Agn - Pon 04 Sty, 2021 13:25
Khem, no bylo powiedziane, ze krol sie wzial i zakochal i ochajtnal z milosci. Nie wiem, czy ona tez go kochala, moze dla niej slub byl z powodu statusu spolecznego. Ale nie chce mi sie sprawdzac w serialu, czy nie bylo ani inaczej. Wybaczcie, AZ TAK mnie nie wciagnelo. A teraz krrrraaaaach! Zysk i s-ka wydaje Bridgertonow! Smiechlam okrutnie, jako ze Quinn wydawal do tej pory Amber, wiec czlowiek od razu wiedzial, z czym ma do czynienia - mowil mu to tytul, okropna okladka i, ekhem, renoma wydawnictwa. Teraz bedzie mozna udawac, ze sie czyta lyterature. 
annmichelle - Pon 04 Sty, 2021 13:50
Plus to co Ty piszesz - "czarna" królowa jest wyrachowaną su.ą  - aż dziw, że jeszcze nie ma skowytu o rasizmie serialu. Pewnie "piękne ocka" księcia przesłoniły resztę i wystarczą, żeby nie było posądzeń o rasizm.  
Zysk i s-ka, nomen omen, wyczuli zysk. 
Trzykrotka - Pon 04 Sty, 2021 18:55
Tamaro, ten beret mnie zaintrygował do tego stopnia, ze urządziłam poszukiwania i - oto jest! (u dołu strony) https://www.tumgir.com/ta...d%20of%20hearts Hazard of Hearts to dzieło miało tytuł. Helenka jako idealne Cartlanodwe dziewczę z dziecięcą buzią zostało przez ojca - hazardzistę (Christopher Plummer we własnej osobie) przegrane w karty razem z posiadłością i przyległościami wrednemu hrabiemu (sam Edward Fox, wykrzywiony na obliczu dla pokazania że ZUy jest i pożądliwy). Ale zanim Fox położył łapę na fortunie i pannie (dowolna kolejność), rzucił mu wyzwanie inny panicz, zdjęty szlachetnym, a niezrozumiałym porywem - i odegrał i ziemię i Helenkę, ale nie bardzo wiedzial, co z panienką począć. Bo poczynać sobie z nią nieobyczajnie nie mógł, a obyczajnie nie chciał, jak każdy. Była jeszcze śmierć rozrywkowego tatusia panny, zbrodnicza mamusia szlachetnego księcia (prowadziła jaskinię hazardu), porwanie, poscig i cudowny ratunek - i och i ach 
Aż obejrzałabym to jeszcze raz z czystego sentymentu (1987 rok! Mój Boże...) BeeMeR - Pon 04 Sty, 2021 19:00 Oglądałam te cartlandowe dzieła z młodziutką Bonham Carter
Admete - Pon 04 Sty, 2021 19:01 Na YT są te filmy, przynajmniej Damę i rozbójnika znalazłam. Hazard tez jest: https://www.youtube.com/watch?v=etdrBKw3v1o annmichelle - Pon 04 Sty, 2021 19:12 Mam wszystkie cztery w wersji oryginalnej plus napisy - zaraz idę oglądać jeden z nich.
Chyba nigdy nie oglądałam "Pojedynku serc"  , a z pozostałych trzech chyba właśnie "Meandry miłości" podobały mi się najbardziej.
To były czasy! Pamiętam, że oglądałam je pierwszy raz w wersji czarno-białej (taki miałam wtedy telewizor).
Już kiedyś na forum była dyskusja o tych ramotkach.  Pamięta któraś z Was, w którym temacie to było?
RaczejRozwazna - Pon 04 Sty, 2021 19:24 Kurczę, muszę to zobaczyć, bo oprócz "Ducha w Monte Carlo" chyba nic nie widziałam... 
BeeMeR - Pon 04 Sty, 2021 20:12 Ja na pewno widziałam Ducha w Monte Carlo i Hazard of hearts, ale dwóch innych chyba nie
Tamara - Pon 04 Sty, 2021 22:00
Taaaaaaak !!!! Helcia przegraną w karty została , to mi się przypomniało też bym sobie obejrzała , bo mimo że Cartland, film dobrze był zrobiony i aktorstwo niezłe, a Helcia cudna była 
Trzykrotka - Pon 04 Sty, 2021 22:11 O tak, była  Istna angielska róża. I jaka dobra obsada dla takiej głupotki.
annmichelle - Pon 04 Sty, 2021 22:22
Właśnie skończyłam oglądać "Pojedynek serc" i "Meandry miłości".
W pierwszym grał Michael York, Geraldine Chaplin, Billie Whitelaw, a w drugim oprócz wspomnianej Bohnam-Carter: Christopher Plummer, Robert Addie (niezapomniany Guy Gisbourne z "Robina z Sherwood"), Diane Rigg, Eileen Atkinson, Anna Massey, Edward Fox. I wielu aktorów, których "skądś znam", ale nie kojarzę po nazwiskach.
Chyba większość miała frajdę grając te przerysowane role. Naiwne to było do bólu , ale przynajmniej nie silili się na powagę, że "oto gramy wielkie kino", no i ten klimacik (zakamuflowany lepiej lub gorzej ) drugiej połowy lat 80-tych i początku 90-tych.
Sentymentalno-nostalgicznie można obejrzeć , komuś kto tego jeszcze nie widział - raczej nie polecę.
Aragonte - Pon 04 Sty, 2021 22:59
Ej, ja też  Wolę obejrzeć te ramotki z dobrymi aktorami niż obecną nieramotkę z mniej dobrymi
Tamara - Wto 05 Sty, 2021 09:06 Mimo wszystko nie można porównywać Cartland z harlekinami , więc i ekranizacja siłą rzeczy musi być lepsza Cartland była w stanie przynajmniej wymyślić jakąś spójną fabułę i wiarygodnych bohaterów , i nie pakowała gołej d... i godowego dyszenia w co drugą stronę więc - mimo wszystko - było tam co zagrać , a dobrzy aktorzy potrafili zagrać to dostatecznie romansowo a bez kiczowatej przesady .
Trzykrotka - Wto 05 Sty, 2021 09:31 Cartland była strasznie sztampowa, bohaterów i bohaterki cięła jak od szablonu. Ale miała bardzo dobre pomysły fabularne i - co naprawdę jej się chwali - przeprowadzała porządny research historyczny zanim coś nasmarowała. Natomiast te powieścidła w stylu DaCapo są produktem cartlandopodobnym, przyrządzonym pod spaczony telewizją gust współczesnej czytelniczki. Coś jak DiU 2005 w stosunku do DiU 1995. BeeMeR - Wto 05 Sty, 2021 09:33 Dobra, w pewien sposób można porównać, bo podobnie jak Quinn i inne Da Capo Cartland pisała wszystkie swoje romanse okropnie na jedno kopyto - tylko miała nieco inny wzór, dający pozór niewinności bo panna była młodziutka i niewinna a książę/markiz/inny utytułowany rozpustny bogacz był dokładnie tak samo zepsuty i jego początkowo prezentowana flama była zawsze o obfitszych wdziękach a panna chudziutka, o twarzy w serduszko i wyedukowana na dziesiątą stronę, zwłaszcza w kwestii starożytności. Zawsze kończyło się ślubem niebem i ekstazą. No i książę miał do panny słabość oraz admirację dla jej wiedzy w wieku lat np. osiemnastu, ale traktował ją protekcjonalnie - cytat, który wszedł do naszego słownika z Anią: "nie zawracaj sobie tym swojej małej, ślicznej główki". Pfft 
Harlekinów Desire nie znam bliżej, bo mnie nie interesowały, wyłącznie te quasi historyczne, jak Da Capo, Cartlandowa i takie tam, ew. nadnaturalne albo kryminalne współczesne cuda. Ale fakt, jest to jedna wielka romansowa bzdura na resorach, tylko ma mniej lub więcej dosadności. W którymś Da Capo dziejącym się bodaj w dawnej Szkocji pan zamku wymyślił sobie i żonie prysznic - byłam absolutnie zachwycona taką bzdurą i odpowiednio poważnie traktowałam to wszystko - dlatego super mega "naukowe" rozkminy o autentyczności, historyczności romansów/kostiumów/rzekomych gwałtów tego ostatniego serialu zupełnie do mnie nie trafiają
annmichelle - Wto 05 Sty, 2021 10:35
Dokładnie.
Romanse Cartland są słabe, przeczyta się jeden to tak jakby się przeczytało pozostałe 500 czy tam ile ich natrzaskała.
Natomiast mam jednego harlekina na własność - pamiętam, że spodobała mi się ta historia (czytałam na wakacjach) i sobie go kupiłam. Nie wiem, czy to jakiś wyjątek, ale jest dużo lepszy od tych romansideł Cartland, więc sprawa nie jest taka czarno-biała jakby się wydawało.
A i tak najlepsze były dla mnie gotyckie romanse historyczne Victorii Holt czyli Eleanor Hibbert. Fajne bohaterki z charakterem, zawsze jakaś tajemnica lub zagadka kryminalna, gotyckie klimaty (zamek, smagane wiatrem wzgórza czy inne wrzosowiska , jakieś duchy przeszłości), służba jest obecna na równi z arystokracją, a czasem akcja dzieje się głównie wśród niej, nie zawsze jednoznaczna historia miłosna. Niektóre książki działy się w Kornwalii, inne w bardziej egzotycznych zakątkach Imperium Brytyjskiego. Przeczytałam wszystkie, zdarzały się słabsze, ale generalnie to zupełnie inna (wyższa) liga niż Cartland.
Przeczytałam też całą serię (18 tomów) "Daughters of England" - Hibbert napisała je pod pseudonimem Phillippa Carr, każdy tom to jedno pokolenie kobiet - zaczynając od Henryka VIII, a kończąc na drugiej wojnie światowej. Fajna seria, więcej historii i autentycznych postaci, w Polsce wydali tylko kilka tomów i to w koszmarnym tłumaczeniu. 
Załuję, że nie wydano po polsku jej historycznych książek (pod pseudonimem Jean Plaidy), bo mają dobre oceny, także wśród osób, które interesują się historią. BeeMeR - Wto 12 Sty, 2021 12:36 Obejrzałam niedawno Hazard of Hearts oraz Ducha w MOnte Carlo - jakie to cudownie naiwne, żeby nie powiedzieć infantylne i niedorzecznie czarno-białe, zachwyconam
Damy i rozbójnika nie znałam - Michael York i Hugh Grant - też sobie obejrzę - już się cieszę, że nie muszę takich peruk ani loczków nosić
Trzykrotka - Czw 14 Sty, 2021 23:52 Żeby nam się nie zapomniało możemy odświeżyć sobie pamięć quizem o Bridgertonach
https://polskatimes.pl/quiz/10845,jestes_fanka_bridgertonow_sprawdz_czy_dobrze_zapamietalas_fabule_serialu_quiz,q,t.html BeeMeR - Pią 15 Sty, 2021 06:49 Och, ach, jednego punktu mi brakło do kompletu ;') Dokończyłam Damę i rozbójnika - bardzo to rozrywkowe, acz wątek para - miłosny wielce na słowo honoru
RaczejRozwazna - Nie 17 Sty, 2021 13:00 https://krytykapolityczna.pl/kultura/film/maja-stasko-bridgertonowie-serial-przemoc-seksualna/?utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwAR2pfdEp-oYDAHCpbW5ktNVnDw7SdrOlH3LarHi2_hPAklx8ZqCWHOeyRBA#Echobox=1610794977 Czy to już było? Jestem "wstrząśnięta niezmieszana" szumem jaki wzbudził ten serial. Co to znaczy: "trafić na swój czas"... annmichelle - Nie 17 Sty, 2021 13:54
Ja też. 
W sumie dobrze, że obejrzałam jedynie pierwsze 4 odcinki, gdzie był jedynie pocałunek i lekkie "obmacywanki" w ubraniu głównej pary. Może mnie coś ominęło , ale jakoś nie żałuję.
P.S. Wczoraj obejrzałam "Emmę." (2020) i momentami miałam lekkie deja vu , ale jakby co to już w temacie o najnowszej ekranizacji "Emmy".
Tamara - Nie 17 Sty, 2021 17:59
 to mi przypomina jakiś program satyryczny dotyczący rozwoju kultury w przyszłości , gdzie jako jeden z elementów występował "panel muzykologów na temat twórczości Doroty Rabczewskiej"  poważne rozkminy nad czymś co jest, nie owijajmy w bawełnę, katastrofalną szmirą  
Trzykrotka - Nie 17 Sty, 2021 18:22 No dokładnie O serialu naprawdę nie da się rozmawiać inaczej niż tak, jak robiły to Agn z BeeMer. Dziewiętnastowieczny Londyn - buahahaha. Szkoda naprawdę energii na tego typu rozkminy.
Porównanie tego czegoś z Emmą uważam na nietrafione - ale to temat na inny wątek. BeeMeR - Wto 19 Sty, 2021 10:59 Napiszę tu, bo tu była mowa o reszcie arcydzieł na podstawie Cartland- obejrzałam Flame is Love z 1979. Panna jest tu wyjątkową idiotką Dobra, ja wiem, że miała mieć 18 lat i wyruszyła w pierwszą, po części samodzielną podróż w życiu, to i musiała się wplątać w różne głupstwa, z sektą parającą się czarną magią włącznie. W roli demonicznego markiza Timothy Dalton
Trzykrotka - Wto 19 Sty, 2021 11:23 O ty Karol... No i widzisz ile skarbów się w tych cudnych książeczkach kryje
Ja dziś wyczytałam na instagramie pełną zachwytu rozmowę na temat serii książek o Bridgetonach - która ciekawa (ta o Anthonym lepsza niż ta o Daphne itd) pod postem dziewczyny, która do tej pory czytała dobre rzeczy. A może tylko tak mi się wydawało. |
||||||||||||||||||||||||||||||
