To, co kochany Sammy (który ostatnio zrobił się jakiś nadęty i niesympatyczny) odstawił w ostatnim odcinku przechodzi wszelkie pojęcie. Zachował się jak rasowy wampir na głodzie, nawet Edward Cullen pokiwałby głową z politowaniem! Wymiana spojrzeń między umazanym krwią Samem a przerażonym tym widokiem Deanem była jednym z najlepszych momentów odcinka.
Bardzo podobało mi się przesłanie odcinka- historia mężczyzny, którego ciało zostało "zajęte" przez inny byt. Prawie w kazdym odcinku oglądamy jak bracia W. mordują nożem lub innymi metodami demony, często zapominając, że owe demony przebywają przecież w ciałach Bogu ducha winnych ludzi. Anioły zresztą też. To trudny moralnie problem.

Ustosunkowując się do Twojej wypowiedzi Spin - dlatego właśnie nie osądzam Sama. Nie pochwalam absolutnie, jak każdego narkomana, ale i nie osądzam. Pewnie Bobby i Dean zrobili najlepsze, co mogli zrobić w tym wypadku, ale i tak mnie to boli.

Moje dwie ulubione sceny - pierwsza - Jimmy przyjmujący Castiela, druga Jimmy krzyczący w pustkę. Obie świetnie zrobione i zagrane. I końcówka - "Służę Niebu, nie ludziom i na pewno nie służę Tobie". Ogólnie podoba mi się, jak opowiedziono historię "ludzkiego naczynia". Dobrze, że nie ominęli tego problemu, wyjaśnili, jak Castiel zostanie w ludzkiej formie.
Też cierpię, patrząc na to, co stało się z Samem. Zero niewinności, zero wrażliwości. Stał się prawie nieludzki. Riella twierdzi, że Sam złamie ostatnią pieczęć, tak jak Dean złamał pierwszą. Bardzo dobry odcinek.

Właściwie to ciężko stwierdzić, kto jest bardziej przerażający i niemoralny w swym postępowaniu - czy demony zabierające siłą komuś ciało, czy anioły (wypalające ludziom oczy... biedna śp. Pamela...), które niby to czekają na zaproszenie człowieka, ale jednak nie mówią całej prawdy - "nosiciel" Castiel'a nie zdawał sobie w ogóle sprawy z ceny, którą przyjdzie mu zapłacić... Ciekawe też kto zrobił naszemu aniołkowi niebiańskie pranie mózgu... Niezła scena, kiedy Dean mówi Samowi, że przestało go obchodzić, co się z nim dzieje, by po chwili z Bobbym zapuszkować brata... Prawie się nabrałam na tę smerfastyczną gadkę, nie dziwię się więc, że Sam również dał się zwieść pozorom... Jak wspomniała Admete - sądzę, że Sammy może być ostatnią pieczęcią do złamania - jakoś tak nasuwa się to logicznie, skoro Dean był pierwszą, która została złamana... To takie epicko - mityczne Kain i Abel, początek i koniec, historia zatacza kręgi jak sępy - no i pamiętajmy, co John Winchester Father powiedział niegdyś Dean'owi na temat Sam'a... Można udawać i nie dostrzegać oczywistych faktów, ale w istocie zmarły ojciec nadal wywiera bardzo silny wpływ na swojego pierworodnego... Scenarzyści zresztą "subtelnie" nas na to naprowadzali przez ostatnie odcinki Jeśli ktoś ma powstrzymać ciemne moce Sammy'ego, to tylko starszy braciszek, Dean... Niesamowicie jestem ciekawa ostatecznego zakończenia SPN-u, jaka będzie piąta seria? Czy stacja powstrzyma się od pazerności i Kripke zakończy opowieść o walecznych Braciach Lwie Serce ku chwale ojczyzny - czy będą ich torturować w nieskończoność? Oczywiście serce mi krwawi krwią najczystszą AB RH - na myśl o rozstaniu z bohaterami ...ale podobno "kochać", to znaczy również umieć pozwolić odejść ukochanej osobie, kiedy przychodzi na to czas... Lepsze to, niż oglądanie, jak ukochany zamienia się powoli w zombie...