatyczne losy ludzi ( także Polaków ), wspomnienia i teraźniejszość. migotka - Śro 05 Cze, 2013 13:19 http://slowemmalowane.blo...ro-munoz-y.html o księżnej Marii Amparo Czartoryskiej znakomita jak dla mnie asiek - Śro 05 Cze, 2013 17:47
Takielunku nawet nie usiłuję zgłębić.  
A Terror wciąga, oj wciąga.
Admete - Nie 09 Cze, 2013 12:41 Zabrałam się właśnie za Hotel Paradise autorstwa Marthy Grimes. Wcześniej jakoś mi ta książka nie spasowała. Teraz jednak jestem już po serii z inspektorem Jury'm i polubiłam styl autorki. Ma talent do opisywania różnych dziwadeł i takie sympatyczne poczucie humoru. odrobine satyryczne, ale w gruncie rzeczy łagodne i pełne współczucia dla innych. Widziałam na półce drugą powieśc w serii z Emmą Graham i mam nadzieję, że też przeczytam. Ania Aga - Nie 09 Cze, 2013 15:07 Bardzo lubię tę serię z Emmą, historie opisywane przez autorkę są takie niedopowiedziane, nic nie wiadomo na pewno. Nie pamiętam, w której części jest opisane amatorskie przedstawienie Medei przygotowane przez dzieci, z tekstami napisanymi do przebojów Abby - ryczałam ze śmiechu. Ale opis relacji Emmy i jej matki powodował łzy smutku. Caitriona - Nie 09 Cze, 2013 17:42
Ja tez mam to w planach, bo też mi się spodobała seria z Jury'm.Chciałabym żeby więcej wydali u nas ksiażek z tej serii. Admete - Nie 09 Cze, 2013 19:32 Na pewno są dwie powieści - Hotel Paradise właśnie i Stacja Cold Junctiom. Mam tylko problem z umiejscowieniem czasowym akcji Hotelu. I niedługo zabieram się za czytanie Wałkowania Ameryki Marka Wałkuskiego. Mam też biografię Austen napisana przez Claire Tomalin ( po angielsku ) - ciekawe, czy dam radę przeczytać. Agn - Nie 09 Cze, 2013 19:36
O, to mi się bardzo podobało. 
Admete - Nie 09 Cze, 2013 19:42 Po przeczytaniu tej książki bratowa stwierdziła, że chyba jest Amerykanką z ducha
Ania Aga - Nie 09 Cze, 2013 20:20
Trzecia część Hotel Belle Rouen też została wydana, wydaje mi się, że akcja toczy się w latach 50tych XX w. Zawsze mnie zaskakuje, że trzeba dodawać ten XX w. Admete - Nie 09 Cze, 2013 20:20 No właśnie - tez mi się wydawało, że to czasy dawniejsze. Anonymous - Nie 09 Cze, 2013 22:09 Przeczytałam kolejną książkę Simons "Pieśń o poranku" nie tak dobra jak Jeździec, ale tak mnie wywkurzała bohaterka, że książkę bardzo przeżyłam Agn - Wto 11 Cze, 2013 19:22 Łyknęłam Poznam sympatycznego Boga Erica Weinera, czyli przelot przez co ważniejsze wyznania okiem człowieka, który z religią ma raczej niewiele wspólnego, natomiast bardzo go zagadnienie ciekawi i szuka dla siebie Boga. Okej, całkiem zabawne, ale jednak bardzo powierzchowne, więc jeśli ktoś chce się zapoznać z którymś wyznaniem dogłębniej, to ta książka nie będzie dla niego źródłem wiedzy. Acz jest to przyjemna, lekka lektura. No i zabrałam się za kolejną pozycję z MOJEGO tematu, jadę sobie spokojnie przez kolejne kartki. Dla ciekawych - Andrzej Bober Korea zjednoczona - szansa czy utopia?. Niezły kolos, ale mnie bardzo ciekawi zawartość.
Anonymous - Nie 16 Cze, 2013 11:52 Pożyczyłam z biblioteki "Żony polarników" - Admete by się spodobała. Ja na razie chcę przeczytać(już zaczęłam) o niewidzialnych kobietach
Za to właśnie skończyłam "Przyjdź i zgiń" Agaty Christie... i kurczę wychodzi na to, że dożynam najsłabsze książki z Poirotem. Raz, że w tej książce Herkulesa jest jak na lekarstwo, to Agata znowu się wzięła za spiskowanie... i wielką politykę, więc tak jak w "Wielkiej Czwórce" bez rewelacji, a nawet jeszcze słabiej niż w "Wielkiej Czwórce" którą czytałam jednak bez bólu. Admete - Nie 16 Cze, 2013 15:17 O fajne - Żony polarników? Musze zapisać, bo ciekawie brzmi. Kończę Wałkowianie Ameryki i dochodzę do wniosku, że niektóre ich rozwiązania chciałabym u nas. Na pewno podoba mi się sposób, w jaki zdaja prawo jazdy. Kandydat na kierowcę zjawia się z wydziale komunikacji, wypełnia formularz i zdaje teoretyczny egzamin ( i nie ma w nim 3000 pytań testowych jak u nas ). Jak zaliczy to dostaje uczniowskie prawo jazdy, fotografie robią na miejscu i wydają dokument. Potem uczy się praktycznie pod okiem jakiegoś kierowcy. Po 30 - 60 dniach można wystąpić o stałe prawo jazdy. Zdaje się go swoim samochodem, tym na którym człowiek się uczył. I nie ma żadnego placu manewrowego, ani parkowania równoległego. Bajka. i podoba mi się, że oni nie obchodzą świąt patriotycznych w sposób, w jaki my obchodzimy. Mam już trochę dość polskich obchodów ku czci. Anonymous - Nie 16 Cze, 2013 16:08 Ja dostałam "Żony polarników" w miejskiej bibliotece, zdaje się nawet że był więcej niż jeden egzemplarz. Z tego co piszesz to chętnie bym hamerykańską książkę przeczytała. Z tym prawiek się zgadzam. ja i większość, jak nie wszyscy, znajomi wspominamy to jako ogromną traumę. A obchody ku czci, też mnie już zniesmaczają, wciąż ta radziecka pompa, parady, place, defilady. Szkoda, że u nas nie ma takich ziomków z mendalami nawet na plecach... byłoby z czego pośmiać. Chociaż jak oglądam te święta, rzadko bo nie mam nerwów. Widok weteranów mnie do łez rozkleja... Zawsze sobie myślę, że który z nich, czy która z nich pomyślałaby, że dożyje tylu lat, widząc wczesniej tyle horroru i dramatu, kto by przypuszczał, że po tej okrutnej wojnie przyjdą jeszcze gorsze czasy, przeżyją transformację ustrojową i tyle "ciekawych czasów". Ehhh. Ale weteranów pokazują na ułamek sekundy, bo przecież starzy ludzie są tacy niemedialni... 
Eeva - Nie 16 Cze, 2013 19:07
A ja to czytam i czytam i przebrnąć nie mogę. Admete - Nie 16 Cze, 2013 20:20 Najgorsze jest, że u nas przy okazji obchodów zawsze są jakieś konflikty. Przedziwne jest podejście Amerykanów do religii i wyznań wszelakich. Podoba mi się całkowity rozdział Kościoła od państwa, a z drugiej strony absolutna wolność wyznania. Kościoły muszę zabiegać o wiernych, bo nie dostają dotacji od państwa. Nie ma mowy o nauczaniu religii w szkole, ale 90% Amerykanów deklaruje wiarę w Boga. Ateista nie ma tam szans na zostanie prezydentem. Anonymous - Nie 16 Cze, 2013 20:34
czytałam kilka naukowych publikacji na ten temat. U nich chyba poszło w zbytnią przesadę. z punktu widzenia mojego zawodu Admete - Nie 16 Cze, 2013 20:37 Radzą sobie. Wiem, że oni mogą zarejestrować prawie każdy kościół. Dziwne to trochę, ale oni mają świra z na punkcie wolności konstytucyjnej. A z drugiej strony jak im rząd ogranicza wolności obywatelskie, to nie protestują tak bardzo. Anonymous - Nie 16 Cze, 2013 20:46
Ja na to patrze nieco od innej strony, bardziej praktycznej. I np. w połowie ubiegłego wieku w SN Świadkowie Jehowy przegrywali sprawy, bo oni nie trzymają się, żadnych ram prawnych, najważniejsze dla nich jest "nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną" i dla nich każde nagięcie się do reżimy prawnego np. przez dochowanie wymagań formalnych jest wystąpieniem przeciwko temu przykazaniu. Ale żeby przeprowadzić zbiórkę(analogicznie jak u nas, trzeba załatwić papierologię) i oni przegrywali te sprawy, aż wiatr inny zawiał i uznano ich argumentację. Poźniej zajmowałam się sprawą z SN pracownica(albo pracownik - zapomniałam) szkoły wyznaniowej, sądziła się z pracodawcą. Który zwolnił ją bo zagroziła, że pójdzie do sądu. Jako uzasadnienie szkoła podała, że są placówką wyznaniową i muszą mieć pobożnych nauczycieli, a pobożny luteranin załatwia sprawę prywatnie a nie idzie do sądu. I też to uznano. Oczywiście w sprawach były wątki poboczne, o których mogę poopowiadać, ale to puenta. Ogólnie - przesadzają. Wolność nigdy nie może być absolutna, Admete - Nie 16 Cze, 2013 21:21 Absolutnej pewnie nie mają. W gruncie rzeczy jednak jakos im to wszystko służy. Nie wiem, czy dałabym rade tam mieszkać, ale niektórym się podoba. |
||||||||||||||||||||||||||||||
