Ulka - Czw 15 Mar, 2007 21:47
a ja myślałam, że to zadanie wykonała dopiero Lizzy... jeszcze się Darcy w pani A. zakocha 
Alison - Pią 16 Mar, 2007 08:22 Oto macie na tacy hipokrytę D. i jego rozsądną siostrę. 
Rozdz. VII, cz. 3 - Dokładnie, to nie powożąc - spojrzała nań szybko, po czym odwróciła wzrok. - Pamiętasz, pisałam ci, że zaczęłam odwiedzać naszych dzierżawców i rodziny naszych robotników, jak kiedyś Mama? - Tak, przypominam sobie, Georgiano - przerwał jej - nasza matka właściwie nigdy ich nie "odwiedzała". To były bardziej oficjalne sprawy, kwartalne spotkania na ziemiach największych dzierżawców - spojrzał na nią z naganą - Chyba nie chcesz powiedzieć, że składasz im wizyty? Zlękła się nieco jego tonu, ale odpowiedziała - W każdą niedzielę po południu. Podzieliłam posiadłość, jak widzisz, i odwiedzam ich w kolejności, w każdą niedzielę. No, nie wszystkich, ale tych biedniejszych, a szczególnie tych z małymi dziećmi... - Georgiano! - wydusił, osłupiały tym, co usłyszał - Dobry Boże, co ty sobie myślisz? - odsunął krzesło i prawie podskoczył z niego, podczas gdy oblicze jego siostry zbladło w związku z takim jego wybuchem. Przeczesawszy palcami włosy, spojrzał na nią niedowierzająco - To jest poza wszelkimi oczekiwaniami, żebyś się tak narażała albo zachowywała tak poufale -- panna Darcy z Pemberley! Natychmiast zaprzestaniesz tych "wizyt"! - Ale, Fitzwilliam'ie... - A cóż to w ogóle za przypadłość? - przerwał jej, zaczynając spacerować przed nią - Chociaż jestem dumny z dobrych warunków w jakich żyją ludzie w Pemberley, to nawet tutaj można się czymś zarazić - taka możliwość przyprawiła go o dreszcze, ale szybko opanowała go nowa myśl - Nie mogłaś być z tym sama. Kto ci pomagał w tym szaleństwie? Chcę... - Bracie! - głos Georgiany był spokojny ale stanowczy - Proszę, posłuchaj mnie. Powaga jej tonu zatrzymała Darcy'ego w biegu. - Proszę - powtórzyła, wskazując krzesło - To bardzo przykre dla mnie, musieć cię niepokoić, tym bardziej kiedy tak górujesz nade mną. W jej słowach zabrzmiało echo narzekania Bingley'a na jego "wywyższające się grymasy" serwowane, kiedy chciał powstrzymać jego temperament, ale i tak go nie wyciszył. Skłonił się grzecznie, ulegając prośbie i usiadł. - Fitzwilliam'ie, nie mogę dłużej żyć nijakim, próżniaczym życiem, - zaczęła miękko - Moja muzyka, moje książki, wszystko to wypełniało mi czas i dobrze spełniało swój cel, ale, to za mało żeby żyć. Darcy przesunął się na krześle - Otrzymałaś najlepsze wykształcenie jakie tylko jest możliwe dla kobiety z twoją pozycją. Jak możesz mówić, że to za mało? Co ty, taka młoda, możesz wiedzieć o tym wszystkim? - zapytał. - Znam siebie, Bracie, i wiem co prawie uczyniłam, mimo mojej edukacji i zalet mojej pozycji towarzyskiej - Darcy wzdrygnął się jakby go celnie ugodziła strzałą i szybko odwrócił wzrok - to co stało się w Ramsgate - kontynuowała - ujawniło wszystkie moje złudzenia. Zobaczyłam moje życie takim jakie było, bierne, rozmarzone, puste, wypełnione ładnymi zabawkami. Nic w nim nie przygotowało mnie na podstęp Wickham'a. - Gdybyś miała właściwy nadzór, gdybym ja nie zaniedbał... Maryann - Pią 16 Mar, 2007 08:51 On zdecydowanie domaga się kuracji wstrząsowej. I to w trybie ekspresowym... 
Alison - Pią 16 Mar, 2007 09:14 Tak, zdecydowanie prądem go popieścić. On jest o-kro-pny w tym pamelowym wydaniu. Zaczynam się coraz bardziej niepokoić o scenę oświadczyn, bo jak ona nam wywali kawę na ławę co on sobie myślał, kiedy Lizzy przemawiała, to może byc z nim cieniuśko. :neutral: Maryann - Pią 16 Mar, 2007 09:51
A może ona ma rację ? Może on BYŁ taki okropny, zanim Lizzy wzięła go w obroty ?
Oj, muszę się baaardzo mocno ugryźć w język... 
Matulu, nie podpuszczaj mnie, bo nie zdzierżę ! Anonymous - Pią 16 Mar, 2007 11:25 Ja proponuję podłączyć mu małe Lizzy-elektrody i neich go kopie i kopie i kopie ... Maryann - Pią 16 Mar, 2007 11:30 Toż go kopie cały czas... No, może z przerwami, ale coraz mocniej... Ania1956 - Pią 16 Mar, 2007 11:59
Dziewczyna jest młodziutka i nie zdaje sobie sprawy że tacy jak Wickham potrafią zakręcić w głowie nie tylko dzierlatkom ale i bardziej dołżałym kobietom np. Lizzy też się złapała na jego lepik. Marija - Pią 16 Mar, 2007 12:14 Jakaś zaraza grasowała po wsi angielskiej, że Darcy tak się wzdrygał? Weszków się bał? 
Maryann - Pią 16 Mar, 2007 12:21 Ja mam wrażenie, że tu tylko po części chodziło o zarazę (czy jakąś zaraźliwą przypadłość, którą rzeczywiście łatwiej było złapać w czworakach, niż w salonie). Trochę się też pewnie obawiał, że ktoś mógłby jej zrobić coś złego. Ale przede wszystkim to chyba nie chciał, żeby Georgiana widziała, jak wygląda rzeczywistość za płotem ogrodu w Pemberley. Tak po prostu: chciał żeby zawsze była taką niewinną panienką, trzymaną pod kloszem, nieświadomą zła i biedy na świecie. Kaziuta - Pią 16 Mar, 2007 12:26 Ja przepraszam za wyrażenie ale on sie nam jawi jak jakaś guma od majtek, a nie mężczyzna naszych ślinień i westchnień.
Marija - Pią 16 Mar, 2007 12:30
.
Maryann - Pią 16 Mar, 2007 12:32 Pamela do w miarę sensownego pisania ewidentnie potrzebuje inspiracji. I to z dwóch stron: tekstem JA i obrazem z DiU 1995. Bez tego...  ??:
Kaziuta - Pią 16 Mar, 2007 12:33 Ok. poprawka poczyniona, ale nie lubie Drcyego w tym wydaniu. :cry: QaHa - Pią 16 Mar, 2007 12:37
masz racje jak juz sama od siebie wszystko zmysla to tylko   
Marija - Pią 16 Mar, 2007 12:43 Jak można z Colina-pana Darcy zrobić taką marudną, małostkową pierdołę (pardon)? Nic to, cierpmy i czekajmy co dalej będzie.
Alison - Pią 16 Mar, 2007 12:54
No ja nie wiem, a zaczęło się tak bosko. Ona pisząc chyba niechcący zakochała się we Fletcherze, a Darcy'ego to już tak przy okazji opisywała
Maryann - Pią 16 Mar, 2007 13:12
Pamela zakochana we Fletcherze... Hmmm... Może to nie byłoby takie złe (pomijając różnice wiekowe, oczywiście)... Skoro JA darzyła ciepłymi uczuciami Darcy'ego (z wiadomym efektem), to może w rzypadku lady Pameli też by się ten wariant sprawdził ? :grin: Alison - Sob 17 Mar, 2007 08:59 A dziś Caroline serwuje dalszy ciąg zmagań dzielnej Georgiany z bratem: Rozdział VII cz. 4 - Fitzwilliamie – nalegała – to moje własne znękane serce mu pomogło wypełniając słowami miłości jego sugestie. Rozumiesz? – pochyliła się skupiając na nim wzrok. – Musiałam wiedzieć, musiałam poznać najgorsze strony tej sprawy i modlić się, żeby to, co odkryję, w rękach Opatrzności obróciło się w coś dobrego – wstała z krzesła, by podejść do niego i uklęknąć przy nim. - Georgiano – poruszony jej postawą ujął ją za ręce i podniósłby ją, ale powstrzymał go jej wzrok. - Drogi bracie, czy byłbyś tam czy nie, czy byłby to Wickham, czy ktoś inny, prawdziwe niebezpieczeństwo nie pochodziło z zewnątrz. Ono tkwiło we mnie. Choćby tylko za to odkrycie, za poprawę jaką przyniosło, dziękuję Bogu, że tak się stało – zamilkła i spojrzała na niego szukając zrozumienia, ale on nie mógł jej go dać. Znalazł jednak wątek, w którym mógł dać upust swojej frustracji. - Czy to jest powód tych „wizyt” i absurdalnego listu do Hinchcliffa? Wydaje ci się, że musisz odpokutować jakąś wewnętrzną skazę powodzią dobrych uczynków? - Kazałeś mu nie naruszać funduszu? – spytała wyciągając ręce z jego dłoni. - Moja droga dziewczynko, „Towarzystwo Na Rzecz Powrotu Młodych Kobiet do Przyjaciół na Wsi”? – nie mógł powstrzymać wstrętu, który zakradł się do jego głosu, podniósł się i dolał sobie kawy. – Gdzie usłyszałaś o tych kobietach? – kontynuował przez ramię – To wysoce nieodpowiednie dla dziewczyny w twoim wieku nawet wiedzieć o takich rzeczach, a co dopiero wspierać i to kwotą stu funtów rocznie! Dwadzieścia byłoby więcej niż hojne i w tym powinna, jak sądzę, zamknąć się twoja pomoc charytatywna – spojrzał za siebie na siostrę unosząc łyżeczkę, którą zamierzał zamieszać śmietankę, ale natychmiast ją opuścił. To spojrzenie, którego ani on, ani jego kuzyn nie mogli rozwiać, powróciło na twarz Georgiany. - Kochanie, o co chodzi? – w duszy przeklinając swoją nieostrożną bezceremonialność wrócił do niej wyciągając do niej ramiona, ale ona wysunęła się z jego objęć i spojrzała na niego uważnie. - Dziewczęta w moim wieku, bracie? Towarzystwo ratuje dziewczęta w moim wieku i młodsze, Fitzwilliamie. - Tak, to prawda, Georgiano – odpowiedział skwapliwie, marszcząc brwi ze zmartwienia – ale ty nie musisz się tym zajmować. Są inne wartościowe cele, którymi możesz… - Chcę wspomóc właśnie ten – uniosła podbródek, choć głos jej zadrżał – ponieważ… ponieważ mogłam być jedną z tych dziewcząt. - Nigdy! – wściekłość Darcy’ego na samą myśl nie znała granic – Co masz na myśli sugerując coś takiego! Georgiana potrząsnęła głową. - Wierzyłam Wickhamowi, Fitzwilliamie! Wierzyłam, tak jak te biedne dziewczęta wierzyły tym, którzy przyczynili się do ich upadku. A gdybyś nie przyjechał do Ramsgate? Czy uciekłabym z nim? – Darcy patrzył na nią oniemiały. – Spojrzałam sobie głęboko w serce, bracie, i muszę wyznać, że mimo twojej pełnej oddania troski, mimo wszystkiego czym jest bycie jedną z Darcy’ch, wyjechałabym z nim. Byłam aż tak zaślepiona, tak zwiedziona – zamilkła, by chwycić oddech. - Szukałbym ciebie, Georgiano – Darcy pochylił się do niej, głos łamał mu się z emocji – i znalazłbym cię. Wickham chciał, żeby was znaleziono, więc… - Tak, więc mój honor mógł trzymać dla okupu. - Co masz na myśli? – zapytał Darcy ostro. - Kiedy Wickham zrezygnował ze mnie tak łatwo, starałam się czegoś dowiedzieć – gdy zbierała siły, by mówić dalej, serce Darcy’ego niemal zamarło. – Pastor, który miał nam udzielić ślubu był figurantem. Przyszłabym do Wickhama wierząc, że jestem jego żoną, musiałbyś wykupić go jako mojego męża. Maryann - Sob 17 Mar, 2007 09:21
Bogusław Radziwiłł i Oleńka Billewiczówna... Tak mi się skojarzyło...
Mądra dziewczyna z tej Georgiany. I nawet mi nie przeszkadza, że trochę mało pasuje do tej z DiU. Trzykrotka - Sob 17 Mar, 2007 10:28 Mnie już zupełnie zmieniło się spojrzenie na DiU i wcale nie wiem, czy w dobrym kierunku. Przychylam się do zdania, że Lady Pamela jest dobra wtedy, kiedy ma oparcie a serialu albo powieści. Juz od wielu odcinków wyobraźnia zwodzi ją na manowce :sad: QaHa - Sob 17 Mar, 2007 13:50 Błądzi błądzi wlazła w głębokie krzaczory
Gunia - Sob 17 Mar, 2007 16:18 Mówię Wam! Ona to robi specjalnie, żebyśmy jej Darcy'ego na wyłączność zostawiły. 
Maryann - Sob 17 Mar, 2007 16:24 Może się nie wysilać. I tak nie ma szans...
Maryann - Sob 17 Mar, 2007 16:52
Dziewczynki, cierpliwości. Nawet wybujała wyobraźnia lady Pameli czasami ma swoje dobre strony. Wierzcie mi, wiem co mówię. Taki fajny fragmencik teraz tłumaczę, że...
|
||||||||||||||||||||||||||
