malmik - Śro 02 Maj, 2007 21:51
W książce to ona musiała ciągnąć kochaną siostrzyczkę i dlatego była zmęczona Anonymous - Śro 02 Maj, 2007 22:47 aśku tu nie chodzi o wyszarpnięcie, ja mam bezwarunkowy odruch, ostrzegam znajomych bo jak mnie się szarpbie to mogę odwinąc mocno. Ale Jakbym poczyła kapitańskie ramię to chyba bym nie smiała asiek - Śro 02 Maj, 2007 23:10 Fragment rozmowy pomiędzy Harrvil’em a Wentworth’em /cytat - napisy Alison/. […] Tak, będzie niezwykłą żoną, Fredericku, gratuluję Ci. [...] Sugerujesz, że istnieje jakieś porozumienie między mną a panną Musgrove ? Oczywiście, a nie ? Oczywiście, że nie. Zaskakuje mnie, to co mówisz. Chcesz powiedzieć, że ona w ogóle Cię nie obchodzi ? […] Bardzo rozczarujesz zarówno ją , jak i jej rodzinę. [...] Jeśli, to co mówisz jest prawdą, muszę się z nią związać, ze względu na mój honor. To był powód do zawarcia małżeństwa !!!  Kilka wspólnych spacerów, kilka /wymuszonych przez skaczącą z każdego wzniesienia ... damę  / macanek w talii, dwa tańce i już ! .... Podwaliny stałego, trwałego związku zostały stworzone. 
Tak sobie myślę, że w naszych realiach powyższa rozmowa przebiegałaby zuuupełnie inaczej, ot chociażby tak: Fredericku, gratuluję !Zostaniesz ojcem ! Wyznaczyliście już z panną Musgrove datę ślubu ? ŚLUBU ?! O czym Ty mówisz, ja-kie-go ślu-bu ? Najpierw zlecę badania DNA i upewnię się co mego ojcostwa, a potem ewentualnie ustalimy wysokość alimentów. Ślub ...też pomysł! Taak,... z jednej skrajności przeszliśmy do drugiej. 
Chyba wolę tę pierwszą. 
asiek - Śro 02 Maj, 2007 23:13
Kaśku, doskonale Cie rozumiem, mam podobnie. 
Ulka - Śro 02 Maj, 2007 23:20
i już-panna miała byt, wikt i opierunek (no, nie, praniem to już musiała się zająć) zapewnione. A pan , skoro i tak w 90% się rozczarowywał (vide Karol M., pan bennet etc) to co mu za różnica:przed ślubem czy po
Anonymous - Śro 02 Maj, 2007 23:27
jak na damę przystało 
Ale serio bardzo szybko zobowiązania się zaciągało. A o jakiego AKrola M biega bo nie nadążyłam.
Gosia - Czw 03 Maj, 2007 09:14 W koncu i w N&S pani Thornton powiedziala do Johna, ze "jest zobowiazany honorem" do poslubienia Margaret, z w powodu jej zachowania w czasie buntu robotnikow. Ot, honorowi ludzie byli kiedys asiek - Czw 03 Maj, 2007 12:04
Prawda.
Honorowy mężczyzna... chyba w każdej z nas wzbudza baaardzo pozytywne uczucia. 
Przy okazji, przypomniała mi się jedna z "nieuczesanych myśli" Leca: Własna śmierć nie jest dla dżentelemena żadną wymówką !
Maryann - Czw 03 Maj, 2007 15:12 No to wreszcie sobie pooglądałam. Dwa razy. Nie mogę powiedzieć, że ta ekranizacja mi się nie podobała, ale... Zgadzam się z Gitką, że brakuje jej tego specyficznego, austenowskiego dowcipu. Te postacie, z których w książce Jane drwi i żartuje (jak sir Elliott, czy Mary Musgrove), w filmie są po prostu złe albo niesympatyczne. Sceny z listem odżałować nie mogę... 
O dziwo nie przeszkadza mi wygląd Sally Hawkins. Ona nawet nie jest taka brzydka - to chyba raczej kwestia tej nieszczęsnej fryzury i "kanapowych" kiecek. Ale jej Anna jakoś nie bardzo mnie przekonuje. Jest taka zahukana, nieśmiała i sprawia wrażenie, że wszystkich się boi. Słabo mi przypomina tę spokojną, opanowaną Annę z powieści. U Sally wszystkie uczucia są tak wyraźnie wypisane na twarzy, że aż dziw bierze, że wszyscy wokół z Fryderykiem włącznie jeszcze się nie zorientowali, że ona go nadal kocha. A'propos Fryderyka...
No to ja powiem, że mnie też coś nie bardzo.
Nie przeczę, to bardzo atrakcyjny facet i nie przeszkadza mi zupełnie, że blondyn. :grin: Patrząc na jego powierzchowność zdecydowanie łatwiej (niż w przypadku Ciarana) uwierzyć, że tak szybko zawrócił w głowie obu pannom Musgrove. Powiedziałabym nawet, że jest zbyt ładny - w jaki sposób udało mu się uchować z tą różaną, angielską cerą po ośmiu latach spędzonych na morzu ? No i w przeciwieństwie do Sally jest taki chłodny i obojętny... Jakoś nie mogę w nim dostrzec tej burzy uczuć, która podobno nim targa... achata - Czw 03 Maj, 2007 15:51
Mam dokładnie to samo odczucie. Londyński panicz z niego a nie wilk morski, chociaż jak pisałam w niektórych scenach przyprawia o przyspieszone bicie serca. Podsumowując: wole Henrysia T. Maryann - Czw 03 Maj, 2007 16:14
Prawda ? Że się podeprę "autorytetem" sir Waltera Elliotta "marynarz starzeje się wcześniej niż każdy inny mężczyzna."
w niektórych...
Anonymous - Czw 03 Maj, 2007 16:51 Niech tylko Mateczka wróci, ale was przetrzepie, że napadacie na świętości ;p Anonymous - Czw 03 Maj, 2007 16:54
Mi też czasami się podobał, jednak za mało grał, a samo bycie w kadrze nie wystarczyło, bym się bezsensownie zakochała . Też wolę Tilney'a, może dlatego, że jego atrakcyjność (lub jakkolwiek to nazwać) nie polega na wyglądzie, ale na charakterze i uroku osobistym.
Maryann - Czw 03 Maj, 2007 16:58
Mateczka jak to Mateczka, dzieciom przebaczy, nawet niesfornym...
Gosia - Czw 03 Maj, 2007 17:00 E tam! Rupert jako Wentworth jest intrygujacy i seksowny. Wystarczy ze stoi i patrzy, nawet nie musi nic mowic. Nie da sie tego powiedziec o JJu. Ile ten JJ musi sie nawdzieczyc, naprzechylac lepka, nausmiechac sie, zeby w ogole sprawic jakies lepsze wrazenie. Rupert ma to wszystko bez zadnego wysilku
Maryann - Czw 03 Maj, 2007 17:06 Ja nie przeczę, że Rupert jest bardzo dekoracyjny. Jak dla mnie w roli Wenwortha nawet trochę za bardzo... achata - Czw 03 Maj, 2007 17:08 Z tego co wiem, to Harry was nie rozpieszcza więc dla złaknionych teldysków z Perswazji: http://www.ordinaryangels.co.uk/Persuasion.html Dwa nowe wideła autorstwa pinkfairy są naprawdę piękne (że starsze cudowne, już o tym kiedyś była mowa w innym wątku) Gosia - Czw 03 Maj, 2007 17:53 A tu na poparcie mojej tezy: http://www.youtube.com/watch?v=I4Qp9D1MbPQ 
trifle - Czw 03 Maj, 2007 18:03
I ja tak myślę. Zachwycający nie był, nie urzekł, posągowy aż nazbyt, w dwóch scenach mnie się podobał bardziej niż w innych, ale nic poza tym. Henry T. jakiś taki bardziej ludzki mi się wydaje, sympatyczniejszy, fajniejszy no
Harry_the_Cat - Czw 03 Maj, 2007 18:22 Achato, Maryann, Trifle -  senk ju.
Maryann - Czw 03 Maj, 2007 18:22
On mi się nawet podoba. Jako facet (choć rzeczywiście trochę zbyt posągowy). Ale w tej roli - niekoniecznie.
Henry T to u mnie jeszcze na półce leży i czeka na właściwy moment... [/fade]
Anonymous - Czw 03 Maj, 2007 18:27
Ja miałam przede wszystkim inne wyobrażenie Wentwortha, ekscytowałam się nim jak colinowym Darcy'm, a raczej mnie nie ruszył, prezentował się bardzo dobrze, ale nie wzbudzał we mnie emocji jakich się spodziewałam. Henry przeciwnie 
Harry_the_Cat - Czw 03 Maj, 2007 18:29 No to jeszcze kwiatek dla Nimolth, bo zapomniałam.
Maryann - Czw 03 Maj, 2007 18:35
Nic dodać, nic ująć... Powiem więcej - we mnie jako Wenworth więcej emocji wzbudza niepiękny bynajmniej Ciaran. Mam wrażenie, że mentalnie jego kapitanowi jakoś bardziej bliżej do oryginału...
He, he, he...
Marija - Czw 03 Maj, 2007 18:45
. Skąd oni mają TEGO tyle w sobie? :oops:
Harry, Henryś też tylko stoi i patrzy, ale z uśmieszkiem  ...A jak to błotko z buzi wyciera :razz: ...
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
