Admete - Nie 28 Wrz, 2008 01:09 Mnie interesuje właśnie jednostka  Masy ani przemiany społeczne nigdy nie były moim głównym przedmiotem zainteresowań. Nigdy też nie uznam, że coś jest mniej ważne, bo nie pokazuje szerokiego tła społecznego  Dla mnie liczy się pojedynczy człowiek, a nie społeczeństwo. Widzisz więc, że nie oceniamy rzeczy w ten sam sposób. Wydaje mi się też, że znikomy procent czytelniczek czyta, ogląda N&S z powodu kwestii robotniczych i przemian społecznych  Za pierwszym podejściem do N&S ( książki i filmu ) interesowała mnie głównie historia Margaret i Johna - taka analfabetyczna jestem. Zdziwisz się, ale osobiście uważam Żony i córki za pozycje równie ważną jak N&S. Dla mnie Żony i córki mają bogate tło psychologiczne, a społecznego też im nie brakuje. Po prostu obie bohaterki są osadzone w róźnych środwiskach. Gaskell znała te środowiska doskonale, choć tak się różniły.
Gosia - Nie 28 Wrz, 2008 09:47 Nic na to nie poradzę, "N&S" bedzie dla mnie zawsze wybitniejsza powieścią niż "Żony i Córki". Tak naprawde, wiele tam niuansow, ktore sie wyłapuje po czasie. Ale nie czytalam w calosci "Żon i Córek". wiec byc moze jestem niesprawiedliwa. "Żony i Córki" beda dla mnie zawsze utworem letnim, "N&S" gorącym, naladowanym napieciem i emocjami. Chyba ze powstanie jakas super ekranizacja, a w roli Rogera wystapi ktos taki jak Richard Armitage 
Admete - Nie 28 Wrz, 2008 11:50 Gosiu właśnie chodzi o to, że w Żonach i córkach nie ma miejsca na Johna Thorntona. To jest kreacja na wskroś romantyczna ( w moim odczuciu ), natomiast postać Rogera jest realistyczna i taka ma pozostać Akurat my obie zupełnie inaczej reagujemy na wątki romansowe 
trifle - Nie 28 Wrz, 2008 12:43
A czy to znaczy, że są mniej ważne?  Mnie też jednostki bardziej interesują. W N&S nie porusza mnie los masy robotników, tylko życie Bessy, Higginsa, Thorntona, który musi się martwić o pieniądze, Margaret, która zostaje bez rodziny.
Czy napięcia epoki nie wynikają w jakiś sposób z napięć (nawet wynikających z psychologii ) jednostek?
Alicja - Nie 28 Wrz, 2008 13:05
żadnych przyzwyczajeń, tylko okoliczności typu praca i dwójka dzieci jeszcze w wieku przedszkolnym nie widzących mamy większość dnia. Czas wolny - późny wieczór 
a jak już zaczęłam to musiałam skończyć bo pomimo braku ciarek film wciąga potężnie
mój mąż - tak twierdził
odebrałam ten film inaczej, bo też nie oczekiwałam, że będzie tak pasjonujący jak N&S, zresztą takie rzadko się spotyka. Ale w swej inności był wciągający, bo poruszał też inne kwestie: ja zauważyłam też ukazane losy dzieci ( skrzywienie zawodowe  )wychowanych bez jednego rodzica i jak potem różniły się ich charaktery. Molly bez matki, ale wychowana przez kochającego ojca i okazująca potem innym uczucie oraz Cynthia bez ojca i wychowywana ( a raczej nie wychowywana ) przez matkę myślącą tylko o sobie. Cynthia potem rekompensuje sobie brak uczucia na wszelkie sposoby i nie dba o uczucia innych.
BeeMeR - Nie 28 Wrz, 2008 23:14
Gosia - Pon 29 Wrz, 2008 08:14 Z pewnością postać Margaret jest dosc dobrze wykreowaną sylwetką kobiety nowego typu - dojrzewającej do niezależności i wlasnych pogladow. Ale wlasciwie nie wiem czemu w wielu opracowaniach o Gaskell, to "Cranford" jest uwazane za najwybitniejsze dzielo. Zwlaszcza u nas, ale moze to wynika z podejmowanych w "N&S" problemow i watku religijnego, w tym pojednania robotnikow z panami na gruncie chrzescijanskiej wspolpracy. To w latach powojennych u nas nie bylo w dobrym tonie. Gosia - Pon 29 Wrz, 2008 08:34 To dlaczego przelozono "Mary Barton" i "Cranford"? Alicja - Pon 29 Wrz, 2008 10:30 wracając jednak do ekranizacji nie zdziwiłam się zbytnio gdy zaraz na początku filmu zobaczyłam ciotkę Darcego z DiU 95 - Lady Catherine, a potem Jane i Mr Collinsa z DiU późniejszej wersji
anika - Pon 29 Wrz, 2008 12:10 Hm.... nie kojarzyło Ci się dziwnie w trakcie ogladania? Alicja rozumiem to, że nie przerwałaś oglądania w środku nocy, toż to jedyny spokojny czas dla matek. Ja też błogosławę godzine nadawania Spooksów, bo moja rodzina śpi i mam chwilę dla siebie.
Alicja - Pon 29 Wrz, 2008 14:08
na początku nawet bardzo,zwłaszcza jak widziałam Lady to musiałam siebie upominać, że to nie Lady Catherine z Rosings, miała nawet tę samą manierę w mówieniu gdy grała rolę ale co tam, byłam nastawiona, że film dokończę z nią czy bez niej
błogosławione godziny wieczorno - nocne
Tamara - Pon 29 Wrz, 2008 20:23 "Cranford" wydano chyba w 1972 lub 1973 - epoka nadal niesłuszna
Swoją drogą w tej niesłusznej epoce czyli w latach 60 i 70 wydano całe mnóstwo znakomitej literatury - nie tylko beletrystyki ale i lit. dokumentalnej , historycznej (oczywiście tej bezpiecznej historycznie) , naukowej... Było też dużo chłamu ale nie tyle i nie takiego jak dziś , w każdym razie wg. mnie od przełomu 80/90 poziom zawartości półek księgarskich zaczął zjeżdżać w zastraszającym tempie . Owszem , teraz tez można kupić coś wartościowego , ale jest to z reguły upiornie drogie 
Baaardzo przepraszam za offtop  
Tamara - Pon 29 Wrz, 2008 21:57 Strasznie trywialna epoka... 
sibia - Wto 14 Paź, 2008 14:19 Kupiłam i obejrzałam
Wreszcie! Teraz będę doczytywać wątek ze zrozumieniem, tylko jeszcze powiem, że serial uroczy, baaardzo mi się podobał. W sam raz na pierwsze jesienne paskudne popołudnia. Anonymous - Wto 14 Paź, 2008 16:31 a ja sie zastanawiam, czy brak wydawniczy nie jest zwiazany z brakiem zainteresowania lub znajomosci Gaskell? No kobita miala kiepski PR. Malo osob wiedzialo o jej istnieniu, jesli juz ktos wiedzial, to byla to osoba najczesciej zwiazana w jakis sposob z kultura anglosaska, czyli ideowo niebezpieczna. Przeciez bariera jezykowa nie byla tak naprawde zadna wielka bariera - niejedna ksiazka ze zgnilego zachodu zostala przetłumaczona amatorsko i wydana najpierw na powielaczu. Wiec po raz kolejny narzuca sie pytanie - dlaczego Gaskell nie byla i nie jest popularna? O Jane Austen wie kazdy w miare wyksztalcony czlowiek (nie chodzi mi o znajomosc dorobku literackiego) o Gaskell jedynie garsteczka. Tamara - Wto 14 Paź, 2008 21:06 No teraz jest szansa , że wiedza się rozpowszechni
nicol81 - Śro 15 Paź, 2008 10:10
Ważne jest jeszcze zauważenie, że kapitaliści i robotnicy mają w dużej mierze wspólne cele- po upadku fabryk nie będzie pracy dla robotników, a praca będzie lepiej wykonana przez zdrowych i sytych robotników. Dla mnie marksizm jest o wiele bardziej naiwny.
Ja bardzo nie lubię takich podziałów na współczesne i niewspółczesne kobiety  Tak jak u Austen słyszałam nieraz, że Lizzy jest współczesna a Fanny nie...  Molly i Margaret mają inne charaktery i usposobienia, ta różnorodność w kreacji bohaterek dobrze świadczy o Gaskell. Zauważmy, że Margaret się emancypuje dzięki spadkowi.
Ja bym się nie zgodziła- Thorton i Roger są postaciami w tym samym stopniu realistycznymi, jak i romantycznymi. Dorfi - Nie 30 Lis, 2008 13:23 No i mam swoją wersję filmu. Zamówiłam u męża jako prezent gwiazdkowy, ale że po zakupie zostawił na wierzchu to już nie moja wina. Musiałam rozpakować i obejrzeć. Na razie co prawda tylko dwa pierwsze odcinki, ale już mi się podoba.
Alicja - Nie 30 Lis, 2008 14:23
oczywiście, że nie twoja wina. Która z nas by się oparła?
Film warty obejrzenia
BeeMeR - Pon 01 Gru, 2008 22:56
Też bym musiała, gdyby płytka mnie tak nagabywała
Dorfi - Pon 01 Gru, 2008 23:24 Obejrzałam dzisiaj film do końca. Powiedzcie mi, czemu ja zawsze ryczę na filmach? Znowu zostałam wyśmiana przez męską część rodziny. 
BeeMeR - Pon 01 Gru, 2008 23:27
(najczęściej, bo znam takich, co skrycie uronią łezkę nad romansidłem choć się w życiu nie przyznają  )
asiek - Wto 02 Gru, 2008 11:13
Ja też płaczę. ...Wprawdzie mój syn się nie śmieje ze mnie, ale za to patrzy z politowaniem.
"W Żonach i..." nie brak momentów, kiedy nie sposób mieć suche oczy...
Alicja - Wto 02 Gru, 2008 15:22
Dorfi nie jesteś sama ja też, ale u mnie męska moja połówka również potrafi uronić łezkę.
Tamara - Śro 03 Gru, 2008 22:04 Dorfi  nie tylko Ty , a mój małżonek się ze mnie nabija oni jacyś upośledzeni pod względem umiejętności wzruszania się są 
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
