miłosz - Pon 09 Paź, 2006 13:07 Temat postu: Umarł Marek Grechuta... Ot i umarł, a mnie jakoś smutno się zrobiło.... Trzykrotka - Pon 09 Paź, 2006 13:10 Właśnie się dowiedziałam. Smutno. coraz smutniej........ miłosz - Pon 09 Paź, 2006 13:11 „Ocalić od zapomnienia” Ile razem dróg przebytych? Ile ścieżek przedeptanych? Ile deszczów, ile śniegów Wiszących nad latarniami? Ile listów, ile rozstań, Ciężkich godzin w miastach wielu? I znów upór, żeby powstać I znów iść, i dojść do celu. Ile w trudzie nieustannym Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń? Ile chlebów rozkrajanych? Pocałunków? Schodów? Książek? Oczy Twe jak piękne świece, A w sercu źródło promienia. Więc ja chciałbym Twoje serce Ocalić od zapomnienia. U Twych ramion płaszcz powisa, krzykliwy z leśnego ptactwa długi przez cały korytarz przez podwórze, aż gdzie gwiazda Wenus A Tyś lot i górność chmur, blask wody i kamienia. Chciałbym oczu Twoich chmurność ocalić od zapomnienia. monika29.09 - Pon 09 Paź, 2006 13:23 bardzo żałuję :-( m. Gosia - Pon 09 Paź, 2006 13:25 Od Was sie dowiedzialam......... Marija - Pon 09 Paź, 2006 13:29 Młody jeszcze był - 61 lat - co to za wiek, no? Szkoda... :cry: miłosz - Pon 09 Paź, 2006 13:31 od wielu lat chorował na Parkinsona... Alison - Pon 09 Paź, 2006 13:33 Właśnie chciałam o tym napisać, trochę mi serce pękło, jak pomyślałam, że już nic nam nie napisze, żadnej romantycznej i pięknej piosenki... Dobrze, że ich tyle po sobie zostawił, więc "non omnis moriar...", ale płakać się chce oj jak chce :cry: :cry: Balbina - Pon 09 Paź, 2006 13:34 Uwielbiam Jego piosenki smutno mi bardzo :cry: Alison - Pon 09 Paź, 2006 13:36 Zapalmy mu w domu lawendowe świeczusie i posłuchajmy jego muzyki. Jemu będzie raźniej do nieba, a nam raźniej bez niego tutaj... monika29.09 - Pon 09 Paź, 2006 13:47 Temat postu: Re: Umarł Marek Grechuta...
http://www.sendspace.com/file/8svxf5 - gdyby ktoś chciał posłuchać ("Serce"), Dni, których nie znamy: http://serwisy.gazeta.pl/...,,,3673609.html m. Agn - Pon 09 Paź, 2006 13:53 *zapala świeczkę* 
['] Caitriona - Pon 09 Paź, 2006 13:58 Smutno..... Trzykrotka - Pon 09 Paź, 2006 13:59 Wiecie, najgorsze jest to, że z tymi Wielkimi umiera jakaś dobra częśc świata. Po Piotrze Skrzyneckim Kraków już nie jest taki sam. Pan Milosz siadywał na ławeczce na Rynku albo przechadzał się po krużgankach u dominikanów - widywałyśmy go tam z Miłoszem. Teraz Marek Grechuta... Strasznie mi smutno. Harry_the_Cat - Pon 09 Paź, 2006 14:18 ['] ['] ['] Anonymous - Pon 09 Paź, 2006 15:11 ja też się od Was dowiedziałam... Mam tylko nadzieje, ze umarł szcześliwy... Alison - Pon 09 Paź, 2006 15:20
To prawda... Skrzyneckiego widywałam w takiej kawiarni na Rynku. Pamietam tą jego słomkową panamę, pelerynę z szarej wełny, obszytą zieloną, jedwabną lamówką, tą charakterystyczną krzyżacką bródkę i niepowtarzalną chrypkę, i taki obezwładniający uśmiech, którym obdarowywał obcych ludzi. To był taki ktoś z innej bajki, który schodził tu do nas żeby nam poopowiadać o innym świecie. Marek Grechuta też taki był, taki trochę z innego świata... Ale parszywie się zrobi jak już nam zostanie tylko ta skrzecząca rzeczywistość :cry: :cry: Od rana się tak podle czuję, a o 11.40 zatrzymał mi się zegarek... Czy ktoś wie, kiedy on umarł? miłosz - Pon 09 Paź, 2006 16:56 Nie wiem Alison, kiedy umarła... ale dzis od 19 w radiowej "trójce" będzie audycja poświęcona Markowi.... Anonymous - Pon 09 Paź, 2006 17:17 od 18 na Karolinie. Zwrocilyscie uwage, ze nigdzie nie mowia jak zmarl? monika29.09 - Pon 09 Paź, 2006 18:02 Kraków Gosia - Pon 09 Paź, 2006 18:27 Wiadomosc pojawila sie o 13.00 w mediach. Lubie tą piosenke nagrana z Myslovitz, jest smutna, ale piękna. Kraków jeszcze nigdy tak, jak dziś, nie miał w sobie takiej siły i może to ten deszcz, może przez tę mgłę, może to mój nastrój ale w każdej twarzy ciągle widzę cię. Wśród turystów Rynek tonie znów, ktoś zakrzyknął głośno, błysnął flesz... Na Gołębiej twój płaszcz zaczepił mnie w wystawowym oknie,w autobusie , w tłumie gdzieś... Widzę cię - tak, wiem nie zrobię więcej zdjęć - tak, wiem nie będę prosił, lecz... - tak, wiem to przecież żaden grzech - tak wiem... Kraków hejnał gra - tak wita mnie, patrzy na mnie, jakby wiedział, że wracam po to, by choć na kilka chwil zamknąć oczy i móc uwierzyć, że Widzę cię - tak, wiem nie zrobię więcej zdjęć - tak, wiem nie będę prosił, lecz... - tak, wiem to przecież żaden grzech - tak wiem... monika29.09 - Pon 09 Paź, 2006 19:19
Gosiu, post nad Twoją wiadomością można posłuchać tej piosenki. pozdr. m. julianna - Pon 09 Paź, 2006 19:33 Tak nagle zrobiło się smutno i pusto... Gdy odchodzi ktoś kogo pamiętasz od zawsze i był, gdy byłaś mała... większa... dorosła, to przystajesz na chwilę i dostrzegasz jak życie szybko przemija, jak się zmienia i wiesz, że kolejny dzień będzię inny... Panie Marku - był Pan kimś wyjątkowym. Dziękuję za każde słowo każdej piosenki. Kaziuta - Pon 09 Paź, 2006 19:34 "Smutno mi, Boże! - Dla mnie na zachodzie Rozlałeś tęczę blasków promienistą; Przede mną gasisz w lazurowéj wodzie Gwiazdę ognistą... Choć mi tak niebo ty złocisz i morze, Smutno mi, Boże!" (Juliusz Słowacki) Tak mi przyszedł na myśl ten hymn Słowackiego na wieśc o śmierci Marka Grechuty. Był dla mnie taką "gwiazdą ognistą". Pisał pięknie i mądrze, smutno i wesoło, grały w jego piosenkach iskierki nadzieji i wrażliwości na piękno. Uczyłam się Go od najmłodszych lat. Byłam dzieckiem kiedy debiutował i rosłam razem z Jego piosenkami. Zbierałam nagrania najpierw na wielkim magnetofonie szpulowym ZK120T, potem na kasetach i zawsze był ze mną. Do zdarcia słuchałam Jego piosenek z płyty "Krajobraz pełen nadziei". Odszedł ktoś niepowtarzalny, wrażliwy i o pięknym i dobrym sercu. Bo czy mogło byc inne gdy tworzyło takie piękne rzeczy ? julianna - Pon 09 Paź, 2006 19:35 Moja czteroletnia córeczka potrafi zaśpiewać: Będę z Tobą tańczyć Bajki opowiadać Słońce z pomarańczy W Twoje dłonie wkładać I Ty Tylko Ty Będziesz moją Panią I Ty Tylko Ty Będziesz moją Damą |
||||||||||||
