Teatrolog uradował się i poczuł wszechogarniającą ulgę, że No Ra nie umiera. Ładna scena. Tylko teraz coś zaczyna burmuszyć i nie rozumiem do końca jego zachowania. Ale wyjdzie jeszcze w praniu.
No Ra tymczasem zrobiła kimbapy (i jeśli ktoś myśli, że za dużo napchał do swojego, to sobie zobaczcie, ile ona wrzuciła tam dodatków!). Dwie paczuszki dostała Dziunia jej syna z myślą, że jedna trafi właśnie w synowski przełyk (nie pomyliła się, choć Dziunia irytuje mnie maksymalnie z tym udawaniem, że prawie nie zna No Ra, a ten kimbap to zrobiła ona i jej mama - grrrrr! Wstrętna kłamczucha! Eksiu załapał się tylko na resztki i to gwizdnięte ukradkiem.
Kolejne paczuszki z kimbapem dostali Tancerz i "Chae Ryung", opychali się tym tak, że miałam ochotę pożreć ekran. (Muszę niedługo zrobić kimbap!) Na pewno coś skapnie Teatrologowi, w końcu No Ra robiła kimbap z myślą o nim.
Szykuje się ciekawy zwrot akcji względem relacji syna i No Ra. W ogóle to ten Eksiu to jest okropny facet. Z małżonką spisuje kontrakt, kiedy się rozwiodą, z synem spisał kontrakt, że jeśli w collegu będzie randkował, to ma rozkaz stawienia się w szeregach armii. Serio?! Ojciec spisuje z synem taki KONTRAKT?! Synek chyba wreszcie zrozumie, że tak naprawdę to jego matka jest świetna, a ojciec jest zwykłym zakłamanym bucem. Zwłaszcza że:
a) matka właśnie stanęła na wysokości zadania i nie pozwoliła, by Eksiu zobaczył, że synek faktycznie randkuje
b) tatulek-hipokryta truje rzyć No Ra, że musi uważać, bo się wyda, że są małżeństwem bla bla bla, a sam ma w pracy kochankę i tylko czekam, aż się Synek o tym dowie.
Matka natomiast po prostu chce, by jej dziecko robiło to, co młodzi ludzie w jego wieku po prostu robią - zakochują się, randkują, uczą, ale też chodzą do pubów. I nie ma z tym problemów. Może dlatego taka jest wobec swojego syna, że ona nigdy tego nie doświadczyła - Eksiu zrobił jej dziecko, szybko została matką i żoną i tylko w domu siedziała. Piękne jest to, że ona nie jojczy na swój los, po prostu chce znów złapać wiatr w żagle, a jednocześnie chce, by jej synowi nie odbierano tego samego, co życie odebrało jej. No Ra jest naprawdę fantastyczną, pełną ciepła bohaterką. Szalenie ją lubię i szanuję.

Teatrolog zachował się teraz jak rasowy, czystej wody ćwok. Miałam ochotę mu przyrżnąć w łeb. Na szczęście No Ra nabrała nieco sił i choć myślałam, że dała się skrzyczeć, to zaraz zawróciła i tak mu dogadała, że prawie szczękę zgubił. Dobrze mu tak! Ciekawe kiedy mu przejdzie? Bo serio - zajrzał do jej dziennika, dowiedział się, że umiera, pomagał jej odhaczać rzeczy z listy, a teraz się na nią wścieka, bo kobieta ośmiela się być zdrowa i być ofiarą lekarskiej (czy też biurokrackiej) pomyłki. I on jest wnerwiony, bo marnował czas - grrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!! Z powrotem go nie lubię! A było tak dobrze, tak fajnie się ucieszył, że No Ra będzie żyła! I już - kij w rzyć i jedziemy dalej. Ech...