nicol81 - Pon 01 Wrz, 2008 19:56 Ja nie mam za złe Thortonowi pogonienia Stephensa- kto normalny z fajką idzie do bawełny? Zwłaszcza zważywszy, że to nie był pierwszy raz, że Stephens to szuja- chciał sprzedać Thortonowi unię  a potem byl w tłumie, który go zaatakował- i że nawet Higgins stwierdził, że należał mu się wycisk.
Fanny jest irytująca, ale jednak trochę mi jej żal... Nie znoszę za to londyńskiego towarzystwa- cioteczki, Edyty i szwagierów 
Alicja - Pon 01 Wrz, 2008 20:00 zapomniałam napisać, że nie lubię Henrego - wydaje mi się zbyt gładki i ułożony. Prawdziwy mężczyzna zdobywałby kobietę w jakiś bardziej spektakularny sposób, a w każdym razie nie poddałby się tak łatwo RaczejRozwazna - Pon 01 Wrz, 2008 20:18 A mnie zachowanie Henry'ego w ostatniej scenie mi się naprawdę podoba. Potrafił z godnością znieść porażkę. Coś mi się zdaję, że w tym wątku mam odmienne zdanie od większości Dam
Alicja - Pon 01 Wrz, 2008 20:26 mam nadzieję, że z godnością i nie zamierzał tej torby wyrzucić z przedziału
Gosia - Pon 01 Wrz, 2008 20:27
Tu się zgadzam, choc jego buzka psuje scene peronową
Tak, cioteczka Shaw faktycznie jest wkurzajaca 
Alicja - Pon 01 Wrz, 2008 20:31 psuje faktycznie nicol81 - Pon 01 Wrz, 2008 20:41
W sumie to nie miał wyjścia- ani praw, bo Margaret nie dawała mu nadziei... Nie lubię też Dixon- mam nadzieję, że zostanie z cioteczką Shaw... Gosia - Pon 01 Wrz, 2008 20:43 Dixon to służąca z pretensjami. Ja tez mam nadzieję, że nie bedzie chciala wracac do Milton 
Gosia - Pon 01 Wrz, 2008 21:13 Doradzal Margaret jak oddac wszystkie pieniadze Thorntonowi. Prawdziwy altruista
Gosia - Pon 01 Wrz, 2008 22:53 Ponieważ na forum jest sporo nowych osob, ktore byc moze beda zainteresowane powiescia, wrzucilam ponownie artykuly tlumaczone przeze mnie dwa lata temu, na temat tej powiesci. Tym bardziej, ze czesc postow zniknela. Artykuly sa tu: „North and South” (Północ i Południe) Elizabeth Gaskell: powieść w toku (jak powstawała powieść) http://forum.northandsout...p=165477#165477 Edukacja poprzez doświadczenie w "North and South" http://forum.northandsout...opic.php?t=1697 No i jeszcze warto zwrocic uwage na ten artykul: "ELIZABETH GASKELL: GROWING HEROINES" Te wspaniałe bohaterki Gaskell http://forum.northandsout...opic.php?t=1506 Z gory przepraszam za ewentualne niezrecznosci stylistyczne. Tlumaczac te teksty, rozwijalam dopiero swoją znajomosc jezyka angielskiego, a chcialam oddac treśc oryginału. Mozna powiedziec, że uczylam się jezyka czytajac o prozie Gaskell i N&S
Serenissima - Wto 02 Wrz, 2008 00:41
Faktycznie jego zachowanie było bardziej godne gentlemana, niż miotanie się Johna, ale jednak wolę pasję tego drugiego - przynajmnie widać jak bardzo ją kocha 
Gosiu - dziękuje za umieszczenie artykułów, przeczytam je z przyjemnością. 
Alicja - Wto 02 Wrz, 2008 08:35 Gosiu, częśc tłumaczeń powieści też zniknęła
Henry zachował się jak dżentelmen, bo nie miał wyjścia. Tak zupełnie bezinteresownie nie zajmował się Margaret ani z nią nie jechał. Co tam, jestem nawet przekonana, że gdyby wiedział, jak skończy się podróż do Milton, to próbowałby odwieść Margaret od tego. JoannaS - Wto 02 Wrz, 2008 09:37 [quote="Gosia"]Ponieważ na forum jest sporo nowych osob, ktore byc moze beda zainteresowane powiescia, wrzucilam ponownie artykuly tlumaczone przeze mnie dwa lata temu, na temat tej powiesci. Bardzo dziękuję, z przyjemnością przeczytałam. Gosia - Wto 02 Wrz, 2008 10:46
Wiem o tym 
Ale akurat tłumaczeń nie będę wrzucać ponownie
Alicja - Wto 02 Wrz, 2008 12:14 MUSIAŁAM się upewnić na zasadzie proście a będzie wam dane
Gosia - Wto 02 Wrz, 2008 12:19 To bez wątpienia, ale trzeba troche poczekać
Alicja - Wto 02 Wrz, 2008 12:20 z niecierpliwością czekam to było silniejsze ode mnie
damamama - Wto 02 Wrz, 2008 12:58 Mam nadzieję, że mnie też zaliczycie do grona czekających 
nicol81 - Wto 02 Wrz, 2008 13:07
No, podczas wystawy to Henrysiowi tylko Za to muszę wyznać, że w scenie, gdy Margaret mówi, że nie lubi londyńskiego towarzystwa, to prawie go lubię  Co mija mi jak mówi "Pieniądz robi pieniądz".
Co do zachowania przy rekuzie- zauważmy, że też Margaret inaczej zachowała się przy obydwu oświadczynach, Serenissima - Wto 02 Wrz, 2008 16:13
Zgadza się - jej zachowanie wobec Thorntona bardzo mi się nie podobało, zwłaszcza przytyk do jego profesji, dla henry'ego była bardziej grzeczna. Ale to chyba wynikało w dużej mierze z innych okoliczności tych oświadczyn. Henry'ego znała i lubiła, spędziła z nim trochę czasu w Londynie i choć sądzę, że jego propozycja ją zaskoczyła, to nie miała powodów do uprzedzeń wobec niego. Inaczej według mnie, rzecz ma się z Johnem - on wcześniej nie okazywał jej, że ją lubi, podczas oświadczym nie zrobił żadnego ciepłego gestu, Margaret przypuszczała, że kieruje nim jedynie poczucie obowiązku i chęć ratowania jej reputacji, a nie prawdziwe uczucie. A przy tym Margaret miała mu wiele do zarzucenia i być może w jakiś sposób utożsamiała go jako właściciela przędzalni z przyczynami choroby Bessy. Naturalnie, nie usprawiedliwia to jej zachowania, ale ukazuje pewne jego przyczyna. Nie zmienia to faktu, że jest mi niesamowicie żal Johna podczas tych oświadczyn 
Alicja - Śro 03 Wrz, 2008 11:51
możecie się śmiać, ale ja odniosłam wrażenie, że Margaret potraktowała gorzej Thorntona nie tylko ze względu na swoje uprzedzenia wobec niego. Przecież nie przeszkadzały jej one w rzucaniu się na szyję na oczach masy robotników. I też nie tylko dlatego , że była delikatną panną z południa co to nie wyobrażała sobie życia z dorobkiewiczem parającym się pracą. Od momentu wejścia jej do pokoju wiedziałam, że odmówi Thorntonowi ( nie czytałam książki przed) gdyż próbuje odepchnąć od siebie niechciane kiełkujące uczucie do niego, a może nawet powstający pociąg. Jak w powiedzeniu, że im głośniej ktoś protestuje, tym bardziej chce, ale się nie przyzna. Podczas oglądania pomyślałam też, że jest zawstydzona ale nie tylko swoim zachowaniem na balkonie, ale też tym co może dziać się w głowie i sercu. Dla niej to też musiało być niezłe zaskoczenie. aneby - Śro 03 Wrz, 2008 11:56
Ja też! Ja też!
Serenissima - Śro 03 Wrz, 2008 14:06
Myślę, że masz racje. Mnie też się wydaje, że Margaret już wcześniej coś czuła do niego. Na kolacji u Thorntonów widać było pewne symptomy, że jakaś "chemia" między nimi jest i myślę, że on też to czuła, choć może nie zdawała sobie z tego do końca sprawy. Może nie chciała dopuścić do siebie myśli, że może być nim zainteresowana. Przywołam jeszcze raz tę scenę z podaniem dłoni - ja mam wrażenie, że ona także nie chciała wypuścić jego dłoni, odwróciła wzrok, gdy witał się z panną Latimer, spoglądała na niego, obejrzała się odchodząc. I nie sądzę, żeby faktycznie rzuciła się ratować i obejmowała każdego mężczyznę z tamtego tłumu. Być może właśnie przeświadczenie, że on proponuje jej małżeństwo aby ratować jej reputację w obliczu zamętu w jej sercu i iskierki uczucia, spowodowało takie jej zachowanie. Myślę, że było ono wynikiem właśnie wszystkich uprzedzeń jakie wobec niego miała i strachu przed tym co się dzieje w jej sercu. Kto wie, co by było gdyby John wstrzymał się nieco z oświadczynami?
anika - Śro 03 Wrz, 2008 16:03 Nie było by sceny peronowej!!!!!! Alicja - Śro 03 Wrz, 2008 16:14
100 % cukru w cukrze, zgadzam się
gdyby nie było książki możnaby sobie dopowiedzieć
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
