Marija - Pią 27 Kwi, 2007 14:06 Matko,Ty się pakuj, na forum nie wskakuj! Robisz se bumelki, zapomnisz butelki 
 (wpisz do ulubionych)
Alison - Pią 27 Kwi, 2007 14:21
Zgodnie z wątkiem wpiszę do Ukochanych... Marija - Pią 27 Kwi, 2007 14:26
monika29.09 - Wto 15 Maj, 2007 10:06 Lubię ten czas, gdy do siebie nam blisko. Lubię, że już nie wstydzimy się słów. Lubię gdy o zmierzchu rozpalisz ognisko Oświetlisz, co kryje się w nas. Pytasz mnie, jak żyć i co ma sens Gdy ja spytać chcę o to samo. A tysiącletni dąb odpowiedź zna, Ale cicho zasypia nad nami Lubię ten czas, gdy nam blisko do siebie. W trawie na wznak, gdzie nie znajdzie nas nikt. Wtedy żal, że nigdzie na bezkresnym niebie Nie ma innych nas, co kochają się tak… Pytasz, czemu to tak krótko trwa, Gdy ja spytać chcę o to samo Tysiącletni dąb odpowiedź zna, Ale cicho zasypia nad nami. ps. co do Ucisz serce - mam to w cudnym wykonaniu Beaty Lerach - naprawdę polecam, gdyby ktoś chciał ..... itd.
moni Trzykrotka - Wto 15 Maj, 2007 12:21 Moniko, czy to tekst? Piękny 
To prawda, pani Beata śpiewa tę piosenkę przejmująco - ja ją sobie ściągnęłam stąd: http://osiecka-konkurs.mp...TQ1ODIxLmh0bWw= monika29.09 - Wto 15 Maj, 2007 12:50
oj, zapomniałam dopisać - jest to piosenka Anny Marii J., tekst autorstwa męża, czyli M. Kydryńskiego. pozdr. 
m. monika29.09 - Wto 15 Maj, 2007 20:00 nie wiem, czy było: Pani mi jawi się sekretem Zwierzenia niesłyszalnym szeptem Kiedy z szelestu słów pojmuję To, co oddechu pani ciepłem Jak skok płomyka, gdy rozjaśnia albo pomniejsza światła okrąg Tak ty się stajesz - to zalotną To niemo prosisz o samotność Niedomówienie Niedomówienie Jest właśnie tym Co mi pozwala na istnienie W cienistej okolicy pani rzęs Niedomówienie Niedomówienie Jest właśnie tym Co najboleśniej w tobie cenię Gdy bardzo chcę Usłyszeć tak A boję się Usłyszeć Nie /Jonasz Kofta/ Gosia - Wto 15 Maj, 2007 23:00
Ładne.... monika29.09 - Czw 17 Maj, 2007 07:36 Ależ mnie ten maj, mimo że zimny i deszczowy, nastroił romantycznie. połóż mi rękę na policzku niech będzie chłodna i słona jak ocean nie przychodź do mnie pogodą moje gałęzie nie przechwycą zielonego płomienia liści jestem suchy jak maszt osaczony złą wodą statek mojego serca skręca na morze północne Halina Poświatowska trifle - Pon 21 Maj, 2007 20:18 Ks. Jan Twardowski: Nie płacz w liście Nie pisz że los ciebie kopnął Nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia Kiedy Bóg drzwi zamyka to otwiera okno Odetchnij popatrz Spadają z obłoków Małe wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia A od zwykłych rzeczy naucz się spokoju I zapomnij że jesteś gdy mówisz że kochasz praedzio - Pon 21 Maj, 2007 21:34
trifle - Wto 22 Maj, 2007 11:35 nie bój się chodzenia po morzu nieudanego życia wszystkiego najlepszego dokładnej sumy niedokładnych danych miłości nie dla ciebie czekania na nikogo przytul w ten czas nieludzki swe ucho do poduszki bo to co nas spotyka przychodzi spoza nas Też ks. Jan. monika29.09 - Czw 24 Maj, 2007 09:20 *** Czasem nagle smutniejesz To jakby dnia ubywa I nie wiem jak ci pomóc Więc tylko proszę- wybacz Czasem łzy w twoich oczach Na krótką chwilę goszczą I nie wiem czy coś mówić I nawet nie wiem po co Puszczam więc wtedy latawce Ze śmiechu mego śmieszne I znowu dnia przybywa Powietrze staje się lżejsze I lżejsza staje się wędrówka Z plecakiem wciąż coraz cięższym Nad domem przysiadła tęcza Na nieba niebieskiej gałęzi Adam Ziemianin Alison - Czw 24 Maj, 2007 15:30 A tu całkiem "niebrzechwiany" Brzechwa... Jesteś bielsza od płótna i bielsza od soli, Gdy twe serce przeze mnie czerwoną krwią boli. Jesteś bielsza od soli i bielsza od kredy, Gdy tak za mnie spożywasz gorycze i biedy. Jesteś za mnie stroskana i za mnie żałobna, I po domu się snujesz samotna, osobna. Życie twoje upływa niejako podziemnie - Bez wyrzutu, bez żalu tak brzydniesz przez mnie; Nie dla siebie, lecz dla mnie. I życie nie nasze, Ale twoje się zmienia w te łzy i w ten kaszel. A ja tylko się śmieję i śpiewam, a wtedy Jesteś bielsza od płótna i bielsza od kredy, I nie pytasz, dlaczego i kto się przyczynił, Żem w twym losie mym losem niewinnie zawinił. monika29.09 - Pią 25 Maj, 2007 22:22 ładny pan B., choć niebrzechwiany
Nie wiem, czy to było: Z wielu powodów i dla smutków wielu Chciałabym dzisiaj mieć poduszkę z chmielu. Zapach tych lekkich siwozłotych szyszek Sprowadza mocny sen - zjednywa ciszę. Gdzieś to czytałam, albo mi się śniło: "Chmiel na bezsenność, a sen - na bezmiłość, poduszkę z chmielu gdy sobie umościsz, zaśnij bo na co życie bez miłości". Maria Pawlikowska-Janorzewska Alison - Sob 26 Maj, 2007 11:57
Moi studenci, chyba wszyscy znają ten cytat, bo zawsze go przytaczam kiedy im w łęgach chmiel pokazuję. Bo im oczywiście kojarzy się wyłącznie z piwem....
monika29.09 - Śro 30 Maj, 2007 12:39 Kiedyś odejdziesz kiedyś na podwórzu piła będzie od nowa świdrowała czaszkę odejdziesz kiedyś zabierzesz zapach ust zabierzesz zapach siebie zabierzesz swój obraz zamknięty głęboko odejdziesz chcę żebyś nie zabierała myśli o sobie będę przytrzymywał każdy skrawek papieru zapisanego tobą przeniesiesz gdzie indziej twarz z tym samym uśmiechem nie zmienisz przecież uśmiechu dla mnie prawda nie będę oprawiał w ramki twojego włosa znalezionego na posadzce rano wiesz o tym ale zostaw ten włos nie zabieraj odejdziesz ale nie odchodź Krzysztof Kieślowski praedzio - Śro 30 Maj, 2007 17:03 STEFANO REDAELLI DLA KAŻDEGO DIABŁA Dla każdego diabła jest anioł Za każde kłamstwo światło Pąk ukryty blisko bagna Ślady błota i płatki kwiatów Wskazują drogę, ale dokąd? Droga wąska czy ta szeroka Nasz wybór Walczący udręczeni, Bitwa bez zawieszenia broni A przegrał już Kto opuszcza gardę Kto walczy sam Kto rozpacza Słusznym jest uczynić się ślepcem Wobec tego czego lepiej nie zobaczyć A mieć tysiące oczu Dla rozpoznania wszędzie Miłości monika29.09 - Sob 02 Cze, 2007 09:21 Pornografia Pornografio czarnoksięska, damsko-męska kraino bezwstydnych snów, pornografio, czarna mapo pełna białych plam, to z tobą, w tobie bez niepotrzebnych słów, nadzwyczajnie szczęśliwie było nam. Dziś, gdy rozdzieliła nas Bułgaria, Turcja, Grecja, zostało, ach, niewiele tak, korespondencja: Dziękuję za list. Przepraszam, że nie mogę cię kochać. Przepraszam, że dziękuję za list. Pornografio, kalkomanio, miła manio, wideo dla głodnych serc... Pornografio, ciepła chmuro, chmuro, którą znam, to z tobą, w tobie, wśród aksamitnych wzgórz niebotycznie szczęśliwie było nam. Dziś posłuszni racjom swym, małżonkom, sprawom, szefom, sięgamy po ratunek wdów: nocny telefon... Dziękuję za noc. Przepraszam, że nie mogę jej przyjąć. Przepraszam, że dziękuję za noc. Pornografio, rękawiczko fantastyczna, zatoko łagodnych burz, pornografio, kameralna scenografio ciał, to z tobą, w tobie, wśród niewidocznych zórz, niewidoczne slow-foxy ktoś nam grał. Dziś, gdy los rozrzucił nas jak karty albo kości, zostało nam niemało wszak — dobro ludzkości... Dziękuję za świat. Przepraszam, że nie mogę go objąć. Przepraszam, że dziękuję za świat. Przepraszam, że przepraszam. (Agnieszka Osiecka) monika29.09 - Sob 02 Cze, 2007 20:51 Wisława Szymborska Do zakochanej nieszczęśliwie Znam ludzi, którym w sercach zgasło, lecz mówią: ciepło nam i jasno, i bardzo kłamią, gdy się śmieją Wiem jak ułożyć rysy twarzy by smutku nikt nie zauważył ---------------------------------------- Skłamałabym, odpowiadając, że w tak wiele lat już oswoiłeś mnie z bliskością Twoich rąk. Z wiecznie zmiennym światłem oczu. A wciąż jest tak, że ja spotykam Cię jak gdyby pierwszy raz. Skłamałabym, opowiadając, że Cię znam, gdy Twoja twarz tak wiele znaczeń ma. Bo Ty u kresu dnia i w wędrującej smużce świtu to nie ten sam a dwaj tak różni a tak obaj bliscy mi. Kiedy nie słyszy nikt i kiedy nikt nie patrzy, dziękuję za mój czas przy Tobie. Za każdy dzień. Skłamałabym, że tego właśnie chcę: oswoić, przyzwyczaić się. Wyciszyć błogi dreszcz - tę myśl, że wciąż Cię nie znam jeszcze. Żyć bez szans na nasz następny, piękny, pierwszy raz. Kiedy nie słyszy nikt i kiedy nikt nie patrzy, dziękuję za mój czas przy Tobie. Za każdy dzień. Następny z pierwszych… Anna Maria Jopek z nowej płyty pt. ID - tekst Marcin Kydryński (utwór "Skłamałabym") miłosz - Nie 03 Cze, 2007 13:04 o to jak tak nieco teksciarsko sie zrobiło.... Wojtek Bellon Zakochani W śniegu słońcem połączeni Plotąc tkliwości przędze Ponad czasem żyją Sami w wirze zdarzeń Krok za krokiem Krok za krokiem Idąc krokiem sarnim Zakochani Deszczu krople ci utoczę W świecidełko przejrzyste Rozniebieszczę morze Rozszeleszcze liście Coraz bliżej Coraz bliżej Wspólne oddychanie Zakochani Dam na dłoni ciepła garstkę Oczu palcami dotknę Chcesz powróżę z kart Ci Cisze zwielokrotnię Lat już tyle Lat już tyle Połączeni snami Zakochani Na kobiercu resztek zimy Ręce związane chmurą Biblia Połoniny Błogosławią góry Dokąd idą Dokąd idą Życia stromą granią Zakochani monika29.09 - Śro 13 Cze, 2007 09:52 Agnieszka Osiecka: Luna srebrnooka Lunatycznie się przechadza Luna Srebrnoooka I ogląda w czarnym stawie swoją drugą twarz. Karolina ma kokardę w kolorowych lokach I ubierze się na randkę w całkiem nowy płaszcz. Jakieś dziwne śmiechy słychać w mrokach i półmrokach Pachnie mięta, majeranek, pachnie biały bez… W taki wieczór każdy kogoś chociaż trochę kocha A przynajmniej mu się zdaje, że tak jest. Te dziewczyny, które w oknach stoją bardzo same I ta pani co przegląda album starych zdjęć One piszą do księżyca listy niekochane I wrzucają w czarne morza obojętnych serc. Bardzo proszę zgasić księżyc, wyciąć majeranek! Bo to drażni takich ludzi, którym smutno jest. Bardzo proszę zgasić księżyc, piszą niekochane, Albo zrobić coś dla ludzi, którym smutno jest. monika29.09 - Czw 14 Cze, 2007 11:29 Tadeusz Borowski * * * Wiesz,myślę coraz częściej,że trzeba wrócić Może cię spotkam...a szczęście?...przecież szczęście to razem się smucić... Właśnie patrzę w księżycowe okno i słuch natężam... Pusto...gdzieś szumi wiatr...samotny wśród liści księżyc. Koło złociste zza liści wyszło, toczy sie w wietrze. Takie księżyce były nad Wisłą, tylko że bledsze... Nawet Wielki Wóz przejazdem w drzewie tkwi o północy... tak jak u nas...ale tutaj? Nie wiem naprawdę po co... Cóż tu-tęsknota i noce bez snu, jakieś ulice i czyjeś wiersze... Żyję.I z ludzi nie -ludzi jestem.Displaced Person. Myślę o tobie.Wiem, trzeba odejść, może powróci, co przeszło... Chociaż nie wiem,jaka będzie młodość-ani gdzie jesteś. Ale będę miła zawsze twoim -albo niczyim... Słuchaj...słuchaj....przeczytaj ten wiersz...jeśli gdziekolwiek żyjesz. Pemberley - Czw 14 Cze, 2007 13:05 Klasyk poezji angielskiej Matthew Arnold, u nas niewiele znany. Tutaj wiersz cytowany w filmie "Slony smak milosci": Matthew Arnold: Dover Beach The sea is calm to-night, The tide is full, the moon lies fair Upon the straits;-on the French coast the light Gleams and is gone; the cliffs of England stand, Glimmering and vast, out in the tranquil bay. Come to the window, sweet is the night air! Only, from the long line of spray Where the sea meets the moon-blanch'd land, Listen! you hear the grating roar Of pebbles which the waves draw back, and fling, At their return, up the high strand. Begin, and cease, and then again begin, With tremulous cadence slow, and bring The eternal note of sadness in. (...) Ah, love, let us be true To one another! for the world, which seems To lie before us like a land of dreams, So various, so beautiful, so new, Hath really neither joy, nor love, nor light, Nor certitude, nor peace, nor help for pain; And we are here as on a darkling plain Swept with confused alarms of struggle and flight, Where ignorant armies clash by night. Calosc tu: http://myweb.dal.ca/waue/Trans/Arnold-Dover.html Alison - Pią 15 Cze, 2007 17:23
Na prośbę Pemberley pozwoliłam sobie na tzw. "wolny przekład" i oczywiście proszę o wyrozumiałość, jeśli gdzieś nazbyt mnie poniosło na falach Poezyi 
Morze tchnie spokojem dziś wieczór. Przypływ księżycową drogę rozsnuł gdzieś w cieśninie. Na francuskim wybrzeżu światło miga byś przeczuł, Klify Anglii, których blask i ogrom nigdy nie przeminie. Podejdź do okna! Jak słodkie jest nocne powietrze! Wodnym pyłem przesycone, jak morze księżycowym blaskiem. Posłuchaj! Słyszysz łoskot i huk niesiony na wietrze To fale bawią się żwirem i nadmorskim piaskiem. Podnoszą się i opadają, i znowu podnoszą. Wolnym rytmem podchodzą, a potem znikają. Ruchem łagodnym coś tobie przynoszą, Zapis smutku, który od zawsze wypełnia twe ciało. [...] Kochana moja! Pozwól byśmy dla siebie prawdziwymi byli Bo ten świat, co jak ze snu kraina Każdego spragnionego swą innością myli, Mami nowością, pięknem i smakiem czerwonego wina. Lecz po prawdzie, nie ma w nim bólu ukojenia, Ni radości, ni miłości, ani światła blasku. Jesteśmy tu jak w głębokiej dolinie pełnej cienia, W której odgłosy bitwy i ucieczki o brzasku, Dowodzą potyczki armii nieświadomych, które nocy ciemnej Zakłopotane sygnały słały nadaremnie... |
||||||||||||||||||||
