Anonymous - Śro 26 Wrz, 2007 19:34 Mam problem bo znalazłam jeszcze dłuższą wersję: Sł. Julian Tuwim Muz. T. Skierczyński Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg Zasypuje śnieżnymi płatkami sennymi Bezprzyczynny mój dzień, bezsensowny mój wiek I te ślady bezładnych moich kroków po ziemi. Jeśli chcę, mogę spać; jeśli chcę mogę wstać, Siąść przy oknie z gazetą z zeszłego tygodnia Albo iść w senność dnia - wtedy inny, nie ja, Siedząc w oknie, zobaczę dalekiego przechodnia. Czy to dobrze, czy źle: tak usypiać we mgle? Szeptać wieści pośnieżne, podzowne, spóźnione? Czy to dobrze, czy źle: snuć się cieniem na tle Kołującej śnieżycy i epoki przyćmionej? Śnieg pierzyną mi legł, wiek godziną mi zbiegł W białej drzemce, w puszystym przyprószonym spacerze Bezprzyczynny mój dzień, bezsensowny mój wiek Składam wierszom powolnym w ofierze. Jeśli chcę, mogę spać... monika29.09 - Pią 28 Wrz, 2007 10:46 To już ładnych tyle lat jak do życia się przymierzam nie wiem nic nie umiem żyć a zamierzam, a zamierzam Kreślę znów poludnik Greenwich i od nowa włączam czas i jak dziecko na huśtawce wołam Panie jeszcze raz jeszcze raz Jeszcze raz niech przesypie się klepsydra gwiazd i niech kosmos się obróci do mnie Słońcem zanim coś coś się znowu zacznie kończyć jeszcze raz... Andrzej Poniedzielski --------------------------------------- i to - niezmiennie piękne Elżbieta Adamiak - "Jesienna zaduma" Nic nie mam Zdmuchnęła mnie ta jesień całkiem Nawet nie wiem Jak tam sprawy za lasem Rano wstaję, poemat chwalę Biorę się za słowo jak za chleb Rzeczywiście tak jak księżyc Ludzie znają mnie tylko z jednej Jesiennej strony Nic nie mam Tylko z daszkiem nieba zamyślony kaszkiet Nie zważam Na mody byle jakie Pisze wyłącznie, piszę wyłącznie Uczuć starym drapakiem Rzeczywiście tak jak księżyc... miłosz - Sob 29 Wrz, 2007 09:37 a dziś święto aniołow Archaniołów............ Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Kto pogubił te pióra różowe na niebie? Aniołowie kochania, kochania, kochania.- Popłynęli daleko - nie do mnie i ciebie, lecz tam gdzie szyby płona snem oczekiwania. Aniołowie miłości pióra pogubili, niosąc w oddal rozkosze, rozkosze, rozkosze, różowe pocałunki, nieskończoność chwili i pełne łez amfory, i roz pełne kosze. Jedno pióro wionęło nad tym naszym domem, gdzie w oknie brak złotego, złotego płomienia, i zawisło nad nami różowym ogromem, i zawisło nad nami żałością wspomnienia... Kto pogubił te pióra różowe na niebie? Aniołowie kochania, kochania, kochania.- Popłynęli daleko- nie do mnie i ciebie, lecz tam, gdzie szyby płona snem oczekiwania.- praedzio - Sob 29 Wrz, 2007 12:59 Grzegorz T. Dziwota. Poniższe haiku pochodzą z jego tomiku zatytułowanego po prostu "Haiku". Źródło jest wieczne. Zbliż się i pij, ile chcesz. Niewyczerpane... *** Pamiętaj wszystko. Powitaj błękit nieba Rodzący światło. *** Nic nie pamiętaj. Błogosławiony księżyc Zsyłający sen... *** Cicha nieważkość - Cóż więcej można zrobić, Gdy zbliża się mrok? *** Cienie na piasku Na zawsze odwrócone W stronę milczenia. *** Gdy na nie patrzysz, Znaki na wodzie kłamią. Znajdź własną wizję. *** Tańczący mędrcy... W nieprzytomnych spojrzeniach Wirują światy... *** Rozpuść swe myśli, Porzuć przyzwyczajenia - Święto bez końca... *** Zaśpiewaj, piękna! Czyż radość nie jest tęczą, Światłem twej pieśni? *** Tam zrodził się czas - Lustro zbudzone ze snu Płonie milczeniem... Alison - Sob 29 Wrz, 2007 18:39 Głos z Kanapy Romantycznej  - pan Gałczyński wyznaje...
Pokochałem ciebie w noc błękitną, w noc grającą, w noc bezkresną. Jak od lamp, od serc było widno, gdyś westchnęła, kiedym westchnął. Pokochałem ciebie i boso, i w koronie, i o świcie, i nocą. Jeśli tedy kiedyś mi powiesz: Po coś, miły, tak bardzo pokochał? Powiem: Spytaj się wiatru w dąbrowie, czemu nagle upadnie z wysoka i obleci całą dąbrowę, szuka, szuka: gdzie jagody głogowe? monika29.09 - Pon 01 Paź, 2007 19:46 "Te nasze chmury w ogóle nie mają pojęcia do czego weszły i niewiele je to obchodzi, bo jedyne co je interesuje to płynąć, płynąć, przeistaczać się i cieszyć oczy patrzących na nie.". "Trzymaj się swoich chmur Mieszkaj tam a bywaj tu [...] Mimo wszystko można nie mieć nic Szarą nitką łączyć szare dni Wielki świt po ciebie listy śle Szalik weź poza tym trzymaj się Trzymaj się... tu sposób na leczenie ran: Durnieć wolniej niż ten świat" A. Poniedzielski (początkowe zdanie pochodzi ze wstępu do koncertu "Trzymaj się swoich chmur", z piosenkami Seweryna Krajewskiego). m. praedzio - Pon 01 Paź, 2007 19:54 Cudne!  
migotka - Czw 04 Paź, 2007 07:26 Ja ciebie kocham! ADAM ASNYK Ja ciebie kocham! Ach, te słowa Tak dziwnie w moim sercu brzmią. Miałażby wrócić wiosna nowa? I zbudzić kwiaty, co w nim śpią? Miałbym w miłości cud uwierzyć, Jak Łazarz z grobu mego wstać? Młodzieńczy, dawny kształt odświeżyć, Z rąk twoich nowe życie brać? Ja ciebie kocham! Czyż być może? Czy mnie nie zwodzi złudzeń moc? Ach nie! bo jasną widzę zorzę I pierzchającą widzę noc! I wszystko we mnie inne, świeże, Zwątpienia w sercu stopniał lód, I znowu pragnę - kocham - wierzę - Wierzę w miłości wieczny cud! Ja ciebie kocham! Świat się zmienia, Zakwita szczęściem od tych słów, I tak jak w pierwszych dniach stworzenia Przybiera ślubną szatę znów! A dusza skrzydła znów dostaje, Już jej nie ściga ziemski żal - I w elizejskie leci gaje, I tonie pośród światła fal! 21 wrzesień 1869 Alison - Czw 04 Paź, 2007 07:58 Migotka, bo ja już w końcu nie wiem czy Ty chcesz siedzieć z nami na romantycznej kanaapie, czy robić te kanapki, czy może siedzieć na kanapkach?
Marija - Czw 04 Paź, 2007 08:48 Dobra: JA Wam zrobię te kanapki  . Z głodu i ścisku jeszcze pomdlejecie na kanapie .
Na szkolnych imprezach z reguły się zgłaszam do pieczenia, żeby mi nie kazali gorszych rzeczy robić, więc jakoś sobie z kanapkami poradzę  .
A oto pesymistyczne haiku mojego dawnego - powiedzmy- współpracownika, żebym nie wyszła tylko na babę od krojenia i smarowania: Dariusz Pawlicki Żółw Chmury płyną po niebie, W dole ja - żółw. Alison - Czw 04 Paź, 2007 09:43 W połączeniu z Twoim podpisem - ŚWIETNE! 
A Ciebie to tak w ogóle nic na tę naszą kanapę? Ty Pragmatyczko...
Marija - Czw 04 Paź, 2007 09:54
Żółw - węch - zwierzęcość - natura - chmury burzowe - romantyzm .
Mogę usiąść? migotka - Czw 04 Paź, 2007 18:19
moge robic równiez kanpki, bo lubię;) po za tym jakos u mnie z jesienną depresją coś nie tak, bo jej nie mam;) pewnie przyjdzie czas i na to niedługo praedzio - Pon 08 Paź, 2007 08:44 Ciekawe... http://pl.youtube.com/watch?v=HhidZVlHSZ0 monika29.09 - Wto 09 Paź, 2007 21:14 Jeżeli gdzieś jest niebo Nie wiedziałam, że tak blisko jest to wszystko, to wszystko, o co chodzi... Nie wiedziałam, że tej zimy zatańczymy, zatańczymy jak w ogrodzie... Nie wiedziałam, że się ręce z tego tańca jak z wieńca nie rozplączą, nie wiedziałam, że się serca nigdy więcej, nigdy więcej nie rozłączą, nie wiedziałam, że to można - tak bez tchu... nie wiedziałam, że ja także będę Ewą, nie wierzyłam, nie czekałam, nie przeczułam w głębi snu że jeżeli gdzieś jest niebo, to tu, to tu. Nie wiedziałam, że się serca tak ostudzą, uwierzyłam, że umiera się parami, nie wiedziałam, że się ludzie różnie budzą jak okręty, nie te same, choć w tej samej wciąż przystani... Nie wiedziałam, że to można - tak bez tchu... Nie wiedziałam, że odfrunie, co się rzekło, nie czekałam, nie cierpiałam, nie przeczułam w głębi snu, że jeżeli gdzieś jest piekło, to tu. Agnieszka Osiecka Alison - Wto 09 Paź, 2007 23:02 Niuńka, aż mnie przeraziłaś tym wierszem. Dlaczego taki wybrałaś? 
trifle - Śro 10 Paź, 2007 11:41 Piękny, Moniko, dzięki wielkie. monika29.09 - Śro 10 Paź, 2007 18:12
Ali, tylko dlatego, że - wg mnie - pięknie opisuje koniec miłości. Nic więcej
pozdr. m. miłosz - Czw 11 Paź, 2007 10:04 lubię Osiecką NOWA MIŁOŚĆ Nie wierzę w to, że wszystko było już, pozwólcie mi na jeszcze parę róż: Jeszcze tylko raz pokochać, ach, jeszcze jeden raz! Nie pragnę wciąż królewną z bajki być, lecz serca dzwon niech nie przestaje bić: Jeszcze tylko raz pokochać, ach, jeszcze jeden raz! W tę nową miłość pobiegłabym tak, jak rusza w drogę księżyc i ptak, tę nową miłość umiałabym wziąć, tak jak się bierze rumianki do rąk. Nie wierzę w to, że prześnił się mi czas, pozwólcie mi na jeszcze parę gwiazd: Jeszcze tylko raz pokochać, ach, jeszcze jeden raz! Jeszcze tylko raz usłyszeć szalony serca głos, a potem - wielką ciszę, a potem - noc... monika29.09 - Śro 31 Paź, 2007 08:06 "Kto wie" Cummings Edward Estlin kto wie czy księżyc nie jest balonem, co ulatuje z rześkiego miasta w niebie, unosząc mnóstwo ładnych ludzi? (i gdybyś ty i ja mogli wsiąść do niego, gdyby ci ludzie zabrali mnie i ciebie do swego balonu, to wtedy wzlecielibiśmy wraz z wszystkimi ładnymi ludźmi wyżej niż domy i wieże i chmury : lecielibyśmy szybując coraz dalej i dalej szybując w rześkie miasto, którego nikt dotąd nie zwiedził, gdzie zawsze jest wiosna) i każdy jest miłosz - Nie 04 Lis, 2007 19:09 AMJ dla swego taty - Alison w ten czas zadumy listopadowej jak tego słucham czy czytam myślę o Tobie..... 
"Spróbuj mówić kocham" Spróbuj mówić kocham, każdym z twoich słów, Nie bój się zdziwienia, a świat cię zachwyci znów, I spiesz się z czułością, ktoś czeka na nią wciąż, Wiele czasu do stracenia, nie ma tu. Spróbuj mówić szeptem, gdy wokoło zgiełk, Prawda się nie zmienia, dobroć nie zużywa się, I spróbuj zapomnieć, że wszystko ma swój kres, Bo twój żal jest bez znaczenia, chyba wiesz... Tato... powtarzam twoje słowa, To moje drogowskazy, Próbuje nimi żyć, Tato... tato... Ja jednak jestem słaba, I nie wiem, czy wybaczysz mi, Że taką jaką mnie uczyłeś, nie umiem być. Spróbuj mnie zrozumieć, gdy mam pytań sto, Twoje proste ścieżki, dla mnie często kręte są, I w chwilach zwątpienia, nim znajdę drogę swą, Będę błądzić, zanim wrócę do twych rąk... miłosz - Wto 06 Lis, 2007 13:04 Harasymowicz Jerzy - W lesie listopadowym Wokół góry góry i góry I całe moje życie w górach Ileż piękniej drozdy leśne śpiewają Niż śpiewak płatny na chórach Jak łasiczki ścieżka w śniegach Droga życia była kręta Teraz z lasów zeszła na mnie Młodych jodeł zieleń święta Nie ludzką ręką malowany Jest wielki smutek duszy mojej Lecz nawet złockiej ikonie Ja nigdy nic nie powiem Ważne są tylko modre kopuły pieśni Które na górze wysokiej zostaną Nikt nie szuka inicjałów cieśli Gdy cieśle dom postawią Przyjaciele drodzy którzy jemioły czcicie Dobrze że chodzicie światem Wkrótce jodełkę zieloną spalicie Aby darzyła was ciepłym latem Wokół lasy i wiatr I całe życie w wiatru świstach Wszyscy których kocham wita was Modrzewia ikona złocista Brzechwa Jan - Listopad Złote, żółte i czerwone Opadają liście z drzew, Zwiędłe liście w obcą stronę Pozanosił wiatru wiew. Nasza chata niebogata, Wiatr przewiewa ją na wskroś, I przelata i kołata, Jakby do drzwi pukał ktoś. W mokrych cieniach listopada Może ktoś zabłąkał się? Nie, to tylko pies ujada. Pomyśl także i o psie. Strach na wróble wiatru słucha, Sam się boi biedny strach, Dmucha plucha-zawierucha, Całe szyby stoją w łzach. Jakiś wątły wóz na szosie Ugrzązł w błocie aż po oś, Skrzypią, jęczą w deszczu osie, Jakby właśnie płakał ktoś. Mgły na polach, ciemność w lesie, Drga jesieni smutny ton, Przyjdzie wieczór i przyniesie Sny i mgły, i stada wron. Wyjść się nie chce spod kożucha, Blady promyk światła zgasł, Dmucha plucha-zawierucha, Zimno, ciemno, spać już czas. jesiennie się zrobiło i nostalgicznie.......................... monika29.09 - Wto 06 Lis, 2007 16:29 faktycznie Miłosz, zrobiło się jesiennie. To ja bardziej neutralnie: Pamięci wierszy Pamięć Płynie wciąż z prądem nowych dni lecz czasu zamieć nierzadko gubi piękne sny Młodości czysty kwiat Radości pełen świat gdy ja szukam do drzwi pamięci mojej ciągle stukam Otwieram drżącą dłonią je szukając dobrych słów z poezji pięknych snów bo wiem że jesteś zielenią mą jesteś błękitem mym Dobra poezjo, sługo życia ponad światem złym Kiedy przypomnę cię wierszu, co bronisz mnie bym nie zamieniał serca w kamień przez noce i dnie Pamięć ma wzywa cię przez zagmatwany los Dobra poezjo, sługo życia wypełnij mój głos Nie można żyć bez wody Nie można życ bez chleba Ale płomienia i ochłody w duszy też szukać trzeba I kiedy czasem odpływam poezja jak z papieru łódka Pamięć niech będzie wciąż żywa dla wierszu o szczęściu i smutku Życie, tysiącem ksiąg spisane ludzkie życie przeżyło tyle różnych chwil Cudowny serca lot tragiczny losu splot lecz wiem że pamięć zaciera wiele w myślach lecz nie kłamie, wierząc że oprócz cudów co zmieniają życia ból w komfortu ciepły tiul jest wiersz Jesteś zielenią mą jesteś błękitem mym Dobra poezjo, sługo życia ponad światem złym Pamięć ma wzywa cię przez zagmatwany los wierszu wybrany słów najlepszych wypełnij mój głos Nie można żyć bez wody Nie można życ bez chleba Ale płomienia i ochłody w duszy też szukać trzeba I kiedy z myśli odpływa duszy błądzącej udręka czyni to wciąż młoda i żywa z poezji tkana piosenka Marek Grechuta Alison - Wto 06 Lis, 2007 18:04
Dziękuję Miłoszek. Ja mam to szczęście, że wiem, że jestem taka jaką mój Tata chciał żebym była. Wiele osób mi o tym mówi i wspomina jak o mnie opowiadał, i to duża pociecha dla mnie. Ale jednocześnie wiem, że już nigdy nikt nie pokocha mnie tak bezwarunkowo i od tego to mi serce trochę pęka...
Caitriona - Wto 06 Lis, 2007 22:09
Dzięki Monika za ten wiersz, bardzo mi się podoba 
|
||||||||||||||||
