Alicja - Pią 31 Gru, 2010 20:20
ciekawe  może niekoniecznie panny na wydaniu będą obstawać za dziewictwem do śmierci  tak sobie myśle, biedny ten John, tyle lat od stworzenia jego postaci na kartach powieści , a on nadal ma być dziewicem .... 
Anonymous - Pią 31 Gru, 2010 20:21 To Kmicic ciągał, czy towarzysze jego przy aprobacie Jędrusia... Alicja - Pią 31 Gru, 2010 20:22 i kto kogo, panny ich, czy oni panny
Anonymous - Pią 31 Gru, 2010 20:25 Kmicic dla mnie to naprawdę warchoł. Ze wszystkich kawalerów Trylogii wolałabym go tylko w alternatywie z Zagłobą... Sofijufka - Pią 31 Gru, 2010 20:27 oni panny, bo owe piskały [z ochotą, of kors], a nie mam wątpliwości, że Jędruś uczestniczył, choć na kompanionów przed Oleńką zwalał... Ale i tak do Jędrusia mam słabość... Ale Jasiek, nie Jędruś!!!! Choć i ten a J i ten... Alicja - Pią 31 Gru, 2010 20:33
oczywiście, tak jak my nie mamy wątpliwości co do Thorntona. Jędruś chyba młodszy był ?
Anonymous - Pią 31 Gru, 2010 20:39 No a skoro on zdążył... to Jasiek nie? nicol81 - Pią 31 Gru, 2010 22:57 Akurat o brak dziewictwa Jędrusia się nie kłócę  Ale Skrzetuski Wołodyjowski?
Ale Snape nie miał życia erotycznego, bo Lily Evans była durna...  Więc znowu CBDU
Tamara - Sob 01 Sty, 2011 20:06
Skrzetuski też raczej wiedział co do czego , Wołodyjowskiemu też nie sądzę , żeby tak całkiem zbywało na okazjach , skoro się dziwił Podbipięcie , jak i Skrzetuski się dziwił
A co do Snape'a , to zdaje się , że nie zaglądałaś do "Humoru" http://przyczajona-logika...wab-snapea.html
Bo o elfach Agn w "Najgłupszych książkach...." pisała
Anonymous - Sob 01 Sty, 2011 20:45 Nie robić mi ze Severusa dziewicy, przepraszam, ani ze Skrzetuskiego i Wołodyjowskiego, chłopcy jurni byli, prali się o dziewczyny. Wiedzieli o co chodzi w tym balecie... Sofijufka - Nie 02 Sty, 2011 10:18 znalazłam coś takiego na C19: initially would never have believed it possible that JT might be a virgin, in fact, I never even thought about the whole issue. It just seemed sort of understood for me that at 30 years old he couldn't possibly be one. There exists this formula in romantic fiction of an experienced, confident man, sometimes even a womanizer, falling for an innocent girl. So since I first saw the series and only then read the book, RA's JT seemed to conform to this formula in some ways. But everything that's been said here has almost convinced me otherwise. The one fictional character that I thought about while reading this thread was Rudolf from Irwin Shaw's "Rich Man, Poor Man". He is very similar to Mr Thornton in that he is determined to rise in the world, make a career, build an empire. And while doing this he follows basically the same principles of self-denial in terms of economy as Mr Thornton does, but he also stays chaste, which is explicitly spelled out in the book, until about his mid- or late twenties, I think. His sister wonders at him because he is a straight, normal, very attractive guy that many girls would like to hook up with. He doesn't do it out of religious considerations, either, as he's not particularly religious. All this happens in the middle of the 20th century, so I thought if such a character was possible then, why not in the middle of the 19th cent. And another quote of Thornton's from Chapter 10, which I don't remember if it has yet been mentioned here, seems to point in the direction of him quite possibly being a virgin: "I do not look on self-indulgent, sensual people as worthy of my hatred; I simply look upon them with contempt for their poorness of character." nicol81 - Nie 02 Sty, 2011 17:28 "Ogniem i mieczem" muszę sobie przypomnieć , ale Severus na pewno 100% abstynencji. Co młodzież w fankwikach wymysla...
Za Kmicicem też nie przepadam, ale myślę, że za Oleńki w ciąganiu nie uczestniczył (przedtem i owszem)- choć kumplom nie bronił...
Wiemy, że Zbyszko jest rycerzem, więc został pasowany. Spekulowanie na temat niewiadomych jest zawsze obciążone błędem. Było np. prawie pewne, że rodzina o pozycji i sytuacji Bennetów miałaby guwernatkę dla dziecząt-a oni nie.
Mało prawdopodbne nie znaczy niemożliwe- zresztą jak pisałam, Jasiek jest mało prawdopodobny statystycznie. Literackie prawdopobieńśtwo nie ma nic wspólnego ze statystyką. Anonymous - Nie 02 Sty, 2011 17:30
Nigdy w życiu. Za bardzo w oczy to by się rzucało i polecznikom Vmordemorta wydałoby się to dziwne, ktoś mógłby donieść, zacząć się zastanawiać. nawet gdyby Sev nie chciał bo czcziłby pamięć Lilly, to pewnie Dumbledor by mu kazał. Alicja - Nie 02 Sty, 2011 17:57
oczywiście, że to jest możliwe , nawet w XXI wieku można nawet umrzeć będąc prawiczkiem, tylko dlaczego chcecie Jaśka na to skazywać?
Tamara - Nie 02 Sty, 2011 21:43
Oto jest zasadnicze pytanie w imię czego chłopak ma się mordować ? Żeby jeszcze jakieś głowy tatarskie , no. Ale tak ot bez żadnego uzasadnienia  ?
stawrogi - Nie 02 Sty, 2011 22:53 Jak to bez żadnego uzasadnienia- uzasadnienie jest: rozwinie się dopiero przy Małgosi, nadrobi wówczas swoje wieloletnie zaległości, co powinno ją raczej ucieszyć, i co najważniejsze w dodatku nie zarazi jej żadną brzydką chorobą
Anonymous - Nie 02 Sty, 2011 22:54
Z pustego i Salomon nie naleje... Alicja - Pon 03 Sty, 2011 15:42
albo swoją niezdarnością wystraszy ją na wieki wieków i zrazi na zawsze do małżeńskich uciech. Rozwinie się przy niej? Niby Małgosia taka doświadczona
kazika - Pon 03 Sty, 2011 16:31
tia bo tylko mąż z doświadczeniem da kobiecie przyjemność w łóżku.... nie trzeba być doświadczonym w temacie aby wiedzieć jak się do niego zabrać....:) 
Anonymous - Pon 03 Sty, 2011 16:36
Katrin - Pon 03 Sty, 2011 19:02
A ja myślę tak: Gaskell wiedziała w jakich czasach żyje i znała trochę naturę mężczyzny (co można wywnioskować np. z jej opisów uczuć Thortona). Nie musiała więc pisać o rzeczach oczywistych... 
Jeśli chodzi o kwestie wiary, to jestem bez wątpliwości - do ślubu
Pomyślałam też o argumentach "nie, bo nie". Taki Gisborne na przykład (też w końcu grany przez Richarda). Lubię go, choć był negatywnym bohaterem  Ale gdy zakochał się w Marian miał kochankę (pewnie nie pierwszą...) i jeszcze miał z nią syna (!).
Przecież wszystkim chodzi o to, czy John miał to za sobą czy nie. Mógł to przecież zrobić jak był pijany
Na pewno nie od razu był naszym "ideałem"... 
Sofijufka - Pon 03 Sty, 2011 20:37 John? Pijany?  NEVER!!!!!!
Hanula - Wto 04 Sty, 2011 00:14
A może włąsnie dlatego, że znała naturę mężczyzn stworzyła John-a takiego pełnego zasad, wrażliwego i nie-dziewicem
Nie mogę zgodzić się na porównanie Gisborne z John-em. Pomimo, że bardzo lubię Guy-a zwłaszcza w drugiej i trzeciej serii ale oprócz Rysia nie mają nic wspólnego, Guy był żądny władzy bez względu na przeszkody, i … ale nie o Gisborne tu chodzi.
John pijany? 
Anonymous - Wto 04 Sty, 2011 00:17
Skoro Go tak wyświęcacie dojdzie do tego, że połową lampki wina się spije... Dziewczyny sorry, ale przesadzacie. Odczłowieczacie faceta... Alicja - Wto 04 Sty, 2011 16:46
oczywiście, że nie. I był święty, a dżdżownice wpychał palcem do ziemi podczas deszczu żeby się nie męczyły na świeżym powietrzu
Ja rozumiem, że ktoś może chcieć, żeby John był dziewicem do ślubu. Tylko proszę tu nie mylić ani nie utożsamiać Johna z Richardem, co się chyba niektórym zdarza tym samym wpływa na osąd
i na Boga, przestańcie robić z niego świętego w aureoli co to nawet krzywił się na widok alkoholu i gardził ludzkimi rozrywkami. Jestem przekonana, że autorka obdarzyła go zdolnością odczuwania zwykłych ludzkich uczuć. Umiał się cieszyć, smucić, rozpaczać, a nawet mógł sie kiedyś upić. Odbierając mu prawo do odczuwania głębokiego, do rozpaczy i szczęścia czynicie z niego zwykłą ofiarę losu , a nie anioła. Albo kalekę 
"Zmarszczki na twarzy ( Thornotna) były nieliczne, ale wyraźnie zarysowane, jakby wyrzeźbione w marmurze, układały sie głównie wokół ust, które nieznacznie ściągnięte osłaniały nieskazitelnie piekne zeby. Dawały one nagły efekt rozbłysku słońca w czasie rzadko pojawiajacego sie promiennego usmiechu, rozjaśniajacego oczy, co zmieniało cały wyglad tego surowego i stanowczego człowieka, gotowego dokonać wszystkiego i ważyć się na wszystko, a w takich chwilach pełnego żywiołowej, szczerej radosci, ufnej i gwałtownej, właściwej jedynie dzieciom. Margaret lubiła ten uśmiech, był on pierwszą rzecza, która spodobała jej sie u nowego przyjaciela ojca, a kontrast charakterów, widoczny w tych wszystkich zauważonych przez nią szczegółach, zdawał się tłumaczyc to ewidentne przyciaganie ich obu ku sobie." Jego oczy iskrzyły sie, postawa zmężniała, oddech stał sie chrapliwy i przyspieszony. Targała nim mieszanka radości, złości, dumy, miłego zaskoczenia i watpliwości W jednej chwili płonął z niecierpliwości,wyobrażając sobie, że mogłaby to zrobić Jak on śmiał mieć takie myśli
To tylko 3 krótkie fragmenty. W powieści można znaleźć ich znacznie więcej. Nie ukazują nam Thorntona jako stoika i mężczyzny niewzruszonego. Jak pisałam kilka stron prędzej, interesy z pewnością załatwiał w herbaciarni
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
