Zobacz temat - Damian Lewis

To jest tylko wersja do druku, aby zobaczyć pełną wersję tematu, kliknij TUTAJ
	Z Południa na Północ Jane Austen, Elizabeth Gaskell, siostry Brontë - forum poświęcone ich twórczości, ekranizacji ich prozy i nie tylko.

Aktorzy - Damian Lewis

Admete - Pon 07 Kwi, 2008 16:56

Też czekam na Colditz :-)

Tyle, że to do Rielli przyjdzie, bo z jej konta zamawiane. Jasne, że mnie nie wyleczy, ale ja wówczas nie rpzyjmuje nic komediowego ;-)

Zareklamowałam Kompanię braci i Life mojemu bratu. Jak się oderwie od 24, Jacka Bauera i Chloe O'Brian to na pewno obejrzy :-)

Caitriona - Pon 07 Kwi, 2008 17:42

Admete napisał/a:

(...)ale pan wypróżniający się na toalecie nie należy do moich ulubionych rodzajów humoru ;-)

Eksplodująca owca też mnie nie rozbawiła.;)

No dobra, ta pierwsze scenka nie była w moim stylu, ale już owca mnie powaliła (może przez zaskoczenie). Ja jednak jak mam podły nastrój potrzebuję czegoś śmiesznego i prostego

Przymierzam się do "Keane'a" i do "Chromophobii"

praedzio - Pon 07 Kwi, 2008 17:47

Ja w żadnym wypadku nie włączam sobie dołujących filmów, kiedy mam deprechę. Natomiast, kiedy jestem zła, zasiadam do produkcji mordobitnych

Im więcej lania po gębach, tym lepiej

W ten sposób się odstresowuję.

Mnie też nie wszystkie sytuacje w The Baker śmieszyły (moim zdaniem można było spokojnie zrezygnować z tańczących tulipanów

), ale to nie powód do skreślania całego filmu. Poza tym Damian - niczym gwiazda na niebiesiech - opromienia każdy film, w którym występuje. Mógłby zagrać nawet rudą piłeczkę pingpongową, a ja śledziłabym jej lot zachwyconymi oczyma

Caitriona napisał/a:

ale już owca mnie powaliła

Najwyraźniej nie tylko ciebie. :lol:

Caitriona - Pon 07 Kwi, 2008 18:02

praedzio napisał/a:

Mógłby zagrać nawet rudą piłeczkę pingpongową, a ja śledziłabym jej lot zachwyconymi oczyma

Admete - Pon 07 Kwi, 2008 20:08

Co do piłeczki się zgadza. To że mi się Damian w filmie podobał, nie znaczy że cały film mi się podobał ;-)

Ja się zawsze dołuję na całego, depresyjna natura ot co ;-)

Mam natomiast tak samo jak Praedzio z filmowym mordobiciem. Jakiś czas temu obejrzałam pod rząd 4 serie 24 - nabuzowana byłam

soph - Wto 08 Kwi, 2008 14:35

Ja ostatnio kontemplowałam "Wiele hałasu o nic" z szacownym Damiana udziałem i bawiłam się przednio. Moja obsesja rośnie (Admete :kwiatki_wyciaga:

, mój ty Zarażaczu Obsesjami cudowny :mrgreen:

praedzio - Wto 08 Kwi, 2008 16:00

Hip, hip, HURRRA!!! Kolejna zarażona! :cheerleader2:

soph - Wto 08 Kwi, 2008 16:14

Przyznaję się do nałogu :cheerleader2:

Caitriona - Wto 08 Kwi, 2008 16:21

Tapetka, dla Admete:

Mam nadzieję, ze się spodoba

praedzio - Wto 08 Kwi, 2008 16:30

Ładniutka!

Admete - Wto 08 Kwi, 2008 17:11

Przyznaję się bez bicia do roznoszenia rudej epidemii ;-)

Tapetka jest sliczna :-)

I pan na niej też. Ta była uśmiechnięta, to może kiedys jeszcze powazna :-)

Caitriona - Wto 08 Kwi, 2008 17:54

Dzięki!

Admete napisał/a:

Ta była uśmiechnięta, to może kiedys jeszcze powazna

Zapamiętam

Caitriona - Wto 08 Kwi, 2008 20:53

No, i zrobiłam jeszcze jedną

Admete - Wto 08 Kwi, 2008 20:55

Ciekawy pomysł! Damian podwójny, a ta faktura z boku przypomina troche materiał z tego zdjęcia na krześle :-)

praedzio - Śro 09 Kwi, 2008 08:28

Oooo...

Ta mi się podoba! :serce:

Caitriona - Śro 09 Kwi, 2008 10:29

Dzięki! Teraz jeszcze muszę zrobic jakąś ciemną na swoj pulpit :mrgreen:

edit: No, zrobiłam sobie tapetkę na pulpit

Na livejournal jest taka dziewczyna, mata090680 - robi świetne rzeczy! Uwielbiam jej styl - własnie jest dużo czarno-białych grafik, beż, naprawdę fajne rozwiązania. Ma też tutoriale, na których sobie chętnie cwicze różne rzeczy. I własnie tą tapetkę zrobiłam dokładnie wg jej tutoriala, bo tak mi się bardzo spodobała:

Admete - Pią 11 Kwi, 2008 20:37

Wklejam wiersz Andrew Marvella To His Coy Mistress - Do cnotliwej damy w tłumaczeniu Jerzego Pietrkiewicza z Antologii liryki angielskiej 1300 - 1950. Pięknie go Damian recytuje :-)

Co ciekawe zawsze mi sie ten utwór podobał, to zdaje się wiersz barokowy, przypomina mi nieco naszego Morsztyna. Z wierszami Marvella zetknęłam się też kiedyś przy okazji kostiumowego filmu Pocałunek węża ( swoją drogą świetny film http://www.filmweb.pl/f10...9%C5%BCa,(1997) ). Główna bohaterka cytuje tam wiersze tego poety.

Andrew Marvell

Do cnotliwej damy

Gdybyśmy czasu mieli dość na świecie,
Twa skromność zbrodnią, by nie była przecie.
Usiedlibyśmy, myśląc w kolejności,
Jak mamy spędzić długi dzień miłości.
Ty znajdowałabyś, gdzie Ganges siny,
Nad brzegiem rzeki indyjskie rubiny,
A ja, gdzie Humber płynie, tu bym szlochał.
Dziesięć zim przed Potopem – tez bym kochał.
Odmawiałabyś mi wedle zachcenia
Wciąż, aż do czasów Żydów nawrócenia.
Miłość ma, większa niż królów krainy,
Rosłaby wolno wszakże – jak rośliny.
Wtedy by trzeba było stu lat zgoła,
By oczy chwalić twe i piękność czoła;
Dla każdej piersi lat dwustu, nie więcej;
Dla reszty – chyba trzydziestu tysięcy.
Wiek więc by przypadł każdej części ciała:
W ostatnim serce byś mi pokazała.
Wszystko to godne twych, Pani, przymiotów.
Do gorszych nie byłbym zdolny zalotów.
Lecz za mną słyszę wciąż: skrzydłami chyży
Gna rydwan czasu – coraz, coraz bliżej.
Przed nami zasię, aż wzrok w dali ginie,
Leżą ogromne Wieczności pustynie.
Nikt tam piękności nie znajdzie po tobie.
Ni ci nie zabrzmi w marmurowym grobie
Echo mej pieśni, lecz za to robactwo
Stoczy twej cnoty chronione bogactwo.
Twój dziwny honor zmieni się w popioły,
A w proch – mej chuci płomienne żywioły.
Grób – to prywatny dom, najlepszy na świecie,
Lecz wiem, nikt w nim nie obłapia przecie.
Tedy, gdy teraz zdobią lice twoje
Barwy młodości jak zórz rannych stroje
I gdy przez wszystkie duch paruje pory,
Do nagłych ogni ciągle jeszcze skory,
To zabawiajmy się, jeśli los sprzyja,
Jak ptaki, które miłość w mig upija,
Czas cały jednym tchem pochłońmy,
A w mocy jego gnuśnej ciał nie chrońmy.
I wszystką siłę, słodycz, śmiech i bóle
Toczmy, aż jedna utoczymy z nich kulę.
Zrywajmy rozkosz, aż się z nią przepchamy
W trudzie przez życia złe, żelazne bramy.
I tak, choć wstrzymać nie potrafim słońca,
Poganiać będziem niebieskiego gońca.

praedzio - Pią 11 Kwi, 2008 21:00

Cudowny wiersz. A w ustach Damiana, uh...! :thud: