Aragonte - Czw 18 Cze, 2020 17:44
Oj tak, tak. Powtarzam co jakiś czas, że w zawodzie korektora i redaktora widać głównie błędy, bo to, co jest dobre, idzie na konto autora. Tamara - Czw 18 Cze, 2020 21:13 Tak, pierwsze na akcent, ale nie powinno być drugiego . Ja się nie śmieję tylko jako Czepiak Naczelny z reguły widzę co jest nie tak . Tamara - Pią 19 Cze, 2020 16:51 Czepiak znowu nadaje - to już do autorów w kwestii obyczajowej i savoir vivre'u : nie wydaje mi się , żeby szanowana matrona, żona profesora uniwersytetu , mogła się zwrócić do ogrodników per "panowie" - "Czy któryś z panów w ogóle był tu w dniu zaginięcia pani Mohrowej?" . Do ogrodnika czy stróża raczej się mówiło "Czy Józef/stróż cośtam" , albo "niech Józef/stróż cośtam" . "Panem" była osoba równa stanem, ew. stojąca nieco poniżej , ale nie dużo niżej. Szafran - Pią 19 Cze, 2020 17:16 Może lewaczka;). Tamara - Pią 19 Cze, 2020 17:17 Oj nieeeee 
Szafran - Pią 19 Cze, 2020 17:36 Zatem jest przybyszką z przyszłości, w której komuna zatarła różnice między stanami;). annmichelle - Pią 19 Cze, 2020 18:37
Wtedy pewnie mówiłaby do wszystkich per "wy" - wiecie, rozumiecie (towarzyszu).  
Tamara - Pią 19 Cze, 2020 19:50 Na szczęście dalej się poprawia i do stróża mówi "powiedzcie stróżu" , więc to jakieś zaćmienie autorów było 
Aragonte - Pią 19 Cze, 2020 22:18 Tamaro, ale tak w ogóle to podoba ci się Szymiczkowa czy nie? Bo na razie trudno mi to ustalić 
Trzykrotka - Sob 20 Cze, 2020 00:48 Mogłaby (liby) już wypuścić kolejną powieść. Od Seansu w Domu Egipskim upłynęły już z dwa lata, jeśli nie więcej. Szafran - Sob 20 Cze, 2020 12:57 Miałam już nie czytać trzeciego tomu "Trylogii zimowej nocy" Arden, ale wzięłam do pociągu, kiedy wracałam z Mazur i teraz jeszcze doczytywałam na raty. Nadal napisane jest sprawnie, ładnym językiem, ale całościowe wrażenia... oj.... Jak enty sezon serialu. Już drugi tom mnie nieco rozczarował, ale ten... Ech. Ciekawa i nieoczywista relacja Morozki i Wasi musiała w dosłowny sposób stać się skonsumowana, bohaterka wbija kolejne levele, by na końcu wziąć udział w wielkiej, epickiej bitwie (cieniutko z tymi miltarnymi opisami, swoją drogą). Wątek małej, obdarzonej mocą kuzynki urwany, jakby już nie było pomysłu, co z nim dalej zrobić. W ogóle ten zwrot z walką o całą Ruś mnie nie przekonywał. Wcześniej to była kameralna walka bohaterki o samą siebie i najblizszych. Ale nagle takie epickie bum... które autorce nie wychodzi. Zaczęła mnie też drażnić bohaterka - i naiwność, z jaką podejmuje kolejne decyzje na zasadzie "jakoś to będzie, do tej pory tak mi wychodziło". Tamara - Sob 20 Cze, 2020 19:39
zgadza się - sama nie bardzo wiem . Na pewno popełnili kolejny niewybaczalny błąd - w 1893 nikt nie nosił dużych tiurniur , nie noszono już tiurniur w ogóle https://pl.pinterest.com/pin/318700111121684177/?nic_v1=1aIg%2BWavZe8eJ3RZgVcZ%2BLFqWowTzdGhx2eZ3JfYk71k%2FSB7%2FHOJUtAn2n4eOVqv2f. Skończyłam wczoraj i powiem tak : od połowy było lepiej, ale do połowy ciężko. Nie pasuje mi współczesny styl narracji z przyciężkawym "puszczaniem oka" pod adresem czytelnika do tematu i epoki . Poza tym sam konstrukt osobowości profesorowej jest wg mnie niespójny i nieprzemyślany do końca . Bo albo pani Dulska ze zmysłem tropicielskim - ale wtedy za mało dulszczyzny i o wiele za dużo logiki, rozsądku i otwartego umysłu, albo coś w rodzaju "Pamiętnika pani Hanki" Dołęgi - Mostowicza , gdzie bohaterką jest - jak mówił nieodżałowanej pamięci Dziewoński - "inteligentna idiotka" , rozwiązująca zagadkę kryminalno-szpiegowska niejako mimochodem i przy okazji , ale wtedy też za dużo inteligencji a za mało "babskości" . Nie ujęło mnie to , powiem nawet , cytując klasyka , że "wizja raczej tępa" czegoś mi brakuje. Nie wiem - polotu, dowcipu , lekkości , wartkiej narracji, jakiegoś łącznika, konsekwencji, dzięki której wydarzenia się toczą . Tutaj jest masa słabo związanych ze sobą scen , nie wiadomo czemu profesorowa robi to a nie tamto , w ogóle nieprawdopodobnie brzmią te jej samotne eskapady na prowincję czy prowadzenie działalności wywiadowczej połączone ze szwendaniem się po całym domu Helclów . I że niby tak mogła sobie wszystkich wypytywać bez problemów. Ignacy jest zbyt podobny do Felicjana , kłopoty ze służącymi nie wiadomo na czym polegają i skąd się biorą, w ogóle nie wiadomo po co o tym mowa , bo nie ma to najmniejszego znaczenia dla całości, Szczupaczyńscy raz rozmawiają ze sobą językiem współczesnym , raz stylizowanym, jakieś niespójne to wszystko . Mam jeden podstawowy zarzut : ja tego po prostu nie widzę . Rzecz polega na tym , że kiedy czytam coś dobrze napisanego , tekst automatycznie przemienia mi się w mózgu w serie obrazów następujących po sobie , a tutaj nic. Jak pisałam druga połowa była lepsza , jakoś płynniej szło , ale nie mogę powiedzieć, żebym była zachwycona  był bardzo dobry pierwotny zamysł , ale nie do końca wykonanie wyszło - i pod względem poprowadzenia akcji i pod względem technicznym . Więc chyba raczej ciągu dalszego nie będzie
Edit : tak mi się przypomniało , co bodaj Kwiatkowska mówiła o uzyskiwaniu komicznego efektu w aktorstwie - co zresztą można przełożyć i na inne dziedziny : jeżeli chcesz wypaść komicznie , musisz robić to, co robisz, śmiertelnie poważnie. Żadnego puszczania oka do widza, żadnych porozumiewawczych uśmieszków , że wiecie, teraz to będzie śmiesznie . Komedię trzeba grać jakby to był dramat . I to się w 100% zgadza w wypadku Szymiczkowej - tu jest właśnie puszczanie oka do czytelnika - widzicie jak my znamy epokę, jak my znamy dawny zapyziały Kraków, jakie to zabawne było , te dulszczyzny , profesorstwo, Najjaśniejsza monarchia, hrabiny z pretensjami itp ha ha ha. I to niestety zabija cały ewentualny komizm , którego nie zdołali wydobyć . Aragonte - Sob 20 Cze, 2020 21:39 Nie jestem pewna, czy ta zasada do końca daje się przełożyć na literaturę, tak 1:1  W aktorstwie tak, zgadzam się, z Kwiatkowską ani myślę się spierać ale w literaturze komizm można chyba osiągać na różne sposoby. Oczywiście może to być udane lub nie, jasne.
Dzięki, że napisałaś, byłam ciekawa Twojej reakcji 
I teraz będę się zastanawiać, jak byś odebrała moją tfurczość
Admete - Sob 20 Cze, 2020 21:40 Mnie się wydaje, że jak zna się Kraków, to inaczej się te książki odbiera 
Tamara - Nie 21 Cze, 2020 07:43 Admete- bardzo możliwe, ale to chyba nie jest pisane wyłącznie dla osób znających Kraków
Aragonte - myślę , że ta zasada się sprawdza i w literaturze . Komizm żeby był śmieszny, musi wyglądać na niezamierzony , naturalny i przypadkowy. Admete - Nie 21 Cze, 2020 08:11 Powiem ci tylko, że ja jednak inaczej odbieram książki i filmy - jeśli podoba mi się całość, to szczegóły nie mają znaczenia. Synteza, a nie analiza. Gdybym miała jak ty ( z całym szacunkiem ), to przestałabym czytać i oglądać Już na studiach zawsze mi powtarzali, że w syntezie jestem dobra, a nad analizą muszę popracować
Ania Aga - Nie 21 Cze, 2020 10:00 Tamara, wyślij swoją recenzję autorom. Czekam na dalszą część przygód profesorowej.
Admete - Nie 21 Cze, 2020 10:33 Mnie bawili - może to kwestia różnic w poczuciu humoru
milenaj - Nie 21 Cze, 2020 10:49 Tamara kusiła tak skutecznie, że zamówiłam "Damę w jedwabnej sukni". A do tego książkę o fenomenie Wiedźmina. To z kolei czytała Admete.
Szafran - Nie 21 Cze, 2020 13:58 Kiedy znalazłam, że Szymiczkowa to Dehnel z kolegą historykiem, od razu nabrałam chęci, by to przeczytać:). Zamówię sobie na czytnik. Szafran - Pon 22 Cze, 2020 11:56 Zaczęłam Szymiczkową i na razie bawię się znakomicie.
Chichram. milenaj - Pon 22 Cze, 2020 12:42 Znowu kusicie
Caitriona - Pon 22 Cze, 2020 16:13 Ja ją bardzo lubię i czekam na kolejną część. Tamara - Pon 22 Cze, 2020 16:24 No i znowu wyszłam na raroga
Szafran - Pon 22 Cze, 2020 16:27 Nie ma niczego, co podobałoby się wszystkim:). |
||||||||||||
