BeeMeR - Pią 19 Cze, 2020 08:57
Trzykrotka - Pią 19 Cze, 2020 09:28 Toteż dużo zależy od adaptacji. Widziałam przepięknie zrobiony spektaklu Poskromienia złośnicy w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie, nie pamiętam już czy reżyserował Jerzy Fedorowicz czy Jerzy Stuhr, czy jeszcze kto inny, ale była to autentycznie historia miłosna, a złośc Kasi tłumaczyła się jednym pytaniem do ojca: nienawidzisz mnie, prawda? Do dziś mam w uszach głos aktorki wypowiadającej te słowa, było w nich całe cierpienie nie kochanego dziecka, odrzuconego przez ojca wolącego młodszą, bardzo różową i dziewczyńską córkę. Aragonte - Pią 19 Cze, 2020 09:35 A jak rozegrali finał z przemową Kasi? 
Trzykrotka - Pią 19 Cze, 2020 10:07 A wiesz że nie pamiętam... ? BeeMeR - Pią 19 Cze, 2020 10:22
Mnie się Magdalena Zawadzka jako Kasia, taka zła jak osa też bardzo podobała, jako jedyna umiejąca przejrzeć świętoszkowatość siostry. Zresztą ogólnie spektakl jest imho udany, mnie tylko końcówka zgrzytała z wiadomych względów, ale mniemam że publiczność w czasach Szekspira była zachwycona - zwłaszcza mężczyźni 
BeeMeR - Śro 24 Cze, 2020 22:54 Obejrzałam Sen nocy letniej z Globe - Oj, bawiłam się dobrze. Zawsze lubiłam Sen, ale z reguły skupiałam się na młodzieży (inna sprawa, że ostatni raz oglądałam kilkanaście la temu) - pierwszy raz "zauważyłam" Hipolitę - tj. żeby była jakaś konkretna, charakterna, a nie tak tylko na sztukę, jak bezwolna marionetka. A może inaczej na nią spojrzałam, bo mi już bliżej do niej wiekowo niż do młodych i ich życzeniowego spojrzenia na świat I pierwszy raz tknęło mnie, że może ona wcale nie chciała wychodzić za mąż, wcale, a już na pewno nie za Tezeusza - że to jest przymus, może nawet nawet gwałt na niezależnej naturze. Ona z czasem przywyka chyba do konceptu, ale Tezeusz nigdy nie może być jej pewny - i ogromnie mi się ten motyw podoba. Te "Ateny" są dość elżbietańskie, las Oberona i Tytani (granych przez tych samych aktorów co Tezeusz i Hipolita) celtyckie. Tytania może i jest żoną Oberona od niepamiętnych lat, ale tak naprawdę szczęśliwa to ona jest chyba tylko w chwili zapomnienia, ze Spodkiem. Zresztą kto wie czy Oberon nie gra (także) w drugiej drużynie, z Pukiem.
Spodek to druga wspaniała kreacja - jest przekomiczny - ja już zapomniałam jak absurdalne jest przedstawienie Pyrama i Tyzbe i chichrałam się bez względu na nocną porę. Młodzi są tacy, jacy powinni - pełni energii, emocji, ego, brutalnie szczerych, raniących słów, błota. Pewnie, że były miejsca, które bym skróciła, scena, którą bym zmieniła ale generalnie jestem bardzo zadowolona z seansu i ciekawa jutrzejszej wersji z National Theatre. Trzykrotka - Śro 24 Cze, 2020 23:42 Tradycyjnie zapomniałam o spektaklu  Jest jeszcze do obejrzenia, czy już przepadlo?  Bardzo lubię Sen Nocy Letniej.
Trzykrotka - Czw 25 Cze, 2020 00:21 Proszę wrzuć, bo tradycyjnie przed wyjazdem czas mi się skurczył Dzieki 
BeeMeR - Czw 25 Cze, 2020 09:57 Będę jeszcze bredzić o moim odbiorze przedstawień i filmów, nie przejmujcie się, nawet jeślibym wywazała dawno już otwarte drzwi albo dziwiła oczywistościom
Bardzo mi się podobał pomysł z obsadzeniem Tytani/Hipolity, Oberona/Tezeusza, Puka/Filostrata itd. tymi samymi aktorami - ciekawe, czy to kwestia oszczędności aktorów czy zamierzonego dualizmu, pokazania alter ego postaci dzienno/nocnej, np. wersji małżeństwa z dużym stażem które już się nie bardzo lubi kontra małżeństwo in spe, które jeszcze się nie bardzo lubi... Pewnie 2w1. Młodzi tez odkrywają swoje "nocne" oblicze - wyjątkowo paskudne i niemiłe - a potem rankiem trudno im się pogodzić z tym co się działo. To zostało napisane tak dawno temu, a jakby pisane o obecnej młodzieży Talk też - bardzo młodzieńczo/szczenięco zostało tu pokazane. No i świetny pomysł, by młodzi mieli coraz mniej ubrań a coraz więcej błota na sobie - w teatrze to musiało robić wrażenie 
    
Trudno mi nie odbierać sztuk Szekspira przez pryzmat współczesności - kolejny raz w kolejnej sztuce widzę, jak dużo tu jest przemocy na linii męsko-damskiej. Panowie zmuszają panie do ślubu, ojcowie córki do posłuszeństwa pod groźbą śmierci, mężowie żony do zgadzania się nawet z największym absurdem jaki wypłynie z ich ust - i ja się nie dziwię, że choćby dla chwili spokoju Kasia zgodzi się już ze wszystkim. Trudno - przymykam oko i staram się skupić na tym, co piękne i zabawne. Poskromienie Złośnicy 1967 To jest dokładnie tak wystawne, wysokobudżetowe, kolorowe dzieło jakiego oczekiwałam po tamtym okresie kinematografii 
Bawiłam się dobrze, niezależnie od tego, że Pretruchio ma coś z upartego muła skrzyżowanego z warchlakiem - i bardziej widziałam "moje musi być na wierzchu" i kwestię posagu niż terapeutyczną stronę jego działań (żeby zabrać Kasi to, czego miała pod dostatkiem w domu rodzinnym a dać to, czego nie otrzymywała od rodziny, np. on pierwszy raz powiedział jej, że jest piękna (a na Biankę ani spojrzał) i doskonała taka jaka jest (no, może oprócz wybuchów złości  ). Wizualnie najbardziej mi się podobała obszerna i bogato zaopatrzona spiżarnia po której się Kasia i Petruchio gonią  (Elizabeth Taylor i Richard Burton)
Szafran - Czw 25 Cze, 2020 10:04 Tylko jeszcze gwoli precyzji - ten "Sen...", co dziś wyląduje na yt National Theatre to nie jest spektakl National Theatre, tylko pokazywany jest w cyklu ich transmisji - nie tylko swoje w nich pokazują:). To spektakl Bridge Theatre, teatru Nicholasa Hytnera, który ten spektakl reżyseruje. Jeden z moich ulubionych londyńskich teatrów. Ma piękny, nowoczesny przestronny budynek, bardzo wygodny. Jest zaraz obok London Bridge. Stąd nazwa:D BeeMeR - Czw 25 Cze, 2020 10:11 Wiem ale idzie przez National - skrótowe pisanie się kłania.
Naprawdę ciekawa jestem jak odbiorę zamianę ról - mam z tym najczęściej problem, np. z Hamletem granym przez panią, panem śpiewanym przez panią itd...
Szafran - Czw 25 Cze, 2020 10:12
I bardzo słusznie, że tak odbierasz, bo na tym polega analiza krytyczna. Nic nie jest zawieszone w próżni. Dobrze dostrzegać, co się kryje w tekstach kultury z innego czasu. I to też ważne dla adaptatora, co z danym tekstem współcześnie zrobi, jak go teraz odczytuje. Globowy "Sen" już sobie zarchiwizowałam, może nawet dziś wieczorem obejrzę, bo tamten widziałam, więc mogę odłożyć na inny dzień:) Aragonte - Czw 25 Cze, 2020 10:14
W The Globe chyba tak czasem robią, na spektaklu "As You Like It", który widziałam, zamieniono aktorów w roli głównej pary (czyli aktor występował w roli Rosalindy, a aktorka - Orlando), a poza tym jedna aktorka obstawiała dwie inne role, chyba jedną męską, a drugą żeńską (to musiałabym sobie przypomnieć). Szafran - Czw 25 Cze, 2020 10:14
To jest inny przypadek, oni mają tylko zamienione kwestie. Tytanię gra kobieta, Oberona mężczyzna. Tylko reżyser zamienił to, co Szekspir dla nich napisał:). BeeMeR - Czw 25 Cze, 2020 10:17 Aragonte - nie mogłam sobie właśnie przypomnieć na czym byłaś - ale starałam obejrzeć gmach najlepiej jak się dało. Skąd oglądałaś? btw. - są sztuki których nie polubiłam zbytnio - "jak wam się podoba" do nich należy - ciekawe jak bym ją odebrała teraz, bo czytałam to ponad 20 lat temu
Aragonte - Czw 25 Cze, 2020 10:18
Z środkowej galerii, tj. z balkonu
Szafran - Czw 25 Cze, 2020 10:26
Hihi, czyli też wybrałaś miejsce z dachem nad głową:D Ja kupiłam siedzące, po całym dniu łażenia po mieście nie miałam siły odstać kilkugodzinnej sztuki:D "Jak wam się podoba" widziałam bardzo dobrze wystawione przez Cieślaka w warszawskim Teatrze Dramatycznym. Ale to było w liceum. Kto wie, jak bym to teraz odebrała. BeeMeR - Czw 25 Cze, 2020 10:53 Acha, to nie jest tak, że ja widzę tylko męską dominację i przemoc - stalking uprawiany przez Helenę zawsze mnie odrzucał - toż to trzeba godności nie mieć żeby tak latać za swoim obiektem z wywieszonym językiem niemal  niezależnie od tego, że on wyraźnie nie chce i się opędza. 
Nic to, teraz jestem o nich spokojniejsza z Demetriuszem (niż o Hermię z Lizandrem którzy mogą ulegać różnym emocjom), bo on - wiecznie pod wpływem magii - będzie zaślepiony i szczęśliwy jak Tytania z osłem, nie będzie go drażnić maniakalne zachowanie panny 
Admete - Czw 25 Cze, 2020 12:24 Obejrzę sobie, na szczęście są napisy angielskie. Przypomniało mi się, że ze Snu brałam cytaty do tematów lekcji, gdy omawiałam Romeo i Julię dawno temu w gimnazjum. Serce snom wierzy, nie trzeźwemu oku i Prawdziwa miłość nie zna gładkiej drogi. EDIT: Podobało mi się, nawet bardzo. Szekspir grany w ten sposób wiele zyskuje. Bardzo podobali mi się aktorzy. Oczywiście więcej rozumiałam z dialogów poczciwych majstrów niż z rymów zakochanych. A już końcowa część przyprawiła mnie o paroksyzmy śmiechu. Aragonte - Czw 25 Cze, 2020 19:36
A ja niespecjalnie, bardziej na części fantastycznej i na rzemieślnikach od Pyrama i Tysbe
Ale Sen jako taki mi się podoba, muszę obejrzeć wersję The Globe. Admete - Czw 25 Cze, 2020 19:54 Rzemieślnicy byli cudni wprost. Szafran - Czw 25 Cze, 2020 22:52 Włączyłam Bridge'owy, z ciekawości, jak to wypadło na nagraniu i siłą rozpędu jednak dojechałam do końca. No i jak podejrzewałam, w nagraniu spektakl sporo traci - bo nie ma całej tej niesamowitej atmosfery, którą tworzy ruch scenografii, światła i dźwięk. Nie widać też, jak bardzo publiczność jest częścią przedstawienia i jaka panuje chemia między aktorami a widownią. Momentami wyglądało tak, jakby aktorzy trochę szarżowali - ale na żywo to było inaczej, bardzo reaktywnie się zachowywali, w odpowiedzi na reakcje publiczności. Ale i tak wciąż mi się podobało. Końcówka spektaklu i chwila po zejściu głównej obsady zmieniła się w imprezę na scenie z udziałem widzów, dużo osób tańczyło i podrygiwało w rytm muzyki, ja też:D Publiczność w jakimś stopniu należała do elfiego świata - przed spektaklem i w antrakcie można było kupić fioletowy sztuczny kwietny wianek - jak te elfowe.  Swój mam do dziś:D
A - i ja nie stałam na scenie. Wzięłam miejsce siedzące, bo niestety przy moim wzroście w tłumie każdy mi zasłania. Trzykrotka - Pią 26 Cze, 2020 01:45 Obejrzałam i idę spać w doskonałym humorze - jestem obolała ze smiechu. Co za Spodek! Co za świetni aktorzy jako grupa. Kapitalny, żywy spektakl. Podkładałam sobie teksty z tłumaczenia Barańczaka, te różne "te wonie wioną z pachy kmiecia" zamiast "te wonie wiosną, te zapachy kwiecia" i śmiałam się jeszcze bardziej. Pomysł na Tytanię-Oberona i Tezeusza-Hipolitę też bardzo dobry. Panowie Atenczycy jakoś tam zróżnicowani, a zwykle rozpoznasz ich tylko po kolorze stroju, na młode panie też patrzyło się z przyjemnością. Ale Spodek i jego otrzepywanie rączek - bezkonkurencyjne. Admete - Pią 26 Cze, 2020 06:49
Był rewelacyjny - aktor bawił się rolą. Trzykrotka - Pią 26 Cze, 2020 08:58 Dokladnie. Ma warsztat i doświadczenie i na tyle wyczucia żeby z niczym nie przegiąć. Cała grupka rzemieślnicza niemal skradła show reszcie. Ale tylko prawie. Bardzo mi się podobało
|
||||||||||||||||||||||||||
