O raju, od czego by tu zacząć? Odcinek, oczywiście, świetny i sama nie wiem, kiedy mi czas zleciał. Zero nudy, powiadam wam, a misz-masz przepyszny!
Zacznę od słodkości - minęły 2 lata i musimy niestety oprzeć się na tropie z 12 odcinka, kiedy to Soo, odchodząc z pałacu, mówiła sobie, że nie potrafi zignorować So, choć niby tam kocha innego. Obecnie po jej uczuciu względem Wooka chyba śladu nie ma, bo z So przeszli na etap uroczych przekomarzanek (randka pod gwiazdami - rozkoszne!) i dość ciekawego związku. Nie, nie, spokojnie, bez paniki - wyznanie i ostateczną deklarację widać na ekranie, nie ma po prostu tego etapu, kiedy jej uczucia względem niego się rozwinęły. Szkoda, przyznaję, chętnie bym obejrzała choć w skrótowej wersji, jak zapomina o Wooku, a kieruje uczucia na So, ale niech będzie.
W każdym razie ich relacja zrobiła się interesująca. Mają urocze sceny (jak wspomniałam randka pod gwiazdami, a także spotkanie przy świątyni i spływ łódeczką - cudny moment; w ogóle randka pod gwiazdami była poprzedzona fajną rozmową wywołaną przez So wyjącego jak wilk), ale też oboje mają... jak to wyjaśnić? Nie pakują się z buciorami gdzie się da? Zaraz objaśnię. Soo jest teraz damą dworu i rozporządza dwórkami w Damiwon. Ma wysoką pozycję (służy bezpośrednio królowi). To oznacza, że kiedy So widzi swojego młodszego braciszka, jak przeskakuje płot i chowa się u niej w pokoju, to nastąpiła scena wyładowań atmosferycznych, bo on z żołdactwem chce sprawdzić jej pokój, a ona na to nie pozwala. I to słownie! No dobra, groziła, że się zabije, bo jest niezamężna, bla bla bla, woli umrzeć niż znieść hańbę, że jakiś facet ładuje jej się do pokoju. So i tak WIEDZIAŁ, ale na użytek żołnierzy spytał grzecznie, czy jest pewna, że u niej nikogo nie ma, ona na to, że nie i sprawa się na tym teoretycznie skończyła.
Spokojnie, następnego dnia So jak prawdziwy bohater k-dramy złapał pannę za nadgarstek i bez słowa wyprowadził ją z Damiwon, by porozmawiać z nią na świeżym powietrzu. Wyłuszczyli sobie to i owo, tak jak w c-dramie obiecali sobie nigdy nie kłamać, a jeśli nie chcą czegoś mówić, to o tym uprzedzają, So wyjaśnił, skąd ożenek (zaraz o tym też wspomnę) i generalnie tu padło wyznanie. I, rzecz jasna, przepiękny pocałunek. Rączkami się ładnie objęli, żadnych wytrzeszczów, ino przymknięcie oczu, by się wczuć. No jak nie docenić urody takiej ślicznej sceny!
Teraz te mniej słodkie rzeczy. Król (tj. Wang Moo, czyli Hyejong) oczadział. Duża w tym zasługa Dziewiątki. Nasza Hae Soo ucieszyła się, że Wook sprowadził jej do Damiwon Chae Ryung, ale chyba zaraz zacznie tego żałować. Otóż Wang Moo jest regularnie podtruwany w kąpieli (faktycznie, rtęcią). Przez kogo? Przez Wang Wona. Czyimi rączkami? Zgadnijcie...
Rzecz jasna Wang Won jest tylko sługusem Yo. Bo Yo oczywiście przeżył. I jest baaaaaardzo zły. Wspomógł go jego bogaty wujaszek (była o nim mowa w którymś z poprzednich odcinków), więc wylizał rany, zmył eyeliner i zmienił fryzurę. Niby te włosy trzymają się jak kask, ale niech tam – bródka mu służy. W każdym razie wparował do pałacu i... że też on Wookowi z tyłka jesieni średniowiecza z marszu nie zrobił! WHY NOT?!!!
Za to Wook ma teraz oczy wymalowane jak ta lala. Niekoniecznie zaraz czarna krecha na dole, ale jednak. Bo ten też kombinuje gdzie się da. A to półprzytomnemu z wycieńczenia królowi szepce, by mu oddał tron, a to mu pieprzy od rzeczy, że to tylko z lojalności, to znów zachowuje się niemal jak udzielny książę. So mu to już na dzień dobry wypomniał. W każdym razie – niech on sobie pałacowo-tronowo knuje, ale niech nie zbliża się do Soo, bo naprawdę… Tu się nie zbliżył, całe szczęście.
Ach, no tak – królowi odbiło na całej linii, wszędzie widzi wrogów, słyszy tętent koni wrogiej armii i generalnie świruje aż żal patrzeć. Umyślił sobie, że wciśnie swoją najstarszą córeczkę jako małżonkę Kitanom, to jak mu się zacznie palić grunt pod nogami, to go obronią. Świadkiem okropnej szarpaniny wystraszonego i zapłakanego dziecka z oszalałym tatusiem jest oczywiście So, każe mu przestać, że wysyła dziecko jako więźnia, bo nic lepszego jej tam nie czeka. Na to król, czy w takim razie Wang So się ożeni z dziewczynką i zapewni mu bezpieczeństwo. I teraz tak – So się zgodził. Tyle że chodziło mu jedynie o ochronę dziewczynki przed złym losem, no i króla (świr nie świr, ale zawsze był po jego stronie, więc teraz So spłaca dług). Ślub powiedziano, że był, ale go nie pokazano. Dziewczynka jest za mała, by być pełnoprawną żoną, więc będzie miała pozycję Małżonki nr 2, na tę chwilę została odesłana do jakiejś świątyni i tam sobie spokojnie spędza czas – czyli generalnie nie jest źle. Nie ma jak się złościć, że to bardzo nieletnia małżonka itp. itd., bo wybór dla niej (pardon - jaki wybór?) był marny, żoną jest tylko z tytułu. So w rozmowie z Soo mówi jej, że unikał małżeństwa, że wie, że Soo nienawidzi wielożeństwa, ale nie miał wyboru. Na pytanie, czy So żałuje tego małżeństwa odpowiada bez wahania, że nie.
Generalnie ten wątek jest tak pokazany, żeby współczesnego widza nie niesmaczyć. Ok, jest, ale bez detali i najlepiej zapomnijmy o wszystkim. Mnie to w sumie odpowiada.
Ach, no i jest przewrót. Zabójstwo króla (które wygląda nieco dziwnie, ale tłumaczę sobie, że był tak otruty rtęcią, że i w kałuży zdołałby się utopić – w tym kąpielisku nie było tak głęboko, a jednak król szarpał się i w końcu utonął), wkroczenie na scenę Yo, na to wpada So i zaczyna się tłuc. Krótko i na temat, ale tego wykopa to sobie fefnaście razy obejrzałam, bo piękny i z takim odgłosem, jakby naprawdę kogoś tam z buta trzasnął w szczękę.
Odcinek kończy się cliffhangerem co się zowie, bo So ma wybór – albo popiera Yo jako króla i Soo żyje (choć czeka ją proces za zabójstwo króla), albo wybiera lojalność martwemu Wang Moo, a wtedy Soo ginie tak jak stoi (czy też klęczy).
Co ciekawe - wspominałam o tej rozmowie, która poprzedziła randkę pod gwiazdami So z Soo - ona mu mówi, by przestał wyć, że nie jest psem ani wilkiem. Yo zaś mówi mu, że wilki całe życie są wierne jednej samicy i że So jest zwierzęciem. Jak rany - jak bardzo wyżej od Yo-człowieka stoi So-zwierzę.