ita - Śro 01 Sie, 2018 20:07
Można uzyskać dostęp po założeniu konta. Bodajże do 6 tekstów miesięcznie.
Ja nie mówię, że całkiem to potępiam, ale zdziwiło mnie to autorytatywne "Aleksander myślał tak a tak, bo tak jest napisane w noweli X, albo opowiadaniu Y". Żadnego "mogło być tak, bo tak jest napisane w ..." Tak, czy siak - czytam dalej. Książka mi się podoba, poza tym że jest przyjemnie gruba, bohater ciekawy i właściwie mało mi znany i teraz już czekam na odwołania do Lalki. A Wokulski, eh - chyba za mało miał tych kobiet przed Izabellą. Albo może i miał, ale zawsze to były takie nie do końca zdrowe układy. Starsza żona. W Bułgarii już wzdychał do Izabelli, ale mogła mu się trafić nie jedna panna na jakiś zabawach z Suzinem. Z takich za opłatą. Nie mówię, że to źle. Ale to by były zawsze - nomen omen -stosunki trochę odbiegające od normy. No i go trafiło. Tamara - Śro 01 Sie, 2018 21:32 No przecież w Paryżu szalał co wyraźnie powiedziane jest  sęk w tym , że dojrzały emocjonalnie człowiek nie reaguje w ten sposób, nawet jak go piorun trafi 
Admete - Czw 02 Sie, 2018 18:52 Pożyczyłam sobie dziś rozmowę Jerzego Bralczyka i jego żony Lucyny Kirwil, którą to rozmowę prowadzi Karolina Oponowicz. Na temat miłości w języku. Pokochawszy. O miłości w języku. Bawię się doskonale. Pani Kirwil jest psychologiem, więc do wywodów językoznawczych dodaje aspekt psychologiczny. Jest ciekawie i zabawnie. Tamara - Czw 02 Sie, 2018 23:03
A bo to on jeden  tak ma większość ludzi , bo mało kto może sobie od początku pozwolić na robienie tego , co chce . Wokulski chciał się uczyć, studiować - ale nie miał za co . Potem powstanie, potem zsyłka - i tam dopiero , w kraju gdzie nie było takich podziałów kastowych jak u nas , zaczął pracę umysłową , jak jest napisane "zdobył uznanie Dybowskich" i innych , miał sukcesy naukowe , a kiedy wrócił i chciał dalej prace naukową ciągnąć - uczelnia go nie przyjęła , został wyśmiany i musiał wracać do stanu kupieckiego . To się łatwo mówi "żyć po swojemu" - jak się nie ma miedzi to się w domu siedzi, że posłużę się starym powiedzonkiem , a Wokulski sam mówi , że ożenił się z Minclową żeby z głodu nie umrzeć . Nauka go nie chciała bo kupiec i biedak , a kupcy i handel go nie chcieli bo sybirak i uczony . Tak najczęściej wygląda życie - robisz nie to co chcesz , tylko to , co możesz .
Aragonte - Czw 02 Sie, 2018 23:08
Prawda, niestety
Ania Aga - Śro 08 Sie, 2018 19:03 "Inicjały zbrodni", cd przygód Herkulesa Poirota napisana nie przez Agathę Christie - nuda, szkoda czasu. Agn - Pią 10 Sie, 2018 22:38 A ja wreszcie zaczelam czytac nowa ksiazke Akne. Przepraszam, musze to napisac. Ksiazki Akne zawsze mi sie podobaly, byly lekkie, ale dobre, stanowily kontrargument dla tych, ktorzy lekka literature kojarza tylko z glupotami. Zawsze dobrze napisane, poprawnie, ladnie. Spedzam z nimi fantastycznie czas, wracam do nich chetnie i dziele sie dobrem, bo tak nalezy. A teraz czytam "Przekroczyc rzeke" i... Akne, nie wiem, jak to napisac, ale na pewno zniesiesz to z godnoscia. Musisz zdawac sobie sprawe, ze ja musze zyc. Musze pracowac. Musze krecic zupki (wlasnie dzisiaj skonczylysmy kolejna harowke). I JAK JA MAM TO, DO CIEZKIEJ ZARAZY, CZYNIC, JAK CALY CZAS MYSLE O POWROCIE DO LEKTURY?! Wezmiesz za to odpowiedzialnosc?
Rany, ale sie wciagnelam! Strasznie mnie porwala ta powiesc, a niedlugo dojdzie do tragedii - Agn sie ksiazka skonczy. I jak wtedy zyc? Co ja zrobie?!!! Dobra, zarty na bok - swietna jest. Po prostu swietna. Kocham!  Mam nadzieje, ze wena ci dopisuje i pracujesz pilnie nad uratowaniem mej egzystencji. Juz trudno - bede przyspawana do ksiazki, ale przynajmniej dychac bede.
Jak rany, alez bylby z tego kostiumowiec!!! 
Admete - Sob 11 Sie, 2018 05:41  Też mi się ją świetnie czytało. Akne już zbiera materiały do następnej.
akne - Sob 11 Sie, 2018 06:15 Agn, nawet nie wiesz, jak dobrze mi zaczęłaś dzień  
Mogę tylko powiedzieć, że moje niektórzy uważają, iż ja raczej piszę dla emerytek, a emerytki czasu mają mnóstwo  Gdybyś coś takiego napisała na facebooku lub gdzieś, byliby trochę zaskoczeni.
Dzięęęęęęki za motywację 
Agn - Nie 12 Sie, 2018 16:50 Bezwstydnie zrobiłam ci reklamę na grupie nieanonimowych książkoholików na fb (tam siedzi dużo osób i zasięg większy niż tylko wpis na prywatnej tablicy). Są "lajki" i miły odzew. Ale twoja książka już się tam wcześniej pojawiła, bo ktoś czytał i ludzie się o niej ciepło wypowiadali. I nie byli to emeryci!
Choć z drugiej strony - emeryt to taki czytelnik jak każdy inny, tylko inaczej ma ułożony dzień.
Admete - Nie 12 Sie, 2018 20:38 No właśnie niech nich się emerytów nie czepia, mają czas na czytanie
akne - Pon 13 Sie, 2018 06:48
Dzięki Nie zgadzam się. Emeryt to czytelnik zagorzały, dociekliwy, wierny i spragniony autora jak kania dżdżu  Znaczy się, jego książek. I nie musi zarywać nocy.
Co do stylu życia, nic tylko być emerytem. Albo rencistą, kolega Włodarski rozwinie: https://www.youtube.com/watch?v=_17SuwnCZog Tak 2,12 sie zaczyna. Trzykrotka - Pon 13 Sie, 2018 08:38 Klasyk  Rencista z opcją emeryt oraz hippis. Najlepsza kariera jaką można sobie wymarzyc.
Deanariell - Pon 13 Sie, 2018 19:13
Mnie się to już zawsze będzie kojarzyło z wizytą Aragonte w T. i tym jak czytała wybrane "kfijatki" ze swego pracowego ogródka, czyli cytaty i wypowiedzi polityków.  Pokazywała ci to?  Bo jak nie, to szkoda.  "Jak dżdżu kani..."
Chciałabym być już teraz emerytką, ale z zachowaniem obecnego wieku...  
Agn - Pon 13 Sie, 2018 21:21 Riella, to musialabys chyba w policji pracowac.
BeeMeR - Wto 14 Sie, 2018 08:48 W czasie pobytu w Krakowie zapoznawałam się z książkami Jane Austen - większość poznawałam pierwszy raz
Nie wiedziałam na przykład, że książkowy Knightley to taka straszna maruda zrzędząca co i rusz o gołębim sercu wrażliwym na ludzką niedolę, ale maruda Knightley Jeremiego Northama niewiele ma wspólnego z tym książkowym imho ale i tak go lubię
Z kolei Edmund z Mansfield Park wydał mi się w książce ciekawszy niż w ekranizacjach które widziałam (1999 i 2007), z których odniosłam wrażenie, że on jest nieco niedociumany
Książka jednak jako całość nieco mi się dłużyła w drugiej części. Teraz mam na tapecie Opactwo - dopiero zaczynam
Agn - Wto 14 Sie, 2018 09:41 Opactwo bylo zabawne. Hmmm... Dawno nie czytalam...
Barbarella - Śro 22 Sie, 2018 19:05 Przeczytałam "Okupację od kuchni". Książka bardzo mi się podobała.
Aragonte - Śro 22 Sie, 2018 19:47
Nie było okazji, czytałyśmy to chyba tylko u ciebie w mieszkaniu. Cieszę się, że przynajmniej kojarzę się z czymś zabawnym
Opactwo Northanger bardzo lubię, Jane żartuje sobie tam niemiłosiernie z gotyckich powieści
BeeMeR - Śro 22 Sie, 2018 20:09 Opactwo skończyłam, teraz czytam RiR
Agn - Śro 22 Sie, 2018 20:11 Bardzo lubię RiR. Za każdym razem odkrywam tę powieść na nowo.
ita - Śro 22 Sie, 2018 21:47
O, chyba ją miałam w ręku. Są przepisy na okupacyjne erzatz-dania w środku? Barbarella, a czytałaś "Okupowanej Warszawy dzień powszedni" Tomasza Szaroty? Pewnie też by Ci się spodobała. Barbarella - Czw 23 Sie, 2018 13:41
Tak, są.
Jeszcze nie, ale jest na mojej liście "do przeczytania".
Ania Aga - Czw 23 Sie, 2018 20:18 U Chmielewskiej w Książce poniekąd kucharskiej są wspomnienia dań okupacyjnych,, np. Kulki z przypalanej mąki i marmolady. Prażenie mąki na suchej patelni dawało ponoć niezapomniane wrażenia węchowe. Admete - Wto 28 Sie, 2018 07:57 Przeczytałam ostatnio książkę Ulica Wiecznej Szczęśliwości, o czym marzy Szanghaj , której autorem jest Rob Schmitz ( wydawnictwo Czarne ). Współczesne Chiny i przemiany, jakie w nim zachodzą, na przykładzie losów zwykłych ludzi. Teraz czytam Lindy Polman Laleczki skazańców. Życie z karą śmierci. Książka o kobietach, które poślubiają skazańców w celach śmierci, o samych skazańcach, karze śmierci, a wszystko obiektywnie i starannie. Dość przejmująca książka. |
||||||||||||||||||||||||||||||
