Aldona - Nie 11 Lis, 2007 18:51 To jesden z moich ulubionych wierszy Agnieszki... Kołysanka noworoczna Jakżeś niestały - w niekochaniu. Jakże niemiłość twoja - krucha, ileż powitań - w pożegnaniu, jak dobrze słyszysz, gdy nie słuchasz. "Zaśnijże, zaśnij, pora późna" - nagli serdeczny diabeł stróż... Tym się od innych on odróżnia, że dźwiga w pysku bukiet róż... Z wolna opadasz na posłanie, noc już nadchodzi z niedaleka, tak zasypiają ci, kochanie, co dobrze wiedzą, że ktoś czeka. miłosz - Pon 12 Lis, 2007 09:57 Jesień już liście z drzew postrącała, już błotem czarnym ziemia się klei, Lata horyzont zniknął już dawno - a ja kocham Cię jeszcze... Po naszych ścieżkach nikt już nie chodzi, liście zielenią oczu nie pieszczą I złota plaża nie jest już złota - a ja kocham Cię jeszcze... Kto odmłodzi pusty las, kto z chmur słońce oswobodzi, Kto mi zwróci ciepło dnia, kto samotność wynagrodzi. Niebo nad miastem w chmurach już tonie, jakby je przykrył ktoś białym płaszczem Skowronki dawno już odleciały - a ja kocham Cię jeszcze... W wieczór jesienny pusto za oknem, po szybach płyną smutne łzy deszczu Wiatr się zabawia liśćmi w kałuży - a ja kocham Cię jeszcze... Kto odmłodzi pusty las, kto z chmur słońce oswobodzi, Kto mi zwróci ciepło dnia, kto samotność wynagrodzi. nie znam autora któś zna??? Alison - Pon 12 Lis, 2007 10:52 Nie znam... ale jakoś tak zatęskniłam do wiosny i mi sie przypomniał początek wiersza Broniewskiego. Ty przychodzisz jak noc majowa, biała noc, uśpiona w jaśminie, i jaśminem pachną twoje słowa, i księżycem sen srebrny płynie, płyniesz cicha przez noce bezsenne - cichą nocą tak liście szeleszczą- szepcesz sny, szepcesz słowa tajemne, w słowach cichych skąpana jak w deszczu... miłosz - Wto 13 Lis, 2007 14:22 Szafirową nitkę wieczór plącze, szafirowe cienie zwodzą nad, safirowy, szafirowy chłopcze, że mnie kochasz, powiedz jeszcze raz. Jeszcze raz w sekrecie szukasz moich rąk, jeszcze raz jak pierścień drży księżyca krąg, jeszcze raz namowy i rozmowy, jeszcze raz, mój chłopcze szafirowy - jeszcze raz w jaśminy, jeszcze raz pod wiatr, jeszcze raz popłynie pieśń bez słów przez świat, jeszcze raz powróżysz z płatków róży i powtórzysz wszystko jeszcze raz. Jesli kiedyś bedziesz w wielkiej biedzie, zagubiony w plataninie lat, do altany dawnej cię powiedzie, zaprowadzi szafirowy ślad - szafirowe ptaki z szafirowych gniazd, szafirowe szlaki szafirowych gniazd, szafirowe noce i noc owa od szafiru cała szafirowa, szafirowe suknie, szafirowy cień, w szafirowym oknie szafirowy dzień. Jeśli raz pokochasz w życiu szafir, pójdziesz w szafir jako jedna z gwiazd. gałczyński........ był? miłosz - Śro 14 Lis, 2007 09:11 Szkoda, że Cię tu nie ma Szkoda, że cię tu nie ma, Szkoda, kochanie. Siedziałabyś na sofie, Ja - na dywanie, Chustka byłaby twoja, Moja - kapiąca łza, Albo może na odwrót: Płacz ty - pociecha - ja. Szkoda, że cię tu nie ma, Szkoda, kochanie. Prowadząc wóz, dłoń kładłbym Na twym kolanie, Udając, że je mylę Z dźwignią, gdy zmieniam bieg. Wabiłby nas nieznany Lub właśnie znany brzeg. Szkoda, że cię tu nie ma, Szkoda, kochanie. Srebrny księżyc na czarnym Nieba ekranie Na przekór astronomom Oddawałbym co noc Na żeton na automat, By usłyszeć twój głos. Szkoda, że cię tu nie ma, Na tej półkuli - Myślę, siedząc na ganku w letniej koszuli I z puszką "Heinekena". Zmierzch. Krzyk mew. Liści szmer. Co za zysk z zapomnienia, Jeśli tuż po nim - śmierć? tekst Josifa Brodskiego w tłumaczeniu Barańczaka, który cudnie zaśpiewał Mirek Czyżykiewicz monika29.09 - Wto 27 Lis, 2007 13:54 (ja jeszcze ciągle czekam na ciebie) ja jeszcze ciągle czekam na ciebie a ty nie przychodzisz a jeśli to jesteś przejazdem na dwa dni jak ten fizyk z Moskwy w niemodnym kapeluszu który usmiechnął się do mnie i zniknął na zakręcie białych szyn nie próbowałam go zatrzymać wiedzialam przecież że to nie ty czekam czekam wytrwale tak lekko dotykają mnie dni moja tęsknota jest tęsknotą planet zmarzłych tęskniących do słońca a ty jesteś słońcem które pozwala mi żyć jest znowu wieczór na dachach leży śnieg wąskie wieże kościołów nakłuwają niebo i dni tak lekko biegną nie wiadomo gdzie Halina Poświatowska miłosz - Pon 03 Gru, 2007 09:18 Wojtek Bellon Erotyk prosty Daj ciepło Twoje daj kształt twarzy A włosy moje do ust przytul Pieśń jaką znasz najstarszą zanuć Nie słowem lecz dłońmi pytaj Weź oczy daję w nich pragnienie Mych ramion weź przystań cichą Weź potu zapach a z rak drżenie Jak z talii kart mnie wyczytaj Wejdź we mnie falą wpłyń wpłyń we mnie Pod serce dojdź aż do krzyku Krwi potem spokój wróć znużeniem Półsennie niech płynie w żyłach I dłonie nasze spleć w sytości Posłuchaj jak cisza rośnie Wiesz sporo czasu do jasności Czekajmy niech wpierw noc zaśnie monika29.09 - Pon 10 Gru, 2007 08:34 Dyktando Pod dyktando. Żeby tylko nie popełnić błędu. Naród nie napisać przez tłum otwarty. Wiedzieć kiedy zamykać a kiedy otwierać usta. Milczeć ? ale z jakiej litery? Odmienić się ale nie przez przypadek. Uważać aby miłość nie napisać oddzielnie tak jak czarna jagoda albo pierwszy lepszy. Czujnie po pewnych datach postawić kropkę. Przy innych minutę ciszy. Uważać aby życia nie napisać przez skróty. Pamiętać aby nie popełnić błędu przy śmierci. Umrzeć ortograficznie. Ewa Lipska monika29.09 - Pon 10 Gru, 2007 20:43 Czas na rozstaju dróg, Leszek Aleksander Moczulski Po ogrodzie świata chodzi Jak czarodziej, jak dobrodziej Obracają się zegary Ważą wagi, mierzą miary Obracają się wiatraki Serca biją, lecą ptaki Ludzie idą w dróg rozstaju Ale kiedyś nie wracają Obracają się zegary Ważą wagi, mierzą miary Ludzie idą w dróg rozstaju Po ogrodzie świata chodzi Jak czarodziej, jak dobrodziej Jedne drogi giną w dali Drugie nie prowadzą wcale Ludzie idą w dróg rozstaju Ale kiedyś nie wracają I płyniemy lub idziemy Wiemy albo nic nie wiemy I są morza i są lądy I są kąty, horyzonty Po ogrodzie świata chodzi Jak czarodziej Czas [śpiewa G. Turnau, ale może być równie dobrze jako wiersz (mam nadzieję  )]
m. praedzio - Pon 10 Gru, 2007 20:45 Pięęęęęknyyyyy!!!  Dzięki, Moniko! 
monika29.09 - Pon 10 Gru, 2007 21:14 Do usług 
Dziś w klimatach Piwnicy pod Baranami, więc jeszcze dwa teksty piosenki/wiersze: Kiedy kobieta płacze Słowa i muzyka: Tamara Kalinowska Ze wszystkich smutków mi znanych Tych, które tak wiele znaczą Największym smutkiem napawa Kiedy kobieta płacze Niezwykłej to obraz rozpaczy Nie rodem z teatru czy kina Bowiem kobieta płacze Inaczej niż młoda dziewczyna To nie jest ucieczka Kobieta już w płacz nie ucieka To nie jest tęsknota Kobieta potrafi już czekać Lecz kiedy nie boli już nic I nie ma powodu by być To nie ma nawet nadziei By chcieć do człowieka Dorośnij najpierw do tych łez Nim powiesz o niej: łka więc jest Nim powiesz o niej: łka więc żyje Dorośnij najpierw do tych łez Nim powiesz o niej: łka więc jest To łka kobieta, nie dziewczyna Ty mówisz, że znasz ją najlepiej I wszystko tak pięknie tłumaczysz Nie mów, że płacz nie oślepia Nie ironizuj rozpaczy Możesz się skryć za piosenką Skoro nie umiesz inaczej Ale bądź, bądź choć pod ręką Kiedy kobieta płacze Dorośnij najpierw do tych łez Nim powiesz o niej: łka więc jest Nim powiesz o niej: łka więc żyje Dorośnij najpierw do tych łez Nim powiesz o niej: łka więc jest To łka kobieta, nie dziewczyna ----------------------- Co boleć ma - niech boli Słowa i muzyka: Tamara Kalinowska Co boleć ma - niech boli Co potrwać ma - niech trwa Nie myślę tego koić Zrobi to czas Co smucić ma - niech smuci Wybrałeś ją, nie mnie Nie mam ci co zarzucić Co dręczyć ma - niech dręczy Że ona, a nie ja Nie zerwę ci zaręczyn Na smyczy trzymam lwa Ale nie mów mi o niej tak ciepło Jestem tylko kobietą Nie mów, że to jest ta jedna Nie, nie jestem z drewna Nie mów mi o niej tak pięknie Bo serce mi pęknie Nie mów mi o niej w ogóle Jestem jednym bólem Co boleć ma - niech boli Co potrwać ma niech trwa Nie myślę tego koić Zrobi to czas Boję się dojrzewać Więcej wiedzieć się boję Trzymam swą niewiedzę Jak ostoję Ale nie mów mi o niej tak ciepło Jestem tylko kobietą Nie mów, że to jest ta jedna Nie, nie jestem z drewna Nie mów mi o niej tak pięknie Bo serce mi pęknie Nie mów mi o niej w ogóle Jestem jednym bólem Nie umiem bardzo dobrze Odwagę mam się bać Pamiętam jak zapomnieć Uczę się dając brać Co koić ma niech koi Uwierzyć przyjdzie czas Że anioł nad mą głową Mylił się tylko raz m. miłosz - Śro 12 Gru, 2007 21:25 Diabeł To był zupełnie nieudany diabeł. Choćby ogon. Nie długi, mięsisty z czarnym pędzlem włosów na końcu, ale mały, puszysty i zabawnie sterczący jak u zajączka. Skórę ma różową, tylko pod lewą łopatką znamię wielkości dukata. Ale najgorsze są rogi. Nie rosną na zewnątrz jak u innych diabłów, ale wewnątrz, w mózgu. Dlatego tak często cierpi na ból głowy. Jest smutny. Całe dnie śpi. Nie pociąga go ani zło, ani dobro. Kiedy idzie ulicą, widać wyraźnie, jak poruszają się jego różowe skrzydła płuc. Herbert.... monika29.09 - Pon 24 Gru, 2007 10:31 Przed zapaleniem choinki VII Powrót A podobno jest gdzieś ulica (lecz jak tam dojść? którędy?) ulica zdradzonego dzieciństwa, ulica Wielkiej Kolędy. Na ulicy tej taki znajomy, w kurzu z węgla, nie w rajskim ogrodzie, stoi dom jak inne domy, dom, w którym żeś się urodził. Ten sam stróż stoi przy bramie. Przed bramą ten sam kamień. Pyta stróż: "Gdzieś pan był tyle lat?" "Wędrowałem przez głupi świat." Więc na górę szybko po schodach. Wchodzisz. Matka wciąż taka młoda. Przy niej ojciec z czarnymi wąsami. I dziadkowie. Wszyscy ci sami. I brat, co miał okarynę. Potem umarł na szkarlatynę. Właśnie ojciec kiwa na matkę, że już wzeszła Gwiazdka na niebie, że czas się dzielić opłatkiem, więc wszyscy podchodzą do siebie i serca drżą uroczyście, jak na drzewie przy liściach liście. Jest cicho. Choinka płonie. Na szczycie cherubin fruwa. Na oknach pelargonie blask swieczek złotem zasnuwa, a z kąta, z ust brata płynie kolęda na okarynie: LULAJŻE, JEZUNIU MOJA PEREŁKO, LULAJŻE, JEZUNIU, ME PIEŚCIDEŁKO. (K. I. Gałczyński) Caitriona - Pią 28 Gru, 2007 23:43 Miłość od pierwszego wejrzenia - Wisława Szymborska Oboje są przekonani, że połączyło ich uczucie nagłe. Piękna jest taka pewność, ale niepewność jest piękniejsza. Sądzą, że skoro nie znali się wcześniej, nic miedy nimi nigdy się nie działo. A co na to ulice, schody, korytarze, na których mogli się od dawna mijać? Chciałabym ich zapytać, czy nie pamietają - może w drzwiach obrotowych kiedyś twarzą w twarz? jakieś ,,przepraszam\'\' w ścisku? głos ,,pomyłka\'\' w słuchawce? - ale znam ich odpowiedź. Nie, nie pamietają. Bardzo by ich zdziwiło, że od dłuższego już czasu bawił się nimi przypadek. Jeszcze nie całkiem gotów zamienić się dla nich w los, zbliżał ich i oddalał, zabiegał im droge i tłumiąc chichot odskakiwał w bok. Były znaki, sygnały, cóż z tego, że nieczytelne. Może trzy lata temu albo w zeszły wtorek pewien listek przefrunął z ramienia na ramię? Było coś zgubionego i podniesionego. Kto wie, czy już nie piłka w zaroślach dzieciństwa? Były klamki i dzwonki, na których zawczasu dotyk kladł się na dotyk. Walizki obok siebie w przechowalni. Był może pewnej nocy jednakowy sen, natychmiast po zbudzeniu zamazany. Każdy przecież początek to tylko ciąg dalszy, a księga zdarzeń zawsze otwarta w połowie. monika29.09 - Pią 04 Sty, 2008 11:47 Los Dla siebie los nas stworzył dwoje, Lecz nas rozdzielił traf żywota I twe słodycze nie są moje, Nie mój twój uścisk i pieszczota. Żyjemy jeno w snach o sobie, Gdzieś na wyżynach ponad światem, Gdzie nawet uśmiech jest w żałobie, Gdzie zimno wiosną jest i latem. Róż szczęsnym kwieciem nie wieńczone, Lecz nad łzy wyższe i dumniejsze, Sięgają w niebo po koronę Gwiazd serca nasze nietutejsze. Tam się kochamy bladzi, niemi, Oczarowani przez cisz głusze, Jak jeszcze nigdy się na ziemi Dwie ludzkie nie kochały dusze. Niechaj tęsknoty wiecznej siła Przepoi istność naszą całą, By miłość bólem nagrodziła To, czego szczęście nam nie dało. Taki to już los mój będzie, Takie to już miłowanie: Przywitanie, pożegnanie, Pożegnania, wspominanie.... Oczy twoje widzę wszędzie, Oczy twoje mnie całują Z dali, z dali mnie miłują, Z dali, z dali mnie żałują, Nie przychodzą na wyzwanie, Jeno błyszczą, jak w legendzie, W dali, w dali, zewsząd, wszędzie, - Takie to już los mój będzie, takie to już miłowanie: Przywitane.... pożegnanie.... (Leopold Staff) monika29.09 - Sob 05 Sty, 2008 11:37 nigdy się nie dowiesz nigdy się nie dowiesz co o tobie naprawdę myślałem nigdy nie odgadnę jak się odbiłem w twoich oczach patrzysz na moją twarz słucham tego co mówisz czujemy się jak przebudzeni z głębokiej nocy co nie umieją sobie snu przypomnieć w mgle w półmroku w odległościach rozniecamy coraz skąpsze iskry rozmów przemijamy odlegli jak dwie gwiazdy jak dwie gwiazdy — z daleka — przytuleni Józef Baran trifle - Sob 05 Sty, 2008 14:41 Moniko 
miłosz - Pon 07 Sty, 2008 12:33 Funeral Blues W.H. Auden Niech staną zegary, Zamilkną telefony, Dajcie psu kość, Niech nie szczeka, niech śpi najedzony. Niech milczą fortepiany, I w miękkiej werbli ciszy, Wynieście trumnę, Niech przyjdą żałobnicy, Niech głośno łkając samolot pod chmury się wzbije, I kreśli na niebie napis "Ona nie żyje!" Włóżcie żałobne wstążki na białe szyje gołębi ulicznych, Policjanci na skrzyżowaniach niech noszą czarne rękawiczki. W Niej miałam moją północ, południe i zachód i wschód, Niedzielny odpoczynek i codzienny trud. Jasność dnia i mrok nocy, moje słowa i śpiew, Miłość, myślałam, będzie trwała wiecznie, Myliłam się. Nie potrzeba już gwiazd - zgaście wszystkie - do końca! Zdejmijcie z nieba Księżyc i rozmontujcie słońce, Wylejcie wodę z morza, odbierzcie drzewom cień, Teraz już nigdy na nic nie przydadzą się. miłosz - Pon 07 Sty, 2008 12:48 i nieśmiertelna Agnieszka Osiecka - Będę czekać Choćbyś odszedł z miasta będę czekać tu... Tak jak wierna gwiazda, będę czekać tu... Przez czterysta wiosen i sto długich zim będę czekać tu, w mieście tym... Gdzie byś nie wędrował w słońcu czy we mgle, gdzie byś nie żeglował zapamiętaj, że nie uciekniesz mi już nawet w porze snu, bo ja z całych sił wciąż czekam tu... Zegar bije, dzień się toczy, dzień za dniem, aż w końcu Bóg wie skąd powrócisz pod mój dom, odnajdziesz wtedy mnie patrz, ja wyciągam ręce by powitać cię. Gdzie byś nie wędrował w słońcu czy we mgle, gdzie byś nie żeglował zapamiętaj, że nie uciekniesz mi już nawet w porze snu, bo ja z całych sił wciąż czekam tu... monika29.09 - Wto 08 Sty, 2008 00:41 Wszystkie chwyty dozwolone Chwytam się różnych rzeczy, śniegu, drzew, niepotrzebnych telefonów, czułości dziecka, wyjazdów, wierszy Różewicza, snu, jabłek, porannej gimnastyki, rozmów o błogich własnościach witamin, wystaw awangardowej sztuki, spacerów na kopiec Kościuszki, polityki, muzyki Pandereckiego, żywiołowych katastrof w obcych krajach, rozkoszy moralności i rozkoszy niemoralności, plotek, zimnego tuszu, zagranicznych żurnali, nauki włoskiego języka, sympatii dla psów, kalendarza. Chwytam się wszystkiego, żeby się nie zapaść w przepaść. Anna Świrszczyńska monika29.09 - Pią 18 Sty, 2008 22:21 Najbliżsi nie muszą być stale z nami czasem wystarczy świadomość że są po tej samej stronie planety po tej samej stronie przeciąganej liny oddychają tym samym powietrzem (nawet po drugiej stronie słuchawki) rymując się z nami niewidzialnie by było myślom lżej tańczyć z Ziemią dookoła słonecznego traktu do taktu Józef Baran Marija - Pią 18 Sty, 2008 22:35 Jan Kochanowski O ŻYWOCIE LUDZKIM Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy, Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy; Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy, Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy. Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława, Wszystko to minie jako polna trawa; Naśmiawszy się nam i naszym porządkom, Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom. praedzio - Pią 22 Lut, 2008 15:41 Staroirlandzkie: Jesteś mi gwiazdą każdej nocy, Jesteś mi światłością każdego poranka, Jesteś opowieścią każdego gościa, Jesteś mi historią każdą z obcych lądów. Niechaj nie opadnie na Ciebie żadne zło, Czy to na wzgórzu, czy na brzegu, Na polu czy w dolinie, Na górze czy w wąwozie, Ani powyżej, ani poniżej, Ani na morzu, ni na wybrzeżu, Ni na wysokościach nieb, ani w głębokościach. Ty jesteś ośrodkiem mego serca, Ty jesteś twarzą mego słońca, Ty jesteś harfą mojej muzyki, Ty jesteś perłą mego otoczenia. primavera - Pią 22 Lut, 2008 16:06 Tam, koło wierzbowych ogrodów William Butler Yeats Tam koło wierzbowych ogrodów Z najmilszą mą się spotkałem; Przebiegły wierzbowe ogrody Jej stópki niby śnieg białe. Mówiła, bym miłość brał lekko, Jak liście rosną w ogrodzie, A ja byłem młody, szalony, Nie śniło mi się o zgodzie. Na polu nad rzeką przy grobli Razem z najmilszą mą stałem, Na moim ramieniu oparła Swe ręce niby śnieg białe. Mówiła, bym życie brał lekko, Jak trawa rośnie nad rzeką, Lecz ja byłem młody, szalony, Teraz mnie gorzkie łzy pieką. tłum. Leszek Engelking Tamara - Pią 22 Lut, 2008 18:22 Cz.Miłosz "Przypowieść o maku" Na ziarnku maku stoi mały dom, Pieski szczekają na księżyc makowy I nigdy jeszcze tym makowym psom, Że jest świat większy, nie przyszło do głowy. Ziemia to ziarnko - naprawdę nic więcej, A inne ziarnka - planety i gwiazdy. A choć ich będzie chyba sto tysięcy, Domek z ogrodem może stać na każdej. Wszystko w makówce.Mak kwitnie w ogrodzie, Dzieci biegają i mak się kołysze. A wieczorami ,o księżyca wschodzie Psy gdzieś szczekają,to głośniej,to ciszej. |
||||||
