Maryann - Pon 14 Maj, 2007 09:42 Odgadł, czy nie - na pewno zauważył, że Darcy się "trochę" dziwnie zachowuje. 
Dione - Pon 14 Maj, 2007 09:46 Dziwnie??? On juz zidiociał z kretesem 
Ale takiego go przecież lubimy  
trifle - Pon 14 Maj, 2007 11:10 A mnie ten Fitz fanfikowy zaczyna denerwować 
Maryann - Pon 14 Maj, 2007 13:35
A Darcy niby całkiem niezainteresowany, niby zajmuje się tylko "zarządcami i księgowymi", a skrupulatnie rejestruje, ile razy kuzynek odwiedzał pastora... trifle - Pon 14 Maj, 2007 13:38 No właśnie, on w tych księgach to chyba właśnie wyjścia Fitzwilliama rejestruje
Maryann - Pon 14 Maj, 2007 15:39 No bo przecież jego to absolutnie, ale to absolutnie nic nie obchodzi...
Matylda - Pon 14 Maj, 2007 16:05
Pedancik jeden Gunia - Pon 14 Maj, 2007 16:29 Och, będę ostrożny! - wykrzyknął pod presją zwężonych oczu Darcy'ego Rozkoszne. 
asiek - Pon 14 Maj, 2007 21:33
Taaa... i z tego powodu łoże Darcy'go jest niewygodne.
Alison, 
asiek - Pon 14 Maj, 2007 21:38
...i z TAKIM kuszącym dekoltem nie musisz się ukrywać.
Ps. Ale, ale...znikła nam z wątku nie mniej kusząca kibić QaHa. Czyżby nas porzuciła ? :sad: Marija - Pon 14 Maj, 2007 21:40 Asiek, ja się idę przebrać, szlafroka założę i finito dekoltu . Skąd wiesz, czyj to dekolt, tak na marginesie? 
asiek - Pon 14 Maj, 2007 21:46
Poznaję po rysach twarzy.
Marija, Damom nie przystoi ganiać w szlafrokach.!
Dekolt ma się ostać, jako stoi.
Caroline - Wto 15 Maj, 2007 09:23 Rozdział II cz. 3 I tak, podczas gdy on zagrzebał się w sprawach ciotki na ostatnie cztery dni z determinacją starając się zająć czymś, żeby nie przeszkadzały mu myśli o gościu w Hunsford, Richard cieszył się jej towarzystwem, dwa razy! Za każdym razem, gdy Fitzwilliam wychodził, pojawiał się w bibliotece Rosings – zarezerwowanej jak zwykle przez Darcy’ego na potrzeby corocznych obowiązków – by zapytać czy nie chciałby towarzyszyć mu na plebanię. Za każdym razem Darcy zdołał wyglądać na bardzo zajętego i odpędzał go, tylko po to, by z zazdrością patrzeć przez okno, jak kuzyn znika mu z oczu na ścieżce prowadzącej do Hunsford… do Elizabeth. Potem wracał do biurka i rozłożonych na nim ksiąg rachunkowych i odliczał mijające minuty do powrotu Richarda, kiedy to ten łobuz witał go radośnie od drzwi i informował, jak cudownie spędził czas z „La Bennet”, jak ją ochrzcił. Jak raziło go to określenie! Mimo że od dawna była „Elizabeth” w jego myślach, powinna być „panną Bennet” publicznie, ale gdyby zgłosił sprzeciw, Richard spadłby na niego jak jastrząb. Jednak ogromna ciekawość wszystkiego, co z nią związane niemal prowadziła go do zdradzenia samego siebie. Nieznośne było słuchanie półsłówek i sugestii Richarda rzucanych tu i ówdzie w rozmowie i nie móc dopytać o nie dokładnie. Właśnie poprzedniego wieczoru, podczas poobiedniej brandy, kuzyn nawiązał do książki, o którą postarał się dla niej z biblioteki ciotki. - Doprawdy? – odpowiedział Darcy, jego gorliwe zainteresowanie było na tyle oczywiste dla Richarda, że zamilkł. Pragnął spytać o tytuł, jak Fitzwilliam dowiedział się, że jej potrzebuje, jak ją przyjęła, ale zamiast tego wrócił do brandy i w ciszy przeklinał własny niewyparzony język. Wiedział, że ona czyta, haftuje, pisze, spaceruje, wiedział o tym wszystkim od czasów Hertfordshire. Chciał wiedzieć, co czyta – czy wróciła do Miltona? – i co o nim myśli, jaką przyjemność znajduje w robótkach i wędrówkach, jakie zmartwienia leżały jej na sercu i kazały jej przykładać pióro do papieru. Chciał usłyszeć jej głos i cieszyć się jej uśmiechem, i zatracić się w jej oczach… Gwałtowne staccato kroków na schodach za drzwiami dla służby uprzedziły Darcy’ego o szybkim powrocie Fletchera. Wyprostował się, gdy lokaj wszedł, ale kilkoma oszczędnymi ruchami Fletcher sprawił, że na nowo siedział przechylony na krześle, a ciepły, wilgotny ręcznik zmiękczał jego nocny zarost. Znajome rytuały Fletchera… przynajmniej to nie poddało się ogólnemu zamieszaniu! - Panie Darcy – pytający głos Fletchera przeniknął przez kojące ciepło – myślę, że niebieski będzie dobry, ten nowy z Weston? Kremowe nankinowe bryczesy i kamizelka. On myślał o tym samym. W końcu była Wielkanoc! Odepchnął na skraj świadomości myśl, że na pewno spotka znów Elizabeth. - Jest Wielkanoc, proszę pana – dodał lokaj, gdy nie odpowiadał. - Dokładnie. Niech będzie niebieski w takim razie – prawie się roześmiał widząc wyraz ulgi przemykający po twarzy lokaja. Najwyraźniej spodziewał się oporu. Darcy uśmiechnął się do siebie, usadowił wygodnie i podniósł brodę pod brzytwę, ale potem zatrzymał rękę lokaja gwałtownym ruchem. - Będziesz ostrożny dziś rano, Fletcher! - Oczywiście, panie Darcy. Jeśli pan będzie siedział spokojnie. Dione - Wto 15 Maj, 2007 09:54 To się teraz zaczną spacery.... Juz się doczekać ich nie mogę
Maryann - Wto 15 Maj, 2007 10:00
masochista, czy cuś... Alison - Wto 15 Maj, 2007 10:40 Wiedział, że ona czyta, haftuje, pisze, spaceruje, wiedział o tym wszystkim od czasów Hertfordshire. Chciał wiedzieć, co czyta – czy wróciła do Miltona? – i co o nim myśli, jaką przyjemność znajduje w robótkach i wędrówkach, jakie zmartwienia leżały jej na sercu i kazały jej przykładać pióro do papieru. Chciał usłyszeć jej głos i cieszyć się jej uśmiechem, i zatracić się w jej oczach… Wkurza mnie, ale go kurcze lubię za te miłosne męki
Maryann - Wto 15 Maj, 2007 10:48
Najsampierw to chyba moja ukochana scena klawikordowa będzie...
Mag - Wto 15 Maj, 2007 11:14 Dzieki Caroline! I znowu opis tualety i ciuchów, Pamelka przeciąga - chyba jej za strony płacili
Dione - Wto 15 Maj, 2007 11:18
Przy klawikordzie to gapiów miał (cioteczka i pułkownik), ale na spacerach to byli tete a tete, wiec mógł się do woli zatracać w jej oczkach. Marija - Wto 15 Maj, 2007 11:25 Przecież oni w ogóle na siebie nie patrzyli w takich sytuacjach  ??: ....
Maryann - Wto 15 Maj, 2007 11:28
Pod warunkiem, że chciała mu na tych spacerach w oczki patrzeć... A ona przecież nie była szczególnie uszczęśliwiona tym, że się ciągle na niego natyka i bardzo zdziwiona, bo on nieustająco konwersację na jakieś dziwne tematy kierował... Dione - Wto 15 Maj, 2007 11:38 Dlatego właśnie tak się spacerków nie moge doczekać Pamelka pewnie dokładnie opisała co mu się wtedy w główce roiło A w jej wykonaniu to czeka go już totalne skretynienie Będzie się krygował, sam siebie oszukiwał i sam nie będzie wiedział co mówi Zawał murowany
Maryann - Wto 15 Maj, 2007 11:54
... i daleko idące wnioski wyciągał...
Trzykrotka - Wto 15 Maj, 2007 12:28 Rosings to chyba najlepsza część oryginalnej DiU, nawet Pamelka rozkwita przy tych opisach! QaHa chyba zdaje swoje egzaminy. Będzie po nich miała Bardzo Ważne Uprawnienia, więc trzymajmy kciuki za powodzenie i szybkie pojawienie się gorsetu między nami
Marija - Wto 15 Maj, 2007 12:41 Qaha będzie wznosić stadiony na Euro?  To jest mozliwe :grin: !!!
|
||||||||||||||||||||||||||||
