Barbarella - Śro 18 Lut, 2015 09:51 Oglądałam wczoraj "Kwiat pustyni" z bodajże 209 roku. Piękny film. 
Eeva - Śro 18 Lut, 2015 09:53
To bardzo stary film;-) przepraszam, nie mogłam sie powstrzymac 
Barbarella - Śro 18 Lut, 2015 09:58  Dziewczyny pytały, dlaczego się nie udzielam w wątku filmowym. Powiedziałam, ze oglądam STARE filmy. Odpowiedziały, że nic nie szkodzi i mam pisać. I proszę. Wiedziałam, że ktoś mi to wypomni. 
Eeva - Śro 18 Lut, 2015 10:01 Przepraszam, nie chcę zebys się zniechęciła! Barbarella - Śro 18 Lut, 2015 10:07 Spoko. Tak szybko się nie zniechęcam.
Eeva - Śro 18 Lut, 2015 10:11 uffff! Aragonte - Śro 18 Lut, 2015 12:02 Ten 209 rok to mnie też zastanowił
Szafran - Śro 18 Lut, 2015 12:20 Przedpremierowo obejrzałam izraelską "Viviane chce się rozwieść". Dobre kino pozostawiające z uczuciem rozdrażnienia, złości - wynikające z przedstawionej problematyki. To taki kafkowski proces, tylko w wydaniu feministycznym i bez dystansu literackiej metafory. Gatunkowo pewno najłatwiej nazwać film dramatem sądowym, ale to tylko rama, w jaką ujęta jest opowieść o walce bohaterki o własną godność i tożsamość. Historia jest prosta. Viviane chce się rozwieść. Ale mąż nie kwapi się, by jej dać ten rozwód. A w postępowym, demokratycznym Izraelu nie istnieje formalnie instytucja małżeństwa cywilnego. Dlatego instutucją, która orzeka w kwestiach rozwodów, jest sąd rabiniczny. A jak wygląda jego orzecznictwo i jak bardzo jest uwłączające dla kobiet i dyskryminujące - można się przekonać właśnie z tej produkcji. Współreżyserka i odtwórczyni głównej roli - Ronit Elkabetz - miłośnikom kina izralskiego na pewno jest znana:). Można ją było zobaczyć np. w "Wizycie orkiestry". Tu informacje dotyczące filmu i interesujący wywiad z reżyserami http://www.tokfm.pl/Tokfm..._w_sprawie.html Agn - Śro 18 Lut, 2015 12:56
Eeva, to oficjalne - musimy być spokrewnione. Jakiś czas temu coś w podobnym guście trafiło się BeeMeRkowi (tylko w wątku azjatyckim) - tak samo skomentowałam. 
Ale to fascynujące, że oglądasz filmy AŻ TAK stare. Był już wtedy dźwięk? 
Pardon, już nie będę.
Zastanawiam się, czy widziałam kiedyś jakiś film z Izraela. Dalibór - nie pamiętam. Warto się pewnie zapoznać. Dzięki za wieści! 
Eeva - Śro 18 Lut, 2015 13:07
Mógł być, nie oszukujmy się, rok 209 to nie rok 107 kiedy film był tylko niemy! Wiem to, bo oglądałam niezapomniane hity jak "snieg w Bagdadzie" z 908 roku, "Koniec Karolingów" z 911 roku oraz największy hit tego czasu "Przygody cara Symeona I" z 929 roku. Te wszystkie filmy miały dzwięk. BeeMeR - Śro 18 Lut, 2015 13:12
Agn - Śro 18 Lut, 2015 14:17
Ależ bardzo mi się podobał! Ino oczywiście zawiść mnie bierze, że udało ci się zdobyć taki film.
Może ktoś grał na pianinie?
Eeva - Śro 18 Lut, 2015 14:20
Mówisz jakbyś zupełnie nie znała historii kinematografii. Dobrze wiesz, ze pianino było modne w latach 114-167 Agn - Śro 18 Lut, 2015 14:21 Tej części historii kinematografii, przyznaję, nie znam.
Anaru - Śro 18 Lut, 2015 14:21
Pisz i się nie fochaj, złośliwcy byli, są i będą.
Pocieszające, że ktoś też ogląda starocie, chociaż mnie się zdarzały jeszcze sporo starsze i na dodatek takie, które powinnam w innych wątkach opisać choćby tylko ze względu na ciuchy i fryzury.
Eeva - Śro 18 Lut, 2015 14:23
you know nothing, Jon Snow!
Khm, knm, czy to do mnie i do Agn? Anaru - Śro 18 Lut, 2015 14:23
To zależy w którym kręgu kulturowym, na pustyni raczej wątpię , ale na pewno sobie czyms innym kadry ilustrowali.
BeeMeR - Śro 18 Lut, 2015 14:47
Agn - Śro 18 Lut, 2015 14:56
Did you just call me a bastard? 
Nie miej złudzeń.
*płacze ze śmiechu*
Eeva - Śro 18 Lut, 2015 15:05
"What the hell do you know about being a bastard?"
nie mam, chcę się tylko upewnić. Nie będe polemizować, bo przecież toż to sama prawda. Agn - Śro 18 Lut, 2015 15:09
Nufink, thank Illuvatar!
No ba! 
Anaru - Śro 18 Lut, 2015 16:25
Agn - Śro 18 Lut, 2015 18:36 Nothing (nic), thank Illuvatar! (dziękować Illuvatarowi) Obejrzałam z siostrą Podróż na sto stóp. Sympatyczny film, choć najpierw denerwowała mnie restauratorka, potem sfochowana panna, ale jej przeszło. Jedzenie wyglądało obłędnie do momentu, w którym Hassan przeniósł się do Paryża - momentalnie straciłam apetyt. W filmie oczywiście jest parę kulinarnych banałów, typu "zanim zrobisz sos w garnku, musisz go odnaleźć w swoim sercu" (really...  ), ale poza tym miło się oglądało.
Tylko Helen Mirren fatalnie umalowano. Generalnie polecam, choć jest to jednorazowa przygoda. 
BeeMeR - Śro 18 Lut, 2015 18:41
Agn - Śro 18 Lut, 2015 18:49 Mnie to cieszy, bo gdyby większość filmów była wielokrotnego użytku, to by mi życia nie starczyło na powtórki i poszukiwanie nowych wrażeń.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
