Oczywiście, że się wzruszyłam. Łezki mi poleciały (ale to takie pozytywne wzruszenie), kiedy Kim Ki Bum zobaczył sierżanta Seo - że jest żywy. Rany, ale się chłopak wzruszył! A ja wraz z nim łzy jak grochy roniłam. Podoba mi się wątek tego chłopaczka - ze zwykłego złodziejaszka został porządnym facetem. Wiem, że to się odbyło w ciągu dwóch odcinków, ale i tak mi się podoba. A taki młodzik, a jak ładnie komenderował innymi w tym ostatnim odcinku.
Zadowolonam i fruwam pod sufitem - ci co mieli przeżyć, przeżyli. I jeszcze zdołali mi pokazać tego żołnierza z KRLD, jak spłaca swój dług. W sumie ja się nie dziwię, że w KRLD oglądają tę dramę - żołnierz z Korei Płn. jest tu pokazany bardzo pozytywnie (i to chyba nawet jak na standarty obowiązujące w tym zwariowanym kraju) - jest patriotą, nie chce wiać, tylko wracać do siebie, mówi, że wróci i umrze jako wojownik. No i uważam, że między nim a Si Jinem było ciekawe frenemy.
Do tego trochę humoru i Agn może zacząć śpiewać (nie martwcie się, nie zrobię wam tego).
Końcówka też mi się podobała, łącznie z pożegnaniem z widzami. I w sumie... wiem, że nie rozwiązały się pewne kwestie - Doktórka wciąż będzie umierać ze strachu o swojego żołnierza, on wciąż będzie ganiał między świszczącymi kulami. Ale z drugiej strony - no cóż, życie, przecież są żony zawodowych żołnierzy i wcale nie każdy zajmuje się wyłącznie szkoleniem albo papierkową robotą. Wyjeżdżają na długie miesiące, wracają... a czasem nie. Mimo wszystko (potwórzę się) uważam, że nasza droga Doktórka podjęła słuszną decyzję - być z tym facetem. Bo to, że z nim nie będzie, nie oznacza, że ma go z głowy i nie będzie się o niego martwić. IMHO lepiej skorzystać z tego, co życie daje.
Generalnie już zaczęłam rozpiskę dramową, by nagradzać sobie na bieżąco dramy i DotS już ma kilka statuetek. No bo zgadnijcie, kto dostanie za najpiękniejsze pocałunki w dramie (chyba że któraś z nadchodzących dram to przebije, ale będzie się musiała bardzo starać!).