Dean zrobił z Ruby porządek.
Swoją szosą przyjrzałam się tej postaci i ona tak naprawdę od początku była podejrzana - na pytanie, dlaczego pomaga, udzielała mętnych odpowiedzi, ile razy przyłapano ją na tym, że czegoś nie powiedziała - i na końcu też się okazało, że nie powiedziała im wszystkiego... nie było co się łudzić - Ruby to zła kobieta była. A Sam chlejący krew to obrzydliwa kwestia.

A poza tym wraz z Samem odwiedzil niebo (jaki to byl super odcinek!!! i jaki porazajaco smutny...) a na deser sprzatnal Zachariasza i ma tak bardzo dosc wszystkiego, ze mam ochote go przytulic.

Ten ostatni odcinek 5. sezonu naprawdę został zrobiony jako ostatni odcinek serii... choć rzecz jasna spokojnie można wymyślić, co chłopcy mają robić dalej. No bo jak by nie patrzeć Dean chciał już się zgodzić na to, żeby Michał wstąpił w jego ciało (doceńcie jak strasznie się wysiliłam, żeby ująć to tak, by nie zabrzmiało dwuznacznie ), tylko ciągle go ktoś powstrzymywał - jak nie Castiel ("Did I rebel for this?!"), to Sam ("Don't do anything stupid. Like... Michael-stupid."), a wreszcie Bobby ("Idiot!"). W związku z tym wizja przyszłości, w której na świecie są ludzie zarażeni wirusem croatoriańskim (sp???) oraz ci, którzy jeszcze zarażeni nie są i strzelają do zombiaków jest całkiem realna. Lucyfer znów w klatce, ale czy to koniec apokalipsy? Hmm, może nie.
Crowley jest wspaniały.
Jeźdźcy apokalipsy są też świetnie wymyśleni (moim faworytem jest Śmierć - jest GENIALNY!).
Castiel coraz bardziej ludzki to też miód.
Ech... Zryczałam się przy tym odcinku jak skrzywdzone dziecko. Albo owca.
No to co? Mało mi - zaczęłam sezon nr 6. I zaczęły się schody. Znaczy się nie pamiętam - może tylko ten pierwszy odcinek jest taki z tyłka.
Znaczy się ok - podoba mi się, że Dean choć przez rok miał spokój i rodzinę (oraz należyte odruchy łowcy, bo to jego druga natura... a może nawet pierwsza). Nie chwytam za to tego motywu:
Sam: "Hej, Dean, jestem tu już rok, jeszcze nie wiem, jak to się stało, że wróciłem, ale co tam. A, sorry, że nie dałem znaku życia!"
Bobby: "Tak, wiem, że wrócił. Nie chcieliśmy ci przeszkadzać."
No kuffa!!! CO TO BYŁO?! Wcale się więc nie dziwię, że kiedy nadszedł koniec odcinka Dean w pierwszym odruchu żegna Sama i wraca do domu.
A i tak wiem, że wróci za kierownicę impali.
Co jeszcze? Lisa i Ben. Jeju! Moje serce się grzeje. Lisa jest świetną partnerką dla Deana. Serio. Ma w sobie mnóstwo ciepła i chyba naprawdę tego faceta kocha. Strasznie mi się podobało co mu powiedziała, kiedy wspomniał, że na początku nie było różowo - dobrze rozumiała, że facet, który właśnie uratował świat, ma prawo mieć jakieś problemy. No i to, że tak dobrze dogadywał się z Benem... Straszny żal, że nic z tego nie będzie. Ale z drugiej strony Winchesterowie ze swoją historią nie powinni zakotwiczać przy żadnym porcie, bo to się źle kończy i dla nich, i dla ich bliskich.

Zwłaszcza że w sezonie nr 14, jak czytam, przez jakiś czas nie ma Deana, bo w jego ciele gania Michałek. Co tam się musiało dziać!

Zdaje sie, ze to jest ten czas, kiedy Sam nie mial duszy! Wlasnie sie zorientowalam, w czym rzecz.