Sofijufka - Wto 15 Sty, 2008 14:48 Kiedy od sceny w bibliotece to 
Maryann - Wto 15 Sty, 2008 14:52
NAPRAAAWDĘ ? 
Gunia - Wto 15 Sty, 2008 15:24 Faktycznie strasznie to pokomplikowane, dlatego podziwiam Tłumaczkę. 
Maryann - Wto 15 Sty, 2008 15:26 Tłumoczka czuje się rozpieszczana... 
Dione - Wto 15 Sty, 2008 17:17
Kto by pomyślał, że rozmowa o pogodzie może być tak "niebezpieczna".... Maryannku
Prosim dalej Sofijufka - Wto 15 Sty, 2008 17:22 "przy tak skrupulatnym wymierzaniu kary zdarzają się chwile, kiedy dżentelmenowi trudno jest utrzymać jego „dumę” na wodzy. "  :    
Kaziuta - Wto 15 Sty, 2008 17:28 Marudzicie siostry, jak Elżbietka. 
Jak Darcy nie całuje to chcecie aby przejawił jakąs inicjatywę i całował. Jak całuje to intencje się Wam nie podobają. I jak tu dogodzić kobiecie?
A nawiasem mówiąc (tłumaczki bez obrazy to nie pretensja do Was) ale momentami zalatuje naszą Mniszkówną.
Maryann - Wto 15 Sty, 2008 18:38
Właśnie. Z tego, co wiem, to pogoda i stan dróg to zawsze były dwa żelazne punkty konwersacji w dobrym towarzystwie...
Ciąg dalszy jutro (rozmów o pogodzie of course).
nicol81 - Wto 15 Sty, 2008 19:22
Maryann, dzięki za tłumaczenie
asiek - Wto 15 Sty, 2008 19:56 Mnie się podobało.  Toć nie nowina, że kobity czasem tak mieszają, że bidny chłop nie wie o co chodzi.
Maryann'ku 
Alison - Wto 15 Sty, 2008 20:46
Aśku, ale tu i chłop mięsza jak pomięszany... 
Kaziutka, jak mogłaś coś takiego do pani Helenki przyrównać  przecież wiesz jak ją kocham 
Maryann - Śro 16 Sty, 2008 06:08 O pożytkach płynących z konwersacji… CZĘŚĆ V Ku strapieniu Elizabeth następny dzień przyniósł ulewny deszcz, który najwyraźniej na dobre rozgościł się w okolicy Longbourn. Przy takiej pogodzie wydawało jej się nieprawdopodobne, żeby Darcy zaryzykował opuszczenie wygodnego Netherfield po to, żeby spędzić poranek w salonie razem z jej rodziną. Ledwie to pomyślała, gdy jej przypuszczenie okazało się fałszywe. Na podjeździe pojawiła się wysoka sylwetka galopująca w nieustającym deszczu na wielkim czarnym ogierze i zatrzymała się dokładnie przed oknem. Ku jej irytacji jej serce zatrzepotało lekko, ale wybaczyła sobie tę odrobinę dziewczęcej głupoty. Jaka bowiem kobieta nie zareagowałaby w ten sposób na tak pociągający obraz żarliwego i zdecydowanego wielbiciela ? Chociaż rzeczywiście cieszyła się, że go widzi, to jego obecność stwarzała pewien problem – bo w otoczeniu jej rodziny żadne z nich nie było swobodne. Przemknęło jej przez myśl mnóstwo możliwości ucieczki, ale fatalna pogoda wykluczyła je wszystkie. Spacer był niemożliwy, a przejażdżka powozem w najlepszym razie nieprzyjemna. Darcy zaproponował to wchodząc do pokoju, ale nie miała zamiaru narażać jego stajennych na śmierć z zimna tylko dlatego, żeby uciec przed swoją matką. Nie można było nic poradzić, będą musieli zostać w domu i jak najlepiej wykorzystać sytuację. Tak zaczął się dla Elizabeth wyjątkowo krępujący poranek. Zgromadzone towarzystwo składało się z pana Benneta, jego żony, ich czterech córek i Darcy’ego. Nie było niczym dziwnym, że nagłe pojawienie się zmokniętego gościa skierowało rozmowę na pogodę i związane z nią nieprzyjemności. Elizabeth poczuła się dosyć nieswojo. Stanęły jej przed oczyma wypadki poprzedniego dnia i zdała sobie sprawę, że rumieni się aż po koniuszki włosów. Zebrane towarzystwo było całkowicie nieświadome jej skrępowania z powodu rozmowy na tak niewinny temat. Wyjątkiem był oczywiście Darcy, który na początku milczał, a chociaż Elizabeth miała spuszczone oczy, to podświadomie wiedziała, że cały czas wpatruje się w nią nieprzeniknionym wzrokiem. Raz jeden, kiedy odważyła się zerknąć w jego kierunku, dostrzegła tylko nieznaczny uśmiech, ale natychmiast rozpoznała jego spojrzenie. Widziała je zaledwie poprzedniego ranka i akurat po rozmowie na identyczny temat. Takie były konsekwencje jej wczorajszego postępowania, pomyślała, a teraz za karę jest zakłopotana. Patrząc przez zalane deszczem okno starała się nie zwracać uwagi na rozmowę, a zamiast tego zastanawiała się, czy to może Bóg ją karze. Jej skandaliczne zachowanie i zachęcanie Darcy’ego z pewnością zasługiwały na jakąś karę, a obecna sytuacja wydawała się odpowiednim zadośćuczynieniem. Jej siostra Mary poświęciłaby tej myśli więcej uwagi, ale racjonalność Elizabeth kazała jej odrzucić ją niemal natychmiast. W końcu to była Anglia, więc doszukiwanie się w obecnej ulewie czegoś niezwykłego byłoby lekką przesadą. Nigdy nie była szczególnie skłonna do medytacji religijnych, a skoro nie czuła wyrzutów sumienia, to całkiem porzuciła kolejne próby. Uśmiechnęła się lekko na myśl, że kazania Mary w końcu dotarły do jej wzburzonego umysłu. Rzeczywiście w przykrych chwilach pamięta się takie lekcje. Jej siostra byłaby zadowolona. Przez jakiś czas Darcy przyglądał się Elizabeth z milczącym zachwytem. Jej rumieniec sam w sobie był uroczy, ale ponieważ znał jego przyczyny, to poczuł, że pociąga go bardziej, niż było to stosowne w takiej scenerii. Nie ufając sobie na tyle, żeby do niej podejść, pozwolił sobie na przyjemność patrzenia na nią z daleka. Nie umknęło mu jej westchnienie, kiedy stała przy oknie i ciekaw był, co przywołało ten uśmiech na jej wargi. Urok tego obrazka został uwydatniony przez ruch jej dłoni, bawiącej się krzyżykiem wiszącym na jej szyi. Nagle poczuł suchość w ustach, a jego oddech stał się nierówny. Nie miał pojęcia dlaczego, ale jeśli miałby spróbować odgadnąć, to miało to coś wspólnego z miejscem, w którym ten krzyżyk zwykle się znajdował. To kuszące miejsce tuż nad miękką skórą jej… Dobry Boże, o czym on myśli !!! Próbując z wysiłkiem się opanować odwrócił się do swojej najbliższej sąsiadki, którą tak się złożyło była pani Bennet, i z determinacją wciągnął ją do rozmowy. Próbując uspokoić swoje rozgorączkowane myśli, uczepił się ostatnio poruszanego tematu i zaczął relację o wilgotności drogi z Netherfield, tłumacząc pani Bennet, które partie na przestrzeni tych trzech mil były najbardziej mokre. Jego rozmówczyni siedziała w milczeniu, zaszokowana, że w taki sposób rozmawia z nią onieśmielający pan Darcy. Jemu to odpowiadało i bez przeszkód mówił dalej. Opisywał ze szczegółami kałuże, choć naprawdę nic go nie obchodziły, bo w tej chwili zależało mu tylko na przywróceniu umysłu do jakiej-takiej równowagi. Kiedy w końcu poczuł się sobą w wystarczającym stopniu, żeby zaryzykować spojrzenie na Elizabeth, zobaczył, że źródło jego skrępowania znowu patrzy w podłogę i okropnie się czerwieni. Chociaż jego umysł już się uspokoił, jakiś pierwotny instynkt, którego wolał zbyt szczegółowo nie analizować, zachęcił go do kontynuowania rozmowy z panią Bennet, rozwijając temat o ogólne warunki pogodowe w Derbyshire. Kiedy w końcu napotkał wzrok Elizabeth zauważył, że była przynajmniej tak samo poruszona, jak on krótko wcześniej. Usatysfakcjonowany zakończył rozmowę. Namiętność w jej oczach była dokładnie taka, jaką pamiętał i był bardzo zadowolony, że udało mu się ją wzbudzić. Później tego wieczoru, gdy Darcy zastanawiał się nad swoim postępowaniem i motywami, które je spowodowały, był w równym stopniu rozbawiony i zawstydzony. Był całkiem pewny swoich pobudek – chciał, żeby Elizabeth pamiętała tamten wczorajszy pocałunek, z nadzieją, że obudzi to w niej takie samo zakłopotanie, jakie czuł on dlatego, że mógł tylko na nią patrzeć. Mniej był jednak zadowolony ze sposobu, w jaki to osiągnął, bo było coś trochę dziwnego w używaniu jej matki jako środka do wzbudzania namiętności w Elizabeth. Marija - Śro 16 Sty, 2008 08:26 Wyobrażam sobie taka scenę w D&U '95 - pan Darcy zawzięcie opisujący pani Bennet wszystkie kałuże na trzymilowej drodze .
Maryann - Śro 16 Sty, 2008 08:47 Marija, muszę przyznać, że analogia do akurat TEJ adaptacji jest jak najbardziej trafna...
Marija - Śro 16 Sty, 2008 08:51
 .
Maryann - Śro 16 Sty, 2008 09:05 No przecież wiem. I autorka fanfika najwyraźniej takoż.
Marija - Śro 16 Sty, 2008 09:12
.
Maryann - Śro 16 Sty, 2008 09:26 Nooo... Nie powiem, że Cię nie rozumiem...
Sofijufka - Śro 16 Sty, 2008 09:49 Ja juz widzę ten szatański błysk w oczach niby chłodnego Colina, tfu! Darsika
Marija - Śro 16 Sty, 2008 09:50
 ! Konia, królestwo za konia!!!
Alison - Śro 16 Sty, 2008 14:07
Wiecie co, to sie robi bardziej nieprzyzwoite niż nieprzyzwoite mogą być oczywiste nieprzyzwoitości. Dlaczego jak to czytałam , to jak durne kłują mnie w oczy wyrazy z jednego kręgu znaczeniowego - deszcz, wilgoć, mokry itp. Nieee, no idę stąd! 
Sofijufka - Śro 16 Sty, 2008 14:16 Alison, coś w tym jest! Ten fanfik to miejscami taki austenowski Przybyszewski [bo było coś trochę dziwnego w używaniu jej matki jako środka do wzbudzania namiętności w Elizabeth].
Alison - Śro 16 Sty, 2008 14:24
To ostatnie zdanie to już mi perwersją pachniało Uważajcie, bo się śpiący cenzor obudzi i zrobi "golono, strzyżono"  
Maryann - Śro 16 Sty, 2008 14:31
Też mię to przeszło przez myśl... 
Marija - Śro 16 Sty, 2008 14:38 "Koń", "mokry" i "deszcz" jako obscena? To ja też sobie idę ...
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
