Eeva - Pon 22 Wrz, 2014 11:09
ciężko stwierdzić, bo widzimy sprawy praktycznie tylko z jej perspektywy. Zakładam, że tak, bo jak byli w tym Londku i już wracali to zaczęli ich ścigać jacyś łowcy (mniemam z dialogów, ze nasłani przez jej ojca). violet zaczyna płakać, ze chce zobaczyć swoją chora siostrę, Kaspara rusza sumienie i pozwala jej uciec, jednak ona rozdarta niczym ta sosna wraca do samochodu i jedzie dalejz nim. W tej chwili miałam przed oczami następujący obrazek 
Harry_the_Cat - Pon 22 Wrz, 2014 12:32
I on juz przestal byc taki mroczny i dwuznaczny? Juz sie zrobil dobry? Ach, milosc to wielka sila. A Fabian jeszcze gdzies krazy?
Rozumiem, ze ona po prostu nie ma wyjscia i idzie na ten bal?
To jakas magiczna klatwa tam czy cus bylo!! Harry_the_Cat - Pon 22 Wrz, 2014 12:33
Tak, wydaje sie, ze literatura YA troche takie podejscie promuje 
Eeva - Pon 22 Wrz, 2014 12:35
Cały czas jest, ale tak jak podejrzewałysmy pod mrocznością i tajemniczością kryje się dobre serce pragnące miłości.
Krąży, rzuca udręczone spojrzenia. myslę, ze coś knuje 
Tak, bo caly czas jest więźniem. Harry_the_Cat - Pon 22 Wrz, 2014 12:38
Eeva - Pon 22 Wrz, 2014 12:48 Tak tak. Nie ma co się śmiać. Harry_the_Cat - Pon 22 Wrz, 2014 12:49 Sorry, juz przybieram nalezyta powage!! 
Eeva - Pon 22 Wrz, 2014 12:51 no ja myślę, bo widzę że Ty jak Agn wyszydzasz piękne wzniosłe uczucia bohaterów! A fe, nieładnie! Harry_the_Cat - Pon 22 Wrz, 2014 12:54 Nie mohe mowic za Agn, ale u mnie to pewnie wynik ciezkich doswiadczen zyciowych i zdeptanych marzen i nadziei. Wiesz wielkie rozczarowanie i wielka smuta. A oni naiwni som...! 
Eeva - Pon 22 Wrz, 2014 12:55 Mimo wszystko, własny spleen, marazm i zdeptane nadzieje ni upoważniają nas do wyszydzania bohaterów, którymi targają wielkie uczucia, wielkie nadzieje i wielkie libido 
Harry_the_Cat - Pon 22 Wrz, 2014 12:58
strach sie bac, ale ...
Eeva - Pon 22 Wrz, 2014 13:01 Ech no nie mam już słów na taki brak poszanowania. Harry_the_Cat - Pon 22 Wrz, 2014 13:09 Keep'em coming!
BeeMeR - Pon 22 Wrz, 2014 14:58 Uchachałam się cudnie
Czekam na ciąg dalszy 
Agn - Pon 22 Wrz, 2014 22:18
Też pomyślałam o tym syndromie, aczkolwiek cudnie go tu zobrazowałaś.
Jakie to zaskakujące i niecodzienne.
Byle szybko, może ci jeszcze wybaczymy.
My? Wyszydzamy? Gdzież byśmy śmiały!
Szczególnie to ostatnie.
O matko, aż się popłakałam ze śmiechu.
Eeva - Wto 23 Wrz, 2014 08:43 Moje drogie: SKOŃCZYŁAM!!!!!!! Uwaga, uwaga. W wielkim skrócie: Violet udaje się z Kasparem i innymi na polowanie aby mogła zobaczyć co ją czeka. Kaspar obiecuje jej, że nie będzie zabijał małych jelonków którymi się żywi (gdzie my to już słyszałyśmy). Violet decyduje się zostać wampirem z własnej woli, gdyż kocha Kaspara i nie może bez niego żyć. Jakie to wzniosłe. Kaspar oddala się mentalnie od Violet, wie że ona go kocha jednak on nie może być z nią gdyż przeczytał list od swej zmarłej matki (napisała go przed śmiercią, żeby nie było) który przekazuje mu wieści, ze jego przeznaczenie jest proste - musi poświęcać swoje ambicje, życie dla Bohaterki, która będzie samotna i potrzebowała jego wsparcia i pomocy. Matka tłumaczy, że być może on ożeni się z bohaterką i będą razem władać na złotym tronie (czy jakoś tak). Kaspar oszalały z rozpaczy przyjmuje swe przeznaczenie. W nocy podczas siedzenia przy ognisku i śpiewania Kumbaya czy innego Płonie Ognisko i szumią knieje pojawia się Laska z Innego Wymiaru - Jesienna Róża (aha, następny tom na tytuł Jesienna Róża! Przypadek? I don't think so!) i jakiś Gostek, którego imienia nie pamiętam. Grupa dzieli się na podgrupy (jak na każdej porządnej imprezie) i Violet dowiaduje się od Róży że jest ona Pierwszą Bohaterką, a ona sama Drugą (wie podczas jednego tomu? Ho ho ho). Violet dowiaduje się, ze aby wypełnić swe przeznaczenie musi wyrzec się swej rodziny i zacząć życie od nowa. Potem następuje powrót do zamku, wszyscy dowiadują się że Violet jest Bohaterką co daje jej status wyższy niż Król, wszyscy muszą się jej kłaniać i takie tam. Przy okazji dowiadujemy się, ze Król-Ojciec tak naprawdę chciał dobrze dla syna - wiedział o przepowiedni dotyczącej jego syna, dlatego nie pozwalał mu się tentegować z Violet. nie chciał aby jego syn cierpiał zakochując się w niej a potem musząc ją porzucić dla Bohaterki. Jednak FANFARY wszystko kończy się dobrze, skoro ona jest ta osławioną Bohaterką i nikt nie musi nikogo porzucać. Violet wyrzeka sie ojca (który jak się okazało zorganizował zamach na matkę Kaspara, ukochaną królową wszystkich wampirów). Lily (siostra) jest oburzona tym że Violet wybiera krwiopijców nad swoją rodzinę i pogardza nią przez to. W tak zwanym międzyczasie dowiadujemy się, ze Violet i Kaspar byli sobie naprawdę przeznaczeni, gdyż wewnętrzne głosy jakie słyszeli to były ich głosy. Tzn. Violet słyszała Kaspara a Kaspar Violet, a nie żadne wewnętrze dialogi. On zaczął słyszeć ja gdy ta sie urodziła, a ona jego gdy zobaczyła go pierwszy raz. Trochę pokręcone i średnio obczajam ten wątek. Książka kończy się w momencie gdy Kaspar przemienia Violet w wampira. KURTYNA BeeMeR - Wto 23 Wrz, 2014 08:51 Ach jakie to wszystko było odkrywcze i nowatorskie
Wielkie dzięki za relację 
Eeva - Wto 23 Wrz, 2014 08:53 Do usług Harry_the_Cat - Wto 23 Wrz, 2014 10:56
Z ust mi to wyjelas!!! Brzmi tak, ze az sie chce nastepny tom przeczytac, co?? ....... NOT!! Agn - Wto 23 Wrz, 2014 13:57
NNNNIIEEEEEEEE!!! Nie! Dlaczego?! Co tak szybko! Chyba się zapłaczę...
To czym się będzie w takim razie żywił, jak nie jelonkami?
Tak, tak - ja też się wzruszyłam.
O rany, ta matka przed śmiercią nie przeczytała chyba tego niewątpliwego arcydzieUa, bo przecież to jasne, że to Violet jest bohaterką godną ochrony i chędożenia w koło Macieju. Że też musiała taki rozdzierający list zostawić. Nie mogła mu napisać, że w lodówce czeka galaretka truskawkowa?!
A to niech będzie tytułem tomu trzeciego, proszę.
Ej, co to za przyspieszenie akcji? Ja tu chcę Ómierać z napięcia!
Ufff... bo tak się strasznie martwiłam. *ociera pot z czoła*
BeeMeR! Co to za zachowanie? To nieładnie komuś coś z buzi wyciągać.
Eeva - Wto 23 Wrz, 2014 14:02
nie płacz, moze znajdę sobie coś nowego
no jelonkami... i ludźmi.... ale nie będzie zabijał, bo V. jest wegetarianką. Seriously.
Prawda?
Hahahaha, koniecznie. Ale wtedy musiałby to być tytuł większości książek ktore czytam, bo ja często nie pamietam imion. albo je przekręcam
Agn - Wto 23 Wrz, 2014 14:07
Niewątpliwie.
Dude, wtf?!
No bo skupiasz się na sprawach w owych książkach istotnych - wielkich uczuciach, intrygach i niebezpieczeństwie. A czy bohater będzie miał na imię Jaś czy Gonzo - (za)mrocz(o)ny będzie tak samo. 
BeeMeR - Wto 23 Wrz, 2014 14:10 Obiecuję, że to było przedostatni raz (jak zawsze, trzeba sobie furtkę zostawić w razie W )
Eeva - Wto 23 Wrz, 2014 14:11
ale nie w obencnej chwili, bo właśnie zaczęłam Atramentowe Serce.
Jeszcze niedawno zarzucałas mi że fanzole o nieistotnych sprawach i nie skupiam się na tym co NAPRAWDĘ ważne
Agn - Wto 23 Wrz, 2014 14:15
Bo imię to pikuś w porównaniu z tym, co sprawia, że samiec jest tym mroczniejszy i atrakcyjniejszy. Ogarnij się.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
