Anonymous - Wto 28 Lis, 2006 17:31
No i właśnie tutaj następuje konfrontacja pomiędzy moim charakterem (bynajmniej nie ofiary  ) i tentencjami służalczymi kobiety
Matylda - Wto 28 Lis, 2006 17:54
To nie jest dokładnie tak Ja znam związki gdzie niewątpliwie mężczyzna jest na pozycji tzw straconej Pamietaj Aine nie wolno pokazać , że sie cos potrafi bo moim zdaniem od tego sie zaczyna to całe wykorzystywanie A gdy kobieta staje sie zbyt mądra to chłop ją też przestaje " kochać " bo mądrych bab sie nie lubi Nigdy nie zapomne gdy maz mojej kolezanki sie wyprowadzał to na odchodne powiedział - A teraz możesz wystapić w milionerach kawał ograniczonego dupka Matylda - Wto 28 Lis, 2006 17:57 Ale mnie Aine rozebrałas na części pierwsze 
Odkułaś sie za Rochestera Ale gdybyś mogła napisać trochę inną historię w oparciu o książkę ( uwzględniając tamtą epokę) z rozdziałem - Małżeństwo zostało zawarte i co dalej..... Anonymous - Wto 28 Lis, 2006 19:31 Szczerze powiedziawszy ja wcale nie chcę żeby ślub doszedł do skutku. To że do niego nie doszło, pozwoliło Jane zachować w jakiś sposób niewinność (i nie chodzi mi o niewinność cielesną). Jej ideały nie zostały nadszrpnięte, w jej miłość tak naprawdę nie wkradł się fałsz. Jedyną zbrodnią w moich oczach jest to, że on znając jej system wartości chciał aby go nieświadomie złamała. A ten system, bo był filar na którym opierała się cała jej osobowość. Ale gdyby... Najpierw sielanka, a potem? Potem Jane się dowiaduje, tylko są dwa scenariusze, albo dowiaduje się od wuja (żeby było bardziej melodramatycznie, może być już w ciąży ) albo od samego Rochestera, który mimo wszystko chciał być wobec niej lojalny. W obu przypadkach czuje się zraniona, ale drugi scenariusz te rane może łagodzić. Pierwszy może wzbudzić jej rozczarowanie (może nawet złość?) Ona miała swój (moim zdaniem głupi, ale na tamte czasy typowy) etos moralny. Dla niej wszystko było albo czarne albo białe, bez odcieni szarości. Była wobec tych szarości bardzo wyrozumiała, ale w stosunku do innych, wobec siebie, bezwzględnie i konsekwentnie biała. Nie zaakceptowałaby niejednoznacznego układu. Nie weszłaby w takowy, a zmuszona do tego i nieświadoma, czułaby się oszukana. Podejrzewam, że miłość do Rochestera mogłaby nie wygrać takiej próby, znienawidziłaby siebie i jego za to do czego ją doprowadził. A nawet gdyby miłość wygrałą, ona zmieniłaby się. Na pewno ten cios nie umocniłby jej, stałaby się słabsza, na pewno straciłaby na samoocenie. I o najgorsze Rochester zniszczyłby w niej wszystko to, za co ją pokochał. Jego władczość i jej obniżona samoocena i wartość we własnych oczach sprawiłyby, że on by nad nią całkowicie zapanował, stłąmsiłby ją. Ta miłość, gdyby się spełniła w tamtym czasie byłaby destrukcyjna, to niespełnienie ją umocniło, a jego kalectwo w jakiś sposób uzależniło go od niej. To już nie był stosunek pan-służąca. Ona służyła mu, ale jednocześnie dominowała. I chociaż każdorazowo czytając, oglądając, przeżywam równie intensywnie, wkurzam się na Masona i tego zasmarkanego wujka, wiem, że nasza Charlotta wymyśliła najlepsze z możliwych zakończeń.
Oczywiscie piszę to ze swojego punktu widzenia, dlatego też mogę się mylić. Ciężko mi jest się wczuć w postać Jane, bo jest moim całkowitym przeciwieństwem. Wiele wspólnego mam natomiast z Rochesterem, dlatego jego rozumiem doskonale. Anonymous - Wto 28 Lis, 2006 19:35
Zdanie po zdanku
A juści Rochester jest moim ideałem jeśli chodzi o bohatera. Zawsze był. I będę go bronić własną pierwsią !!
Alison - Wto 28 Lis, 2006 20:32 Może to nie na temat, ale nie wiem gdzie to wpisać. Własnie obejrzałam fajny, sympatyczny film pt. "Facet z ogłoszenia" i padło tam takie zdanie: A dobre, interesujące, współczujące kobiety w pewnym wieku siedzą same, czytając Jane Austen i pochłaniają lody, co jeszcze bardziej przekreśla ich szanse. Dlaczego w tylu filmach Jane Austen pojawia się jako ulubiona autorka samotnych kobiet? To już , w krótkim czasie, trzeci film, w którym ją wspominają w takim kontekście :neutral: Kaziuta - Śro 29 Lis, 2006 00:31 Jestem po II odcinku. Zaznaczam ,że nie czytałam Waszych wcześniejszych dyskusji więc z góry przepraszam, jeśli się powtarzam. Nadal jestem pod wrażeniem. Film jest urokliwy. Pan Rochester trochę stracił w moich oczach. Mam wrażenie, że zrobił sobie z Jane zabawkę, taką woskową leleczkę, w ktora wbija małe szpileczki w akcie zemsty za wszystkie złe kobiety, które stanęly na jego drodze. Toby robi co może aby nadać mu bardziej sympatyczą twarz i za to co raz bardziej go lubię. Przede mną III odcinek. Już zacieram łapki. 
Gitka - Śro 29 Lis, 2006 13:12
Alison, ja też widziałam ten film Bezkresne Morze Sargassowe Wide Sargasso Sea (1993) http://www.filmweb.pl/Bez...,Film,id=131303 Ale Bazpaznokcianka miała chyba na mysli nową wersję zobacz tu jest stronka http://www.bbc.co.uk/bbcf...-sargasso.shtml Alison - Śro 29 Lis, 2006 13:31 Jak zwykle Gitko Nieoceniony Szperaczu masz rację. A jakie masz wrażenia po tamtym filmie z Nathanielem? Wczoraj jeszcze o nim myślałam i jednak jestem pewna, że mi sie podobał, nawet chyba całkiem nie tak dawno myślałam sobie, że chętnie zobaczyłabym go drugi raz, jakby go powtórzyli. Dzięki za tytuł, bo tego, to już na pewno bym sobie nie przypomniała :grin: Gitka - Śro 29 Lis, 2006 13:51 Podobało mi się "Bezkresne Morze Sargassowe", pamiętam tą duszna atmosferę filmu. A Rochestera grał znany nam z serialu Bleak House Nathaniel Parker http://www.filmweb.pl/Nat...Person,id=40950 Chyba byl dobry jako młody Edward, choć muszę przyznać, że dużo to ja nie pamiętam. Ale swoją drogę, szkoda jeśli ta nowa wersja jest tak nieudana jak pisze Bezpaznokcianka. Anglikom, też nie wychodzi czasami
Caroline - Śro 29 Lis, 2006 19:07 Ekhm, ekhm, ja jeszcze o Rochesterze kciałam: to wcale nie jest pewne, że on nie jest ojcem Adelki, tylko się do niej nie przyznaje, bo nie jest do niego podobna. Można go zrozumieć, ale niezbyt to ładnie z jego strony, źle traktować dziecko z powodu własnych błędów, bo on w Adelce nie lubił Celiny i tego, że przypominała mu o głupim, banalnym romansie. Bardzo lubię Rochestera i zgadzam się z tym co pisze Aine o poszukiwaniu szczęścia - gość był w sytuacji nie do pozazdroszczenia, ale muszę wesprzeć Matyldę, bo zwróciła uwagę na rzeczy, o których łatwo zapomnieć, jak się patrzy na uśmiech Tobika. Źle potraktował Jane, a na dodatek był gupkiem, bo czy to małżeństwo mogło być udane, gdyby powiedzmy po roku czy paru miesiącach wyszło na jaw, że on jest bigamistą i trzyma pierwsza żonę na strychu? Alison - Śro 29 Lis, 2006 19:21 Jak to mówiła Charlotte Lucas w D&U 2005 - we are all fools in love... Czasem żyje się chwilą, nie myśli się o konsekwencjach, myśli się - jakoś to będzie.. Mnie to w ogóle wydaje się nieprawdopodobne, że ona rżnęła taką głupią i po tych wszystkich śmiechach nocnych, tupaniach a wreszcie pożarciu Masona dała się zwodzić, że to Grace Poole, która sobie spoko spacerowała po domu i cerowała skarpetki. W całym filmie i książce też, to generalnie dla mnie nieprawdopodobne, żeby bez wiedzy mieszkańców ukrywać kogoś kto sobie regularnie szyfonowym szaliczkiem powiewa z okna pokoju
Matylda - Śro 29 Lis, 2006 21:19 Och dzieki Ci Carolino bo zostałam sama na placu boju 
A przyznam , że Aine sie trochę boję
bezpaznokcianka - Czw 30 Lis, 2006 21:52
Tak Giteczko, ten film mam na mysli. Ale po prawdzie nie moge za bardzo go krytykowac, bo tez widzialam go od polowy i po jakichs dwuziestu minutach przelaczylam zniesmaczona. Za bardzo jestem uprzedzona do prequeli i sequeli moich ulubionych ksiazek i filmow. Ale klimat tego filmu mi sie nie podobal... nie byl taki... jak Jane Eyre, Rochester zupelnie nie ten. Ale moze o to chodzilo. plus te sceny lozkowe  ??: ??: ??:
Alison - Pią 01 Gru, 2006 21:27 A gdzie Kaziutka wsiąkła? "Ómarła" z zachwytu nad III odcinkiem?
Kaziuta - Sob 02 Gru, 2006 00:16 Nie ómarłam żyję, tylko nie mam czasu go obejrzeć. Wzięłam nawet trzy dni urlopu aby doprowadzić kuchnie po remoncie do porządku. Wczoraj myłam szafki na akord. Majter zawieszał, a ja musiałam sie wyrobić aby miał co zawieszać. Teraz wszustkie uprzednio wniesione rzeczy muszą powrócić na miejsce. Zresztą co ja Wam będę tłumaczyć. Każda napewno zna to z autopsji. Może jutro się uda. Co ja mówię musi sie udać. Alison - Sob 02 Gru, 2006 21:48 Oj Kaziutka, pracusiu, ale za to się będziesz mogła pięknie za tę pracę nagrodzić! Aż Ci zazdroszczę
Kaziuta - Nie 03 Gru, 2006 22:51 Obejrzałam III odcinek ! Boże jakie to było piękne (tu mi brakuje emotki kucającej z zachwytu). Popłakałam się dwa razy. Po raz pierwszy przy oświadczynach pod drzewem. Cudna scena i ten wymowny piorun trafaiający w miejsce w którym stali jak głos obrażonych niebios. Drugi raz popłakałam się jak Jeane zdejmuje ślubną suknię. W spokoju, bez łez odpina guzik po guziku i rozbiera się z marzeń aby przejśc do swgo dawnego życia.Tak strasznie mi jej było żal. Przypomina bibilijnego Hioba, na którego spadają wszelkie nieszczęścia tego świata. Nie potępiam Rochestera. Oszukał ją - to prawda, ale On też szukał odrobiny szcęścia dla siebie. Może nienajlepszą droge wybrał ale jak długo można uciekać podróżując po świecie. Szkoda mi ich oboje. Tak blisko siebie, a tak daleko. Nabrałam tak wielkiej ochoty, że chyba zaraz zasiędę do 4 odcinka. Anonymous - Pon 04 Gru, 2006 16:22
Moze to juz po czasie, ale ja z racji ograniczonego dostepu do neta odpowiem teraz
Rochester potraktowal Jane przede wsztystkim bardzo egoistycznie. I juz sam ten fakt w jakis sposob zniecheca czesc pan do jego osoby. Nie mnie. Moze dlatego, ze mam chyba dosc podobny system zasad moralnych (również z lekka zwichrowany i egoistyczny) Anonymous - Pon 04 Gru, 2006 16:28 i ja w koncu ogladnelam 3 i 4 odcinek (spiewam hymny dziekczynne ku czi achaty) i sie zalamalam. Powaznie i na serio. Akurat mialam sporo czasu na przemyslenia, bo z nudow zaczelam malowac lazienke. A po JE zalamalam sie z 2 powodow: 1. Ze nie moglam ogladnac powtornie, i jeszcze i jeszcze i jeszcze... 2. Ja chce swojego prywatnego Rochestera na wlasnosc. I niech wyglada jak Tobik... Matylda - Pon 04 Gru, 2006 21:22
Aine EGOISTYCZNIE !!! Przecież to się działo 200 lat temu Gdyby doszło do ślubu Jane byłaby kobietą shańbioną czy coś w tym rodzaju , może utrzymanką. CZy zasługiwała na taki los??? Nie opiera się związku na kłamstwie, a to własnie robił Rochester ( robił to tak , że aż nas serce bolało ale i tak było podłe) A tak nawiasem mówiąc to w Angli były rozwody. Coś z tym miał wspólnego Henryczek VIII Ale żona Rochestera zdaje się była majętna Alison - Pon 04 Gru, 2006 22:59
Matyldo przestać brukać nasze uczucia. Czepiasz się i tyle, po prostu jej zazdrościsz, przyznaj się :razz: Kaziuta - Pon 04 Gru, 2006 23:20 Ja jeszcze nie potrafię się tak jednoznacznie wypowiedzieć, bo przede mną IV odcinek, ale staram się zrozumieć oboje z nich. Każde miało swoje pragnienia i prawo do odrobiny szczęścia. Może metody Rochestera nie były do końca uczciwe, ale miłość ma różne oblicza. Potrafi być szalona bez patrzenia w przyszłośc i konsekwencje. Alison - Wto 05 Gru, 2006 14:31
Właśnie Kaziutko, nie zrozumie Rochestera, ktoś kto nie służył w kawalerii
Anonymous - Wto 05 Gru, 2006 16:34 Sęk w tymn, że Charlotta nawet nie wspomniała o rozwodzie, tak jakby to rozwiązanie nie istniało, jakby w ogóle nie było. Majątek nie mogł być przeszkodą, bo Rochester przecież niedługo po ślubie odziedziczył całość spuścizny rodowej, a podejrzewam, że po poznaniu Jane, zrobiłby wszystko by sie rozwieść, nawet kosztem majątku. W książce w słowa Rochestera Charlotta mówi o różnych wariantach, ale w życiu nie przyszedł mu do głowy rozwód. Podejrzewam, że tutaj pojawiają się prywatne przekonania autorki, która rozwodów po prostu mogła nie uznawać. |
||||||||||||||||||||||||
