Harry_the_Cat - Sob 22 Lis, 2008 14:18 Temat postu: SUPERNATURAL - the Road So Far: ankieta Mamy akurat trochę czasu na podsumowania 
Który sezon jest na tym etapie najlepszy Waszym zdaniem? Starałam się, żeby opcje w ankiecie były bez spoilerów. Na razie nie wiem jeszcze, jak zagłosować 
Harry_the_Cat - Sob 22 Lis, 2008 14:19 Okej... pomyliło mi się coś w ankiecie.... 
Wybierajcie tylko jedno! praedzio - Sob 22 Lis, 2008 14:23 O la la... A to żeś nas z mańki zażyła. 
Czy ankieta ma jakiś ogranicznik czasowy? Bo ja się muszę poważnie zastanowić. Kto wie? Może nawet zrobić powtórkę?
Harry_the_Cat - Sob 22 Lis, 2008 14:31 Tak, ma ogranicznik - do końca przerwy. 55 dni. Admete - Sob 22 Lis, 2008 16:03 Do tej pory najlepsza była ( dla mnie ) seria 2 , ale teraz się zastanawiam, bo czwarta jest genialna z innych względów... Harry_the_Cat - Sob 22 Lis, 2008 16:09 Mam to samo, co Ty, Admete. Druga jest niesamowita, ale to, co nam Kripke serwuje w czwartej... 
Gosia - Sob 22 Lis, 2008 17:49 Mam problem z wyborem
praedzio - Sob 22 Lis, 2008 17:51 Wierzę!
trifle - Sob 22 Lis, 2008 17:59 Czy angst to jakieś specjalistyczne określenie czy mam to z niemiecka rozumieć jako strach? 
Harry_the_Cat - Sob 22 Lis, 2008 18:05 Angst to po angielsku trochę co innego - A feeling of anxiety or apprehension often accompanied by depression. Ale jest też element strachu. W wypadku Winchesterów to głównie strach o to, co się stanie z chłopcami... Admete - Sob 22 Lis, 2008 18:19 Słowo angst jest często wykorzystywane przy serialach i ff-ach. To cierpienie duchowe i fizyczne, któremu poddawani są bohaterowie
Harry_the_Cat - Sob 22 Lis, 2008 18:22 W sumie kochamy, jak nasi bohaterowie cierpią.... 
praedzio - Sob 22 Lis, 2008 18:28 Taaaa... Kripke, albo maltretuje swoich bohaterów, albo się z nich nabija. Na ogół jedno i drugie na raz.
Uwielbiamy cierpieć wraz z braćmi W. trifle - Sob 22 Lis, 2008 18:48 Ahaa, to tego nie wiedziałam. Ale nie wiem, który sezon to mój ulubiony
Anonymous - Sob 22 Lis, 2008 18:59 Man teb sam problem co Gosia tylko ciut z innych przyczyn. Nie umiem się zdecydować... Agn - Sob 22 Lis, 2008 19:03 Proszę o inny zestaw pytań. To jest za trudne!!! Ale dobra, zagłosowałam. Morze angstu... to jest to, za co kocham w ogóle cały SPN. Już w pierwszym sezonie się zaczęło, a drugi... Ojejejej... *le sigh* Gunia - Sob 22 Lis, 2008 19:38 Ja zagłosowałam na trzeci, ale widzę, że się rąbnęłam. Miałam na myśli drugi. 
Ale w sumie trzeci też jest fajny, chociaż trochę mniej. Harry_the_Cat - Sob 22 Lis, 2008 19:40 Postaram się o tym pamiętać. Ja w końcu też na drugi... więcej było tajemnicy... i relacja między chłopcami najsilniejsza się wydawała właśnie wtedy. Gunia - Sob 22 Lis, 2008 19:50 Większość fajnych odcinków jest w drugim: In My Time of Dying, Bloodlust , Playthings, Houses of the Holy, Tell Tales, All Hell Breaks Loose etc. Ale w trójce za to jest Bedtime Stories. Ciekawa jestem, który sezon najbardziej będzie się podobał moim znajomym, bo dziś znowu oglądaliśmy, ale wciąż siedzimy w pierwszym. Nawiasem mówiąc wiedziałam, że spodoba im się Asylium.  Były nawet podskoki i wrzaski. 
Anonymous - Sob 22 Lis, 2008 20:34 Tak mi się zdaje, że za mało razy widziałam... m,uszę to chyba naprawić. Nawet może bym nie chciała no, ale widzę, że muszę 
Trzykrotka - Sob 22 Lis, 2008 21:13 Ja jeszcze nie wezmę udziału w ankiecie, bo jestem przy 7 odcinku 2 sezonu. Mam nadzieję, ze Wasze zdanie o tym, ze jest bardzo dobry się potwierdzi, bo na razie nie może się on jakoś w moich oczach rozkręcić. Owszem, jest o wiele bogatszy i złożony niz sezon pierwszy. Admete miała rację, ze jedynka była trochę (fantastycznie zrobionym) serialem dla nastolatków, z przeglądem wszelkich miejskich legend i opowieści o duchach z piżamowych parties (ale czułam się nieswojo idąc do łazienki po odcinku o Krwawej Mary, przyznaje się). W drugim pojawiają się (na razie) wiedźminowskie wątpliwości co do sensu zabijania, co do tego, kto jest prawdziwym potworem - psychopatyczny łowca, czy jego pozornie tylko potworna ofiara, jest zmaganie o życie Deana... jak dotąd. Pięknie! A z drugiej strony - przez pierwszych kilka odcinków miałam ochotę wyc z rozpaczy przez koszmarne amerykańskie psychologizowanie. To jest to, czego ja w ich filmach tzw. obyczajowych nie znoszę: przekonanie, ze "pogadanie" o czymś załatwia sprawę, że wszystko trzeba z siebie wyrzucić od razu, natychmiast i potem radośnie iść dalej Spoiler:  , tylko dlatego, że uż chyba można było uznać, że już "pogadali o tym".
Harry_the_Cat - Sob 22 Lis, 2008 22:01 scena z Impalą.... 
Caitriona - Nie 23 Lis, 2008 00:05 Boziu, co za pytanie... Ja nie wiem który sezon jest moim ulubonym; wiem ze nie jest nim sezon pierwszy
Admete - Nie 23 Lis, 2008 09:36 Trzykrotko W końcu się wypowiedziałaś. Frakcja Deana? Rozumiem, że ten wątek jako krótszy, bardziej Ci odpowiada. Scena rozmowy braci jest jedna z moich ulubionych w całym serialu. A wcześniej ten moment gdy:
Spoiler: Obawiam się, że to psychologizowanie jeszcze się pojawi. Nic na to nie poradzisz, to Ameryka Sam się potem zmienia...Nawet on w końcu przestanie rozmawiać i uwierz mi -nie będzie Cię to cieszyć Dodatkowo Sam właśnie ( przynajmniej przez dwie serie ) taki jest...Chciałby, żeby Dean podzielił się z nim swoimi wątpliwościami.
Odcinek 7 serii 2 to też mój ulubiony - pięknie pokazuje jak bracia są sobie bliscy, a jednocześnie jak się ma perspektywę 4 serii, to człowiek zaczyna 
Kocham serię drugą za cierpienie Deana, za zapowiedź przeznaczenia, jakie czeka Sama, za rozmowy braci w Playthings, za agenta Hebdricksona w odcinku Nightshifter, za zapowiedź 4 serii w odcinku Houses of the holy, za numery trickstera w Tall Tales, za pojedynczą łzę Deana w Heart...Za wzruszenia w What Is and What Should Never Be ...To może tyle
Trzykrotka - Nie 23 Lis, 2008 16:17
Li i jedynie! Spoiler: Głupio mi trochę wjeżdżać w połowie drugiej serii na wątek serialowy, skoro rozmowy są daleko bardziej zaawansowane, a od spoilerów aż huczy .
Powiem tak: oba seriale wciągnęły mnie po uszy (Bones to ten drugi. Aż się cieszę, że organicznie nie jestem w stanie oglądać filmów medycznych, bo przy Dr. House już chyba nie spałabym w ogóle). Z Spn serią 1 miałam problem, o którym wspominałaś. A mianowicie - podobnie jak 1 seria Archiwum X zrobiony był prościutko, od sprawy do sprawy, a każda była rozwiązywana od razu. Świetnie się to oglądało, znakomicie! Odcinek o duchu z sadu - strachu na wróble, Krwawa Mary, wampiry - kilka było świetnych. Jednak oglądane w masie raziły uproszczeniami i naiwnością. Pod koniec, od pojawienia się Mag, zaczęło być jasne, ze sprawa jest o wiele większa niż pojedyncze czyszczenie świata z potworów. Może dlatego może zmęczyło mnie zbyt rozwlekłe amerykańskie psychologizowanie na początku drugiej serii. Teraz juz jest OK. Obsada jest świetna. Główni bohaterowie dobrani bez pudla, obaj niezwykli - zwyczajni, każdy inny, a jednak do siebie podobni i bardzo razem "chemiczni", obaj obdarzeni mocną charyzmą. Do tego postaci poboczne też świetnie sa dobrane. Kobiety zwłaszcza dobierają piękne i seksowne. Panowie dwaj wystarczą za całą rzeszę. Oglądam i mało sypiam. Niech to wystarczy za wszystkie słowa, Admete  . Powiem więcej - będę się dzielić i rozpowszechniać
|
||||||||
