Marija - Czw 03 Sty, 2008 22:53
 . Czy będę musiała demolować pocztę, żeby zdobyć swoją paczkę? 
nicol81 - Pią 04 Sty, 2008 12:24
Więc udałam się do czytelni, ściągnęłam z półki Stawara i to anonimowe i przejrzałam. Stawar też jest teraz w dwóch tomach. Są nieco dłuższe, bo ok. 700 a w anonimowym 500 coś. Ale w anonimowym mniejsza czcionka, nie ma francuskiego (a u Stawara wiele dialogów jest podwójnych, francuski i tłumaczenie) (tak samo w anonimowym nie ma francuskich wersji imion), Ponadto u Stawara na końcu jest streszczenie rozdziałów i posłowie, w którym zjechano Mikołaja Rostowa . Ilość rozdziałów i podrozdziałów w obu tłumaczeniach jest identyczna.
Wydaje mi się w porządku. Może tekst pani że nie gwarantują to po prostu zwyczajowa formułka. RaczejRozwazna - Pią 04 Sty, 2008 16:37
Dołączam się do głosów broniących Nataszy, przynajmniej tej ksiązkowej, bo filmu nie obejrzałam do końca (czy któraś z Dam nie użyczyłaby mi nagrania DVD, pokornieproszę...  ) Młode to było i niedoświadczone, choć mnie także krew zalewa jak przypomnę sobię Kuragina, grrrr. Natomiast co do uczuć Nataszy - kogo kochałą. Myślę, ze jednak kochała Andrzeja taką miłością "romantyczną", w epilogu jest takie zdanie, że SPOJLER Natasza zmieniła się i mówiąc trywialnie "zbabiała" strasznie, ale stawała się dawną Nataszą, w dwóch momentach: gdy śpiewała (rzadko), lub gdy wspominano księcia Andrzeja... (jeszcze rzadziej )Stąd też jej niedoszły pasieb (jak to brzmi, błeee), ją uwielbiał, i kochał bardziej niż ciotkę (Maszę), która go wychowywała. Sądził on, że Nataszę i jego ojca łączyło wielkie uczucie - stawała się ona dla niego jakby łącznikiem z utraconym ojcem. Natomiast Pierre... on też dał się uwieść Kuraginowej, późno uświadomił sobie uczucie do Nataszy. Nataszę i jego Łączyło silne uczucie przyjaźni, która może była nie uświadomioną miłością od początku... W każdym razie Natasza po wszystkich swoich przejściach znalazła w nim oparcie, zrozumienie i łącznik z dawnym światem. Myślę, że w jakimś sensie kochała ich obu...
Gunia - Pią 04 Sty, 2008 17:53 Ja się wzięłam za książkę drugi raz i sobie uświadomiłam, że jeszcze nie przeczytałam wstępu.  A to Iwaszkiewicz, wypadałoby.
Jak ja nie lubię wstępów... Kaziuta - Pią 04 Sty, 2008 20:33 Wydawnictwo odpowiedziało mi, że nie zna autora tłumaczenia. Chyba jednak nie kupie, za dużo niewiadomych. 
asiek - Pią 04 Sty, 2008 21:10
Ja też. 
Do rzeczonego wstępu ...dla przyzwoitości... zerknęłam ze dwa razy i pobiegłam dalej. Gunia - Pią 04 Sty, 2008 22:00
Heh, ja raz. Nigdy nie czytam wstępów, chyba, że po skończeniu książki, jak już nie mam czym ukołysać mojej rozpaczy po rozstaniu z bohaterami, a po zakończeniu WiP za nikim nie tęskniłam. 
asiek - Pią 04 Sty, 2008 22:44 To ze wstępami dajmy sobie spokój i przejdźmy do konkretów...a w zasadzie jednego "konkretu" - księcia Andrzeja. 
  
Gunia - Pią 04 Sty, 2008 22:50
Takie nagłe przejście do meritum jest nie na moje słabe nerwy.  Aż mi serce zwariowało.  
Gosia - Pią 04 Sty, 2008 23:05 Asiek! To jest fantastyczne meritum!  
Gitka - Pią 04 Sty, 2008 23:09 Na tym drugiem zdjęciu to chyba na mnie patrzy
Gosia - Pią 04 Sty, 2008 23:10 Czy on czyta scenariusz?
Gunia - Pią 04 Sty, 2008 23:11
Jakoś marnie mu idzie.
Alison - Pią 04 Sty, 2008 23:27
To przestańcie się tak gapić na niego, bo się skupić chłopczyna nie może!
Anonymous - Sob 05 Sty, 2008 10:34
A co ma powiedzieć moje leciwe serce? Narya - Sob 05 Sty, 2008 18:46 Aśku Ty tak po oczach nie bij! Ja zmęczona po całym dniu zajęć zasiadam przed kompa żeby odpocząć, a tu takie emocje Na pierwszym zdjęciu wygląda tak, że , normalnie Nie pozostaje mi nic innego tylko 
Kaziuta - Sob 05 Sty, 2008 19:21 Wszystko pieknie i ładnie, ale dlaczego my sie nie zachwycamy naszym boskim Alessio na wątku o Alessio tylko tu? Przepraszam, za te uwagi, ale porządek musi być. Nieprawdaż?
Gunia - Sob 05 Sty, 2008 19:23 Kaziutka, my się nim zachwycamy wszędzie, z wyjątkiem tylko jego wątku. 
Kaziuta - Sob 05 Sty, 2008 19:26 Ale w ten sposób wątek nam umiera. 
Sofijufka - Sob 05 Sty, 2008 19:26
praedzio - Nie 06 Sty, 2008 09:47 Robię sobie powtórkę filmu. Przyznaję, że Bołkoński zyskuje przy dłuższym oglądaniu, ale z początku wydawał mi się jakiś taki drewniany, w dodatku z lekko wyłupiastymi oczami...  No, ale kiedy się uśmiecha.... aaaaaa.... to już inna bajka...
Nadal cholernie podoba mi się Dołochow (alias Telikov, alias Talakov  ).
Alison - Nie 06 Sty, 2008 09:52
Alias Dulikow
Gosia - Nie 06 Sty, 2008 09:55 Mam podobny grzech na sumieniu. Tez na poczatku lekko go krytykowalam, ze niby w pierwszej scenie wyglada niemesko w tych spodniach i koronkach. Gdzie ja oczy mialam?  Teraz i w pierwszej scenie mi sie podoba
praedzio - Nie 06 Sty, 2008 10:00
Ja tam nie zwracałam uwagi na strój, który wydaje mi się całkiem na miejscu, ale na wyraz twarzy. Na imieninach Nataszy był strasznie nabzdyczony i to mnie odrzuciło. Zdecydowanie wolę, kiedy się uśmiecha.
AAAAA!!! Matko, zastrzeliłaś mnie!!!
EDIT: Ale Alessio ma piękny tembr głosu... asiek - Nie 06 Sty, 2008 18:42 Znajomi pożyczli mi WiP 2007. Obejrzałam ciurkiem I odcinek i kawałek II /dodam, że to była moja premiera, w TV zdołam obejrzeć jedynie część 3 odcinka i cały 4/. Jestem pod wielkim wrażeniem. Przede wszystkim zupełnie inaczej odbiera się film, kiedy nie ma reklam. Nie traci się wątku,... atmosfery. Oswoiłam się już z Nataszą i nawet ją trochę polubiłam. Książę Bołkoński nic nie stracił ze swego uroku, wręcz przeciwnie. Kiedy widziłam jego rozpacz po stracie żony /qrcze wzruszyłam się w tej scenie/, to zrehabilitował się w mych oczach. Stał się bardziej ludzki, ciepły... Sceny Bołkoński-Natasza są motylkowe.
Od rodziny Rostowów bije niesamowite ciepło... Bardzo mi się podoba misiowaty Pierre.  I Dołochow- szelma- niczego sobie.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
