widzę dziecko śpiące na krawędzi tapczanu, nie zabezpieczone choć ramieniem, ale widok Dokko śpiącego z córeczką - bezcenny Jak i wcześniej "Wojownika" odzianego w skóry i kupującego pampersy i mleko dla niemowląt - taki właśnie jajcarski ppl to ja lubię i dobrze trawię Nie te najazdy na trzymany preparat i klepane hasła reklamowe

I już niezależnie od pozycji dziecka na kanapie - wiesz, że ja w ogóle na to nie zwrócilam uwagi, widac, że z dziećmi nie mam żadnego doświadczenia- widac było, że aktor radzi sobie z dzieckiem o niebo lepiej niż aktorka. Ona zachowywała się, jak zachowuję się ja, kiedy mam trzymac niemowlę - panika i sztywność ze strachu, że coś się stanie dominuje. On natomiast był kompeltnie sprawny i profesjonalny. No, ale wyczytałam, że pan Cha dość młodo się ożenił i wychował syna i córkę - więc to wiele tłumaczy

Masz rację - widać u niego obeznanie z dziećmi - jak małą trzyma, zabawia. Inna sprawa, że ona z tą figurą - niemal dwuwymiarową, patykowatą - to ja nie jestem pewna, czy ma wielkie szanse na macierzyństwo
A ja podobnie sypiam z Anusią - niegdyś Adaśkiem - a dzieci się kręcą (przynajmniej moje )

Bardzo się cieszę i doceniam, że nie wrzucono tam strasznych dramatoz, rozstania kochanków czy amnezji po wypadku. Doładowywanie i wsparcie - jak najbardziej mile widziane . Podoba mi się też podomykanie wątków pobocznych postaci - asystenta (będącego właściwie managerem) awansującego, zaprzyjaźnionego zaczepnie z zębatym braciszkiem, wątek Jenny (ten mi się podoba bardziej z zamysłu niż wykonania), wątek doktora i cv + "mama się skontaktuje" - miodzio jak i nie domykanie ostateczne spraw między nim a częściowo nawróconą Se Ri. W ogóle doktor jak odszedł (plecy) to jakoś zapunktował u mnie prowadząc własne śledztwo, inspirując innych do działania itd.

to, że stało się, jak mówiono od początku - związek z Ae Jeong osłabił pozycję Dokko w branży. Ona niby zrobiła karierę, ale chyba nigdy nie stała się już ulubienicą publiczności.

To stopniowe zrozumienie u Dokko, z czym się przyjdzie zmierzyć. Zwłaszcza w rozmowie z Se Ri o tym co ona - ulubienica - musiała przejść. Więc o ile mocniej uderzy to w GAJ. Ogromnie przykry jest ten hating, nienawistne komentarze i życzenia, oraz że wszyscy mają coś do powiedzenia, najchętniej złośliwego na temat związku w którym nie są zaangażowaną stroną. Ale i dlatego, ze to było pokazane świetnie, brakowało mi potem dla równowagi choć próby rehabilitacji GAJ przez dziewczyny z zespołu czy rodzinę - a wypadek był doskonałym pretekstem.
Wprawdzie wydaje mi się, że publika ma dawno w nosie co się stało dekadę wcześniej, bo po drodze niewątpliwie były inne skandale i plotki, ale w kontekście dramy by się to czytało.
Podobały mi się ogromnie liczne metafory i odniesienia, nawet jeśli nie wszystkie wyłapałam (doczytam sobie na spokojnie na db przy powtórce ), podoba mi się również bardzo motyw ładowarki i doładowania
I w tym też odrzucenie propozycji SeRi by się przytulić na "do widzenia" ze względu na własną prywatną ładowarkę.

Pomysł cudny, szkoda, że tylko dwie - chętnie poznałabym trzecią - jestem fanką tej w sznurach
Natomiast przy okazji widać, że o ile aktor jest w stanie pojechać po bandzie (nie pierwszy już raz w tej roli), rzekłabym, że nie boi się nawet wyskoczyć ponad i przeszarżować, o tyle aktorka tu nie wyrabia - ona ma ogromne pokłady delikatności, kruchości i ciepła niezbędne do roli, tak seksapilu to w niej nie widzę nawet na lekarstwo )